แพไม้ไผ่ที่ใช้ถ่อก็จอดเกยตื้นอยู่ฝั่งนี้ นับว่าโชคดีที่เราเจอลุงคนเรือด้วยเหมือนกัน เพราะแพไม้ไผ่จอดอยู่ฝั่งนี้ไม่งั้นต้องเสียเวลารอเป็นชั่วโมง ๆ แน่กว่าจะมีคนมา ค่าเรือ3คนพร้อมจักรยาน ลุงเอาร้อยเดียว
นอกจากวิวแปลกตาสักหน่อย นอกนั้นก็ไม่มีอะไรชวนให้เราหยุดพักริมฝั่งน้ำแม่ตื่นตรงนี้ ที่วาดฝันจะเป็นหาดทรายน้ำไหลรินเย็นสดชื่นให้แก้ผ้าโดดน้ำ ตอนนนี้กลายเป็นโคลนเลนและน้ำสกปรกขุ่นข้น
บ่ายสองแล้วร้อน เข้าหมู่บ้านดีกว่าครับ ไปหาร้านค้ากินก๋วยเตี๋ยว กินข้าวดีกว่า ใครนะบอกมีรายทาง ฮาาาาาาาา
แพไม้ไผ่ที่ว่าครับสำหรับถ่อ เท่าที่ดูเส้นทางนี้ชาวบ้านสัญจรกันประจำทุกวันครับ
มองไปทางปลายน้ำที่ไหลไปลงเขื่อน น้ำนิ่งสุด ๆ
พี่ตึ๋งพี่วันชัยไปแล้ว อดเล่นน้ำแม่ตื่น แต่ไม่เป็นไรเรายังต้องเจอแม่ตื่นอีกครับ
ขึ้นเนิน หันกลับไปมองก่อนจากไปตลอดกาล
