(สรุปทริป)ห้าสหายผจญภัยกับทริปล้างตา หนองคาย-อุบล 11-20 มค.56

[ตันซ่งไช้]

11-12 มค.56สืบเนื่องจากเมื่อกลางเดือนพฤศจิกายน เราไปทอดกฐินกันที่อุตรดิตฐ์แล้วก็ชวนกันไปเที่ยวต่อโดยไปภูสอยดาว นาแห้ว ภูเรือ เชียงคาน หนองคาย ในทริป "ห้าสหายผจญภัยกับทริปต่อยอดอุตรดิตฐ์-หนองคาย" ตามลิงค์นี้ครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 0&t=593359
เมื่อมาถึงปลายทางหนองคายผมกับเพื่อนคิดกันว่ายังไม่หายมัน ขอเวลาทำมาหากินกันก่อนแล้วจะชวนกันปั่นต่อ หนองคาย-อุบล จึงเกิดมีทริปนี้ขึ้น พวกเรา 5 คนมี ผู้พันโกวิท(พอ.โกวิท สุขศิริ) เฮียเพ้ง(ลุงเมธา) ร้อยโฉบ ตั้ม พระรามแปด และ สมชาย สะพานใหม่ ก็แบกจักรยานขึ้นรถไฟไปหนองคายเมื่อคืนวันที่ 11 มค.56 รถไฟเข้าถึงสถานีหนองคาย 11 โมง ทั้งที่เวลาตามกำหนดคือ 8โมงครึ่ง


รถขบวนนี้มี2ตู้ วิ่งข้ามประเทศไทยไปรประเทศเพิ่อนบ้าน



ที่หนองคาย วัดโพธิ์ชัยเป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมือง


ริมแม่น้ำโขงจะมีราวแบบนี้เหมือนกันหมดทุกจังหวัด เราชอบใช้ทางเลียบแม่โขงแบบนี้แหละ

[ตันซ่งไช้]

เราพยายามหลีกเลี่ยงถนนสายหลักเพราะปั่นบนถนนผีหลอกสนุกกว่า(คือถนนที่รถน้อยมากๆ) จากหนองคายไปโพนพิสัยใช้เส้นทาง นค.3040ซึ่งต่อมาจากถนนมีชัยในเมือง



สินค้าขาเข้าสำคัญจากลาว มาตามสาย ทั้งจีน ลาว ไทยก็มีส่วนทำให้แม่โขงแห้งขอดด้วยกัน เขื่อนในลาวเป็นฝีมือคนไทยนั่นแหละ

ใบยาสูบตากแห้ง แถวนี้ปลูกยาสูบกันมาก

ถนนผีหลอกมาบรรจบถนน 212 เริ่มมีรถบันทุก

แวะพักดื่มน้ำ

แผงค้าระหว่างทาง

[ตันซ่งไช้]

รถของร้อยโฉบยางรั่ว....เรืองธรรมดา ผู้พันเป็นคนสูบยาง

ผมจะถ่ายป้าย ผู้พันก็เข้ามาเป็นแบบ....มีป้ายชื่อบ้านนามเมืองที่ตลกๆอีมาก คอยตามดูเถอะ

มาถึง อ.โพนพิสัย วัดริมโขงในหลายๆจังหวัดจะมีป้าย"สุดเขตประเทศไทย"....อันที่จริงจังหวัดชายแดนทุกจังหวัดก็สุดเขตประเทศไทยทั้งนั้นแหละครับ

อีกอย่างหนึ่งที่วัดริมโขงจะขึ้นป้ายไว้คือประกาศว่าถ้าจะดูบั้งไฟพญานาคให้มาดูที่นี่

ฆ้องยักษ์ อย่าถูกหลอกนะครับ ฆ้องจริงใบเล็กอยู่ตรงกลาง แต่รอบๆนั้นเขาทำไว้หลอกเรา ดูเหมือนฆ้องใบใหญ่

วัดไทย ชายแดนไทย-ลาว

ตามแผนกำหนดการ เราจะปั่นวันแรกถึงบึงกาฬ 139 กม.แต่ พระเดชพระคุณ รฟท.ล่าช้าไปมาก เราจึงพยายามไปเท่าที่จะไปได้ วันแรกเราไปถึง อ.รัตนวาปีเวลาโพล้เพล้ เข้าไปขออาศัยนอนที่วัดบ้านโนนสวรรค์ อากาศหนาวสุดๆ หลวงพ่อท่านให้เราเ้ข้าไปนอนในศาลาหลังนี้...ตามธรรมเนียมนักจักรยานจะลงขันคนละ50บาทถวายวัด แต่ร้อยโฉบออกความเห็นว่า 60บาทก็แล้วกัน เรา5คนก็300บาทพอดี....จึงเกิดคำใหม่ขึ้นมา โรงแรม60บาท แปลว่านอนวัด

[roychob]

พวกเราปั่นเส้นเลียบริมโขงตลอดเส้นทางจนกว่าเจอทางตันทางขาดจึงค่อยออกเส้นทางอื่น
เขื่อนป้องกันตลิ่งริมแม่น้ำโขงนี่ ต้องใช้เงินไม่น้อยทีเดียว
ดูจากป้ายแล้ว ตกเมตรละแสนครับ
ทุกจังหวัดริมโขงที่เราผ่าน ล้วนใช้ราวแบบนี้เหมือนกันหมด
เป็นระเบียบแล้วก็ดูแล้วสวยดี

[Kirov]

เข้ามาติดตามด้วยขอบตาร้อนผ่าววว ... ไปหลายวันนี่ผมไม่สามารถจริงๆ

ตอนนี้ได้แค่สะสมไมล์ในรัศมีทำการไปเรื่อยๆก่อนครับ

[ตันซ่งไช้]

13 มค.56ยามเช้าอันหนาวเหน็บที่วัดบ้านโนนสวรรค์ รัตนวาปี หนาวหรือไม่ก็ดูเสื้อผู้พันเถอะครับ ผมปั่นไปสักพักก็ต้องใส่เสื้อทับเช่นกัน

ชาวบ้านบอกว่ามีเส้นทางเลียบชายโขง เราชอบอยู่แล้วจึงไม่ใช้ทางสายหลัก

รูปนี้ถ่ายมาฝากคุณ KIROV ทหารเรือ นปข. กระผมมันแค่ทหารเหลือคร้าบ

เจ้าตัวนี้มันสงสัยว่าพวกเราเป็นใคร มาทำอะไรที่บ้านของมัน

กิจวัตรของสงฆ์และของโยม ชาวบ้านเขาทำหน้างงๆ....ที่กรุงเทพไม่มีใส่บาตรหรือไง....ถ่ายกันจัง

รูปนี้ถ้ามีแดดอ่อนๆก็จะดี

เฮียร้อยโฉบอยุ่ไกลๆ เป็น PHOTO BOMBER
ถนนผีหลอก ไม่มีรถ อากาศยามเช้า รื่นรมย์สมอุรา

แดดอ่อนๆอย่างนี้ถ่ายรูปสวยดี

[ตันซ่งไช้]

ร้อยโฉบ

ตั้ม พระรามแปด

เฮียเพ้ง

ผู้พันโกวิท


ตรงนี้เป็นถนนลูกรัง รถที่สวนมามีมารยาทดีเขาหยุดให้เรา

ปัจจุบันนี้เป็นยุคหาเงิน รีสอร์ทผุดขึ้นมาทุกที่แม้แต่ในป่า ตรงนี้กำลังสร้างอยู่


มาถึงปากคาด เราสวนกับขบวนจักรยานขบวนใหญ่ มีรถตำรวจนำ มีรถพยาบาลตามหลัง เสียดายถ่ายรูปไม่ทัน โบกมือทักทายกันตามธรรมเนียมและคำถามว่าไปไหนคร้าบบบบ

[ตันซ่งไช้]

ถึงปากคาดแวะกินข้าวเช้า

วัดสว่างอารมณ์ จุดน่าเที่ยวของ อ.ปากคาด......ชื่อวัดสว่างอารมณ์มีเยอะจังทั้งภาคกลางภาคอีสาน

วัดนี้อยู่บนเขาสร้างสิ่งก่อสร้างบนหินก้อนโต


ผู้พันทำบุญ

วัดป่าเทพวิมุติ เป็นวัดธรรมยุติ ทิศใต้ติดถนน212ทิศเหนือติดแม่โขง มีหาดกว้าง


แม่น้ำโขงไหลคดเคี้ยวไปมา เซาะฝั่งไทยบ้างเซาะฝั่งลาวบ้าง ถ้าเซาะเรา เราก็สร้างเขื่อนหินกันเซาะ แต่ตรงจุดนี้เราได้หาดทรายกว้าง

[ตันซ่งไช้]

เดินทางต่อ จุดแวะพักต่อไปวัดอาฮงศิลาวาส

ชื่อวัดบ่งบอกว่าเป็นวัดหิน มีหินสวยงามพอๆกับวัดสว่างอารมณ์

ภายในวัด



เรือหินไททานิคลำนี้เป็นของลาวครับ เขาทำไว้ให้ไทยดู ถ้าดุที่ฝั่งลาวจะเห็นเป็นเรือไหม..สงสัยง่ะ


ตรงนี้เป็นแก่ง แก่งอาฮง


วัดอาฮง

[ตันซ่งไช้]

กะเอาไว้ว่าจะถึงบึงกาฬเวลาเที่ยงแต่เอาเข้าจริงกลับเที่ยงที่วัดอาฮง จึงคัดสินใจไม่เข้าบึงกาฬเลี้ยวขวาไปศรีวิไลเลย กลัวจะถึงภูทอกค่ำแล้วจะหาที่พักยาก

ที่ศรีวิไล เราโชคดีได้พบเสือภูทอกสองท่านพาเราไปนั่งคุยที่บ้าน ผมใจร้อนเพราะเย็นมากแล้วแต่ท่านบอกว่าจะปั่นไปส่งจึงค่อยสบายใจขึ้น

คนสวมแว่นชื่อประพันธ์ มุสิการัน เป็นคนใต้ ชาวอ.สะเดา สงขลา แต่มาปักหลักอยู่ที่ศรีวิไล อีกท่านเป็นเจ้าของบ้านชื่อสถาพร พระนคร ขอบคุณทั้งสองท่านครับ

พี่ประพันธ์ปั่นมาส่งครึ่งทางเพราะรถของท่านไม่มีไฟกลับค่ำไม่ได้

ที่ภูทอกเราได้พบคนใจดีอีกแล้ว คุณพิขิต ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน น้องชายร้านอาหารสมจิต พาเราไปขออนุญาตกางเต้นท์นอนในวัดภูทอก ขอบคุณครับ

คืนนี้ที่วัดภูทอก หนาวน้อยกว่าเมื่อวานแต่ก็สาหัสละ

ขอนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

[roychob]

วัดสว่างอารมณ์ (วัดถ้ำศรีธน)
มาดูลีลาการตีระฆังไม้ของผู้พัน "อุบะ! ทำไมไม่กังวานว่ะ"




สมชายก็เอากะเขาบ้าง ขณะที่เฮียเพ้งและตั้มกำลังเช่าพระอยู่


หลังจากตีระฆังไม้กันจนเหนื่อย ก็มาพักหายเหนื่อยกันก่อนจะไปต่อ


เปรียบเทียบภาพถ่ายคู่กับพระนอนในวัด โดยใช้ฟังชั่นเลนตาปลากับธรรมดา

[ตันซ่งไช้]

14 มค.56วันนี้ตื่นแต่เช้า...ความจริงก็เช้าทุกวันแหละ ไปทริปนี้ผมไม่ได้อาบน้ำเช้าเลย ไม่อยากทรมานตัวเอง ฮ่ะ ฮ่ะ รอพระออกบิณทบาตรนำเงินใส่ซองไปถวายพระ พระท่านไม่รับบอกให้ไปใส่ตู้ เราเดินขึ้นภูทอกแต่เช้าไปดูตะวันขึ้นแต่ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะตะวันขึ้นสูงจนแสงฟุ้งแล้ว ก่อนขึ้นภูทอกทำไมต้องจับมือท่านี้แฮะ...ดูเหมือนนักการเมืองพิกล

ท่านผู้อาวุโสทำท่าจะไม่อยากขึ้น จะรอข้างล่าง ถ้าไม่ขึ้นเสียดายแย่



เริ่มเสียวแล้วไงล่ะ

[ตันซ่งไช้]

หลวงพ่อท่านยืนสง่าท้าแดดลมอยู่บนผา

เห็นกุฏิหลังนี้นึกถึงพระธาตุอินทร์แขวนของพม่า เห็นแล้วอย่าแปลกใจนะครับเป็นภาพลวงคาเดินเข้าไปดูไกล้ๆแล้วจะรู้



ผาตรงนี้ดูเหมือนผา WAVE ROCK ของออสเตรเลีย

ฮัลโหล...มีใครอยู่บ้าง คงคิดว่าเป็นบ้านคนแคระ

ครัวยายสมจิต อยู่หน้าวัด อารหารดีดนตรีเพราะ(ไม่มีดนตรี)กาแฟชงเองเลย แถมยังใจดีให้ชาร์ตทั้งกล้องทั้งโทรศัพท์ล่อกันเป็นพวง ฮ่ะ ฮ่ะ

คนนี้แหละครับป้าสมจิต

[ตันซ่งไช้]

ไปก่อนละเด้อ...ภูทอก...โอกาสหน้าจะมาเที่ยวใหม่

จากภูทอกจะไปบ้านนาต่อง เจ้าคนตัวดำๆมีหนวดเครามันชี้ทางผิดให้เรา มันน่านัก ฝากไว้ก่อนเถอะ บ้านดอนเสียด บ้านต้อง มุ่งสู่บึงโขงหลง



มาถึงทางแยกรูปตัวTตามแผนที่ของเราจะเลี้ยวซ้ายผ่านบึงด้านตะวันออก แต่แม่ค้าที่สามแยกชี้บอกทางขวามีหาด(จำชื่อหาดไม่ได้)เราจึงไปทางขวาเลาะริมบึงด้านตะวันตก

[ตันซ่งไช้]

ผู้พัน ตั้ม และร้อยโฉบนำหน้าไปแล้ว ผมมองเห็นป้ายหาดบึงงามก็เลี้ยวเข้าไป มีเฮียเพ้งตามมาด้วย

งามจริงๆครับ...แต่


...แต่....เป็นสถานที่ส่วนบุคคล เจ้าของบ้านเดินมาถาม
"มาหาคุณลุงหรือคะ"
"เปล่าครับ...เห็นป้ายหาดบึงงามจึงแวะมาดู"
"บ้านลุงอยู่ทางโน้น จะมาชวนไปปั่นหรือ"
"เอ่อ...ลุงเป็นนักจักรยานหรือครับ"
คุณลุงที่พูดถึงนี้ชื่อกำนันวิชัย บุตรดา เป็นสามีของคุณป้าที่มาทักเรา ท่านปั่นจักรยานอยู่กับกลุ่มเสือภูทอก...โอ้โฮ...อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น เราบุกเข้ามาในบ้านส่วนบุคคลที่เจ้าของบ้านเป็นนักจักรยานเหมือนกัน

คุณป้าภรรยากำนัน


คุณป้าชวนขึ้นบ้านเอารถของคุณลุงมาให้เราดู

กำนันไม่อยู่ เฮียเพ้งทำท่าเหมือนเจ้าของบ้าน