Adventure ไซยะบุลี สปป.ลาว

[khunhan]

ถ้าได้ไปเส้นนี้สงสัยต้องให้ป้าเป็นไกด์ให้แล้ว

เส้นทางไม่ยาก เข้าไปแล้วไม่มีหลง ถนนเส้นเดียว ..... ออดหลอด

[khunhan]

เค้าลงกันหมดแล้ว พอเราจะลงมั่ง มันทิ้งดิ่งซะขนาดนั้น



อั๊ยย่ะ





เราบอกทุกคน ลงไปก่อน ๆ ส่วนเราก็เก้ ๆ กัง ๆ บังคับรถ ไม่ให้เร็วเกินไป มันกำเบรคลำบาก เพราะนิ้วสั้นกำไม่ไหว ต้องใช้ฝ่ามืออ้อมกำทั้งมือ พอเอื้อมกำข้างขวาได้ ซ้ายก็ไม่ได้ เลยกำซ้ายที ขวาที ไม่ไหวก็ต้องหยุด แล้วไม่หยุดได้ง่าย ๆ นะ มันจะกลิ้งทั้งคน ทั้งรถ






ร้องเตือนตัวเองไว้ .... อย่าประมาท !!!

[khunhan]

ดิ่งลงมาอย่างนั้นเกือบชั่วโมง ต้องหยุดอีกครั้ง เพื่อเตรียมไฟส่องหน้า





ตอนสว่างขึ้นเขาไม่ได้ เพราะเขาขัน พอมืด ก็ลงไม่ได้อีก มันอันตรายมาก






แสงสุดท้าย ....



ถึงโดดเดี่ยวอ้างว้างในความมืด จงอกยืดก้าวผ่านอย่าหวั่นไหว

[เมืองเดช]

ปีนี้อดเดินทางไกล..

[khunhan]

ปีนี้อดเดินทางไกล..

ไม่เป็นไร หัวหน้าเมืองเดชยกยอดไปปีถัด ๆ ไป

[khunhan]

เราปั่นใต้แสงดาวเต็มฟ้า เกาะกลุ่มกันลงมาอย่างระมัดระวังและตั้งใจ ในห้วงคำนึงของความคิดผุดขึ้น

ดวงดาวพราวเกลื่อนฟ้า ท้องนภาดารดาษ
ดวงเดือนส่องแสงสาด ทั่วพิภพมิมีหมอง
จิตเอยสงบนัก พึงตระหนักพาไตร่ตรอง
ใคร่ครวญทวนทำนอง เพลงชีวิตปลิดปลิวลง


ไม่นานนัก ก็มีรถต๊อก ๆ สวนขึ้นมา รู้สึกยินดีเป็นที่สุด เพราะกลางวันจะหารถผ่านมาซักคันก็ยังยาก นี่กลางคืนแบบนี้ มีรถขึ้นมาสงสัยเทวดาส่งรถราชรถมารับเราแน่ ๆ เลย










มารู้ตอนหลังว่าพี่หางแฮ้มต่างหากที่ส่งรถขึ้นไปรับ


หลังจากเราขึ้นไปนั่งบนรถต๊อก ๆ ด้วยความสนุก ระทึก ขึ้นลงเขาอีกประมาณ 2-3 ลูก เวลาลงเขาทีเหมือนหัวจะคะมำลง ต้องกำมือเกาะรถไว้แน่น ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ถึง บ้านน้ำทั่ง





พี่หางแฮ้มกับโยซูวาพร้อมชาวบ้านรออยู่ ยกรถขึ้นวีโก้อีกครั้ง เพื่อไปบ้านแก้ว อีกประมาณ 5-6 หลัก





วันนั้น เราถึงบ้านแก้วน่าจะประมาณ 2 ทุ่ม
ขอบคุณมากนะคร้า เหมือนเทวดามาโปรดเลยจริง ๆ

[เมืองเดช]

หนุกๆเลยนะ..

[ตี๋ท่าบ่อ]

เราปั่นใต้แสงดาวเต็มฟ้า เกาะกลุ่มกันลงมาอย่างระมัดระวังและตั้งใจ ในห้วงคำนึงของความคิดผุดขึ้น

ดวงดาวพราวเกลื่อนฟ้า ท้องนภาดารดาษ
ดวงเดือนส่องแสงสาด ทั่วพิภพมิมีหมอง
จิตเอยสงบนัก พึงตระหนักพาไตร่ตรอง
ใคร่ครวญทวนทำนอง เพลงชีวิตปลิดปลิวลง


ไม่นานนัก ก็มีรถต๊อก ๆ สวนขึ้นมา รู้สึกยินดีเป็นที่สุด เพราะกลางวันจะหารถผ่านมาซักคันก็ยังยาก นี่กลางคืนแบบนี้ มีรถขึ้นมาสงสัยเทวดาส่งรถราชรถมารับเราแน่ ๆ เลย


มารู้ตอนหลังว่าพี่หางแฮ้มต่างหากที่ส่งรถขึ้นไปรับ


หลังจากเราขึ้นไปนั่งบนรถต๊อก ๆ ด้วยความสนุก ระทึก ขึ้นลงเขาอีกประมาณ 2-3 ลูก เวลาลงเขาทีเหมือนหัวจะคะมำลง ต้องกำมือเกาะรถไว้แน่น ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ถึง บ้านน้ำทั่ง


พี่หางแฮ้มกับโยซูวาพร้อมชาวบ้านรออยู่ ยกรถขึ้นวีโก้อีกครั้ง เพื่อไปบ้านแก้ว อีกประมาณ 5-6 หลัก
วันนั้น เราถึงบ้านแก้วน่าจะประมาณ 2 ทุ่ม
ขอบคุณมากนะคร้า เหมือนเทวดามาโปรดเลยจริง ๆ

ในใจผมคิดว่ารถอีแต๊ก(แถวบ้านผมเรียก) คงเป็นชาวบ้านมาหาของป่า
เลยถามคนที่มากับรถอีแต๊กว่า" หมู่บ้านอีกไกลบ่อ..."
เห็นเขาเงียบ เลยนึกขึ้นได้ว่าต้องเป็นรถที่มาช่วยนักปั่นกลางป่า
เลยถามใหม่"แม่นรถที่เขาให้มาซ่วยฮับพวกข้อยแม่นบ่อ"
ได้รับคำตอบกับมา"แม่น แล้วพวกเจ้าซิไปบ่อ"
ทั่งสี่นักปั่นตกลงพร้อมกันว่า "ไป"

[khunhan]

หนุกๆเลยนะ..

ม่วน แฮง !!

ในใจผมคิดว่ารถอีแต๊ก(แถวบ้านผมเรียก) คงเป็นชาวบ้านมาหาของป่า
เลยถามคนที่มากับรถอีแต๊กว่า" หมู่บ้านอีกไกลบ่อ..."
เห็นเขาเงียบ เลยนึกขึ้นได้ว่าต้องเป็นรถที่มาช่วยนักปั่นกลางป่า
เลยถามใหม่"แม่นรถที่เขาให้มาซ่วยฮับพวกข้อยแม่นบ่อ"
ได้รับคำตอบกับมา"แม่น แล้วพวกเจ้าซิไปบ่อ"
ทั่งสี่นักปั่นตกลงพร้อมกันว่า "ไป"

กลัวเค้าเปลี่ยนใจ ไม่รับเรามาด้วย

[khunhan]

4 ทุ่มกว่า คืนนั้น ก่อนเข้านอน เราได้ยินเสียงเครื่องปั่นไฟ และเสียงคนหัวเราะ อยู่ใกล้ ๆ ถามเจ้าของบ้านว่าเสียงของ "โฮงหนัง"

เราตามไปดู







เก็บค่าเข้าชมเป็นค่าน้ำมันคนละ 1000 กีบ ตั๋วนั่งก็ได้ นอนก็ได้ ตามแต่ความพอใจ


ความสุขง่าย ๆ ของคนไกล

คิดถึงบ้านเราตอนเป็นเด็ก ค่ำลง ใคร ๆ ทั้งหมู่บ้าน ก็มาดูทีวีบ้านเรา ติดละครเรื่องเจ้าหญิงแตงอ่อนกันงอมแงม เช้า ๆ ต้องเรียกกันว่าเข็นรถเพราะใช้ไฟหมด ซึ่งทุกคนต่างก็เต็มใจ เพราะไม่ต้องจ่ายงตังค์ซักบาท

[khunhan]

เช้าตรู่วันส่งท้ายปีเก่า 2555 ที่ บ้านแก้ว แขวงไซยะบุลี สปป. ลาว


พระจันทร์ดวงโตกำลังลาลับเหลี่ยมเขา






เราพักโฮมสเตย์ ที่บ้านหลังนี้ เจ้าของบ้านจัดแจงให้พวกเรา 6 คน แยกกันไปพัก เป็น 3 หลัง เพื่อกระจายรายได้

เฮียตี๋ มานั่งจิบกาแฟข้างกองไฟด้วย



โรงเรียนบ้านแก้ว




บ้านพักครู ??





บรรยากาศผ่อนคลาย.. ชดเชยเมื่อวันวาน

[khunhan]

..

[khunhan]

บรรยากาศ .. ดี๊... ดี











ฝากอุ๊ค่ะ

[khunhan]

[khunhan]

ผักในรั้ว โรงเรียน



โรงหนังตอนเช้า



นายปิ๊ก ตื่นแล้ว




ลอกปอสา ก่อนนำไปตากให้แห้ง ชั่งกิโลขาย