My travel today :)

[SENG9]

ไปกันต่อ



แล้วก็แวะดู..หัตถกรรมการทอผ้าลาว อจ.มนชัย สนใจซื้อเสื้อ ไปฝากลูก แวะเข้าไป เป็นศาลายกพื้นสูงท่วมหัว บันไดทางขึ้น..เท่..มาก ใช้ไม้ท้้งต้นมาทำบันได.. โผล่เข้าไป ไม่เห็นมีใครอยู่.. อ้าว!! นอนแอบอยู่ที่มุม พูดคุย..เรื่องผ้า.. อ้าว%++ เจ้าของร้าน และลูกสาวตัวน้อย ป่วยกันทั้งครอบครัว อจ.มนชัย ก็เปลี่ยนจากนักท่องเทีียวเป็น หมอพเนจร แจกวิตามินซี พร้อมยกยาแก้ไข้ แก้หวัด ให้ไปทั้งหมด สั่งเสร็จกินกี่เม็ด เวลาไหน..เด็กกินครึ่งเม็ดก็พอ.. อนุโมทนา..สาธุ เที่ยวไป ทำบุญไป..



ถึงทางเข้า เราก็แวะเติมพลังด้วยน้ำอ้อย แถมแตงโม อร่อย..จนซื้อกลับมาอีกสองลูก ใครแบกกลับละครับ ก็กระเป๋าของเฮียเซ้ง กับพี่มน ไง..คนละลูก เพราะท้ายรถ..ผมมีกล้วยมาด้วยแล้วจากตาดผาส้วมหนึ่งหวี คลายร้อนไปได้เยอะ..แดด..มันแรงจริง

[SENG9]

ไปเที่ยวตาดเลาะกันครับ 2กม.












ตาดเลาะริสอร์ท

[Chompoo]

เฮียเซ้ง อย่า..เน้นลงภาพ..ผมมากนัก.. เริ่มเข้า เรท..อาร์

• น้ำตกตาดเลาะ : ตั้งอยู่ห่างตัวเมืองสาละวันมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 28 กิโลเมตร ตาดเลาะเป็นน้ำตกที่เกิดจากสายน้ำเซเซไหลลัดเลาะผ่านหมู่บ้านลงสู่แอ่งน้ำเบื้องล่าง ชาวบ้านจึงเรียกว่า ตาดเลาะ เป็นน้ำตกที่ใช้ผลิตกระแสไฟฟ้าในลาว และจำหน่ายกระแสไฟฟ้ามายังเมืองไทย ตัวน้ำตกสูง 10 เมตร จุดเด่นอยู่ที่สายน้ำที่ไหลผ่านชั้นของตัวน้ำตกลดหลั่นลงสู่แอ่งน้ำใหญ่ สามารถเล่นน้ำได้มีจุดนั่งชมวิวทิวทัศน์ และสามารถเดินเข้าไปชมน้ำตกจาดรังซึ่งอยู่ด้านบนของน้ำตกตาดเลาะได้ บริเวณนี้มีที่พักหลายแห่งไว้ให้บริการจะเปิดในรูปแบบของเรือนพักที่ตกแต่งแบบเรียบง่าย เช่น Sayse Tad Lo Guesthouse&Resort เป็นรีสอร์ทที่สวยมาก โทร. (856 34) 211886, 020 564 2489
• บึงจระเข้ : ตั้งอยู่ในเขตตำบลเซโดน ห่างจากตัวเมือง 80 กิโลเมตร การเดินทางค่อนข้างลำบาก ต้องเหมารถกระบะของชาวบ้านเข้าไป ขับเลียบถนนไปหนองบัวทาง และหนองกางดง ตำบลเซโดน บ้านหนองบัวเป็นต้นน้ำของแม่น้ำเซโดน มีจระเข้พันธุ์สยามอยู่มากมาย เช่นเดียวกับที่บ้านหนองกางดง เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการศึกษาพฤติกรรมการดำรงชีวิตตามธรรมชาติของจระเข้ แต่จะไม่มีโชว์เหมือนเมืองไทย
• หมู่บ้านกะตัง : ตั้งอยู่ในเขตเมืองตุ้มลานตอนเหนือของแขวง ต้องเหมารถตุ๊กตุ๊กไปตามทางหลวงหมายเลข 23 ไปทางเหนือของสาละวันประมาณ 40 กิโลเมตร ราคาค่อนข้างแพงเพราะไปลำบาก หรือจะนั่งรถโดยสารท่าแตง สาละวัน นั่งไปถึงหมู่บ้านได้ หมู่บ้านกะตังเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเผ่ากะตังที่อยู่นวมกันกว่า 30 ครอบครัว ในเขตบ้านหลังยาวประมาณ 100 เมตร ชนเผ่านี้มีชื่อเสียงในด้านทอผ้า เป็นผ้าหน้าแคบแต่สีสันสวยงามมาก สามารถไปพักแบบโฮมสเตย์ได้ ไปศึกษาวัฒนธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมของชาวลาวและชาวเขาเผ่าต่างๆ ตกเย็นชาวบ้านจะรวมตัวกันก่อกองไฟ มีการเต้นรำของหญิงชนเผ่า คล้ายกับแสดงรับขวัญสมาชิกใหม่ เป็นการต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่
• หมู่บ้านตะโอย : ตั้งอยู่ในเขตตำบลตะโอย เลยเมืองตุ้มลานไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ การเดินทางทุรกันดารมาก วิ่งได้แต่รถกระบะ ใช้เส้นทางเดียวกับไปหมู่บ้านกะตัง แต่เลยไปอีก 50 กิโลเมตร สามารถไปสัมผัสชีวิตของชาวเขาเผ่าตะโอยที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ตามหุบเขาลึก 300-1,000 เมตร ราว 26,000 คน เผ่านี้คงขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมของชาวลาวไว้อย่างเหนียวแน่นสามารถไปพักแบบโฮมสเตย์ได้ แต่อาจไม่สะดวกนัก เพราะชาวเผ่าที่นี่มีจารีตประเพณีการบูชาเทพเจ้านับถือภูตผีอย่างเคร่งครัด การเข้าไปอยู่ที่นี่ไม่ควรแสดงท่าทีลบหลู่ แต่เมื่อนอกเหนือเวลาพิธีกรรมชาวเผ่าก็เปิดโอกาสให้นักท่องเที่ยวเข้าไปศึกษาชีวิตของพวกเขาอย่างเป็นกันเอง การได้รับประทานอาหารป่า การศึกษาชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านได้

ได้เล่นน้ำตก..แล้ว เย็นชื่นใจ หายเหนื่อย..ทันที

กลับออกมาแวะทานข้าวมื้อกลางวันกัน..เติมพลังให้เต็มแม๊กซ์ ที่Sayse Tad Lo Guesthouse&Resort คิดถึงเนินสี่..ห้าชั้น..ขากลับ ขากลับอัดกันมันส์..พร้อมกระเตง แตงโม..เพิ่มน้ำหนักมาด้วยคนละลูก ปั้นฯ กันแตงโมง..เกือบกระจาย.. เด้งง.ไป..เด้งงง..มา.. ส่วนกล้วยท้ายรถผม แขวนฝากไว้ที่ร้านอาหาร..เละ..จนไม่มีสภาพกล้วยแล้ว ตากไว้เผื่อ..แห้ง..ใครกินได้..

[SENG9]

Saise Guest House มีเรือนพักและร้านอาหาร



กินข้าวกันก่อนปั่นกลับตาดผาส้วม

[SENG9]

ขากลับปั่นกันมันจริง ๆ หลังจากไต่เนินยาวมา 7 กม. จากนั้นก็ไหลยาวตลอดสลับขึ้นเนินสั้น ๆ
มาพักเอาที่หน้าร้านแม่หญิงลาวคนสวย ตรงข้ามโรงเรียนมัธยม



ถึงปากทางเข้าตาดผาส้วม ใช้เวลา 2.50 นาที



ถ่ายรูปแล้ว ตุนเบียร์ลาวหน้าปากซอย เข้าไปสองขวด






ภายใน ห้องพักหมายเลข 14








มื้อนี้ไม่มีรวมในแพ็คเก็ต

[Chompoo]

ใช้เวลาแค่ 2.50hr เราก็กลับมาถึงตาดผาส้วม คืนนี้เราพักกันอีกคืนที่เดิม แต่เปลี่ยนห้อง..ไปนอนบ้านพักริมน้ำตก อาบน้ำฝักบัว Open Air มัน..สวย..จริง ๆ แต่...

มันนอน..ไม่หลับ..ครับ.. ก็เสียงน้ำตก..กระหึ่ม..ขนาดนั้น ปิดก๊อกน้ำตก ปิดเสียง..ก็ไม่ได้ แถม กุ๊ก กุ๊ก ไก่ มันขันกันทั้งคืน. . ผมว่าเหมาะกับคู่บ่าว สาว มาHONEY MOON มากกว่า เสียงมันดังเร้าใจดี ห้องนี้หมายเลข 14 จากทางเดินเข้าไปด้านขวามือ จะเป็นบ้านพักเลขสองหลัก ส่วนด้านซ้ายเป็นเลขหลักเดียว ติดกับลำธารฯ น้ำไหลเอื่อย..ๆ เสียงคลาสิค..หน่อย..ไปพักก็เลือก..เอา..นะครับ แบบเร้าใจ หรือคลาสิค.. ผมสามคน ได้แต่..นอนคว่ำ..เอาผ้าคลุมโปง หนาว...

วันศุกร์ที่ 11มกราคม 56 ไหลกลับปากเซ50km ขึ้นรถฯกลับบ้าน เวลาสี่โมงเย็นที่ปากเซ
ตื่นแต่เช้า Breakfast ที่เดิม มุมใหม่ อิ่มแปร่ แล้วเดินเที่ยวป่า..ต่อ.. แค่ออกจากประตูห้องพัก เลี้ยวขวา..ขึ้นไปก็ทางเดินข้ามลำธาร..ด้วยสะพานไม้ทอด..ให้เดินเข้าไปสัมผัส..บรรยากาศ..ป่าฝนแล้วครับ เดินเข้าไปเรื่อย ๆ เริ่มเป็นป่าทึบ ต้องไต่ขึ้น ไต่ลง..เล็กน้อย หมุนเรียบน้ำตก..ผ่านต้นไม้ใหญ่..มากมาย ต้นไม้พันธ์..แปลก. ๆ ถึงเส้นทาง..ที่ห้ามเข้า เป็นป่ารกทึบ.. แล้วเราก็หมุนออกมาด้านซ้ายผ่านน้ำตกที่เมื่อคืนเรานอน..ฟัง..ทั้งคืน มาออกด้านข้างเรือนที่เราพักพอดี

[SENG9]

วัันสุดท้ายศุกร์ที่ 11มกราคม 56



หลังจากไปทานอาหารเช้า.....( หัวละ 70 บาท...) แล้ว พวกเราพากันเดินเที่ยวรอบ ๆ เพื่อ
เก็บรายละเอียดภายในอุทยานน้ำตกผาส้วมอีกครั้ง ก่อนที่จะเช็คเอ้าท์ออกจากอุทยาน วันนี้มีเวลาจนถึง 11 โมง

[SENG9]

วันสุดท้ายสำรวจอุทยานบาเจียง น้ำตกผาส้วม

[SENG9]

[SENG9]

[Chompoo]

ยัง.. ยัง.. เรายังเดินกลับไปชม..ส่วนที่เป็นหมู่บ้านฯ ของคนท้องถิ่น ที่เก็บวิถึ ชีวิต และคงอาศัยอยู่ในพื้นที่ ใกล้ ๆ พิพิธภัณฑ์ฯ ที่เรานอนค้างคืน เมื่อคืนก่อน หมุนกลับไปชมพิพิธภัณฑ์อีกครั้ง แล้วเราก็เดิน..ตัด..เข้าไปที่ลานกว้าง เส้นทางไปน้ำตกตาดผาส้วม สายแล้วนักท่องเที่ยวเริ่มเข้ามาชม..มาขึ้น รวมทั้งชาวท้องถิ่น โดยเฉพาะเด็ก..ออกมาตั้งร้านเล็ก ขายของ เป็นพวกธัญญพืช ต่างๆ ดูน่ารัก..ที่นี่สร้างอาชีพให้คนในพื้นที่ได้มากมาย.. จนได้เวลาที่เรากำหนดไว้ ก็กลับมาแพ็คสัมภาระ..เตรียมเดินทางต่อ..
วันนั้นวันศุกร์ มีนักท่องเที่ยว ไทย ลาว ฝรั้ง แวะมาเที่ยวกันแต่เช้า ฝรั่งขี่มอเตอร์ไซด์..แวะมาถึงบ้านที่เราพัก Hello!! r u working here หน้าตา..เรา..ก็..ให้..คนแถวนี้ ก็ตอบไปยาว..มาจาก กทม..ปากเซ.. ฺBla'"" Bla"" .... HERE แล้วก็แนะนำให้ แก..เดินเที่ยวรอบนี้ มีที่เที่ยวเยอะ
ฺ
Bye Bye""" อุทยานบาเจียง คุณวิมล กิจบำรุง I love U บอกสองเกลอ เราจะปั่นฯ กันแบบทัวร์ริ่ง..เน้อ เอาแบบเหงื่อ..ไปตก..ความเร็ว..ห้ามเกิน...km/hr คืนนี้ต้องนอน..บนรถทัวร์..ยาว..มันเหม็น... ปั่นฯ ไปเรื่อย ๆ แล้วก็เร็ว..จนได้.. เจอฝรั่งหนุ่มรูปหล่อผิวขาว..ขาว. ปั่นฯ อยู่หน้าเราแต่ไกล..สักพัก..เราก็ปั่นฯ แซง.. แ่ก..มาคนเดียวครับ..ท้ายรถฯ มีกระเป๋าห้อยสองใบ แถมมีตะกร้า..วางมาด้วย คงเดินทางไกล จะได้หยิบของได้สะดวก.. หนุ่มหล่อ..ของเรา อายุคงเกินหกสิบแน่..ผมยังดก แต่ขาว..หมดแล้วครับ ที่แน่..ผิวเหี่ยว...หมดแล้ว ต้องแก่..กว่าเราแน่..ๆ.. คิดปลอบใจตัวเอง ตูก็..แ่ก่..แล้ว

ถึงแยก..กล้วยหอม..อีกครั้ง..แวะดื่มน้ำ..กัน.. พ่อรูปหล่อ..มาแล้ว..ไม่พักด้วย ปั่น..เลี้ยวขวา เข้าปากเซไปก่อน.. เก่งจริง ๆ ยกย่อง เฮียเซ้ง สัมภาษณ์เจ้าของร้านน้ำ.. ค้าขาย ค่าเช่าที่ตรงนี้ ปีละ 25,000บาท ใครสนใจ..มาค้าขาย เชิญนะครับ แล้วเราก็เลี้ยวขวา ไหล..ปลิว..ลง...ปากเซ มาถึงก่อน เวลาแวะทานอาหารเที่ยง อาหารไทยซะด้วย เป็นคนไทย อุบลราชธานี มาเปิดร้านที่นี่ 10ปีแล้วครับ อร่อยถูกปาก แต่ราคาไม่ถูก..นะ แดด..อย่างแรง..เฮียเซ้ง..ชวน..เข้าวัด..ไปนั่งพัก..หาที่อาบน้ำก่อนกลับไปท่ารถฯ ขากลับราคาตั๋วฯ คน..ราคาเดิม คนละ 900บาท แต่รถแพงอีกหนึ่งเท่า จาก 150 เป็น300บาท ซะงั้น ที่ลาว ของไม่ถูกนะครับ ทุกอย่าง..จะแพงกว่าที่เมืองไทย อย่างน้อยหนึ่งเท่า เช่นเครื่องดื่ม บ้านเราขาย 20 ที่นี่40 อาหารก็เช่นกัน จานหนึ่งอย่างน้อย 40-60บาท ดังนั้นจะซื้ออะไร กินอะไร ถามก่อน..

Bye Bye""" ปากเซ Over night on Bus" zzz..zzzz.ZZzzzz..

วันเสาร์ที่ 12มกราคม 56 เช้ามืดถึงหมอชิต2 ปั่นฯ กลับบ้านพร้อมกัน ก่อนสว่างแวะกินโจ๊กหลังราม ถึงเร็วไป..เข้าบ้านไม่ได้.. จบบริบูรณ์ (จะโดนแบน..ไมเนี่ย..ขำ..ขำ..รัฐบาล เฮฮา..ชาวประชา งง...เฮ...)

[SENG9]

ดูเวลาเกือบสิบเอ็ดโมง พวกเราเตรียมตัวกันเสร็จแล้ว เริ่มเดินทางกลับไปเมืองปากเซ ด้วยระยะทาง 35 กม. กะกันคราว ๆ ปั่นแบบทัวร์ริ่งไม่ให้มีเหงื่อแต่แดดร้อนมาก ๆ สัก 2 ชม..











ถึงเมืองปากเซได้เวลาอาหารพอดี ร้านนี้เป็นร้านแบบตึกแถวริมถนน เหมือนร้านอาหารตามสั่งแบบบ้านเรา
ดูผู้คนเข้าไปอุดหนุนกันเยอะดี....ดูบิลค่าอาหาร มันแพงมากขอบอก เจ้าของเป็นคนไทยมาจากอุบลฯยังดีนะที่ลดให้ 7000 กีบ

[SENG9]

บ่ายโมงกว่า ยังเหลือเวลาอีก 2 ชม.กว่า..... รถออกบ่าย 4 โมงเย็น
นึกขึ้นมาได้ว่าเมืองปากเซมีวัดประจำเมืองอยู่ จำชื่อไม่ได้แต่จำทางได้ ...ชวนกันไปนอนเล่นในวัดดีกว่า

วัดหลวงปากเซจำปาสัก

วัดหลวงหรือวัดโพธิ์ระตะนะสาสะดารามเป็นวัดเก่าแก่และเป็นโรงเรียนสงฆ์แห่งแรกของจำปาสัก
สร้างโดยพระยาคูขี้หอมหรือพระครูหลวงโอเสม็ดเป็นพระผู้มาปกครองเมืองจำปาสักและเป็นองค์เดียวกัน
กับองค์ที่บูรณะพระธาตูพนมครั้งที่2



ด้านหลังวัดติดกับแม่น้ำซอง และสะพานข้ามแม่น้ำซองเส้นทางหลักที่ไปสู่ภาคเหนือของลาวได้
สะพานนี้จะข้ามได้โดยสลับกันที่ละครั้ง โดยมีสัญญานไฟแดงบอกสลับกันที่ละครั้ง (สวนกันไม่ได้) โบราณจริงๆ



ความเชื่อของชาวบ้าน ข้าวเหนียวปั้นในปากพระยานาค


ขออาบน้ำในวัดก่อนไปท่ารถ น้ำเย็นสบ้ายสบาย



ตารางเดินรถ



ถึงหมอชิตตีสี่กว่า ปั่นมาถึง มอรามยังไม่สว่าง ปั่นไปกินโจ๊กหลังมอรามแล้วแยกย้ายกัน ทริปหน้าเจอกันใหม่

[Chompoo]

จบแล้วสำหรับทริปลาวใต้ การเดินทางด้วยจักรยานไปเที่ยวกันไกลๆ ความพร้อมเป็นเรื่องสำคัญ คนมีความแข็งแรง ทักษะในการปั่นฯทางไกลยาวๆ โดยเฉพาะไปกันแค่สามคน การมีความสามารถ และแข็งแรงใกล้เคียงกัน ทำให้ทริปยิ่งสนุกมากขึ้น ทริปหน้าคุยกับเฮียเซ้ง ต้องเปลี่ยนชื่อทริป ถ้าขึ้นด้วยสามเกลอ ต้องตั้งว่า "สามเกลอ ไฮเปอร์..ปั่นเที่ยว...อะไรว่าไป เนื่องจากการที่พื้นฐานเป็นนักวิ่ง และนักไตรกีฬา ทำให้เราสามารถทำเวลาในการปั่นฯ ทุกว้นได้ดี จนหลายช่วง ต้องคอยดึงกัน มาปั่นทัวร์ริ่ง นะครับ

ความพร้อมของจักรยาน ก่อนออกทริป ยิ่งเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะเราต้องอาศัยเค้า..ทุกวัน ทริปนี้เราคุยกันวันศุกร์ วันอาทิตย์เดินทาง..ทันที ผมมาเตรียมรถฯ วันเดินทาง..ช่วงบ่าย ก่อนเดินทางไปขึ้นรถที่หมอชิต ตอนสามทุ่ม แถมเช้า..ดันไปวิ่งฮาฟมาราธอน ที่บางขุนเทียน กลับมาดูรถฯ ผ้าเบรคหลังหมด รีบวิ่งไปซื้อที่ร้านฯ เกือบไม่ทัน ได้ของยังไม่เปลี่ยน ไปนั่งเปลี่ยนหลังถึงลาวปั่นฯ วันแรกแล้วด้วยซ้ำ.. แถมสามวันแรก ยางรั่วทุกวัน..เนื่องจากผ้ารองยางกันขอบรอง ใกล้หมดสภาพ รั่วไม่ซ้ำที่.. เหตุการณ์เหล่านี้ ไม่สนุกแน่ สำหรับมือใหม่ แต่สำหรับ เซียน..แล้ว เค้าก็ไม่ปล่อยรถฯ เป็นอย่างนี้หรอกครับ ฉะนั้น... อย่างนี้ไม่ควรทำ.. ใช้จักรยาน..ต้องดูแลเธออย่างสม่ำเสมอ..

ขอบคุณเฮียเซ้ง ที่มีข้อมูลการเดินทาง..เมมโมรี่ มาจากการอ่านอยู่แล้ว การเดินทางของเราจึงง่ายขึ้น ไม่ต้องใช้ Google Map Search หา.. ไปทางไหน ถามเฮียเซ้ง ถึงแน่นอน.. แต่ต้องปั่นฯ ตามให้ทัน แถมยังเป็นช่างภาพประำจำทีม กว่าจะคัดรูปจากสามกล้อง..มาให้ผมสรุปทริปได้..เล่นเอาเฮีย..เมื้อย..ตาแฉะ..ไปเลย. เรื่องที่พัก..ก็เฮียเซ้ง จากประสบการณ์การเดินทางปั่นฯ ทางไกลกันมาสามครั้งอย่างน้อย ทำให้..แน่ใจได้ว่า ถ้าเฮียเซ้ง บอกพักที่นี่ นั่นแหละ เจ๋ง..สุด..แล้ว.

ขอบคุณอาจารย์มนชัย ที่เป็นหัวลาก ทำให้เราถึงที่หมาย..ได้ทันใจ ทุกวัน ยังไม่เข็ด..มาอีกนะ แุถมเก็บภาพได้สวย ๆ มากมาย ทั้งกล้องCompact แล้วยังมือถืออีกเครื่อง ภาพแจ๋วมาก แถมไปพักที่ดอนเดค ซึ่งส่วนใหญ่ที่พักมี Wifi ให้ใช้ฟรีทุกแห่ง ยัง On Line ส่งภาพ..ให้เพื่อน ๆที่ติดตามทริปอยู่ได้ชมกัน

สำคัญทีสุด.. การเดินทางไกลปั่นจักรยานไปด้วยกัน มันมีค่าใช้จ่าย เราตกลงกันแชร์ฯ ลงกองกลาง ใช้สำหรับ กิน นอน ใช้จิปาถะ.. หมด..ลงใหม่.. ใครอยากซื้ออะไรกิน กินได้ ไม่ต้องบอกกัน แต่วิธีนี้ทำได้กับคนรู้ใจกันสามคนเท่านั้นนะครับ ถ้าคนมากมันยุ่งไม่ควรมีกองกลาง ใครกิน..นอน..จ่ายกันเป็นครั้งๆ ไป.. เพราะมีคนทะเลาะกัน..เรื่องสั่งไอติมทาน จำนวนลูกไม่ทันกัน ทะเลาะกันมาแล้ว แต่ไม่ใช่เรื่องแปลกนะครับ.. ถ้าเป็นยูโรป ไอติมลูกละ 1euro = 40b. นะครับ ดังนั้นพื้นฐาน ความเป็นอยู่ฐานะ แต่ละคนแตกต่างกัน เอามาใช้ร่วมกันทั้งหมดไม่ได้ครับ อย่าเอามาเป็นอุปสรรคในการเที่ยวด้วยกัน แต่สำหรับสองเกลอ,,ของผม เป็นนักบุญมาเกิดครับ ไปไหน..มีแต่แจก แต่ให้..ไม่ว่าคนแก่.. เด็ก.. รวมถึงเด็ก..สาว..สาว (อันหลังนี้..ผมเขียน..แซว..เล่น ไม่มีเลยครับ ทั้งสองคน..สุภาพบุรุษทั้งแ่ท่ง)

ทริปหน้า.. ไปเที่ยวด้วยกันนะครับ

[Chompoo]

Weekly Ironman ขำ ขำ..
เช้าวันเสาร์ที่ 19 มกราคม 56 เจ็ดโมงเช้า..เป้าหมาย ว่ายน้ำ 4km. ที่สระฯ หัวหมาก ว่ายฯไปได้ 1km ทั้งหนาว... ทั้งเหงา.. เลิกดีกว่า



แต่เช้ามืีดวันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม 56 ตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง ตีห้าออกจากบ้านพัฒนาการ ปั่นฯ ไปสวนธนฯ เพื่อร่วมปั่นฯ เฉลิมพระเีกียรติ กรุงเทพฯ หัวหิน

อากาศเย็นบรรยากาศ ดี...ถึงสะพานกรุงเทพฯ เก็บภาพนิด.. พึ่ง..รู้..แต่เช้า..มีคนมานั่งตกปลาที่สะพานกรุงเทพฯ กันเพียบ



วันนี้ขอ..ปั่นฯ สองร้อยกิโล Weekly Ironman