หน่วยย่อยดอยสอยมาลัยตั้งอยู่บนสันเขาเทือกดอยสอยมาลัย ลึกเข้ามาจากทล.1175 ประมาณ17กม.
เราไม่มีข้อมูลอะไรมากนัก นอกจากทราบว่าหน่วยฯถูกทุบประมาณปี52 ด้วยความตั้งใจทุบ
บริเวณหน่วยฯสภาพปัจจุบันกลายเป็นที่เลี้ยงวัวของชาวบ้านสันป่าป๋วยที่ต้อนวัวขึ้นมาเลี้ยงทุ่งหญ้าบนไหล่เขาข้างบนนี้ ปัจจุบันบริเวณบ้านร้างเต็มไปด้วยขี้วัวชนิดที่แทบหลบไม่พ้น เราปั่นผ่านวัวฝูงหนึ่งเหมือนกันที่ทำท่าจะชอบเสื้อสีส้มของเฮียวันชัย
จากบนหน่วยฯหรือบ้านร้างถ้ามองตะวันออกเฉียงเหนือเราจะเห็นนาแปลงหนึ่ง ซึ่งนั่นคือที่หมายตาของเราสำหรับการจับเป้าเพื่อลุยป่าไปหา ซึ่งได้ข้อมูลจากพี่แขกว่าเจอที่นาแล้วก็จะมีทางที่ชาวบ้านใช้มานา และเราสามารถปั่นได้ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าปั่นได้แค่ไหน
จากภาพที่เห็นเราอนุมานเอาว่า คงเป็นเพราะถนนตัดผ่านป่าที่สมบูรณ์และเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญ และยังตัดเข้ามาจ่อใกล้หมู่บ้านสันป่าป๋วยห่างจากถนนที่มาผืนนาไม่มาก มีถนนที่ไหนก็มีความเจริญที่นั่น ระยะแค่ไม่กี่โลตัดทางไม่เท่าไรชาวบ้านสันป่าป๋วยก็มีถนนออกสู่โลกภายนอกแล้ว แต่นั่นจะเป็นการตัดผืนป่าออกทั้งซีกเลยที่เดียว(เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่ตื่นด้านตะวันออกที่ติดกับอ่างเก็บน้ำเขื่อนภูมิพล)
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลทั้งหมด ปัญหานักท่องเที่ยวบางกลุ่มที่ใช้คำว่ามีพลังเหลือเฟือโดยเฉพาะกลุ่ม4WD ซึ่งบางครั้งแห่กันขึ้นมาเป็นคอนวอย ส่งเสียงดัง กินเหล้าทิ้งขยะ ยางใหญ่ มัดโซ่ วิ้นช์พลังสูง ตะกุยทำให้ทางเสียหายจนหน้าฝนจำเป็นต้องห้ามขึ้นเด็ดขาดก็มี ที่ไหนมีคนเยอะก็ย่อมสร้างปัญหาแน่นอนโดยเฉพาะพื้นที่ป่าต้นน้ำแห่งนี้ที่ถือว่าเปราะบาง แต่ผมเชื่อว่าไม่ใช่ทุกคน และยังมีกลุ่มที่มีจิตสำนึกดี ๆ หลายคนเช่นกัน
ภาพที่เราเห็น... หน่วยฯที่ถูกยกเลิกถูกทุบทิ้งกลายเป็นบ้านร้าง ไม้ล้มปล่อยทิ้งไว้ ทางที่ปล่อยรก ดินสไลด์ หลุมบ่อ ร่องลึก ทั้งหมดสะท้อนว่าเจ้าหน้าที่ต้องการปิดทางเพื่อกัน หรือ กรองคนที่จะเข้าไปอย่างน้อยก็ส่งผลเสียน้อยที่สุดต่อสภาพป่าที่เปราะบาง
ขี้วัวเต็มพื้นที่ไปหมดเพราะชาวบ้านต้อนวัวขึ้นมาเลี้ยงบนนี้
ด้านหน้าบ้านร้างมีต้นลำโพงขนาดใหญ่ ดอกกำลังดกเลย
เข้าใจหาที่จอดรถนะ พี่ตึ๋ง
เสาธงที่เอียงกะเท่เร่บอกเล่าเรื่องราวของมัน
