My travel today :)

[คุณขวัญแก้ว]

ขอเกาะท้ายตะแกรงหลังไปเที่ยวลาวด้วยคนนะคะ...

[Chompoo]

ด้วยความยินดีครับคุณขวัญแก้ว มาดูแผ่นที่ ที่เราจะไปเที่ยวกันวันนี้

เมื่อวานเราข้ามเรือจากนากะสัง คือด้านซ้ายของแผ่นที่ มาดอนเดค วันนี้เราจะปั่นไปเที่ยวดอนคอน ซึ่งมีสะพานคอนกรีตที่ฝรั่งเศส สร้างไว้ ไม่ต้องข้ามเรือแล้วครับ
และจากนากะสัง เราก็สามารถจ้างเรือให้แล่นตามสายน้ำโขง..เที่ยว..ชม..เกาะ..แก่ง..แล้วไปขึ้นดอนคอน ก็ได้ ซึ่งที่นั่นมีบ้านพักน่ารักให้พักอีกมาก ราคาตั้งแต่10-100usd

[Chompoo]

ดอนเดค เป็นเกาะเล็กๆ ทางตอนเหนือของดอนคอน มีเรือหางยาวลำเล็กให้บริการขึ้นลงตามร่องน้ำแคบๆ ระหว่างสองเกาะนี้ แม้ว่าบนดอนเดคจะไม่มีแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจเหมือนดอนคอน แต่บรรยากาศที่เงียบสงบ วิถีชาวบ้านริมฝั่งน้ำอันเรียบง่าย ตลอดจนความร่มรื่นของทิวมะพร้าว ก็ช่วยทำให้ดอนเล็กๆ แห่งนี้เป็นเมืองตากอากาศที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว แค่ขึ้นฝั่งฯ เราก็เห็นฝรั่งนอนอาบแดด กันตัวขาว..เป็นแถว

ดอนคอน อยู่ถัดจากดอนโขงลงมาตามลำน้ำระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร
การเดินทาง จากเมืองปากเซมาตามทางหลวงหมายเลข 13 ใต้ ระยะทางประมาณ 144 กิโลเมตร หรือจากท่าแพบ้านหาดลงมาทางทิศใต้ ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร จากนั้นสามารถมาลงที่ท่าเรือนากะสังหรือท่าเรือบ้านม่วงที่อยู่ไม่ไกลกันได้ตามสะดวก เพื่อนั่งเรือล่องลำน้ำโขงมายังดอนคอนใช้เวลาประมาณ 30 นาที
ดอนคอน เป็นดอนขนาดรองลงมา มีความกว้าง 4.5 กิโลเมตร ความยาว 5 กิโลเมตร เป็นดอนที่ทอดตัวตามยาวไปตามลำน้ำโขง ในสมัยฝรั่งเศสยึดครองอินโดจีนได้ก่อสร้างท่าเรือและทางรถไฟขึ้นที่ดอนคอน เพื่อขนถ่ายสินค้า จากเรือมาถึงรถไฟที่มีเส้นทางตัดจากหัวดอนไปท้ายดอน แล้วตัดข้ามแม่น้ำโขง จากดอนคอนไปอีกดอนหนึ่งชื่อ ดอนเดค ที่เป็นท่าเรือแล้วก็ส่งสินค้าลงเรือใหม่ เป็นการเอาชนะธรรมชาติและแก้ปัญหาเกาะแก่งต่างๆ ที่ขวางอยู่ในแม่น้ำโขง
หลังจากขึ้นฝั่งที่ดอนคอนแล้ว สามารถเลือกใช้บริการรถสองแถว หรือมอเตอร์ไซด์รับจ้างเพื่อเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ เริ่มตั้งแต่สะพานทางรถไฟของฝรั่งเศสที่สร้างขึ้นในสมัยยุคล่าอาณานิคม และหัวรถจักรไอน้ำเก่าของขบวนรถไฟที่เคยใช้วิ่งในอดีต จากนั้นมุ่งหน้าต่อมาอีก 1.5 กิโลเมตร จะถึงทางเข้าน้ำตกหลี่ผี ข้อมูลจาก OceanSmile

แต่ทั้งสองดอน เราปั่นจักรยาน เที่ยวครับ เฮียเซ้ง รูป..ตามมาหรือยัง เริ่มเขียนไม่ออก..

อีกหนึ่งดอนใหญ่ที่ผ่านไปทั้งขาไป และขากลับ แต่ไม่ไ้ด้แวะ ก็เราชอบแบบป่าๆ ชนบท ไม่ใช่หรอกครับเพราะเดินทางด้วยจักรยาน เวลาจำกัด ก็เลือกที่เราชอบ..ก่อน
ดอนโขง (ไม่ได้แวะเที่ยว)อยู่ถัดจากวัดภู ที่เราไปเที่ยวมาวันแรก ลงมาตามน้ำระยะทางประมาณ 120 กิโลเมตร
การเดินทาง มาตามทางหลวงหมายเลข 13 ใต้ ประมาณหลักกิโลเมตรที่ 130 แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ท่าแพบ้านหาด เพื่อข้ามแพขนานยนต์ไปยังดอนโขง
ดอนโขงเป็นดอนที่มีขนาดใหญ่สุดในลำน้ำโขง ส่วนกว้างที่สุดวัดได้ 6 กิโลเมตร ยาว 12 กิโลเมตร มีถนนรอบเกาะระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร เป็นบ้านเกิดของท่านคำไต สีพันดอน อดีตประธานประเทศลาว นับว่าเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่เพียบพร้อมด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกทั้ง ไฟฟ้า น้ำประปา มีโรงแรมและเกสต์เฮาท์เปิดให้บริการ ส่วนใหญ่ปรับปรุงมาจากวิลล่าสมัยฝรั่งเศส รวมทั้งร้านอาหารริมน้ำโขงบรรยากาศดี
สถานที่ที่น่าสนใจได้แก่ วัดพวงแก้ว วัดใจกลางเมืองโขงที่มีพระพุทธรูปปูนปั้นปางนาคปรกขนาดใหญ่ ถัดขึ้นมาทางเหนือจะพบวัดจอมทอง ซึ่งเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในเขตดอนโขง สร้างในสมัยเจ้าอนุวงศ์ ตลอดจนวิถีชีวิตริมน้ำของชาวลาวในเขตภาคใต้ให้เที่ยวชม ข้อมูล: OceanSmile

และในบ่ายวันนี้ หลังจากเที่ยวดอนเดค ดอนคอนแล้ว เราจะข้ามเรือกลับไปบ้านนากะสัง ใช้บริการรถตู้เหมาทั้งคัน พาเราสามคนไปเที่ยวดอนพะเพ็ง แล้วพาเราไปส่งปากเซ ที่หลักแปด เพื่อปั่นขึ้น..ไป..อุทยานบาเจียง เป็นการประหยัดเวลาและลดระยะทาง เพราะถ้าปั่นฯ ไปมีหวังได้แค่ปากเซ คงมืด..

[SENG9]

เช้าวันที่สามของการเดินทาง ไปกันครับ ไปหาอะไรกินข้างหน้า
























สะพานเชื่อมระหว่างดอนเดดและดอนคอน ที่ฝรั่งเศสสร้างไว้ยุคล่าอาณานิคม







ร้านอาหารเปล่าหมาย เชิงสะพานริมโขงวิวสวย อากาศเย็นกำลังสบาย







ร้านข้างล่างนี้แหละ พวกเราไปลุยกันเลย....หิวแล้ว

[SENG9]

บุฟเฟ่ต์อาหารเช้า ร้านอยู่เชิงสะพานฝั่งดอนคอน คนละ 35 พันกีบ





เจอเพื่อนปั่นทัวร์ริ่งคอเดียวกัน

[SENG9]

หลังอาหารเช้า ไปกันต่อ....สุดแดนดอนคอน มีหัวรถจักร มีท่าเรือขนสินค้า





ท่าเรือขึ้นสินค้า ตรงจุดนี้มีเรือบริการไปดูปลาโลมาน้ำจืด













ฝั่งโน้นเป็นกัมพูชา...... จากตรงนี้สามารถนั่งเรือไปดูโลมาน้ำจีดได้









ย้อนกลับทางเดิม ไปหาน้ำตกหลี่ผีกันต่อ ถามไปเรื่อย ๆ เดียวเจอเอง







หัวรถจักรหัวที่สอง ลงจากสะพานที่ฝรั่งเศส มา 50 เมตร อยู่ขวามือเป็นทางโค้งมีทางเลี้ยวขวา
ไม่มีป้ายบอกว่าไปน้ำตกหลี่ผี ถ้าไม่สังเกตุปั่นเลยทุกราย



เลี้ยวขวามา 50 เมตร เลี้ยวซ้ายอีกที แล้วปั่นเข้าทางวัดเลย ปั่นทะลุหลังวัดไปตามทางเล็ก ถึงหลี่ผีแน่นอน

[Chompoo]

อาหารเช้าที่ร้านอาหาร และเป็นที่พักฝั่งดอนเดค เป็นบุฟเฟ่ คนละ 140บาท รับประทานกันได้เกินอิ่ม..
เจ้าของร้านฯ อัธยาศัยดี เห็นเป็นคนไทย ถามว่า..อยากได้ข้าวต้มไก่ ไม??? เดียวทำให้.. ใครจะขัด..ได้ลงคอ..ล่ะครับ ได้อร่อยเพิ่ม..อีก

ชมภาพ อจ.มนชัย โส้ย..ข้าวต้ม.. ด้านบน..

เจอ..ชาวฝรั่งเศส หลายคนมาเที่ยวกัน.. กำลังทานมื้อเช้า และจะลงเรือจากดอนคอน เพื่อล่องไปนากะสัง แล้วไปเที่ยวปากซอง..ต่อ
ผมเห็นหนุ่มใหญ่ ใส่ชุดจักรยานSaxo Bank มาด้วยกัน คิดว่าคนไทย เข้าไปทักทาย..เป็นหนุ่มนักกีฬาจักรยานของลาวครับ มาแข่งที่จังหวัดแถวอีสานบ้านเราหลายครั้ง หนุ่ม คนนี้ชื่อ แหล่ เป็นไกด์ พาฝรั่งกลุ่มนี้ เที่ยว สนใจ ติดต่อได้นะครับ 02056789444 หรือ 02098989990 เบอร์มือถือประเทศลาว เลขสวย จำง่าย

บรรยากาศ ตอนเช้า..สุข..สงบ..มาก.. เห็นนักเรียนกำลังเดินข้ามฝั่งไปโรงเรียนกัน พระเดินบิณฑบาตร เหมือนชนบทบ้านเรา..แต่ที่นี่ ดอนคอน ประเทศลาวครับ

เป้าหมาย..เราวันนี้ น้ำตกหลี่ผี แต่มาชมนักปั่นฯไทย กว่าจะปั่นฯ เจอน้ำตก ไถล..ไปเที่ยวอีกหลายแห่ง..เพราะป้ายบอกทาง..น้อย ประกอบกับเราชม..และเก็บภาพอื่น ๆ เพลิน..แต่ไม่มีอะไรยาก.. ถาม..ถาม.. เดี๋ยวก็ถึง. ซึ่ง.จริง ๆ จากที่เรา..ทานมื้อเช้าปั่นฯ ตรงๆ เลียบลำน้ำโขงที่อยู่ซ้ายมือเราขึ้นไปก็ถึงแล้ว แกล้ง..หลง..ซะงั้น ไปชม..ท่าเรือที่ชาวฝรั่งเศส สร้างไว้...กันก่อนครับ

[Chompoo]

พึ่ง..เขียน.เสร็จ โพสต์ไม่ทัน ภาพ..ไปแล้ว

ภาพชุดด้านบนของเฮียเซ้ง.. คือ ช่วงที่เราปั่นฯ ไป..ชมท่าเรือ.. ด้านหน้าของ อจ.มนชัย เป็นทัวรีส ชาวฝรั่งเศส ชาวฝรั่้งเศสมาเที่ยวที่นี่เยอะมาก ลูก หลาน เหลน..คงมาดูสิ่งที่บรรพบุรุษสร้างประวัติศาสตร์ไว้.. ผมปั่นฯ ขึ้นไป แกหยุดรอ..ถามผมว่าเส้นทางนี้ไปไหน แก..จะไป บลา..ลาล.. ผมตอบสั้นมาก I just come here, first time. แกหัวเราะ ก๊าก.. ก็บอก Come, Join together ถูกทางหรือเปล่าก็ไม่รู้

เราสามคนก็ปั่น ออกหน้าฝุ้น..ตลลบ ทิ้งให้ฝรั่ง ๆ อยู่ข้างหลัง ก็แก..มารถแม่บ้าน..เช่าวันละ 40บาท เผื่อผิดทาง จะได้ปั่นฯ ย้อนกลับไปบอก..

แล้วก็..เห็น แม่น้ำโขง.. กว้างใหญ่... ชมภาพ..ซิครับ เฮียเซ้ง โพสต์มา เด็ด..เด็ด ทั้งนั้น

และภาพหัวรถไฟถ่านหินโบราณ ถัดไปเป็นภาพปั่นผ่านวัด นั่นคือ ทางเข้า ที่จะไป น้ำตกหลี่ผี... เส้นทางนี้ แคบ.. แต่ปั่น..สนุกมาก เหมือนทาง แทรค..ชอบ ชอบ

[Chompoo]

ใคร..กว้าง...ใหญ๋..หญ่าย...กว่ากัน..

ที่นั่งทับอยู่ คือรอกขนาดยักษ์ ไว้สำหรับชักรอกสินค้าที่ขนมาทางเรือ หรือดึงเรือทั้งลำขึ้นมา..

[Chompoo]

อจ.มน กับเฮียเซ้ง กำลังปรึกษากัน จะอำ..น้องเก็บเงิน..ค่าเข้าน้ำตกหลี่ผียังไงดี



ก็เมื่อเช้า เว้า..ลาว กับหนุ่มเก็บเงินค่าเข้าอุทยาน จนคิดว่าเป็นคนลาว.. เข้ามาฟรี ถึงตรงนี้เจอ..สาว..เท่านั้น ยอม.เสียเงิน..

[Chompoo]

เตรียมปล่อยตัวนักไตรกีฬา..กระโดด..ลงแม่น้ำโขง ว่ายไปฝั่งเขมร เพื่อปั่นจักรยานต่อ..in Khong Ironman



ฝัน..อีกแล้ว ตื่น..ตื่น..

[Chompoo]

จากทางเข้า เราต้องจอดจักรยานไว้ด้านนอกไม่สามารถปั่นฯ เข้าไปได้ ต้องเดินเข้าไป..ระยะทางแล้วแต่ขยันเดิน..เนือ่งจากเห็นป้าย..Beach คงเป็นหาดทราย ซึ่งมองจากจุดสูงสุดที่เราชมน้ำตก คงอีกไกล เราไม่ได้เข้าไป กลัวเจอฝรั่งฯ นอนอาบแดด อดใจไม่ได้ ต้องลงไปนอน...ด้วย

พื้นที่กำลังปรับปรุง รวมทั้งด้านหน้ายังมีรีสอร์ทใหญ่กำลังสร้างอยู่ ในอนาคตมาพักที่นี่ได้ แต่ราคาคงสูง..ก็ไม้สักทั้งหลัง เบ้อเร่อ..

น้ำตกหลี่ผี หรือ ตาดสัมพะมิตร ตั้งอยู่ที่ดอนคอน เป็นน้ำตกที่ไหลผ่าน กลางแม่น้ำโขง ไหลรวมกันมา จนรวมกันเป็นแรงแม่น้ำกระทบ เกาะ หรือที่เรียกว่า มหานที สี่พันดอน แก่งหินต่าง ๆ อันเกิดจากพื้นของแม่น้ำโขง ได้เกิดการยุบตัวลง เป็นหลุม และเกิดผาสูง ประมาณ 15 ถึง 20 เมตร ทำให้สายน้ำที่ไหลตกลงมาเป็น กระแสน้ำ ที่เชี่ยวกราก เปรียบเสมือนดั่ง กังหันแห่งสายน้ำ ที่มีแรงกระทบของสายน้ำ อย่างแรง คำว่า หลี่ผี มาจากคำว่า หลี่ เป็นภาษาลาว เป็นเครื่องมือจับปลาของชาวลาวคล้ายลอบ และ ผี ก็ คือ ศพ ของคนที่ตกน้ำตาย โดยเฉพาะจุดที่พบเป็นศพมากเป็นศพทหารสมัยสงครามอินโดจีนที่ไหลตามแม่น้ำโขง มาติด กับ หลี่ ของ ชาวบ้านที่ หาปลาแถว ๆ นี้ ชาวลาวจึงเรียกน้ำตกนี้ว่า หลี่ผี

[SENG9]

น้ำตกหลี่ผี































กลับแล้วครับ.......กลับไปแพ็คของไปคอนพะเพ็งต่อ

[SENG9]

ล่าก่อนดอนเดด


















ให้เฮียสมศักดิ์มาว่าต่อครับ เด๋วรูปแซง

[Chompoo]

ภาพน้ำตกสวย..ไมครับ ฤดูนี้เป็นฤดูแล้ง น้ำเริ่มน้อยแล้ว แต่เพราะโขดหิน และสภาพภูมิศาสตร์.. ทำให้สถานที่ดูยิ่งใหญ่อลังการ์..มาก
สามคน ยืนเฝ้าดู..แล้วจินตนาการ ว่าน้ำไหลบ่า มาเต็มสายน้ำ.. มันจะยังไง..เนี่ย.. WOW!!!

สักพัก ทั้งสามคน เริ่มเดิน..แยกออกไปคนละทาง ผมเดินเก็บภาพ เลียบลำน้ำ..เข้าไปเรื่อยๆ และเห็นป้าย Beach หันกลับมาสองเกลอ ยังเก็บภาพอยู่ด้านบน ผมเลือก..เดินไปตามป้าย..ทันที อยากเห็นหาด..มันเป็นยังไง.. มีอะไร..อยู่ที่นั่น แต่เดินไปไกล พอสมควร.. มันก็ยังไม่ถึงซะที ดูเวลา..เดี๋ยวกลับมาไม่ทัน ตัดใจ..แต่อยากไปดู หันหลัง..วิ่งกลับ.. ไปเจอเฮียเซ้ง ก่อนทางออก... จ๊ะเอ๋..กับ เจ้าหมูอ้วน.. มันนอน กรน เหมือนใครหน้อ..ในกลุ่มคนเกษียณชวนปั่น 555... แซวข้ามโพสต์..

เก็บภาพสักพัก.. เดินกลับออกมาพร้อมเฮียเซ้ง อ้าว!! ไม่ยักเจอ..พี่มน ไปไหน หว่า.. ยืนรอสักพัก เปลียนไปเดินดูสินค้า เสื้อ ผ้า ที่เค้า..วา่งขายใกล้ที่จอดจักรยานดีกว่า..แต่เราก็คว้า..จักรยานปั่นมาด้วย นั่น..น้ำอ้อย.คั้น..สด สด.. ถูกใจ ได้กินอีกแล้ว คนละแก้ว จนหมด.. พี่มน ก็ยังไม่มา เฮียเซ้ง ยืนเลง..เมื่อไหร่..จะออกมา แผนการ..ทำลาย..ขวัญ เพื่อก็บรรเจิด..ขึ้นทันที ผมบอก..เดี๋ยว เราแอบ..กัน ไม่ให้ พีมน เห็น ดูซิว่าจะทำยังไง

นั่น..พี่มน เดินออกมาแล้ว เราก็นั่งหลบ.. พี่มนเดินไปนั่งข้างร้านกาแฟ ซะงั้น.. ไม่มีทีท่า..ว่าจะเดินมาดูรถจักรยานของตัวเอง ที่จอดอยู่คันเดียว เซ็ง..ไม่หนุก..เลย.

เฮียเซ้ง ทนไม่ไหว.. ไปเถอะ.. แผน..อำ..เพื่อน ใช้ไม่ได้ พี่มนไม่สนใจ สงสัย..เหนื่อย ต้องเดินกลับไปตาม เจอหน้า..พี่มน..ทัก..นึกว่าเรา..ยังอยู่ข้างใน รู้งี้...วิ่งไปดู..อะไร..ดี ดี..ที่.. Beach"" ดีกว่า