เริ่มแรกลุงก็ไม่ได้อะไรมากมายกับมัน แต่พอปั่นๆไปเริ่มติดใจจักรยานจากบ้านไปสะพานป่าแดด ลิ้นก็ห้อยแล้ว5วันแรกที่ลุงปั่นมัน..ไม่มีส่วนไหนที่ไม่เจ็บ ก้น เอว ไหล่ แขน ระบม อยากตัดเอวทิ้งใว้ข้างทางก่อนกลับบ้าน เจ็บๆๆๆๆๆๆๆ กะทิ้งแล้วจักรยานดีที่ เอกพายุ แห่งอีซี่ไรเดอร์ ช่วยแนะวิธีที่จะปั่น ใจดีให้เสื้อลุงมา1ตัวใส่เข้าไป ทั้งนม ทั้งเอวแม่งรัดชะเท่ากันหมด หายใจแทบไม่ออก ลงทุนซื้อกางเกงปั่นจักรยาน1ตัว 320 ที่ร้านท๊อปเกียร์ตรงถนนช้างม่อย เอาใหม่ครูดีเอกพายุ พาทัวดอย กอมผมนิทั่งลาก ทั่งจูงใครก็ไม่รู้เหมือนจะรู้ว่าจะต้องมีคนแบบลุง ทำเป็นที่นั่งไม้ไผ่อย่างงามเลยตรงโค้งนี้ หมดเมื่อไหร่นั่งเก็บลิ้นตรงนี้ได้เลย จัดไป ดอยกอมปั่นขึ้นได้ล่ะ ทีนี้มีเพื่อนใหม่เพิ่มอีก1 เสือใหญ่ผมจำจักรยานคันที่ใหญ่ปั่นไม่ได้ยี้ห้ออ่ะไร ผมเท่กว่าปั่น เมอริดาแม๊ช500ไซร์18 ซื้อ6500มือ2ปั่นได้ไม่นาน ขายคันนี้ได้กำไรที่นี้ ดอยคำผมปั่นไม่ไหวเสือใหญ่ปั่นไปดันตูดผมขึ้นไปด้วย ทีนี้ผมก็เริ่มอายตัวเอง พึ่งใหญ่มันทุกเย็นผม เลยแอบปั่นเช้าตื่นตี5กว่าปั่นไป ได้แค่ไหนเอาแค่นั้นเร็วสุดเท่า ไม่สนผมเจอกลุ่มจักรยานกลุ่ม1ทุกเช้าเจอที่ไรแพ้ทุกวัน แม่งเปลี่ยนรถไซร์มันใหย์ไป นี้เลยเอกพายุ เอาผมไปให้โรบิ้นท่าพระเชือด13700 แถมขวดน้ำ1ขวด ซื้อไปหน้า+ท้ายติดไปด้วย อย่างเท่ พร้อมความหวังใหม่ไล่กลุ่มเดิมให้ทัน ผลออกทันตาเห็น...โดนทิ้งตรงที่เดิมทุกวัน ทุกเช้าเจอเป็นโดน ผมเริ่มรู้จักกลุ่มจักรยานกลุ่นนี้ มี พี่ดา หรือป๋าดาร้อยเฟรม พี่ชัยเสือต้นยาง ผมชอบเรียกแก่ชัยนกหวีด แก่จะมีสัญลัก มีนกหวีดติดตัวทุกเช้า ท่าเสียงนกหวีดดังเมื่อไหร่ผม ใจจะวายเอาถึงนาทีที่กรูถูกทิ้งอีกแร๊ววววววว มีเสือกร เสือสุวิทย์ พี่ธนาโฟโต้ พี่ช้าง หนุ่มบ้านดงและน้องๆอีก3คนจำได้ว่ามีเน๊ท มีวันมีแน๊กและอีกคนไปดังเกาหลีล่ะ มีก๋องเสือต้นยางมี พี่ริท ต้อนหลังไปเบี่ยงคี่เค้าตั้งใหม่เป็นริทเดอร์สตาทร์ ไล่ไม่ทั้นผมเอาใหม่เปลี่ยนไปใช้ตะเกียบเปลี่ยนเฟืองเป็น9 เปลี่ยนยางลดน้ำหนักตัวรถลงมา คราวนี้ผมถูกทิ้ง...ไกล จากจุดเดิมมาหน่อย 55แร๊งบ่มีโทษปี่โทษกลอง แต่ดีขึ้นเริ่มไปไหน มาไหนกับใครได้บ้าง ผมเริ่มรู้จักเสือหมินแห่งอีซี่ไรเดอร์ความดังขอผมเค้าเลยให้เข้ากลุ่ม55.. เจอน้องวรรณคนนี้เป็นผู้หญิ่งแข็งแรงมากผมแพ้ตลอด เด็ก สะตรี และคนชราผมแพ้เรียบ พี่ชัยเสือต้นยางบากท่าจะปั่นต้องไม่พกยาง..มันเกี่ยวไรตรงไหนพี่!!!ยางอายต้องไม่มีโอ้วววววววววววววววเพ่ต้องหน้าด้านงั้นเหอะเอาๆด้านก็เอาเป็นไปไม่ได้เรามาปั่นได้กี่วันเค้าปั่นเค้าลองเค้าไต่มากี่ดอยแล้ว จ้างให้ก็ไม่ทัน55 จริง..
พอขึ้นดอยคำได้ ผมเริ่มไปดอยสุเทพ ลากเลือดครับยอมเจอโค้งแรกก็ นี้เลยพักหลังครูบาศรีวิชัย ใครไม่รู้นึกว่าแวะกราบพระ เนียนครับหมดแรงเรยเอาพระมาเป็นที่พึ่งลองหลายครั้งได้ครับทุกครั้งแต่เค้าปั่น45นาที ผม3ชั่งโมง อ่อน ผมเริ่มปั่นกับอีซี่ไรเดอร์ มีทาย ทั่ง และดรีม ปั่น เด็กๆเขาแข็งแรงแต่ผมก็ไปของผมตามเรื่องหลังๆมาเริ่มเยอะกลุ่มเริ่มใหญ่ขึ้น ผมว่าเกิน20คนน่ะกลุ่มนี้จำไม่หมด มีเสือใหญ่เกียร์มัว..ห้ามกลับเสียคน มีแม๊กกี่ มีเสี่ยดอยToTOะ นุ้ย เจียบ เอกอีซี่หรือเอกพายุ แดง บอลโอ้ววววเยอะ
แล้วผมก็เริ่มเข้าไปปั่นร่วมทริปกับtca เชียงใหม่ หรือBianchi Club Chiangmai สนุกมีหงายท้อง มีล้ม มียางรั้ว ปั่นไม่จบทริปขึ้นรถตู้ ยัน6ล้อนิ้มซี่เส่งจนสนิดกับพี่ๆน้องทุกคนในนี้ ผมท่าจะออกบ้า บอ คอ แตก หนักไปหน่อยคนเค้าเลยจำเรื่องปั่นผมรั้งท้ายเรื่องมันส์ผมไม่เปน2รองใคร
วัยละอ่อน
ปั่นขึ้นดอยกอมได้ครั้งแรก
ดอยคำปั่นได้
เริ่มเที่ยวล่ะไกลออกไปหน่อย
เริ่มคิดการใหญ่ไต่ดอยสุเทพ นิเริ่มเท่ล่ะ
รูปสุดท้ายใหญ่ไป ขอลบออก เพราะมันจะอ่านข้อความยาก พยายามอย่าให้รูปกว้างกว่า 1200 pixel
Moderator
แล้วพบกันที่ดอยอินทนนท์ 
