กลุ่มเสืออาทิตย์อุดรไปเที่ยวหนองคาย

[AT]

ตอบคุณ @Rider แทนคุณพงษ์ศักดิ์ นะครับเพราะแกไม่ได้เข้ามาเล่นในเวปเราครับ..
ที่คุณถามว่าใช่ คุณพงษ์ศักดิ์ แสนล้อม หรือเปล่า ? ตอบว่า..ถูกต้องครับ
นี่หละอดีตนักจักรยานทีมชาติไทย หลายต่อหลายสมัยที่ คุณพงษ์ศักดิ์ แสนล้อมได้สร้างชื่อเสียงให้กับชาติไทย และก็เท่ากับสร้างชื่อให้กับจังหวัดอุดรธานีด้วย ชาวอุดรฯเองก็ภูมิใจ เพราะเรามีทีมชาติที่เป็นชาวอุดรฯถึง 2 ท่าน
ขอกล่าวถึงอีกท่านหนึ่งนะครับ...นั่นคือ จสอ.สุริยะ ราชไสยกิจ ผู้มากด้วยผลงานครับ
และถือได้ว่าเป็นต้นแบบให้คุณ พงษ์ศักดิ์ แสนล้อม เลยหละครับ
และที่ท่านถามว่า คุณพงษ์ศักดิ์ เรียนที่เทคนิคอุดรฯ หรือเปล่า ? แกเรียนที่ วิทยาลัยเทคนิคหนองคายครับ...
และนี่หละทำให้แกติดทีมชาติหละ เพราะต้องปั่นจักรยาน จากอุดรฯไปเรียนที่ หนองคาย เย็นปั่นกลับมานอนที่ อุดรฯ เช้าก็ต้องปั่นไปหนองคายอีกแล้ว ทำอย่างนี้ 3 ปี ก็ Turn Pro ได้แล้ว

[AT]

สวัสดีครับจิ๋ว (ลุงแซม)........
ดีใจครับที่เพื่อนเก่าเข้ามาทักทาย แถมมีเกร็ดเก่าๆ มาเล่าให้รุ่นน้องๆฟัง (แสดงว่ายังไม่แก่ เพราะจำเหตุการณ์ในอดีตได้)
ตั้งแต่เจอกันกับเพื่อนที่สวนวชิระเบญจทัศน์ ก็นานแล้วไม่ได้พบกันอีก เอาเป็นว่าเจอกันในนี้ไปก่อนเนาะ
ผมไป กทม. ก็ไปปั่นกับเพื่อนเก่าๆ ที่เขายังไม่เลิกปั่น เช่น พี่สุรชัย, พี่หุ่น, พี่วิรัช, พี่หมึก, พี่ยักษ์ (ประเสริฐิ์ เทโพทอง)
รุ่นเดียวกันก็มี ศักดา (ติ๋ว), อ้วน (วิชัย) และอีกหลายๆคน

หวังว่าวันหน้าคงมีโอกาสปั่นด้วยกันนะลุงแซม หากจะมาอุดรฯโทรหาได้เลย เบอร์อยู่ที่ในกรอบซ้ายมือนะเพื่อน
ส่วนเรื่องที่ว่าปั่นดีไม่ดี สู้ไหวไม่ไหว เอาแค่สู้กับตัวเองก็ดีถมแล้ว ปั่นแล้วไม่ตาย ตายแล้วไม่ได้ปั่น
รถลุงแซมสวยจัง..แถมมีประวัติและเรื่องเล่าอีกด้วย เก็บไว้นะครับ เอาไว้มาปั่นด้วยกัน บาย... บาย..

เราใช้คันนี้มาก่อน แต่ตอนนี้ปลดประจำการแล้ว มีความเสียหายเกิดขึ้นที่ใต้ข้อตัวถัง เกินกว่าซ่อมแซม
ได้แต่เก็บไว้เป็นอนุสรณ์ ขึ้นหิ้งไว้ดู ยังไงก็ยังขลังอยู่ดี ขนาดขึ้นหิ้งแล้วมองดูยังไงก็เหมือนเขายังจะพุ่งทะยานไปข้างหน้า
และเมื่อเขาคือสับถัง โครโมลี่ Made in Italy ขอขึ้นหิ้งอย่างมีศักดิ์ศรี ดีกว่าขายทิ้งใช่ไหมเพื่อน

[@Rider]

ตอบคุณ @Rider แทนคุณพงษ์ศักดิ์ นะครับเพราะแกไม่ได้เข้ามาเล่นในเวปเราครับ..
ที่คุณถามว่าใช่ คุณพงษ์ศักดิ์ แสนล้อม หรือเปล่า ? ตอบว่า..ถูกต้องครับ
นี่หละอดีตนักจักรยานทีมชาติไทย หลายต่อหลายสมัยที่ คุณพงษ์ศักดิ์ แสนล้อมได้สร้างชื่อเสียงให้กับชาติไทย และก็เท่ากับสร้างชื่อให้กับจังหวัดอุดรธานีด้วย ชาวอุดรฯเองก็ภูมิใจ เพราะเรามีทีมชาติที่เป็นชาวอุดรฯถึง 2 ท่าน
ขอกล่าวถึงอีกท่านหนึ่งนะครับ...นั่นคือ จสอ.สุริยะ ราชไสยกิจ ผู้มากด้วยผลงานครับ
และถือได้ว่าเป็นต้นแบบให้คุณ พงษ์ศักดิ์ แสนล้อม เลยหละครับ
และที่ท่านถามว่า คุณพงษ์ศักดิ์ เรียนที่เทคนิคอุดรฯ หรือเปล่า ? แกเรียนที่ วิทยาลัยเทคนิคหนองคายครับ...
และนี่หละทำให้แกติดทีมชาติหละ เพราะต้องปั่นจักรยาน จากอุดรฯไปเรียนที่ หนองคาย เย็นปั่นกลับมานอนที่ อุดรฯ เช้าก็ต้องปั่นไปหนองคายอีกแล้ว ทำอย่างนี้ 3 ปี ก็ Turn Pro ได้แล้ว

ขอบคุณครับคุณ AT

ดีใจที่พี่พงษ์ศักดิ์แกยังฟิตจัด แข็งแรงเหมือน 20 ปีก่อน

ผมศิษย์เก่าอุดรพิทย์ครับ
ลาจังหวัดอุดร มาเรียนต่อและทำงานที่กรุงเทพประมาณ 20 ปีแล้ว
นานๆจะได้กลับไปจ.อุดร สักครั้ง
อยู่กรุงเทพหาสถานที่ปั่นยากครับ รถยนต์เยอะ
ตอนนี้ไปขอร่วมปั่นกับชมรมเทคนิคมีนบุรีแถวบ้าน

มีโอกาสกลับไปอุดรจะขอไปร่วมปั่นด้วยนะครับ

[AT]

ดีใจที่เจอคนสถาบันเดียวกัน...และยังปั่นจักรยานเหมือนกัน
ผมก็หนึ่งใน น้ำเงิน-ชมพู รุ่น10/13 คือเข้าเรียน ม.ศ.1 ปี2510 และจบ ม.ศ. 3 ปี 2513
สมัยนั้นนักเรียน อุดรพิทยานุกูล ปักชื่อย่อ ร.ร. ที่อกขวาว่า อ.ด.๑
ส่วน ร.ร.สตรีราชินูทิศ ปักอักษรย่อว่า อ.ด.๒
แหม...ฟังดูแล้วแก่จัง แต่ผมว่าอายุเป็นเพียงตัวเลขนะ

แทบทุกวัน ช่วงเย็นประมาณ 17.00น. รวมพลที่หน้าสถานีดับเพลิง ริมหนองประจักษ์ฯ เว้น เสาร์-อาทิตย์ (ออกทางไกลตามนัดหมายที่ได้ตกลงกันไว้ก่อนแล้ว)
ใช้ถนน อุดรฯ-หนองคาย ปั่นไปถึงจุดเลี้ยวกลับที่ทางแยก อ.เพ็ญ กม.ที่ 30
โดยมีคุณพงษ์ศักดิ์ แสนล้อม เป็นผู้นำกลุ่ม มีนักจักรยานหมอบร่วมปั่นมากกว่า 10คัน แทบทุกวัน
ส่วนเสือภูเขาร่วมแจมด้วยก็ไม่มีปัญหา
คุณ @Rider มีโอกาสมาร่วมปั่นด้วยกัน เวลามีแขกมาร่วมปั่น ทำให้กลุ่มตื่นเต้นดี

[@Rider]

ปี 2513 ผมพึ่งได้ 2 ขวบเองครับพี่
เกิดสมัยนั้นยังทันได้เห็นฝรั่งที่มารบในลาว
เดืนกันเพ่นพ่าน
ผมเข้า ม.1 ราวๆปี 2524

พ่อเป็นคนปากน้ำ สมุทรปราการ
แม่ขอนแก่น
แต่ผมเป็นอุดรครับ
ภูมิใจมาก

เวลามีโอกาสกลับอุดร
ผมได้ไปวิ่งรอบหนองประจักษ์
เห็นคนอุดรทุกวัยมาออกกำลังกายกันเยอะมากๆ
ทำให้ผมมีความรักจังหวัดอุดรมากยิ่งขึ้น

อุดรบ้านเราเป็นจังหวัดที่น่าอยู่มากๆครับ
ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยว และอาหารการกิน
ผู้คนก้อเป็นมิตร

[@Rider]

ผมเรียนอุดรพิทย์ รุ่นไล่ๆกันกับ "มนุษย์ร้อยล้าน"
พี่ "อนัน พันแสน" อดีตนักเตะทีมชาติ
สมัยก่อนเคยซ้อมฟุตบอลด้วย
ผมเล่นกองหลังวิ่งไล่เตะขาพี่แกประจำ
แต่แกไม่เคยโกรธนะ (คงจะชิน )
พอดีว่าเราเด็กม.ต้น พี่แกม.ปลาย ด้วยล่ะ

เสียดายที่พี่แกเสียชีวิตเร็วไปนิดนึง
ถือได้ว่าพี่ "อนัน พันแสน" เป็นหนึ่งในตำนานนักกีฬาทีมชาติของจ.อุดร

[AT]

คุณ @Rider รุ่นใกล้ๆกับ อนัน พันแสน และเคยร่วมเล่นฟุตบอลด้วยกัน
นับเป็นประสบการณ์ที่ดี และคุณคงจำภาพนั้นไปได้ตลอด

ผมเองหากจะถามว่ารุ่นไหน? เพื่อทำให้นึกภาพออก และเป็นที่เข้าใจง่ายๆ
ก็จะบอกว่า รุ่นเดียวกับพระเอก ดารา นักร้อง นักแสดง ที่ชื่อ....สุริยา ชินพันธ์
เรียน ม.ศ.๑ ห้อง ค. ห้องคอควาย " ฮิ ฮิ ฮิ...เรียกอย่างนี้จริงๆนะ" เราเป็นนักเรียนร่วมชั้นเรียนเดียวกัน
สมัยนั้นแกชื่อ นายประมูล ชินพันธ์ เมื่อเฃ้าวงการก็เปลี่ยนชื่อไป

[AT]

มีคำถามถึงลุงแซม?????

มีคนฝากถามว่าไอ้ที่ห้อยอยู่ที่แฮนด์ นะคือหมวกกันกระแทกหรือเปล่า ?
และมันผลิตขึ้นมาในยุคเก่า หรือในยุคปัจจุบัน

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ ใหญ่ และเพื่อน ๆ ทุกท่าน
...คุณใหญ่ นี่ความจำเป็นเลิศจริง ๆ ไม่น่าเชื่อ เราไม่ได้เจอกันนานสามสิบกว่าปี เจอผมในสวนรถไฟยังจำได้เรียกชื่อถูก แถมยังจำประวัติผมได้อีก ว่าผมปั่นจักรยานไปดูเขาวิ่งแข่งใน รร. พลตำรวจ บางเขน นึกสนุกถอดรองเท้าจักรยานลงวิ่งแข่งกับเขาเท้าเปล่า จนเท้าถลอกปอกเปิด ผมเองยังจำไม่ได้ แต่พอใหญ่พูดถึงจึงนึกออก ....ความจำสุดยอด จริง ๆ
... เล่าต่ออีกนิด ตอนผมรับราชการอยู่ที่สำนักงานป่าไม้จังหวัดหนองคาย สุริยะ ราชไสยกิจ มาปั่นให้ทีมหนองคายเป็นตัวเต็งของทีม ปีนั้นไปคัดเลือกตัวเขตกันที่ร้อยเอ็ด ผมก็ไปด้วยเพราะเป็นตัวสำรอง แต่ตัวสำรองกับผู้คุมทีมร่วมวงกันเป็นประจำอยู่แล้ว คืนนั้นเลยวางแผนกันตีสองยังไม่เลิกลา ผลตอนเช้าลุกแทบไม่ขึ้น 555
...ไม่น่าเชื่อ ผมก็เลือด สีน้ำเงิน-ชมพู เหมือนกันกับใหญ่ แต่คนละโรงเรียน ของผม ม.ต้น -ม.ปลาย โรงเรียนโยธินบูรณะ
...ที่ห้อยน่ะ เป็นหมวกกันกระแทก ใบนี้ทำมาใส่เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้วมั๊ง จะซื้อหมวกกันกระแทกที่เขาขายก็ราคาแพง เลยเอามะพร้าว มาทำก็ใช้ได้ดี ล้มมาหลายทีมันช่วยไม่ให้หัวกระแทกถนนมาหลายครั้งแล้ว อีกใบสำหรับเมาท์เทนไบค์ แต่ก็เก่ามากแล้ว ตอนนี้กำลังออกใหม่อีกใบหนึ่ง เดี๋ยวถ่ายรูปมาให้ดู มีหลายคนถามว่าได้มาตรฐานหรือเปล่า ผมก็บอกว่า ของผมมาตรฐาน MDT (MONKEY DROP TEST ) คือลิงมันโยนลงมาจากยอดมะพร้าว กะลายังไม่แตกถือว่าใช้ได้ตามมาตรฐาน 555

[ลุงแซม]

ค้นภาพเก่า ๆ เจอทีมจักรยานหนองคาย ซึ่งมี สุริยะ ราชไสยกิจ อยู่ด้วย แถวนั่งคนที่สองจากซ้ายไปขวา
...ผมนี่ความจำเสื่อมจริง ๆ เมื่อก่อนก็จำชื่อได้หมด แต่เดี๋ยวนี้ลืมว่าใครชื่ออะไร จำได้สุริยะ คนเดียว

[ลุงแซม]

ส่วนภาพนี้เป็นหมวกมะพร้าว เวอร์ชั่น 3 ทำเสร็จนานแล้ว แต่ยังไม่ได้เคลือบผิว

[ลุงแซม]

ด้านในอีกภาพ

[Art.]

โคตรเท่ เลยครับ


งบเท่าไหล่หรอคับ สนจัยๆ เท่ดีคับ

[ลุงแซม]

งบประมาณไม่กี่บาทครับ แต่มะพร้าวที่มีขนาดใหญ่และได้รูปทรงค่อนข้างหายาก วิธีทำก็ไม่ยาก วาดรูปแล้วเอาเลี่อยจัดการเลื้อยรอบลูกมะพร้าวให้ถึงกะละ แกะส่วนที่ไม่ใช้ออก หรือใช้สิ่วตอกกะละให้แตกไปเลย แล้วทุบละลาที่ติดออก ค่อย ๆ เอาคัดเตอร์แต่งภายในให้พอดีหัว สำหรับการเจาะรูก็ดูแบบเอาจะเอายี่ห้ออะไร ตัดกระดาษมาแปะไว้ก่อนก็ได้ แล้วใช้คัตเตอร์ปลายแหลมแบบหนาแทงเพื่อเจาะรู สายรัดคางผมใช้สายเป้ หมวกรุ่นใหม่จะซ่อนไม่ให้เห็นสายออกมาภายนอก โดยเจาะทะลุแล้วแกะเปลือกนอกออกเป็นร่องใส่ตะเกียบเพื่อเป็นคานยึดสาย ใช้เข็มเย็บสายให้ติดกับคาน หลังจากนั้นก็อุดอาจใช้กาวลาเท็กซ์หรือแป้งเปียกก็ได้ เท่านี้ก็ซ่อนสายได้แล้ว ส่วนแผ่นรองข้างในผมใช้โฟมยาง ตัดแล้วใช้กำมะหยี่หุ้ม ใช้หลักการเหมือนปะยาง ติดเข้าไปกับหมวกก็ใช้กาวปะยางเช่นกัน เสร็จแล้วทาผิวนอกด้วยเคมเกรส ผิวนอกก็จะแข็งเป็นเงางามทนทาน ข้างในอย่าไปทาเพราะมันจะแข็งไม่ซับแรงกระแทก แค่นี้ก็ได้หมวกมะพร้าวไว้ใช้ ทำลูกแรกอาจไม่สวย ลูกที่สองก็จะดีขึ้นเอง ลองทำดูนะครับ

[ลุงแซม]

เรื่องหมวกไปแล้ว เอารองเท้าเสียหน่อย คู่นี้ผมซื้อรองเท้าฟุตบอลมือสอง แต่ยังใหม่มา 100 บาทจัดการติดคลีด เข้าไปใช้ปั่นเสือภูเขาได้ดี เจอเด็กเตะบอลข้างทางก็ร่วมแจมได้ แบบ ทูอินวัน