หมอ: เป็นอะไรมา
เรา: จักรยานล้ม เจ็บที่ใต้ซี่โครงซ้ายสองเดือนแล้วไม่หาย ปกติม้ามไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ไม่รู้คราวนี้มันจะเป็นอะไรรึป่าว
หมอ: (ระหว่างแมะ) โอ๊ย..ไม่เป็นไรหรอก แค่ช้ำใน ถ้าม้ามแตกนะคุณตายตั้งแต่วันแรกแล้ว เอ้า...เอายาแก้ช้ำในไปกิน
เรา: แป่ววว
ครั้งที่ 2
หมอ: เป็นงัย ดีขึ้นมั๊ย
เรา: ไม่เป็นงัยเลย ยังเจ็บเหมือนเดิม
หมอ: อ้าว กินยาแล้วไม่หาย เลิกกินดีมั๊ย (หัวเราะ).....กินต่อไปก่อนนะ ถ้าไม่หายค่อยเลิกกิน
เรา: กินสองเทียบแล้วจะหายมั๊ย
หมอ: (หมอทำตาเหลือก ส่ายหัวเอือมระอา แล้วสั่งให้ไปเอายา)
เรา - แป่ววววววว
ครั้งที่ 3
หมอ: เป็นงัย หายเจ็บรึยัง
เรา: หายเจ็บหน่อยนึงแล้ว รู้สึกมีแรงขึ้น
หมอ: ก็ถูกแล้วงัย กินยาก็ต้องหายสิ
เรา: เหล่าซือคะ แล้วต้องกินซักกี่เทียบ หกเทียบหายมั๊ย
หมอ: (ทำท่าครุ่นคิด) อืม.ม..ม.. เทียบที่หกน่าจะพอเห็นผลนะ
เรา: โห..แค่พอเห็นผลเหรอ
หมอ: นี่หมอคนนะ หมอคน...ม่ายช่ายหมอเทวดา....
(หมอหัวเราะลั่นห้อง หันไปตอบหมอฝึกหัดที่ถามว่าเราเป็นอะไรหรือจึงช้ำใน หมอตอบแทนเราเสร็จสรรพว่า "ก็ขนาดนี้แล้วอียังไปเล่นซน ขี่จักรยานแล้วล้มมาน่ะ")
เรา: แป่ววววววววววววว
กรุณานึกสำเนียงของเหล่าซือที่ไม่แข็งแรงการออกเสียงภาษาไทยด้วยนะ...เป็นการหาหมอที่ฮามาก ไปกี่ครั้งก็ฮาจริงๆ...แถมฟรีอีกต่างหากทั้งค่าตรวจค่ายา...
จำไว้เลยนะ เทียบที่หกแค่พอเห็นผลนะ พอเห็นผล กำลังสงสัยว่าต้องกินกันถึงปีมั๊ยเนี่ย
เออ...น่าคิดเนอะ... ฟันธงว่าหายเองส่วนหนึ่ง ด้วยยาจีนต้มขมๆ เหม็นๆ อีกส่วนหนึ่ง เพราะการฟื้นตัวต่างกันมากระหว่างกินกับไม่กินค่ะ
สรุปว่าตอนนี้หายแล้วร้อยเปอร์เซ็นต์หลังจากหมดยาเทียบที่ห้า (ไม่ต้องถึงหก) กลับมาปั่นได้เหมือนเดิมแล้ว แค่ใช้เวลาเพิ่มขึ้นนิด พักมากครั้งขึ้นหน่อย แต่ระยะโดยรวมไม่เป็นปัญหา