รอบขา 100 รอบ กับคุณภาพของมัน.....

[โต้งหลังอนามัย]

อยู่หลังกลุ่มก็ลดรอบขาลงมาซักนิดก็จะช่วยได้มาก ในกลุ่มเคยเห็นคนตามไม่ลดรอบเลย รอบจัดตลอด สุดท้ายไปไม่ถึงฝั่งฝัน มอบตัวกลับบ้านก่อนตามระเบียบไป...

[Tidnheng]

รอบไหนก็ได้ที่รถไปด้วยความเร็วที่ต้องการแระไม่เหนื่อยทั้งกล้ามเนื้อแระหัวใจ
ส่วนมากจะอยู่ที่ความสัมพันธ์ของการเต้นของหัวใจนะคะ
เหนคนข้างๆเจ๊ปั่นเทรนเนอร์ตั้งค่าหัวใจไม่เกิน75% จะที่รอบขาไหนก็ได้แระเกียร์ไหนก็ได้
ปั่นเปนชั่วโมง พอลงจากเทรนเนอร์ยังไปที่ระเบียงได้สบายๆค่ะ ไม่เหนื่อยไม่เมื่อย

ปัจจุบันมีนวัตกรรมใหม่มั้ง วัตต์ค่ะ คุมวัตต์กะรอบขาแระหัวใจ

มั่วบ้างจริงบ้างนะคะ อย่าเชื่อมาก

รบกวนสอบถามครับ ไปทำอะไรที่ระเบียงหากมีภาพประกอบด้วยยิ่งดี แล้วมันช่วยเรื่องรอบขาได้อย่างไร

[super_mee]

ตอนนี้ผมกำลังฝึกให้มันได้ คุณภาพ ที่ 100+รอบ อยู่ครับ

เห็นรอบขาพี่มดแดงตอนซอยขึ้นภูทับเบิกแล้วน่าอิจฉา.
รอบขาเฉลี่ย ผมอยู่แค่44

[ไอ้มดแดง]

...ผมก็อิจฉา แรงกด ของหมอหมีเหมือนกันครับ... ไปทำอะไรมา เท้าหนักดีจัง

[Kraroknoi]

รอบขาคุณภาพของผม

ผมเพิ่งมาฝึกปั่นรอบขา 100 รอบ ได้ไม่ถึงเดือนครับ
ใช้จักรยานเสือภูเขา 10 สปีด

ทดลองใช้เกียร์ 3 - 9 ปั่นรอบขา 100 ได้ความเร็ว 40 ครับ แต่ได้ไม่ถึง 30 วินาทีก็หมดแรกหอบ แฮ่กๆ ฮาร์ตเรตพุ่งไป 180 (Max 190)

ปกติ ปั่นระยะ 40 กม. ได้รอบขาเฉลี่ย 88 ครับ
เทคนิคการเปลี่ยนเกียร์ ผมจะเริ่มจากเกียร์เบา ไปหาหนัก โดยที่ดูรอบขา
ถ้ารอบขาถึง 90 ผมจะเพิ่มเกียร์ให้หนักขึ้น กรณีลงเนิน
แล้วปั่นรอบขาที่ 80-90 ครับ
แต่ถ้าเริ่มขึ้นเนิน รอบขาจะตกลง ถ้าต่ำว่า 70 ผมจะลดเกียร์ลง
แล้วปรับรอบขาให้ได้ 80-90 ถ้ายังไม่ได้อีกก็ปรับเกียร์ลงอีก
พอพ้นเนินก็ปรับเกียร์หนักขึ้น

ช่วงใกล้ถึงเส้นชัยประมาณ 1 กม. จะเพิ่มรอบขาให้เกิน 100
แล้วสปริ้นเต็มที่เข้าเส้นชัยไปเลย

ผมทำอย่างนี้ถูกต้องไหมครับ?
ในอนาคตถ้าฝึกรอบขาไปเรื่อยๆ ควรจะปรับรอบขาให้จัดมากขึ้นใช่ไหมครับ?

[แมวทอง]

รอบขา เป็นเรื่องที่ถ้าเข้าใจผิด ก็จะหลงทางไปเรื่อยเปื่อย จนกว่าจะรู้ตัว บางครั้งกลับเพิ่มจุดบอดให้กับผู้ปั่นเสียเอง

บางครั้งบางเวลา บางสถานการณ์ รอบขา ก็ไม่อาจจะช่วยให้เราเอาตัวรอดได้ก็มี

ผมก็รู้แค่หางอึ่ง

อย่างไรก็ดีก็รอให้ เจ้าของกระทู้ หรือ ผู้รู้ มาไขความกระจ่างด้วยครับ

ขอกรณีแรก

ถ้าปั่นอยู่เป็นตะคิวบน เนินชัน แล้ว ขาล็อก ฮาร์ทเรตก็จะ 100% แล้ว

จะทำอย่างไรดีครับ เป็นประจำเลยครับ

[lop023]

รอบขา เป็นเรื่องที่ถ้าเข้าใจผิด ก็จะหลงทางไปเรื่อยเปื่อย จนกว่าจะรู้ตัว บางครั้งกลับเพิ่มจุดบอดให้กับผู้ปั่นเสียเอง

บางครั้งบางเวลา บางสถานการณ์ รอบขา ก็ไม่อาจจะช่วยให้เราเอาตัวรอดได้ก็มี

ผมก็รู้แค่หางอึ่ง

อย่างไรก็ดีก็รอให้ เจ้าของกระทู้ หรือ ผู้รู้ มาไขความกระจ่างด้วยครับ

ขอกรณีแรก

ถ้าปั่นอยู่เป็นตะคิวบน เนินชัน แล้ว ขาล็อก ฮาร์ทเรตก็จะ 100% แล้ว

จะทำอย่างไรดีครับ เป็นประจำเลยครับ

เข็นครับแบบนี้
แต่ผมใช้น้ำราดเอา แล้วก็ใช้วิธีควงเท้าด้วยการป้ายเท้า งดใช้การกด

[วาสนา จั่นเจา]

รอบขา เป็นเรื่องที่ถ้าเข้าใจผิด ก็จะหลงทางไปเรื่อยเปื่อย จนกว่าจะรู้ตัว บางครั้งกลับเพิ่มจุดบอดให้กับผู้ปั่นเสียเอง

บางครั้งบางเวลา บางสถานการณ์ รอบขา ก็ไม่อาจจะช่วยให้เราเอาตัวรอดได้ก็มี

ผมก็รู้แค่หางอึ่ง

อย่างไรก็ดีก็รอให้ เจ้าของกระทู้ หรือ ผู้รู้ มาไขความกระจ่างด้วยครับ

ขอกรณีแรก

ถ้าปั่นอยู่เป็นตะคิวบน เนินชัน แล้ว ขาล็อก ฮาร์ทเรตก็จะ 100% แล้ว

จะทำอย่างไรดีครับ เป็นประจำเลยครับ

ถ้าเปนการแข่งขันก็แอบเกาะรถเซอร์วิสของทีมเรยค่ะ
แต่ถ้าเปนการซ้อมทำมะดาก็ยอมเสียฟอร์มหน่อย หันหัวลงไปใหม่แร้วแอบปล่อยลมค่ะ
บอกหัวหน้าไปว่ายาแตรกกกกกกกกก

[หนุ่ม PRIN]

รอบขา เป็นเรื่องที่ถ้าเข้าใจผิด ก็จะหลงทางไปเรื่อยเปื่อย จนกว่าจะรู้ตัว บางครั้งกลับเพิ่มจุดบอดให้กับผู้ปั่นเสียเอง

บางครั้งบางเวลา บางสถานการณ์ รอบขา ก็ไม่อาจจะช่วยให้เราเอาตัวรอดได้ก็มี

ผมก็รู้แค่หางอึ่ง

อย่างไรก็ดีก็รอให้ เจ้าของกระทู้ หรือ ผู้รู้ มาไขความกระจ่างด้วยครับ

ขอกรณีแรก

ถ้าปั่นอยู่เป็นตะคิวบน เนินชัน แล้ว ขาล็อก ฮาร์ทเรตก็จะ 100% แล้ว

จะทำอย่างไรดีครับ เป็นประจำเลยครับ

ลดเกียร์(ถ้ายังเหลือ)+เพิ่มรอบขา แต่ห้ามลงจากรถเพราะว่าขาของคุณจะล็อก
ถ้าเกียร์หมด ก็ลดความเร็วลง ควบคุมรถไว้ไม่ให้หยุดกรณีชันมากๆ มีน้ำก็ฉีดไปที่ขาเลยครับ เดี๋ยวตะคิวมันก็หนีเองครับ
ด้านล่างคือรอบขาที่ผมปั่นขึ้ภูทับเบิก

http://connect.garmin.com/activity/245415613

[ไอ้มดแดง]

ตาคิวจะมา ผมกระทืบ(รอบขาต่ำ)มันก่อนเลยครับ

[ไอ้มดแดง]

รอบขาคุณภาพของผม

ผมเพิ่งมาฝึกปั่นรอบขา 100 รอบ ได้ไม่ถึงเดือนครับ
ใช้จักรยานเสือภูเขา 10 สปีด

ทดลองใช้เกียร์ 3 - 9 ปั่นรอบขา 100 ได้ความเร็ว 40 ครับ แต่ได้ไม่ถึง 30 วินาทีก็หมดแรกหอบ แฮ่กๆ ฮาร์ตเรตพุ่งไป 180 (Max 190)

ปกติ ปั่นระยะ 40 กม. ได้รอบขาเฉลี่ย 88 ครับ
เทคนิคการเปลี่ยนเกียร์ ผมจะเริ่มจากเกียร์เบา ไปหาหนัก โดยที่ดูรอบขา
ถ้ารอบขาถึง 90 ผมจะเพิ่มเกียร์ให้หนักขึ้น กรณีลงเนิน
แล้วปั่นรอบขาที่ 80-90 ครับ
แต่ถ้าเริ่มขึ้นเนิน รอบขาจะตกลง ถ้าต่ำว่า 70 ผมจะลดเกียร์ลง
แล้วปรับรอบขาให้ได้ 80-90 ถ้ายังไม่ได้อีกก็ปรับเกียร์ลงอีก
พอพ้นเนินก็ปรับเกียร์หนักขึ้น

ช่วงใกล้ถึงเส้นชัยประมาณ 1 กม. จะเพิ่มรอบขาให้เกิน 100
แล้วสปริ้นเต็มที่เข้าเส้นชัยไปเลย

ผมทำอย่างนี้ถูกต้องไหมครับ?
ในอนาคตถ้าฝึกรอบขาไปเรื่อยๆ ควรจะปรับรอบขาให้จัดมากขึ้นใช่ไหมครับ?

....ไม่ใช่แค่จัดครับ...แต่ต้องได้คุณภาพด้วย

[Hoon]

รอบขา รอบขา รอบขาแล้วก็เรื่องรอบขาอีกแล้ว. ไม่อยากให้คนที่เริ่มปั่นเสือหมอบใหม่ใส่ใจตรงนี้เลย
ตามที่หมอลูแนะนำ. ต้องเอาเรื่องsetรถให้ถูกต้องกับเราเสียก่อน และท่าทางขี่ต้องถูกต้องด้วย เช่นเข่าไม่กาง แขนไม่กาง น้ำหนักกระจายอย่างถูกต้อง ตูดต้องนิ่ง ควงขาแบบถูกต้อง
ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ใช้ทำได้ง่ายๆต้องฝึกฝนกันนานๆ. จากท่าปั่นที่ถูกต้อง ต่อไปเมื่อเราต่อยอดเรื่องรอบขาก็จะเร็วขึ้นอย่างถูกต้องด้วย หรือจะเพิ่มความหนักก็ต่อยอดได้เลย
ยกตัวอย่างที่ผมเห็นอยู่เป็นประจำคือ ส่วนใหญ่ท่านที่เคยขี่เสือภูเขามาหรือเพิ่งเล่นเสือหมอบจะขี่แบบกางขา ทำให้ต้านลม แต่ก็พยายามทำรอบ ซึ่งการควงจะแกว่ง เพราะช่วงกดลงไม่ตรงแนวดิ่งไปที่ก้านบันได หรือบางครั้งพยายามควงขาจนตูดกระดก หรือเขย่มอาน หรือยังบังคับจักรยานไม่นิ่งเลย ขี่ไปซ้ายทีขวาที อันตรายมากๆ

พื้นฐานง่ายๆที่ควรจำไว้สำหรับเสือหมอบที่ขี่ทางเรียบคือ ไม่ให้เสียโมเมมตั้มในการเคลื่อนตัวไปข้างหน้ารอบขาต้องไม่ต่ำกว่า75rpm
เวลาขึ้นนำเป็นหัวลากต้องคงความเร็วกลุ่ม ให้เหมือนเดิมโดยใช้แรงไม่เกิน85% รอบขาไม่ต่ำกว่า75 เมื่อได้ระยะที่เราไม่สามารถคงความเร็วไว้ได้ให้ตบออกแล้วรีบมาหมกต่อท้ายให้หายเหนื่อย มีวิธีดูอีกวิธีหนึ่งคือให้ขี่หนักกว่าคนที่เราหมก1เฟื่อง ห้ามเล่นรอบขาตอนพักเหนือยนะครับ ไม่งั้นรับรองได้ขี่กลับบ้านคนเดียว
อ้อ!มีท่านหนึ่งให้ความเห็นก่อนหน้า เรื่องจำนานรอบขาเมื่อขี่ทวนลม ว่าเขาสามารถขี่ทวนลมได้เร็วกว่าเมื่อขี่รอบขาต่ำ มีคำอธิบายดังนี้ ถ้าช่วงสั้นๆคงไม่มีปัญหา แต่จะเสียพลังงานมากเกินไป เพราะต้องเอาแรงไปอัดสู้กับลม. ถ้าทางยาวๆรับรองยังไงก็สู้ลมไม่ได้. วิธีที่ถูกคือขี่ด้วยรอบขาครับยิ่งใครที่ขี่รอบขาสูงๆนานๆได้จะแหวกลมโดยใช้พลังงานน้อยโดยอาศัยโมเมมตั้มของรถและน้ำหนักตัวเราเคลื่อนไปข้างหน้าโดยเติมแรงครั้งละนิดตอนควง ยังมีเทคนิคมากมายในการขี่ทวนลมที่ต้องเรียนรู้. จักรยานเสือหมอบเป็นอะไรที่เรียนรู้ไม่รู้จักจบสิ้น. มีอะไรพัฒนาอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าการฝึกซ้อมหรืออุปกรณ์

[แมวทอง]

5555
เข็นเลย เนี้ยยโดนใจมากครับ ตะคิวกินจนล็อคแล้ว จะไปต่อได้อย่างไร

วิธี คุณ หนุ่ม PRIN ผมก็โดนนะครับ ช่วยชีวิตได้เลย

และ วิธีของพี่หุ่น ผมชอบมากเลยครับ แจ่ม ใช้อยู่ประจำเลยครับ





____________________________________________________________________

ปล

ผมเคยเห็นมีอยู่เว็ปนึงนะ ไม่ขอเอ่ยชื่อ

สามีภรรยา ใช้ล็อกอินเดียวกัน ป่่วนคนอื่น แต่ก็ใช้แต่ของ ภรรยา เพื่อลดแรงปะทะ

ก็คิดได้เนอะ เก่ง จริงๆ

อืมม แต่ส่วนใหญ่เขาก็รู้กันหมด ก็มีแต่พวกหูดำ ที่ไม่ค่อยรู้ตัว ก็ระวังกันนิดนึงครับ

[แมวทอง]

ไอ้เจ้าเหตุการณ์เกาะรถเซอร์วิสเนี้ย พูดตรงๆก็ได้ ว่าหมายถึงแมว ตอนแข่งตรูเดย์ฟาร์ม เห็นพยายามพูดมานานแล้ว ถ้าเข้าใจผิดก็ขออภัย






จำไว้อย่างนึงนะ คนเราไม่เห็นกับตา อย่าเที่ยวเข้าใจเอาเองว่า มันเป็นอย่างที่คนอื่นว่ามา

อยากรู้ไม๊ว่า วันนั้นเหตุการ์ณมันเป็นเช่นไร เดี๋ยวเล่าให้ฟัง


วันนั้น ตอนสเต็จกำลังจะเจ้าภูเขา หลายๆทีมก็พลัดกันระเบิด ก็มีอยู่ทีมหนึ่งเสื้อขาวๆ ก็มีสองคนเถียงกันว่า จะยิงขึ้นไปเอารางวัลอะไรสักอย่าง

ทางทีมนิชเลยระเบิดพลังช่วงเนินซึม ก่อนถึงเขาโดย พี่แซม หรือ เดอะหมาน แชมป์คนเหล็กชื่อดัง

หลังจากนั้น ก็ถึงช่วงเขา ซึ่งก็เป็นไปตามคาดที่นักปั่นทีมซอยตัน กระซวก ซะ หายกันหมด รวมถึงผมด้วย ที่แค่จะตามติดท้ายไปยังลำบาก

ผ่านไปสักพักก็มีนักปั่นใส่ชุดขาว ปั่นเข้ามาทักผมด้วย มารยาทอันดีงามว่า

เฮ้ย แมวทอง ทำไมไม่ไปช่วยขึ้นลาก

ผมคิดในใจ ใครอะ อยู่ๆมาว่าเราซะงั้น แรงเหลือ ก็ขึ้นไปช่วยพี่เขาสิ มาบอกตูทำไมวะ ตูจะตายแล้ว น้ำหมด รถเซอร์วิสต้องไปช่วยลูกทีมที่พลีชีพไปตะกี้ 2 นาย



ก็ฝืนอยู่ได้จนเหลือ อีก สองร้อยเมตรเป็นจุด จ้าวภูเขา ผมก็ตะคิวกิน เพราะการพยายามขี่ให้ได้ความเร็วเท่าเขา และ ทีมซอยตัน ก็สปรินท์ดยกเข้าเส้น อย่างสวยงาม เอารางวัลเจ้าภูเขาไปอย่างสมศักดิ์ศรี

จากนั้น สองคนนั้นก็เริ่ม ทิ้งผมไป 500 เมตร เห็นจะได้




ซึ่งรถเซอร์วิส ผมก็ตามมาถ่ายรูปผมทันพอดี แต่ให้น้ำกับ สเปย์ตะคิวไม่ทัน

ซึ่งผมก็ไม่รอ เพราะข้างหน้าเป็นช่วงทางลูกรังนิดนึง ซึ่งถ้าผม

ลดการใช้รอบขา และ เพิ่มการย่ำลูกบันได แล้ว จับแฮนท์บนปั่นแบบ เสือภูเขา ลดแรงสะเทือน เพิ่มแรงกด ผมก็จะสามารถ ย่นระยะที่ห่างลงได้

เพราะด้วยใช้ แฮนท์ที่มีรูปทรงเอื้อประโยชน์ในจุดนี้ กับ รถที่ไม่กระด้างมากนัก ทำให้ผม ไม่ค่อยได้รับแรงสะเทือนมากเท่าใดนักในการลุยหนักๆตอนนั้น

บางครั้งถ้าเป็นการปั่นที่ไม่ค่อยมีลมมาปะทะตัว เราก็ไม่จำเป็นต้องก้มจับแฮนท์ล่าง

จับแฮนท์บน เพิ่มความมั่นคงช่วงลำตัว เพิ่มแรงกลูกบันได แบบ เสือภูเขา จะไปได้ดีกว่าครับ

และเมื่อถึงช่วงที่ทางเริ่มพอจะเรียบสักนิดนึง รถเซอร์วิสก็ได้เข้ามาช่วย ฉีดยาตะคิว ที่ขึ้นที่ น่องล่าง ให้ผม

ผมก็ไม่สามารถยกขาให้ฉีดได้ จึงได้ จับรถเซอร์วิสให้มั่นคง อย่างที่ ทีมในโปรทัวร์ทำกัน เพื่อความปลอดภัย เพราะลมหัวรถมันเบียดเข้าล้อหน้า มันสาย อันตราย ก็เกาะอยู่ ประมาณ 10 วินาที เพราะทางไม่ดี ความเร็วก็ประมาณ 35 (และ กรรมการก็ขี่มอร์ไซค์ อยู่ ไกล้ๆ)และทีมก็ถ่ายรูปตอนเกาะไว้ด้วย อยู่ในเฟรชบุ๊ค พี่อีกท่านนึง

พอฉีดเสร็จ ผมก็เริ่มนั่งปั่นเข้าโหมด ทาม์ไทล์ เพราะทางเริ่มเรียบ และ การย่ำหนัก ก็ช่วยลดการใช้ น่อง ลากดึงลูกบันได ลดตะคิวได้นิดนึง ความเร็วตอนนั้น เร็วกว่าตอนที่เกาะรถเซอร์วิส เพราะทางดีแล้ว

ก็เริ่มไล่เข้าทันอันดับสอง ที่เสื้อขาวๆ ผมจึงสังเกตุว่า ไม่ได้ไล่ทันอย่างเดียว แต่เหมือนว่า เสื้อขาวพยายามผ่อนแรงลงมารอ
เพราะรู้อยู่แล้วว่าผมต้องไล่ที่ หนึ่ง เพื่อเอารางวัล เพราะผมยังไม่มีรางวัลเลย

พอผมไล่ทัน ผมก็ปั่นนำ โดยมี เสื้อขาวเกาะท้ายอยู่นะครับ พอผมส่งสัญญานให้ ขึ้นช่วยลาก เขาก็ขึ้นนะครับ
แต่ช้ากว่าเดิม ก็เป็นแบบนี้อยู่สามครั้ง ผมจึงเข้าใจได้ทันที่ว่า นี้คือ เกมส์ เพราะถ้าผมยังพลัดลากกับแกอยู่นานกว่านี้
นอกจากผมจะเหมือนไม่รักษาระดับการออกแรงของตนเอง ที่นี้พอไล่ทัน ที่หนึ่ง เขาที่มากับเรา ก็จะต้องยิงซ้ำหนีไปกับ ผู้นำ อย่างแน่นอน เพราะออมแรงไว้

ซึ่งก็เป็นไปตามคาด พอไล่ทันที่หนึ่งปั๊บ ยิงปุ๊บ แต่ขอโทษ อุปกรณ์ทุกชิ้นผมเตรียมมาดี ทีมผมก็เซอร์วิสดี ผมไม่หลุดครับ

ซึ่งกรรมการก็ตามติดไปตลอด คอยช่วยกันรถยนต์ที่คอยมาเบียดจักรยาน (ถ้าแมวโกง กรรมการก็ด่าไปแล้ว)

ที่นี้ พอใกล้ถึงหน้าเส้น ผมก็เอาสเปย์ตะคิว ฉีดให้ ซอยตันบ้าง ซอยตันก็ เอาน้ำในกระติก ราดตัวให้ผม ทีมนิชบ้าง

และ ผมก็อธิบายว่าเส้นทางก่อนถึงเส้นชัยเป็นอย่างไร เพราะผมเคยมาก่อนแล้ว เนื่องจากรถค่อนข้างเยอะ จะได้ปลอดภัยนิดนึง ในการกะช่วงระเบิดพลัง

และ จู่ ทีมเสื้อขาว ก็บอกว่า
เหลืออยู่ สามคนแล้ว ก็ตัวสปรินท์ทั้งนั้น เรามาเรียงหน้ากระดาน แล้ว สปรินท์เข้าเส้นกัน แฟร์ๆ เลย

ผมคิดในใจว่า ตัวเราเองยังไม่กล้าเรียกตัวเองว่าตัวสปรินท์เลย แต่ก็เอาวะ น่าสนุกดี

ก็เลย เรียงกันสามคน พอเริ่มเร่งความเร็ว เสื้อขาวก็ลงไปซุกอยู่ด้านหลังเหมือนเดิม

ที่นี้ไม่มีเวลาจะคิดแล้ว เหลืออยู่ 300 เมตร จะถึงเส้นชัย กลุ่มหลังก็ไล่มาเป็นพายุ จะทันอยู่แล้ว

จึงตัดสินใจระเบิดพลังกัน ทีมซอยตัน ระเบิดไปก่อน สามช่วงตัว ผมหันไปมองกลุ่มหลังความเร็วนรกมาก โดนแน่

ผมทีมนิชจ้ำไบท์ จึงตัดสินใจ ใส่เกียร์หนัก เพราะจะได้ไม่ต้องเร่งรอบมาก เดี๋ยวตะคิวขึ้นอีก

จึงสปรินท์ขึ้นไปจนทัน แล้วจู่ๆ ตะคิวก็เริ่มจะขึ้น ผมจึงตัดสินใจ ใส่เกียร์หนักอีกเกียร์ พร้อมใช้กำลังแขนและลำตัว ช่วยเพิ่มความมันคงสร้างแรงกด

ซึ่งก็ได้ผล คือ ยังสามารถคงความเร็วขณะนั้นไว้ได้ และแซงขึ้นไป แต่ก่อนจะถึงเส้นชัยประมาณ 20 เมตร ตะคิวก็มา แต่ก็ไม่เป็นผล

เพราะการใช้รอบต่ำ ถึงแม้ตะคิวจะกินจนรอบขาไม่ได้ คุณภาพ โซ่ดังกึกกัก

แต่ก็ยังใช้ ความแข็งแรงของช่วงลำตัว และ แขน โยกรถ ช่วยเพิ่มแรงกดรอบต่ำ

รักษารอบ และ เข้าเส้นที่หนึ่งได้ แต่ไปนอนกองตะคิวขึ้นอยู่ข้างทาง

ส่วนเสื้อขาวที่ตอนแรกจะได้ที่สาม ก็โดนกลุ่มหลังที่ทำความเร็วมา กลืน โดยที่มี ทีมเสื้อแดง(พี่รุจ)ที่ได้รางวัล เจ้าความเร็ว
บี้กันมา กับ เสื้อขาว(พี่ชัย) ทีมเดียวกันกับเสื้อขาวนั้นละ

แต่ไม่รู้เสื้อขาวคนแรก จะไปทำให้พี่ชัย เสียจังหวะทำไม ไม่งั้น ที่สาม ยังดูยากเลยว่า จะเป็น พี่รุจ หรือ พี่ชัย เพราะมาเป็นพายุทั้งคู่

สรุป ที่สอง(พี่ต้ำเวโรซิตี้) ได้สองรางวัล ได้ทั้งเจ้าภูเขาและรองชนะเลิศ
ที่สาม พี่รุจ(bmc) ได้สองรางวัลเช่นกัน ได้เจ้าความเร็วด้วย
(ทั้งหมดเป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัว ผิดพลาดไป ขอโทษด้วย)

ในการแข่งขัน ความสนุก ความทรมาน มิตรภาพ และ ประสาทหลอน มันคือ เสนห์ของการแข่งขัน

ที่ว่าถ้าไม่ได้ไปแข่งกับเขา ก็ไม่ได้ความรู้สึกนี้แน่นอน ในชีวิต

ชัยชนะไม่สำคัญ มันสำคัญที่ว่า เราเต็มที่กับมัน ทั้งเรา ทั้งทีมงาน ทั้งอุปกรณ์ รวมใจกัน

ใครๆก็ลงแข่งได้ ไม่จำเป็นต้องแข็งแรง เป็นยอดมนุษย์ ขอเพียง เต็มที่ ก็ เยี่ยมมาก แล้วครับ

[ไอ้มดแดง]

เขียนซะ ผมเห็นภาพเลย
มันเป็นเกมส์ที่เร้าใจจริงๆครับ