+++ สรุปทริปแข่งขัน...ทัวร์ เดอ พองหนีบ 2555 (Tour De Pong-Neep 2012) 180 กม. +++

[ลูกเจี๊ยบ]

พี่สันติภาพ จากกาฬสินธุ์ กำลังวางแผนการปั่นเกมส์นี้ อย่างรัดกุม (หรืออาจจะคุยกันเฉยๆ ก็ได้)
รูปภาพ



คุยเรื่องงานแข่ง จ.อำนาจเจริญ เมื่อ 2/12/55 งานนี้ไม่มีอะไรจะคุยแล้วครับกำลังทำใจเตรียมตัวตาย..ไม่รู้ใครจะยิง..ใครจะเล่นเกมส์ ป๋าขาแรงจากสกลนคร รุ่น 60 และ โจ อำนาจเจริญ รุ่น 30 ครับ

[ลูกเจี๊ยบ]

ขอเล่าบรรยากาศกลุ่ม 40 ครับ
พอเริ่มปล่อยตัวก็เล่นกันทันที ยังไม่ทันออกนอกรั้วเขื่อนเลย ชัดกัน 40 แล้ว ตั้งตัวกันไม่ทันเลยครับ
ประเภทเจอลูกระนาดไม่มีใครผ่อน ขวดน้ำผมหล่นไป 1 ขวด รู้เลยถึงชะตากรรมข้างหน้าว่างานเข้า อีกนานกว่าจะถึงจุดให้น้ำ
พอถึงเขาลูกแรกหัวขบวนเร่งหนี กระตุกขึ้นเนิน ขบวนขาดเป็นท่อนๆ หัวขบวนจับกลุ่มไปได้น่าจะ 10 กว่าคน ช่วงนี้ผมก็หลุดกลุ่มห่างประมาณ 500 เมตร
ผมปั่นเดี่ยวไล่ลงเขา ได้max 70 ลงแบบลืมตาย ไล่ไปจนหมดแรงก็เข้ากลุ่มไม่ได้ น่าจะเกือบ 4 โล พอดีสังเกตเห็นว่ากลุ่มหน้าเขาผ่อนแรงลง ผมรีบอัดอีกรอบ
กว่าจะเข้ากลุ่มได้หอบซีกโครงบานเลย ปั่นมาได้สักระยะมีฝรั่งน่าจะมาจากกลุ่ม50 ไล่หลังมามีกลุ่มที่หลุดขบวนตามดูดมาด้วยเป็นขบวน ทีนี้ก็เป็นการลองของกัน
ระหว่างฝรั่งกลุ่ม 40 กับฝรั่งกลุ่ม 50 ขบวนแตกอีกรอบ ฝรั่งกลุ่ม 40 หนีไปแล้ว แต่มีฝรั่งกลุ่ม 50 มายึดขบวนกลุ่ม 40 แกแข็งแรงมาก
ทั้งกระซากลากถู กวนไปตลอดทาง พอถึงจุดให้น้ำ ด้วยความด้อยประสบการณ์ ผมจั่วลมทุกที จึงหิวน้ำมากๆ จึงอาศัยความด้านขอเอาดื้อๆจาก
คนที่ปั่นข้างๆเรานั้นแหละ ได้มาติดก้นขวดพอแก้ขัดไปได้ ขอคาระวะน้ำใจเพื่อนเสือที่แบ่งปันน้ำให้ ตลอดเส้นทางผมมองหารถมอไซค์ที่บอกว่าจะมาเป็นมาแชร์ให้ไม่เจอเลย พอถึง 100 โล ถึงจุดที่ต้องให้นักปั่นลงเดินไปหาจุดให้น้ำ ผมมัวแต่ตุนน้ำ โดนกลุ่มหน้ายิงหายไปอีกแล้ว ไล่ไปจนหมดแรงพอดีมีเพื่อนตามหลังมาอีกคน เลยบอกให้ช่วยกันไล่ จนทันแบบหมดแรงแทบปั่นต่อไม่ไหว พอดีกลุ่มหน้าเขาผ่อนรอดตัวไปอีกครั้ง หลังจาก 100 โลเพื่อนร่วมกลุ่มหลุดหายไปทีละคน
น่าจะโดนตะคิวเล่นงานเสียส่วมมาก สำหรับผมเองกล้ามเนื้อกระตุกเป็นระยะทุกครั้งที่กดแรงๆ ก็ประคองตัวเล่นรอบขาและชุกไปเรื่อยๆ พอถึง 150 โล ก็เช็ดจำนวนคนในกลุ่มที่รหัสรุ่นเดียวกัน ปรากฏว่าที่เหลืออยู่น่าจะได้อันดับทุกคน ถึงจะรู้ว่ามีอันดับกับเขาตั้งแต่ยังไม่เข้าเส้นแต่ผมก็ยังไม่หมั่นใจในสิ่งที่จะเกิดขึ้นข้างหน้า ตะคิวอาจจะน็อกผมไปนอนข้างทางก็ได้
30 โลสุดท้ายมีจุดขึ้นเนิน หัวขบวนยิงขึ้นเนิน ผมพยายามเร่งตามแต่พอออกแรงกดบันใดตะคิวมาทั้งสองขาเลย จึงผ่อนแรงเล่นรอบขาขึ้นเขาแบบช้าๆ หัวขบวนหลุดหายไปไกลมาก ตอนแรกจะพยายามไล่แต่สภาพร่างกายไม่อำนวยจึงปั่นประคองตัวไปเรื่อยๆ อีก 20 โล แต่ก็ไล่กินหมอบ กินเด็กๆ ไปตลอดทาง เข้าป้ายเป็นคนที่ 10 ของกลุ่ม 40
ที่ผ่านมาเคยปั่นแต่ใจเกินร้อยไม่กี่ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เข้าแข่งแบบแบ่งอายุ ไม่ได้คิดไม่ได้หวังอะไรมากมาสนุกเฉยๆ ครับ
ขอบคุณผู้จัดงานทุกท่านครับ

พี่ฝั่งเสื้อขาวรุ่น 50 ..ชื่อเอ็ดดี้..ทำงานใน สปป.ลาว ขวัญใจของผม เขาลากผมไปเข้ากลุ่ม หลังจากผมหลุด..ที่เขาขาด เขาบอกผมเขาไม่ฟิต..นี้ขนาดไม่ฟิต..

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...กลุ่ม "เจ๊...ใจถึง" ปั่นจบ 3 คน สุดยอดมว๊ากกกกกกก

...พริตตี้ทั้ง 4 คนนี้น่าจะมาปั่นด้วย ไม่งั้นได้รางวัลแน่ๆ ครับ

อิฐเอ๊ย!!!!อย่าให้แม่ต้องไปแย่งซีน น้อง พิตตี้ เค้าเลย...180 กิโล...ขืนแม่ไปปั่น...เค้าคงเก็บเตนท์ หนีกลับบ้านกันหมด..สองปีแล้วที่แม่เฝ้าดู..เอาใว้ให้เค้าลดระยะทางลงมาให้แม่อีกหน่อยแม่คงปั่นได้. 180 โล...ง้ากกกกก เอาแม่ไปฆ่าให้ตรายดีกว่า...

ดีจัยกับความสำเร็จของน้อง. งานอินนทนนท์ เราไป ประกบใบหน้า ถ่ายรูป ที่หน้าเส้น...ดีป่ะ...

คิดถุงน้องเสมอ....

...ระดับ "แม่บักข้าวเหนียว" หรือ เอื้อยอ้อย@หนองหาน ระยะทางประมาณนี้ "เอาอยู่" แน่นอนครับ

...เพราะมีประสบการณ์ปั่น หลวงพระบาง - สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ต่างวาระ) มาแล้วไม่น่าจะเป็นปัญหาครับ

...ไปเรื่อยๆ ตามสไตล์ท่านแม่ฯ ไม่ว่าจะปั่นไปร้องไห้ไป หรือ ปั่นไปเข็นไป ก็ถึงอย่างแน่นอนแถมได้ถ้วยไปการันตีอีกด้วยครับ

[เสือศึก]

สุดยอดมากเลยครับ

[เสือตี๋]

ขอบคุณครับ ปีนี้ อาจเจอกันครับ

ขอเล่าบรรยากาศกลุ่ม 40 ครับ
พอเริ่มปล่อยตัวก็เล่นกันทันที ยังไม่ทันออกนอกรั้วเขื่อนเลย ชัดกัน 40 แล้ว ตั้งตัวกันไม่ทันเลยครับ
ประเภทเจอลูกระนาดไม่มีใครผ่อน ขวดน้ำผมหล่นไป 1 ขวด รู้เลยถึงชะตากรรมข้างหน้าว่างานเข้า อีกนานกว่าจะถึงจุดให้น้ำ
พอถึงเขาลูกแรกหัวขบวนเร่งหนี กระตุกขึ้นเนิน ขบวนขาดเป็นท่อนๆ หัวขบวนจับกลุ่มไปได้น่าจะ 10 กว่าคน ช่วงนี้ผมก็หลุดกลุ่มห่างประมาณ 500 เมตร
ผมปั่นเดี่ยวไล่ลงเขา ได้max 70 ลงแบบลืมตาย ไล่ไปจนหมดแรงก็เข้ากลุ่มไม่ได้ น่าจะเกือบ 4 โล พอดีสังเกตเห็นว่ากลุ่มหน้าเขาผ่อนแรงลง ผมรีบอัดอีกรอบ
กว่าจะเข้ากลุ่มได้หอบซีกโครงบานเลย ปั่นมาได้สักระยะมีฝรั่งน่าจะมาจากกลุ่ม50 ไล่หลังมามีกลุ่มที่หลุดขบวนตามดูดมาด้วยเป็นขบวน ทีนี้ก็เป็นการลองของกัน
ระหว่างฝรั่งกลุ่ม 40 กับฝรั่งกลุ่ม 50 ขบวนแตกอีกรอบ ฝรั่งกลุ่ม 40 หนีไปแล้ว แต่มีฝรั่งกลุ่ม 50 มายึดขบวนกลุ่ม 40 แกแข็งแรงมาก
ทั้งกระซากลากถู กวนไปตลอดทาง พอถึงจุดให้น้ำ ด้วยความด้อยประสบการณ์ ผมจั่วลมทุกที จึงหิวน้ำมากๆ จึงอาศัยความด้านขอเอาดื้อๆจาก
คนที่ปั่นข้างๆเรานั้นแหละ ได้มาติดก้นขวดพอแก้ขัดไปได้ ขอคาระวะน้ำใจเพื่อนเสือที่แบ่งปันน้ำให้ ตลอดเส้นทางผมมองหารถมอไซค์ที่บอกว่าจะมาเป็นมาแชร์ให้ไม่เจอเลย พอถึง 100 โล ถึงจุดที่ต้องให้นักปั่นลงเดินไปหาจุดให้น้ำ ผมมัวแต่ตุนน้ำ โดนกลุ่มหน้ายิงหายไปอีกแล้ว ไล่ไปจนหมดแรงพอดีมีเพื่อนตามหลังมาอีกคน เลยบอกให้ช่วยกันไล่ จนทันแบบหมดแรงแทบปั่นต่อไม่ไหว พอดีกลุ่มหน้าเขาผ่อนรอดตัวไปอีกครั้ง หลังจาก 100 โลเพื่อนร่วมกลุ่มหลุดหายไปทีละคน
น่าจะโดนตะคิวเล่นงานเสียส่วมมาก สำหรับผมเองกล้ามเนื้อกระตุกเป็นระยะทุกครั้งที่กดแรงๆ ก็ประคองตัวเล่นรอบขาและชุกไปเรื่อยๆ พอถึง 150 โล ก็เช็ดจำนวนคนในกลุ่มที่รหัสรุ่นเดียวกัน ปรากฏว่าที่เหลืออยู่น่าจะได้อันดับทุกคน ถึงจะรู้ว่ามีอันดับกับเขาตั้งแต่ยังไม่เข้าเส้นแต่ผมก็ยังไม่หมั่นใจในสิ่งที่จะเกิดขึ้นข้างหน้า ตะคิวอาจจะน็อกผมไปนอนข้างทางก็ได้
30 โลสุดท้ายมีจุดขึ้นเนิน หัวขบวนยิงขึ้นเนิน ผมพยายามเร่งตามแต่พอออกแรงกดบันใดตะคิวมาทั้งสองขาเลย จึงผ่อนแรงเล่นรอบขาขึ้นเขาแบบช้าๆ หัวขบวนหลุดหายไปไกลมาก ตอนแรกจะพยายามไล่แต่สภาพร่างกายไม่อำนวยจึงปั่นประคองตัวไปเรื่อยๆ อีก 20 โล แต่ก็ไล่กินหมอบ กินเด็กๆ ไปตลอดทาง เข้าป้ายเป็นคนที่ 10 ของกลุ่ม 40
ที่ผ่านมาเคยปั่นแต่ใจเกินร้อยไม่กี่ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เข้าแข่งแบบแบ่งอายุ ไม่ได้คิดไม่ได้หวังอะไรมากมาสนุกเฉยๆ ครับ
ขอบคุณผู้จัดงานทุกท่านครับ

[เสือตี๋]

คุณแ๊ป๊ว จาก โคราช อันดับ1เลย..ช่างเทืองดีใจมากเลย

...กลุ่ม "เจ๊...ใจถึง" ปั่นจบ 3 คน สุดยอดมว๊ากกกกกกก

...พริตตี้ทั้ง 4 คนนี้น่าจะมาปั่นด้วย ไม่งั้นได้รางวัลแน่ๆ ครับ

อิฐเอ๊ย!!!!อย่าให้แม่ต้องไปแย่งซีน น้อง พิตตี้ เค้าเลย...180 กิโล...ขืนแม่ไปปั่น...เค้าคงเก็บเตนท์ หนีกลับบ้านกันหมด..สองปีแล้วที่แม่เฝ้าดู..เอาใว้ให้เค้าลดระยะทางลงมาให้แม่อีกหน่อยแม่คงปั่นได้. 180 โล...ง้ากกกกก เอาแม่ไปฆ่าให้ตรายดีกว่า...

ดีจัยกับความสำเร็จของน้อง. งานอินนทนนท์ เราไป ประกบใบหน้า ถ่ายรูป ที่หน้าเส้น...ดีป่ะ...

คิดถุงน้องเสมอ....

...ระดับ "แม่บักข้าวเหนียว" หรือ เอื้อยอ้อย@หนองหาน ระยะทางประมาณนี้ "เอาอยู่" แน่นอนครับ

...เพราะมีประสบการณ์ปั่น หลวงพระบาง - สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ต่างวาระ) มาแล้วไม่น่าจะเป็นปัญหาครับ

...ไปเรื่อยๆ ตามสไตล์ท่านแม่ฯ ไม่ว่าจะปั่นไปร้องไห้ไป หรือ ปั่นไปเข็นไป ก็ถึงอย่างแน่นอนแถมได้ถ้วยไปการันตีอีกด้วยครับ