รายงานทริป "ทัวรุ่งริ่ง แม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ วันที่ 7-11 ธ.ค. 2555"

[โป้งสิบสองเสียง]

เจ้าของไร่บอกว่าสตอเบอรรี่ของเค้าหวานมาก ตอนแรกพี่หมูไม่เชื่อคิดว่าคงหวานอมเปรี้ยวแต่พอลองชิมดูก็หวานจริงๆด้วย
ส่วนพี่จิตรชอบมากซื้อใส่ลังกลับบ้านเลย จนถึง 10 โมงกว่าก็ได้เวลาที่ต้องไปกันต่อ

[โป้งสิบสองเสียง]

เราก็ขี่ไปเรื่อยๆ ผ่านป่าสน(อีกแล้ว) ถึงจะเห็นบ่อยชินตาแต่ช่วงนี้เหมือนกับว่ามีใครมาปลูกไว้ดูเป็นทิวสวยงามไปอีกแบบ
ขี่ไปประมาณ 4 กม. ก็ถึงถนนอิฐบล๊อกดูแล้วแปลกดี ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงใช้อิฐบล๊อกตัวหนอนทำถนน
ถนนอิฐบล๊อกทริปนี้มีสองช่วง ช่วงแรกนี้ยาวประมาณ 1 กม. เห็นจะได้

[โป้งสิบสองเสียง]

จากนั้นก็ลงกันยาวๆ พอมีจังหวะให้ใช้ความเร็วได้ จนถึง ต.บ่อแก้ว เราจอดทานอาหารเที่ยงกันที่ร้านเล็กๆ
ตรงข้าม อบต.บ่อแก้ว มาถึงเชียงใหม่ก็ต้องสั่งข้าวซอยมาซักหน่อย ไม่งั้นไม่ถึง แต่ส้มตำก็เป็นเมนูยอดนิยมของที่นี่เช่นกัน
แต่หน้าตาจะไม่เหมือนส้มตำแถบอีสานซักเท่าไหร่

[โป้งสิบสองเสียง]

และแล้วก็เจอถนนอิฐบล๊อคแห่งที่สอง ขี่ไปอีกไม่กี่ร้อยเมตรมาถึง อช.ขุนขาน น่าเสียดายจังที่เราไม่สามารถมาได้ทันกางเต้นท์
ดูจากด้านนอกแล้วบรรยากาศดีน่ากางเต้นท์มาก จอดแวะถ่ายรูปแป๊บนึงแล้วไปกันต่อ

[โป้งสิบสองเสียง]

จากนี้ไปทางก็ขึ้นๆลงไม่ชันมาก แต่ก่อนถึงบ้านแม่สาบก็เจอกับเขาลูกเบ้อเริ่ม ผมเห็นว่ากำลังของพี่หมูและพี่จิตร
ถดถอยลงมากก็เลยถามพี่หมูว่าเอาเต้นท์มาไว้รถผมไม๊พี่หมูตอบอย่างมั่นใจว่าไม่เป็นไร แล้วก็ไปถามพี่จิตรว่า
ไหวไม๊ พี่จิตรตอบว่าข้ามเขาลูกนี้ไปก่อนแล้วค่อยโบกรถ ผมก็เลยปั่นเดียวขึ้นเนินกะว่าจะไปรอที่ยอดเนิน
ปั่นไปได้ไม่กี่นาทีก็มีเสียงสองสาวตะโกนเรียกผมบอกว่าไปเจอกันข้างหน้านะ แหม...ได้รถกันเร็วดีจริงๆ

ส่วนพี่โอ๊คกับพี่ประสงค์ขี่รถเปล่าตามหลังผมอยู่ แต่ผมไม่ได้จอดรอขี่เดี่ยวไปเรื่อยๆ พอลงเขามาแล้วก็ขี่ได้เรื่อยๆ
เป็นเนินเตี้ยๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยแปลกผักผลไม้ พี่จิตรโทรมาว่ารออยู่ตรงข้าม ธกส.สะเมิง ช่วงก่อนถึงตัวอำเภอ
เห็นวัดป่ากล้วยเห็นสวยดีก็เลยถ่ายรูปมารูปนึง แล้วก็มาพบกับจิตรและพี่หมูที่รออยู่ซักพักแล้ว
จากนั้นประมาณ 10 นาที พี่โอ๊คกับพี่ประสงค์ก็มาถึง ตอนนั้นก็เวลาเกือบสี่โมง

[โป้งสิบสองเสียง]

เราคุยกันว่าเวลานั้นก็ 4 โมงแล้ว เราต้องขึ้นรถทัวร์ 2 ทุ่มครึ่ง กับระยะทางที่เหลืออยู่ 50 กว่ากิโล
พี่ประสงค์ พี่จิตรและหมูจึงตัดสินใจโบกรถไปเชียงใหม่ ซึ่งตรงนั้นหาง่ายมากเพราะเป็นท่ารถ
ส่วนผมกับพี่โอ๊คยังอยากลองของตัดสินใจขี่ต่อ คิดว่าน่าจะทันไม่น่ามีปัญหา

เราออกเดินทาง 4 โมง คิดว่าไม่น่าจะเจอเขาชันอะไรเพราะเข้าใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่แล้ว
แต่พอผ่านสะเมิงไปได้ไม่ทันไรก็ขึ้นเขาชัน ชันขนาดประมาณเขาใหญ่ ซึ่งถึงแม้จะไม่ชันมากมายอะไร
แต่ความเร็วแค่ 6-7 ทำให้เวลาเราเหลือน้อยลงไปทุกที ขึ้นไปซัก 4-5 กม.ก็ถึงทางแยกที่ตรงไป
ทางหางดงเลี้ยวซ้ายไปแม่ริม เราเลือกไปทางแม่ริมถึงแม้ระยะทางจะเพิ่มอีก 2 กม. แต่เขาก็โหดน้อยกว่า
เราไต่เขาไปเรื่อยๆอีกประมาณ 5 กม.กว่าจะถึงยอด ผมกับพี่โอ๊คปั่นแบบไม่พักม้วนเดียวจบกันเลยทีเดียว
จากนั้นช่วงลงเขาก็เจอจุดชมวิว เราก็เลยแวะถ่ายรูปและถือโอกาสพักไปในตัว แล้วก็ลงยาวๆจนถึง อ.แม่ริม

[โป้งสิบสองเสียง]

การที่เราต้องเสียเวลาไต่เขามา 10 กม. ทำให้เราเสียเวลาไปเยอะ กว่าจะถึง อ.แม่ริมก็เกือบ 6 โมง ถึงแม้เราแน่ใจว่า
ทางต่อไปนี้เป็นทางลงและทางเรียบ แต่มันก็เสี่ยงเกินไปกับเวลาที่เหลือแค่ 2 ชม.กว่ากับระยะทางอีก 25 กม.
เราจึงตัดสินใจโบกรถไปเชียงใหม่ พี่โอ๊คเรียกมาได้คันนึงซึ่งเจ้าของเป็นลุงแบบชาวบ้านๆหน่อย
ลุงบอกว่าจะไปแม่แตงซึ่งต้องขึ้นเหนือ แต่เราต้องลงใต้เข้าตัวเมือง ผมจึงบอกไปว่าจอดที่ถนนใหญ่ก็ได้เดี๋ยวผมขี่ต่อเข้าเมืองอีกที
พอใกล้ถึงถนนใหญ่ ลุงเขาก็จอดรถแล้วถามเราว่าจะให้ไปส่งที่ขนส่งไหม ลุงขอ 500 บาท ก็เลยคิดในใจว่า
เหลือระยะทางอีก 20 กม.แล้วลุงต้องเสียเวลาขับรถย้อนไปมารวมเป็น 40 กม. แถมลุงก็มีน้ำใจให้เราติดรถ
ก็เลยขอต่อแต่พองามเป็น 400 บาทลุงก็ตกลง

หลังจากนี้เราสองคนก็โล่งใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ดูเหมือนลุงจะขับรถเข้าเมืองไม่ค่อยถูกต้องบอกทางบ้างนิดหน่อย
ไม่ใช่ว่าผมรู้ดีกว่าลุงหรอกนะแต่ผมมี GPS คอยชี้ทางอีกที ไม่งั้นคงได้ถามรถคันข้างๆแทน
ใกล้ถึงตัวเมืองรถติดเอาเรื่องเหมือนกันแต่ก็ติดไฟแดงไม่นานเท่าไหร่ ไปถึงสถานีขนส่ง1ทุ่มเศษๆกำลังดีเลย
ยังไม่ทันจอดรถพี่จิตรก็โทรมาพอดีบอกว่ารออยู่ที่สำนักงาน บ.สมบัติทัวร์ ไปถึงผมถามว่านั่งรถอะไรมา
พี่จิตรเล่าให้ฟังว่าเจ้าของรถทำงานราชการแล้วกำลังจะขับเข้าเชียงใหม่แต่ไม่ถึงตัวเมือง เลยขี่ต้องอีก 2-3 กม.
ไม่เสียตังค์ด้วย แหม..โชคดีอะไรขนาดนี้

จากนั้นก็รีบคว้าเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำแล้วก็กินข้าวกัน มีเวลาเหลือๆทำโน่นนี่จนสองทุ่มกว่าก็จัดการเอารถขึ้นรถทัวร์
แต่ขากลับโชคไม่ดีหน่อยที่เก๊ะใส่ของคันที่เรานั่งเล็กไปใส่จักรยานไม่ได้ต้องใส่อีกคันซึ่งจะช้ากว่าเราประมาณ 1 ชม.
ก็เลยฝากพนักงานไว้ซึ่งเขารับปากว่าจะดูแลอย่างดี อ่อ...เสียค่าระวาง 100 บาทเหมือนเดิมนะครับ

[โป้งสิบสองเสียง]

ปรกติผมนอนบนรถทัวร์ไม่ค่อยหลับแต่ครั้งนี้หลับสบายเลยล่ะ ไม่หลับได้ไงปั่นมาแต่ละวันโหดๆทั้งนั้นไม่มีผ่อนเลย เมื่อคืนก็นอนทั้งเหงื่อ
ถึงสำนักงานสมบัติทัวร์วิภาวดี 5:40น. ฟ้ายังมืดอยู่เลย แต่เราก็ยังไปไหนไม่ได้ต้องรอรถที่ขนจักรยานตามตามหลังมาอีก
กว่าจะมาถึงก็เกือบ 7 โมงประกอบรถเช็คอุปกรณ์เสร็จ พี่หมูก็ขอตัวปั่นกลับไปที่บ้านที่อยู่ไม่ไกลนัก พี่จิตรกับพี่ประสงค์ขึ้นแท๊กซี่
เหลือแต่ผมกับพี่โอ้คขี่กลับบ้าน ไปแยกกันตรงอโศก

สรุปว่าทริปนี้ได้อะไรกลับมาเยอะจริงๆ และขอบคุณเพื่อนๆร่วมทริปที่ฝ่าฝันอุปสรรค แบ่งปันน้ำใจให้แก่กันร่วมสุขและความทุกข์
และฝ่าฟันอุปสรรคอย่างไม่มีย่อท้อ และต้องขอบคุณโชคชตาอะไรบางอย่างที่ทำให้ทริปนี้บรรลุเป้าหมายได้อย่างสวยงาม
ถึงแม้จะเจอกับอสถานการณ์ที่เลวร้ายมากมายไม่เว้นแต่ละวัน ซึ่งก็แน่นอนว่าความโชคดีคงไม่มีมาและถูกช่วงถูกเวลาบ่อยๆ
จากนี้ไปเราคงจะต้องวางแผน ประเมินทุกสิ่งทุกอย่างให้รอบคอบรัดกุมกว่านี้

[KoMTB]

สวัสดีครับ
อ่านเพลินเลย เป็นทริปที่โหดกว่าที่คาดไว้ โชคดีมากๆที่ไม่ได้ไปด้วย

[โป้งสิบสองเสียง]

สวัสดีครับ
อ่านเพลินเลย เป็นทริปที่โหดกว่าที่คาดไว้ โชคดีมากๆที่ไม่ได้ไปด้วย

ครับผม แต่ถ้าแรงพอก็น่าลองนะครับ ครั้งนึงในชีวิต

[โป้งสิบสองเสียง]

มาดูแผนที่และเส้นทางในแต่ละวันกัน

แผนที่รวมทั้งทริปจาก Google map https://maps.google.co.th/maps?saddr=Ma ... 5&t=m&z=11

แผนที่รวมทั้งทริปใน Garmin

[โป้งสิบสองเสียง]

วันที่ 7 ธ.ค. สถานีขนส่งแม่ฮ่องสอน-ถ้ำปลา-ปางอุ๋ง ระยะทางที่ปั่นได้ประมาณ 55 กม.

[โป้งสิบสองเสียง]

วันที่ 8 ธ.ค. ปางอุ๋ง-อ.เมือง-หน่วยพิทักษ์ป่าไม้แม่สุรินทร์ ระยะทางที่ปั่นได้ประมาณ 54 กม.

[โป้งสิบสองเสียง]

วันที่ 9 ธ.ค. หน่วยพิทักษ์ป่าไม้แม่สุรินทร์-ห้วยปูลิง-โฮมสเตย์บ้านห้วยไม้ดำ ระยะทางที่ปั่นได้ประมาณ 19 กม.

[โป้งสิบสองเสียง]

วันที่ 10 ธ.ค. โฮมสเตย์บ้านห้วยไม้ดำ - บ้านวัดจันทร์ - บ้านแม่ตะละ ระยะทางที่ปั่นได้ประมาณ 42 กม.