งัดเนินขึ้นมาไม่ไกล แต่ความรู้สึกแสนไกล
เจอเจ้าหน้าทีกำลังเก็บขยะและเศษพลาสติกข้างทาง
โดยมีเด็กหนุ่มคอยวิ่งลงไปเก็บ แม้เพียงชิ้นเล็กๆของอีกฝั่งถนนเด็กหนุ่มยังวิ่งข้ามมาเก็บ
น้องกับก๊วกเลยแจกขนมให้หนุ่มน้อยเป็นรางวัล กับภาพที่เห็น
หากมีโอกาสนั่งรถไปเที่ยวอินทนนท์อย่าเผลอทิ้งขยะออกนอกรถนะคะ
(หรือที่อื่นก็ไม่ควรคะ เก็บกลับมาทิ้งในที่ๆควรทิ้งท่าจะดีกว่า)
น้ำกำลังจะหมด เลยสอบถามพี่เขาว่า ด้านหน้ามีร้านค้าให้เราหาซื้อน้ำไ้ด้บ้างไหม??
พี่เจ้าหน้าที่ให้เราปั่นไปอีก 4 กิโลเมตร มีศาลาด้านซ้ายมือให้เราเข้าไปในซอย500M จะมีร้านขายน้ำ
ชีวิตดูมีจุดหมายขึ้นมาเลยคะ อีกแค่ 4 กิโลเอง!!! ส่วนระยะทางที่เหลือน้องจะยังไม่คิดถึงมัน
งัดเนิน ดูไมล์ที่เพิ่มขึ้นทีละนิด ทีละนิด ยิ่งปั่นก็รู้สึกว่ายิ่งใกล้ อีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว มีความสุขจัง
พอมาถึง
เห็นทางลงชันๆแล้วก็รู้สึกได้เลยว่าขาขึ้นไม่รอดแน่ๆ แต่จะให้นั่งรออยู่ศาลาด้านหน้าปากทางก็คงไม่เอา
น้องไม่อยากพลาดสิ่งที่อยู่ระหว่างทางคะ
ด้านในมีร้านน้ำขายและมีที่พักที่กางเต้นท์เพียงคนละ 50 บาท มีน้ำอุ่นบริการด้วย
ด้านในสวยทีเดียวคะ แต่เก็บภาพมาไม่กี่ใบ เราอยู่กันซักพักก็ออกมาจากซอยนี้
แล้วก็เป็นอย่างที่คิดไว้ตั่งแต่ก่อนจะเข้าซอย
เข็นออกมา เราก็รอคุณDISSซักพัก เห็นเงียบไม่มาซักที หรือปั่นเลยไปแล้วก็ไม่รู้ โทรหาก็ไม่ติด
คนพื้นที่บอกว่า อีก 6-7 กิโลเมตร ก็ถึงที่ทำการอุทยานแล้ว
เราจะไปรอที่นั่นแล้วกัน
ปั่นออกมาเจอดอกบัวตองข้างทาง
แล้วทำไมจะไม่จอดเก็บภาพละคะ

จะรีบไปไหน จะรีบไปไหน
มีหนุ่มสาวซ้อนมอไซค์มาถ่ายรูปจุดเดียวกับเรา น้องเลยอาสาถ่ายรูปคู่ให้เขา
พอถ่ายรูปให้เขาเสร็จ เขาก็เลยเก็บรูปคู่ให้เราบ้าง รูปคู่ของเราเลยดู เขิล เชิล แหะ แหะ
