แสงสุดท้ายกำลังจะหมดลง ในที่สุดเราก็ปั่นกันมาจนสุดทางสายนี้
เราหลงทิศกันอยู่พักใหญ่ ไม่รู้ว่าควรจะไปด้านซ้ายหรือด้านขวาหรือจะต้องข้ามไปฝั่งตรงข้าม
คุณDISSปั่นจักรยานข้ามไปฝั่งตรงข้ามเพื่อสอบถามทาง
น้องก็เปิดกูเกิลหาทางไปแม่เมาะ
ใกล้จะมืดแล้วเรายังไม่มีที่พัก เรายังไม่ถึงจุดหมาย ท้องก็เริ่มหิวแล้ว หมดเวลาที่จะเลยและหลง
เราปั่นมาไม่ไกลใจก็ชื้นขึ้นเมื่อเห็นป้าย
หกโมงเย็นเราปั่นเข้าแยกแม่เมาะ ทางเส้นนี้กำลังอยู๋ในช่วงซ่อมแซม
มีเนินให้งัดขึ้น ไหลลง อีกไม่กี่กิโลเราก็คงจะถึงแม่เมาะ
ระหว่างที่น้องงัดเนิน ได้ยินเสียงคุณก๊วกจากด้านหลังตะโกนบอกให้จอด …จอด...จอด...
น้องตะโกนเรียกคุณDISSที่อยู่ด้านหน้า คุณDISSและน้องรีบย้อนกลับมาหาคุณก๊วก
พอมาถึงเราก็พบสาเหตุที่ทำให้คุณก๊วกหยุดรถ.........
เสียงเหมียว.....เหมียว...เหมียว....เหมือนคนร้องโวยวายขอความช่วยเหลือ
แมวน้อยมาอยู่ตรงนี้ได้ไง มองซ้ายขวาแถวนี้ไม่มีบ้านคนสักหลัง
คุณDISSบอกว่าลองเรียกหาแม่มันดูเผื่อแม่มันมาคลอดแถวนี้
น้องลองร้องเรียกดูแล้วก็เงียบ……..
คุณก๊วกเล่าว่ากำลังงัดเนิน(ความเร็ว3-4)ก็เห็นอะไรดำๆวิ่งตามพอได้ยินเสียงเหมียว….เหมียว....เลยรีบจอด
เราสามคนลงความเห็นว่าควรจะหาที่ให้มันได้ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่
จึงจัดการเคลียร์สัมภาระในกระเป๋าเป้ออกและเอาแมวน้อยใส่ลงไป
คุณDISSว่า....ปั่นมาเห็นป้ายวัดฉลองศรัทธารามเราลองปั่นไปดูวัดนั้นกัน
พอถึงทางแยกไปวัดฉลองศรัทธารามเราเจอวัดอยู่ด้านซ้ายตอนนี้ก็มืดมากแล้ว เราแวะถามที่นี่ดูก่อน
เพียงแค่เข้าไป...เราก็เจอหมาฝูงใหญ่ต้อนรับ ก็รีบปั่นจักรยานออกมาแทบไม่ทัน
เราไหลลงเนินสองข้างทางมีบ้านคนปลูกเรียงกันอยู่ห่างๆ พอมีแสงสว่างให้ไม่เงียบเหงาเกินไป
ถามทางกันไปเรื่อยๆจนไปถึงวัด พระกำลังทำวัตรเย็น เรามุ่งหน้าไปยังโรงครัว
เจอหลวงพี่อยู่ที่นั่นเรารีบแจ้งความจำนงในการมาครั้งนี้
หลวงพี่ใจดีรับแมวน้อยไว้และพามันไปหาหลวงพี่อีกท่านที่เลี้ยงแมวไว้อยู่หลายตัว
มันคงหิว
เราสามคนร่วมกันทำบุญและเข้าไปไหว้พระประธานองค์ใหญ่ที่ทำจากไม้สักในโบสถ์
ก่อนขอลาหลวงพี่เพราะตอนนี้เรายังไม่ถึงอำเภอแม่เมาะกันเลย
เราถามทาง คนพื้นที่เขาให้สังเกตไฟแดง แต่ไฟแดงมันปิดไงเลยมองไม่เห็น
อากาศตอนกลางคืนที่แม่เมาะดีจริงๆ ปั่นขึ้นเนิน ลงเนิน เพลินไปหน่อย
ปั่นจนถึงหมู่บ้านห้วยคิง แวะถามทางเพื่อความแน่ใจ
อืมมมม.......เราเลยมาแค่ห้ากิโลเอง!!!!
ย้อนกลับไปคะ ห้ากิโลเอง คืนนี้เราได้ที่พักเป็นคาราโอเกะเก่าที่มาทำเป็นโฮมเสตร์ คืนละ400บาท
ปั่นออกไปหาข้าวเย็นรับทานตอนเกือบสี่ทุ่ม
เมื่อคืนเราพักกันที่นี่คะ
เช้าวันที่ 15-11-55 ไปหาข้าวกินในตลาด
มากินอาหารใต้กัน
กินข้าวเรียบร้อยก็ถามทางคนพื้นที่ เราไม่อยากใช้เส้นหลักคะ
คนพื้นที่แนะนำให้ใช้ถนนเล็กๆเส้นนี้
มีเนิน บ้าง
เขาให้เราถามทางต่อไปเรื่อยๆว่าเราจะไปตลาดห้วยเป็ด
เจ้าสามขา
อ่างเก็บน้ำ
ถ้ามาด้วยรถยนต์เราคงใช้ทางหลัก มุ่งตรงสู่จุดหมายด้วยความเร่งรีบ เสียจนพลาดที่จะพบเจอสิ่งเล็กๆข้างทาง
ถ้าคุณน้าน้องคุณก๊วกปั่นออกไปทางห้างฉัตร คงจะได้แวะทานก๋วยเตี๋ยวซีกโครงหมู ลูกชิ้นใหญ่เท่าฝ่ามือที่หน้าวัดคงจะอิ่มทนไปถึงพรุ่งนี้แน่ๆ
มีแรงงัดเนินที่ขี้จำมดไปจนถึงลำพูนแบบสบายๆเลยครับ
ไม่ได้กังวลในเรื่องใดๆทั้งสิ้นปั่นไปกินไปเจอที่ไหนอร่อยๆเป็นต้องแวะไปหาเพื่อกิเลสของตัวเอง 
