16/6/08 ฟู่หยวน-หัวกัว Hou ku ระยะทางประมาณ 70km ฝนตกปะยาง สอง-สามรู กลายเป็นปกติชีวิตผมไปแล้ว แผ่นปะยางชนิดมีกาวในตัวไม่เวิร์ค กับรถจักรยานบรรทุกหนัก ปะแล้วก็อากาศดันออกรั่วที่เดิม เจ้าของโรงแรมที่พัก หน้าเหมือนโจวเหวินฟะเลย ผมอาบน้ำสระผม ที่นี่อาบน้ำกันที่โล่งๆเป็นลานว่างๆบนตึก โจวเหวินฟะ แกก็มาคอยราดน้ำให้ สงสัยจะเป็นเรื่องสนุกของแกมั๊ง
......................................................................................................................................................
...ออกจากโรงแรม ผมถามเรื่องร้านอาหาร ทางเจ้าของโรงแรมก็ชี้ไปฝั่งตรงข้าม ร้านอาหารที่เมืองจีน แบบร้านมีประตูปิดนี่ คนไทยอย่างเราๆหากอ่านภาษาจีนไม่ออก อาจไม่ทราบว่าเป็นร้านอาหารนะครับ..แต่หลังๆผมชักเริ่มคุ้น ผมจอดเจ้าม้าดำ พร้อมเดินเข้าไปสั่งอาหาร..กินไรดีหว่า ปกติหากมีคนกินอยู่แล้ว ผมก็เอามือชี้ๆเอา แต่วันนี้ มีผมคนเดียวเลย จากการที่การสื่อสารกันอย่างไม่รู้เรื่อง เจ้าของร้านพาผมเดินเข้าครัว ผมก็ชี้ไปที่ข้าว กับไข่ ชี้ไปแค่สองอย่าง กลัวชี้หลายอย่างเดี๋ยวมาอย่างละจาน แบบครั้งก่อนๆ..จ่ายแย่ ..ปรากฎว่าแกทำข้าวผัดมาครับ ก็อร่อยนะ หิวๆ

แกถามผมเอาอีกมั๊ย ผมบอกอิ่มแล้ว พูดจบ แกก็คว้าบ้องยาสูบ มาสูบ พร้อมชวนผม...เหอๆ ก็บุหรี่ผมยังไม่สูบเลย เจอบ้องแบบนี้คงไปไม่เป็น...พอผมเรียกคิดเงิน แกกลับไม่รับเงิน..ผมจะให้อย่างไรก็ไม่รับ อืมหรือว่า สภาพผมตอนนี้มันคงน่าบริจาค อาหาร นะ !!! ตัวผมเองก็ไม่ได้ส่องกระจกมาหลายวัยแล้วด้วย โรงแรมเมืองจีนที่ผมพัก ก็ไม่มีกระจกซักที่ พักแต่แบบถูกๆน่ะครับ
