ARAYA SPICE กึ่งแข่งขัน เฟือง9sp ที่แจ่มสุดๆ ของคุณพลากรครับ

[palagorw]

สุดยอดเลยครับ ไว้จะขอไปแจมด้วยมั้งครับ

ยินดีเลยครับพี่เล็ก แต่ว่าตอนนี้ผมตารางปั่นลดลงฮวบฮาบ คิววันหยุดดูเหมือนใกล้เต็มเต็มที ถ้ามีจังหวะจะมาแจ้งคิวปั่นอีกครั้งครับ
ตั้งเป้าไว้ซะสูงเหอ ๆ 200 km หนาวนี้จะรอดไหมเนี่ย... หรือว่าจะหนาวอย่างเดียวก็ไม่รู้ หุหุ...

[palagorw]

วันนี้ ควบเจ้าเสือดำครบ 1,000 km แล้วครับ... หลังจากไปฉลอง 900 km แถว ๆ นครปฐม...
ปั่นออกกำลังตอนเช้า 14 km แล้วตามด้วยไปทำงานและกลับอีก 26 km
ไมล์รวม 3,914 km แล้วครับ.....

[BBLSURAT]

ตกแล้วประมาณเท่าไหร่ สนใจครับ

[palagorw]

ตกแล้วประมาณเท่าไหร่ สนใจครับ

ลองดูตาม Link นะครับเป็นราคาโดยประมาณ ของผมมากกว่าใน link เพราะปรับเรื่องยางและบันไดครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 8&t=328098

ปล. ราคาบางส่วนเปลี่ยนไปตามราคาอะไหล่นะครับ

[palagorw]

หลังจากกลับจากปั่นทางไกล.. ช่วงซ้อมตอนเช้า 23 km โดยประมาณเกิดอาการ เสือดำพยศครับ...

ปกติปั่นความเร็วเฉลี่ยอยู่ที่ 25 km/h max speed ที่ทำได้คือ 42 km/h แบบไปถึงแล้วก็หมดเลย บนทางราบอย่างเดียวนะครับ ความเร็วที่ปั่นไปยืนได้ระยะหนึ่งอยู่แถว ๆ 31-32 km/h

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาพบว่าปั่นเส้นทางเดิม.... ความเร็วเฉลี่ยเพิ่มขึ้นนิดหน่อย แต่ที่น่าแปลกใจคือความเร็วช่วงปลายที่ปั่นได้นิ่ง ๆ ครับ ปั่นแล้วก็เติมเสร็จแล้วรักษารอบขาไปเรื่อย ๆ พอผ่านสะพานเล็ก ๆ ก็ปั่นเติมแรงลงไปแล้วก็รักษารอบขาต่อ พบว่าความเร็วปลายที่เคยจบอยู่แถว ๆ 33 km/h ไหลไปอยู่ที่ 36-37 km/h แบบนิ่ง ๆ และได้ยืนความเร็วประมาณนั้นอยู่เป็นระยะทางมากกว่า 500 m ครับ... รู้สึกว่าเริ่มมีอาการเอาไม่อยู่ครับ... หึ หึ เร็วและไหลจริง ๆ ... มากกว่าที่ได้คาดไว้ว่าจะทำได้จากขาตัวเองครับ

คำเดียวจริง ๆ ครับ สุดยอดครับพี่เมธา...

จะเอารูปที่ เป็น log จาก sport tracker มาแปะก็ยังไม่สามารถครับ เดี๋ยวลองก่อน....

[palagorw]

ลอง post รูปครับ

สำหรับรูปแรกเป็น log ความเร็วที่เก็บทุก 2 km นะครับ.. จะเห็นว่า speed ไม่ได้เร็วมาก ช่วงสูงสุดอยู่ประมาณ 33 km/h ครับ เนื่องจากปั่นความเร็วสูงต่อเนื่องได้แค่นั้นครับ



รูปต่อไปเป็น log ความเร็วที่เก็บทุก 0.5 km ครับจะเห็นว่าความเร็วสูงสุดเพิ่มขึ้นจากเดิมครับ ความเร็วสูงสุดในระยะ 500 m อยู่ที่ 39km/h



จากการดูรายละเอียดเบื้องต้นดูเหมือนว่า sports tracker จับระยะเกินมานิดหน่อย จากที่จับคู่กับไมล์รถแล้วผมคิดว่าความเร็วที่แท้จริง จะต้องลดจากรูปไป 1 km/h นะครับ

[palagorw]

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา พี่ที่ทำงานชวนไปปั่นที่น้ำตกเจ็ดคต สระบุรี
หลังจากที่ซุ่มซ้อมทางเรียบมาได้ระยะเวลาหนึ่งแล้ว ก็เลยไปลองปั่นขึ้นเขาดูบ้าง จะได้ลองของว่าเราพอจะไปได้หรือไม่
พี่เขาขับรถไปจอดที่น้ำตกเจ็ดคตเลย เก็บภาพบรรยากาศก่อนเริ่มไว้เล็กน้อย
เริ่มด้วยพาหนะคู่ชีพ ของแต่ละคนก่อนครับ

แล้วก็เก็บบรรยากาศก่อนปั่นครับ จะเห็นว่าแดดยามเช้าส่องลอดทิวไม้มากระทบกับน้ำตก เป็นภาพที่สวยงามมากครับ




พอเตรียมตัวเรียบร้อย จัดแซนวิชรองท้องพร้อมแล้วก็เริ่มปั่นครับ โดยปั่นลงจากน้ำตกไปยังทางเข้า แล้วก็ปั่นกลับ วางแผนไว้ว่าจะปั่นกัน 40 km

ปั่นตามทางขึ้นสลับลงแบบเกือบเหมือนทางเรียบมาสักเล็กน้อย ก็เจอเนินแรกจากขาลงกันครับ ผมคิดว่าน่าจะชัน/สูงเป็นอันดับต้น ๆ ของวันนั้น
เนินนี้ผมพอจะทำ speed ได้บ้างตั้งแต่ก่อนขึ้นเนิน ก็พยายามปั่นตามที่ได้ศึกษามาว่าปั่นโดยกดบันไดเท่าเดิมแล้วก็ค่อย ๆ ลดเกียร์ที่เหมาะสม
ก็ค่อย ๆ ลดลงมาทีนี้พอเกือบถึงยอดรอบขาเริ่มอืด ก็เลยกะว่าจะพยายามลดให้เกียร์เบาลง ลดจานหน้าไปเป็นจานเล็ก และลดเกียร์จานหลังมาไว้ที่จานเกือบใหญ่สุด แล้วก็เริ่มออกแรงปั่น พบว่าไม่สามารถปั่นได้ เลยตัดสินใจยืนปั่น (ปกติไม่เคย) กดไปได้ 2-3 stroke ก็หมดเหมือนกันกลับมานั่งปั่นต่อ ดีที่รถพุ่งไปได้หน่อยหนึ่งจึงนั่งปั่นต่อเป็นแบบกดหนัก ให้ถึงยอดมีอาการปวดแข้งบ้าง และแล้วก็ถึงยอดเนิน ได้เหนื่อยแบบลองผิดลองถูกกันไป....

หลังจากพ้นด่านแรกไปได้ ก็ปั่นแบบเรื่อย ๆ ขึ้น ๆ ลง ๆ แต่ส่วนใหญ่จะลงมากกว่า ขาลงปั่นขึ้นกับปล่อยไหล และดื่มด่ำกับบรรยากาศธรรมชาติได้ด้วยความรื่นรมย์ครับ เสียอยู่ที่ผมจดจ่อกับการปั่นโดยไม่ได้หยุดหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเลยตั้งใจไว้ว่าจะถ่ายตอนขาปั่นกลับขึ้นมาครับ

ปั่นมาเรื่อย ๆ รู้สึกว่าปั่นแบบนี้ความเหนื่อยไม่ค่อยคงที่ ตอนที่ลงเนินก็ปล่อยลงมา แต่พอขึ้นเนินก็จะใช้แรงเพิ่มขึ้นเป็นระยะ ๆ ครับคาดว่ายังฝึกตามตำราไม่ได้นั่นเอง...
จนในที่สุดก็มาถึงโจทย์ยากประจำวัน Down hill เนินที่สูงและชันที่สุดของวัน เป็นเนินที่ต้อนรับผู้มาเยือนจากฝั่งถนนมิตรภาพ แต่ตอนนี้ผมต้องสวนทางลงไป ตอนนี้จอดถ่ายรูปก่อนลงไว้ครับ จุดที่ถ่ายรูปเป็นจุดที่เลยจุดสูงสุดมาแล้วเล็กน้อย

ภาพนี้ถ่ายย้อนขึ้นไปที่จุดสูงสุด


พอครบคนก็เริ่มปั่นลงเนินกันทันทีครับ.. ลงมาเรื่อย ๆ คิดว่าจะเป็นแบบเดียวกับเนินก่อน ๆ หน้านี้ที่ลงเนินมาจะเห็นความเร็วสูงสุดอยู่ประมาณ 40 กว่า km/h ซึ่งผมคิดว่าสามารถคุมรถได้และเอาอยู่ พอเริ่มลงเนินก็คอยเล็งไมล์ พร้อมกับทางไปด้วย เห็นตัวเลขวิ่งแล้วใจหายเพราะเผลอนิดเดียวความเร็ววิ่งไปที่ 50 km/h เริ่มกดเบรกแล้ว แต่ก็เห็นว่าความเร็วลดลงไม่มาก พี่ที่มาปั่นด้วยกันก็แซงไป ผมจึงปล่อยเล็กน้อยรู้สึกได้ว่าความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจอีกครั้ง ดูความเร็วไปที่ 57 Km/h คราวนี้เริ่มเบรกย้ำ ๆ และกดแรงขึ้นเพราะว่าสุดทางลาดมีโค้งตัว S รอรับอยู่ แล้วก็คอยดูพี่ที่แซงไป ปรากฏว่าพี่เขาเอาเบรกไม่อยู่ หลุดโค้งครับลงไปที่ข้างทางแต่รถยังไม่ล้ม สามารถประคองรถไว้ได้ เห็นว่าพยายามเบรกอยู่่ คาดว่าน่าจะไม่มีปัญหา แต่พอหันมาดูอีกที พี่เขาหักหัวรถเพื่อที่จะขึ้นไหล่ทาง แล้วก็ล้มลงครับ ได้แผลใหญ่อยู่ โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมากปั่นต่อได้ (รู้วันนี้ว่า หัวกระแทกกับเสาปูนที่อยู่ข้างทาง โชคดีที่หมวกกันกระแทกสวมไว้ทำงานได้ดี ขณะล้มเจ้าตัวไม่ทราบเรื่องเลยว่าหัวกระแทก)

หลังจากตรวจสอบเบื้องต้นแล้วว่าไม่เป็นไรก็ลงเนินช่วงที่เหลือต่อ และปั่นทางเรียบไปอีกระยะ ก็หันหัวกลับ เพราะจะมาดูเรื่องแผล จึงคุยกันว่าปั่นขึ้นเลยดีกว่า
โดยที่จะย้อนรอยกลับไปถ่ายจุดเกิดเหตุไว้เป็นที่ระลึกครับ

ภาพนี้เป็นเนินที่เพิ่งขึ้นมาครับ ถึงจุดนี้ไม่ค่อยชันเท่าไหร่


พอเก็บภาพเสร็จก็เริ่มปั่นขึ้นเนินที่โหดที่สุดของวัน หลังจากที่ขึ้นมาหลายเนินก่อนหน้านี้ ทำให้พอจับจุดได้ว่า การลดเกียร์ให้ค่อย ๆ ลดทีละเกียร์ และจะเห็นชัดเมื่อลดลงมาปั่นที่จานหน้าจะพุ่งอย่างเห็นได้ชัด ก็ค่อย ๆ ลดลงจนในที่สุดก็มาอยู่ที่ 1-1 ช่วงนี้รู้สึกได้เลยว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างใจกับขาเรานี่หล่ะ ขาบอกให้พอเพราะไม่ไหวแล้วใจก็บอกให้ปั่นต่อไป ดีที่รู้สึกว่ารอบขายังพอได้อยู่ กดลงไปทีรถพุ่งขึ้นไปนิดหนึ่ง แล้วก็หยุดต้องรีบกดรอบใหม่ รอบขาอยู่แถว ๆ 63 รอบต่อนาที ก็ไปได้เรื่อย ๆ ครับ แบบหืด ๆ

พอใกล้ถึงยอดความชันลดลง รู้สึกว่าเหนื่อยมาก เลยเพิ่มเกียร์ขึ้นไป 1-2 เกียร์ปั่นสบายขึ้นและก็ผ่านจุดสูงสุดได้โดยไม่ต้องจอดเข็น พอถึงยอดก็จอดเพื่อรอพี่ที่มาด้วยกัน แต่พอจอดสนิทและก้มหน้าเท่านั้น หอบครับ ต้องพักเกือบ 5 นาทีถึงกลับสู่สภาวะปกติ... เหนื่อยจริงๆ ครับ หัวใจวิ่งไป 160 ครั้งต่อนาที ตอนขึ้นเขาก็แอบดูตลอดวิ่งอยู่ 150 กว่า ๆ เลยไปต่อครับ

พอพ้นเนินนั้นมาได้ก็ปั่นได้แบบเรื่อย ๆ จนถึงน้ำตกครับ

มีแวะเก็บภาพเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยครับ

จุดนี้เป็นจุดที่ต้นไม้คลุมเกือบหมดครับ ตอนเช้าสวยมาก แต่ตอนที่มาถ่ายสายแล้วครับแดดเลยแรงไปหน่อย


และสุดท้ายเป็นภาพหมู่ผีเสื้อที่บริเวณน้ำตกครับ


จบทริปด้วยความสดชื่นครับ

สรุปได้ว่าพิชิตได้ทุกเนินครับ แบบไม่ต้องลงเข็น แต่ว่าเหนื่อยมาก ๆ นับเป็นการเรียนรู้ที่ดีครับ แต่ยังต้องฝึกต่อไปครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

พอเตรียมตัวเรียบร้อย จัดแซนวิชรองท้องพร้อมแล้วก็เริ่มปั่นครับ โดยปั่นลงจากน้ำตกไปยังทางเข้า แล้วก็ปั่นกลับ วางแผนไว้ว่าจะปั่นกัน 40 km

ปั่นตามทางขึ้นสลับลงแบบเกือบเหมือนทางเรียบมาสักเล็กน้อย ก็เจอเนินแรกจากขาลงกันครับ ผมคิดว่าน่าจะชัน/สูงเป็นอันดับต้น ๆ ของวันนั้น
เนินนี้ผมพอจะทำ speed ได้บ้างตั้งแต่ก่อนขึ้นเนิน ก็พยายามปั่นตามที่ได้ศึกษามาว่าปั่นโดยกดบันไดเท่าเดิมแล้วก็ค่อย ๆ ลดเกียร์ที่เหมาะสม
ก็ค่อย ๆ ลดลงมาทีนี้พอเกือบถึงยอดรอบขาเริ่มอืด ก็เลยกะว่าจะพยายามลดให้เกียร์เบาลง ลดจานหน้าไปเป็นจานเล็ก และลดเกียร์จานหลังมาไว้ที่จานเกือบใหญ่สุด แล้วก็เริ่มออกแรงปั่น พบว่าไม่สามารถปั่นได้ เลยตัดสินใจยืนปั่น (ปกติไม่เคย) กดไปได้ 2-3 stroke ก็หมดเหมือนกันกลับมานั่งปั่นต่อ ดีที่รถพุ่งไปได้หน่อยหนึ่งจึงนั่งปั่นต่อเป็นแบบกดหนัก ให้ถึงยอดมีอาการปวดแข้งบ้าง และแล้วก็ถึงยอดเนิน ได้เหนื่อยแบบลองผิดลองถูกกันไป....

หลังจากพ้นด่านแรกไปได้ ก็ปั่นแบบเรื่อย ๆ ขึ้น ๆ ลง ๆ แต่ส่วนใหญ่จะลงมากกว่า ขาลงปั่นขึ้นกับปล่อยไหล และดื่มด่ำกับบรรยากาศธรรมชาติได้ด้วยความรื่นรมย์ครับ เสียอยู่ที่ผมจดจ่อกับการปั่นโดยไม่ได้หยุดหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเลยตั้งใจไว้ว่าจะถ่ายตอนขาปั่นกลับขึ้นมาครับ

ปั่นมาเรื่อย ๆ รู้สึกว่าปั่นแบบนี้ความเหนื่อยไม่ค่อยคงที่ ตอนที่ลงเนินก็ปล่อยลงมา แต่พอขึ้นเนินก็จะใช้แรงเพิ่มขึ้นเป็นระยะ ๆ ครับคาดว่ายังฝึกตามตำราไม่ได้นั่นเอง...
จนในที่สุดก็มาถึงโจทย์ยากประจำวัน Down hill เนินที่สูงและชันที่สุดของวัน เป็นเนินที่ต้อนรับผู้มาเยือนจากฝั่งถนนมิตรภาพ แต่ตอนนี้ผมต้องสวนทางลงไป ตอนนี้จอดถ่ายรูปก่อนลงไว้ครับ จุดที่ถ่ายรูปเป็นจุดที่เลยจุดสูงสุดมาแล้วเล็กน้อย

ภาพนี้ถ่ายย้อนขึ้นไปที่จุดสูงสุด


พอครบคนก็เริ่มปั่นลงเนินกันทันทีครับ.. ลงมาเรื่อย ๆ คิดว่าจะเป็นแบบเดียวกับเนินก่อน ๆ หน้านี้ที่ลงเนินมาจะเห็นความเร็วสูงสุดอยู่ประมาณ 40 กว่า km/h ซึ่งผมคิดว่าสามารถคุมรถได้และเอาอยู่ พอเริ่มลงเนินก็คอยเล็งไมล์ พร้อมกับทางไปด้วย เห็นตัวเลขวิ่งแล้วใจหายเพราะเผลอนิดเดียวความเร็ววิ่งไปที่ 50 km/h เริ่มกดเบรกแล้ว แต่ก็เห็นว่าความเร็วลดลงไม่มาก พี่ที่มาปั่นด้วยกันก็แซงไป ผมจึงปล่อยเล็กน้อยรู้สึกได้ว่าความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจอีกครั้ง ดูความเร็วไปที่ 57 Km/h คราวนี้เริ่มเบรกย้ำ ๆ และกดแรงขึ้นเพราะว่าสุดทางลาดมีโค้งตัว S รอรับอยู่ แล้วก็คอยดูพี่ที่แซงไป ปรากฏว่าพี่เขาเอาเบรกไม่อยู่ หลุดโค้งครับลงไปที่ข้างทางแต่รถยังไม่ล้ม สามารถประคองรถไว้ได้ เห็นว่าพยายามเบรกอยู่่ คาดว่าน่าจะไม่มีปัญหา แต่พอหันมาดูอีกที พี่เขาหักหัวรถเพื่อที่จะขึ้นไหล่ทาง แล้วก็ล้มลงครับ ได้แผลใหญ่อยู่ โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมากปั่นต่อได้ (รู้วันนี้ว่า หัวกระแทกกับเสาปูนที่อยู่ข้างทาง โชคดีที่หมวกกันกระแทกสวมไว้ทำงานได้ดี ขณะล้มเจ้าตัวไม่ทราบเรื่องเลยว่าหัวกระแทก)

หลังจากตรวจสอบเบื้องต้นแล้วว่าไม่เป็นไรก็ลงเนินช่วงที่เหลือต่อ และปั่นทางเรียบไปอีกระยะ ก็หันหัวกลับ เพราะจะมาดูเรื่องแผล จึงคุยกันว่าปั่นขึ้นเลยดีกว่า
โดยที่จะย้อนรอยกลับไปถ่ายจุดเกิดเหตุไว้เป็นที่ระลึกครับ

ภาพนี้เป็นเนินที่เพิ่งขึ้นมาครับ ถึงจุดนี้ไม่ค่อยชันเท่าไหร่


พอเก็บภาพเสร็จก็เริ่มปั่นขึ้นเนินที่โหดที่สุดของวัน หลังจากที่ขึ้นมาหลายเนินก่อนหน้านี้ ทำให้พอจับจุดได้ว่า การลดเกียร์ให้ค่อย ๆ ลดทีละเกียร์ และจะเห็นชัดเมื่อลดลงมาปั่นที่จานหน้าจะพุ่งอย่างเห็นได้ชัด ก็ค่อย ๆ ลดลงจนในที่สุดก็มาอยู่ที่ 1-1 ช่วงนี้รู้สึกได้เลยว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างใจกับขาเรานี่หล่ะ ขาบอกให้พอเพราะไม่ไหวแล้วใจก็บอกให้ปั่นต่อไป ดีที่รู้สึกว่ารอบขายังพอได้อยู่ กดลงไปทีรถพุ่งขึ้นไปนิดหนึ่ง แล้วก็หยุดต้องรีบกดรอบใหม่ รอบขาอยู่แถว ๆ 63 รอบต่อนาที ก็ไปได้เรื่อย ๆ ครับ แบบหืด ๆ

พอใกล้ถึงยอดความชันลดลง รู้สึกว่าเหนื่อยมาก เลยเพิ่มเกียร์ขึ้นไป 1-2 เกียร์ปั่นสบายขึ้นและก็ผ่านจุดสูงสุดได้โดยไม่ต้องจอดเข็น พอถึงยอดก็จอดเพื่อรอพี่ที่มาด้วยกัน แต่พอจอดสนิทและก้มหน้าเท่านั้น หอบครับ ต้องพักเกือบ 5 นาทีถึงกลับสู่สภาวะปกติ... เหนื่อยจริงๆ ครับ หัวใจวิ่งไป 160 ครั้งต่อนาที ตอนขึ้นเขาก็แอบดูตลอดวิ่งอยู่ 150 กว่า ๆ เลยไปต่อครับ


จักรยานเวลาลงเขา เราจะรู้ได้เลยครับ ประมาท + จักรยานที่ไม่เสถียร = สถานะการณ์ที่เราทำอะไรไม่ได้เลย รอให้รถลงมาทางราบเอง

[palagorw]

วันนี้มาส่งผลสอบให้พี่หน่อยครับ

หลังจากที่ซ้อมตั้งแต่เริ่มหนาว... และได้มีทริปทดสอบไปเที่ยว Mj bike ไป-กลับในวันเดียว
ตามด้วยไปลุยเข้าที่เจ็ดคต (อันนี้ดูเหมือนไม่เกี่ยว) และแล้วก็ได้เวลาสอบทริป 200 km/วัน
โดยทริปนี้เป็นทริปปั่นเดี่ยวเที่ยวสุพรรณ ไปทานข้าวเที่ยงที่ปั๊มปตท.ถาวร ก่อนเข้าตัวเมือง 6 km ครับ

เริ่มตื่นนอนตั้งแต่ 04:30 น. เตรียมอาบน้ำ แต่งตัวประมาณ ตี5 ฝนตกเม็ดใหญ่ ๆ เลยที่บ้าน... โดนกดดันกันยกใหญ่ ว่าไปไหวเหรอ
เลยรีบหยิบมือถือมาตรวจสภาพอากาศเห็นว่าตกเฉพาะตีห้า และบ่ายๆ ที่กทม. จึงเตรียมตัวต่อพอฝนหยุดก็เริ่มเดินทางครับโดยก่อนออกเดินทางได้เก็บสถิติเล็กน้อย

ตามด้วยภาพก่อนเดินทาง



หลังจากนั้นก็เริ่มหมุนล้อกันทันที เวลาโดยประมาณ 05:30 น. ช้ากว่าที่วางแผนเดิมไว้ 30 นาทีครับ
ตอนเริ่มเดินทางปั่นด้วยความเร็ว 13-17km/h เนื่องจากไม่ได้ติดบังโคลน และยังไม่ต้องการให้โทรมตั้งแต่เช้า (เสื้อผ้า)
ผ่านไป 30 นาทีก็หยุด จากที่บ้านยังไม่พ้นถ.ลาดพร้าวเลยครับ เฮ้อ ประมาณ 6 km พักที่ปั๊มตรวจสอบลมยางอีกรอบก่อนไปต่อ
พอกลับขึ้นบนอานอีกครั้งรู้สึกว่าพื้นถนนเริ่มแห้งลงบ้างแล้วเลยใช้ความเร็วเพิ่มขึ้นได้ ปั่นไปตามถ.ลาดพร้าว จนถึงห้าแยก
ต่อด้วยวิภาวดี ปั่นไปจนเลี้ยวเข้า ถ.งามวงศ์วาน ยิงยาวไปต่อ ถ.รัตนาธิเบศน์ พอถึงสถานีตำรวจภูธรเมืองนนทบุรี ก็เลยเลี้ยวเข้าไปพัก และถ่ายรูประลึกความหลังจากทริปก่อนหน้านี้

อันนี้รูปเก่าครับ

รูปนี้บันทึกระยะทางและเวลาสำหรับจุดนี้ครับ


พักได้สักเดี๋ยวก็ปั่นต่อ โดยมองหาร้านข้าวเช้า และแล้วก็แวะทานข้าวเช้าที่ร้านข้าวขาหมูตันหยง...
ตั้งใจตั้งแต่ก่อนเริ่มทริปว่าอยากให้ความเร็วเฉลี่ย 25 km/h แต่ช่วงแรกไปได้ช้ามาก ช่วงนี้เลยเร่งขึ้นมาอีกนิดปั่นอยู่แถว ๆ 27-30 km/h
แผนรอบแรกคิดว่าจุดพักแรกจะพักหลังจากปั่น 30 นาทีพัก 5 นาที หลังจากนั้นเปลี่ยนเป็นปั่น 45 นาที พัก 8 นาที -->แต่ถ้าเจอปั๊มก็จะแวะตามแต่โอกาส
หลังจากที่ทานข้าวเช้าแล้วเลยปั่นต่อเป้าอยู่ที่ 45 นาที
ปั่น ๆ ไปเจอจุดพักเก่าทีแรกคิดว่าจะแวะ แต่ว่าไม่เหมาะเลยตัดใจปั่นต่อครับ เอารูปเดิมมาแปะ

พอปั่นสักเดี๋ยวรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำเลยมองหาปั๊มแวะพัก น่าจะเป็นปั๊มที่ไทรน้อย ล็อครถแล้วไปเข้าห้องน้ำครับ


ตอนเข้าห้องน้ำเสร็จมีละอองฝนลงมาเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไรปั่นต่อช่วงนี้รู้สึกว่าพอปั่นไปได้เรื่อย ๆ ความเร็วไม่สามารถทำได้มากอย่างที่ตั้งใจ แต่ว่าพอพิจารณาดูโดยรวมแล้ว
ก็ตอบตัวเองว่าเอาเป็นปั่นตามสบายที่ซ้อมมา ให้รอบขาปั่นได้โดยไม่หนักมากดีกว่าเพราะระยะทางอีกยาวไกลความเร็วก็อยู่แถว ๆ 25 km/h
พอออกจากปั๊มก็ตั้งเวลาใหม่ 45 นาทีให้นาฬิกาเตือน ก็ปั่นไปเรื่อย ๆ โดยดูระยะทางคู่ไปด้วย ได้ระยะมากกว่าช่วงแรกพอสมควร แต่รู้สึกว่ากล้ามเนื้อขามีอาการล้า
พอครบเวลาก็หยุดพัก และเปลี่ยนเวลากลับมาพักทุก 30 นาทีดีกว่า และตั้งเป้าโดยประมาณว่าพักทุก 10 km หรือ 30 นาที ปั่นต่อไปอีกจนถึงเวลาพักเก็บภาพ แชะ...

เก็บเวลาและระยะทาง

แถวนี้น่าจะเป็นลาดบัวหลวงครับ เลยนนทบุรีมาแล้ว
หลังจากพอได้เวลาก็เดินทางต่อครับ เส้นทางโดยรวมที่ใช้มีไหล่ทางกว้างตลอดเส้นทางครับ มีบางจุดทำไหล่ทางเล็กน้อย เรื่องรถสวนเลนวิ่งบนไหล่ทางมีบ้างเป็นระยะ ๆ ครับ
มีรถหลายชนิดเลยที่สวนมามีทั้ง จักรยาน มอเตอร์ไซค์ กะบะ แม้กระทั่งรถพ่วงครับ ต้องมีสติตลอดครับ ปั๊ม/ที่เติมน้ำและอาหารมีให้เรื่อย ๆ แต่บางครั้งก็ไม่เหมาะครับ
จุดนี้แวะพักหลังจากที่ครบ 10 km แล้วและต้องการห้องน้ำแต่ว่าไม่พบ... ไม่ต้องบอกนะครับว่าทำอย่างไร หุหุ



นั่งพักได้สักประเดี๋ยวก็หมุนล้อออกเดินทางต่อ ตอนนี้เริ่มรู้สึกถึงอาการผิดปกติ คือเหมือนกับมีการ lock ความเร็ว พอปั่นไปได้ความเร็วสัก 23-24 km/h กล้ามเนื้อต้นขาจะรู้สึกล้าทันที ต้องผ่อนหรือฟรีขา ก็พยายามใช้รอบขาเข้าช่วยโดยปั่นที่เกียร์เบาเข้าว่า แรกๆ ปั่นที่ 3-5 หรือ 3-6 ตอนนี้ต้องปรับลดลงมาเหลือ 3-4 ความเร็วก็อยู่แถว ๆ 20-22 km/h ก็พยายามปั่นต่อ เพราะออกมาแล้วอย่างไรก็ต้องไปให้ถึงที่สุพรรณฯ ให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน ปั่นไปเรื่อย ๆ ทั้งเมื่อยและร้อนเพราะแดดเพิ่งเริ่มทำงาน ตั้งแต่เช้ามีเมฆมาบังให้ตลอด เลยแวะเติมน้ำและความหวานด้วยแตงโมครับ จัดไป 1 ลูก 2.5kg ซัดจนหมดก่อนปั่นต่อ เหลือระยะทางอีก 25 km (ตอนปั่นเข้าใจว่าเหลืออีก 30 km)


หลังจากเติมน้ำและน้ำตาลแล้วก็ขึ้นหลักอานต่อ ปั่นไปเรื่อย ๆ ขวา ซ้าย ขวา....ซ้าย....
จนมาถึงจุดหยุดถัดไป ไม่มีปั๊มและจุดแวะเลยเลือกจอดกับหลักกิโลฯซะเลย

ระยะทางและเวลา

สุดท้ายก็มาถึงจุดหมายปลายทาง แต่ว่าจุดหมายนี้เป็นแค่ครึ่งทางสำหรับวันนี้ครับ ได้ระยะมา 105 km เวลาถึงที่หมาย 11:45 น.

ร้านนี้อยู่ในปั๊ม ปตท. ตรงโค้งก่อนเข้าตัวเมืองสุพรรณบุรีนะครับ ถ้าใครได้ผ่านไปแวะที่ปั๊มนี้อย่าลืมอุดหนุนนะครับ ทั้งก๋วยเตี๋ยว ก๋วยจั๊บ และข้าวคลุกกะปิ อร่อยทีเดียว
พอถึงที่จัดไป ข้าวคลุกกะปิ 1 จาน ตามด้วยบะหมี่ต้มยำ 1 จาน น้ำดื่ม 1 ขวดที่ร้าน เติมอีก 1 ขวด

ที่ปั๊มรู้สึกต้องทำธุระส่วนตัว เลยเดินไปที่ห้องน้ำพร้อมกระดาษ แต่ว่าทุกห้องเป็นส้วมซึมครับ ยืนทำใจอยู่นาน เพราะว่าลองนั่งยอง ๆ แล้วต้นขาไม่ยอมครับมันย่อไม่ลง
สุดท้ายก็ฝืนมันจนสามารถย่อลงไปจนได้ครับ เฮ้อ ลำบากยิ่งนัก

หลังจากนั่งพักนั่งคุย แถมเตรียมของฝาก รวมถึงสิ่งสำคัญที่คุณแม่สั่งมาคือ หัวน้ำพะโล้ พอได้เวลา 13:00 ก็ออกเดินทางกลับ
จุดอันตรายลำดับ 2 คือตอนนี้หล่ะครับ ข้ามถนนใหญ่ 3+3 เลน เพื่อกลับไปอยู่ฝั่งตรงข้าม รอจนรถว่างค่อย ๆ ไปทีละช่วง
พอได้ปั่นอีกรอบรู้สึกมากเลยว่าขาล้าเป็นอย่างยิ่งไม่สามารถทำความเร็วได้เลย ก็ใช้รอบขาปั่นไป คิดแต่ว่าชม.นี้อย่างไรก็ต้องปั่นไปก่อน
ถ้าไม่ไหวจริง ๆเมื่อไหร่แล้วค่อยคิด และจากทริปที่ผ่าน ๆ มาไปช้า ๆ ก็ถึงเหมือนกัน มีแวะเป็น ระยะ ๆ
จนประมาณ 30 km จากปั๊มปตท. รู้สึกว่าเมื่อยมาก ปกติตอนกลางวันเวลาพักผมจะใช้น้ำราดตั้งแต่หัวลงมาจนถึงบริเวณลำตัวเพื่อลดความร้อนในร่างกาย
เลยลองเอาขวดน้ำรดบริเวณต้นขาด้วย แล้วปั่นต่อ พอปั่นไปได้สักพักรู้สึกว่า lock ความเร็วที่เคยเป็นตอน 22-23 km/h เริ่มดีขึ้นใช้ความเร็วได้ดีขึ้น
ทีนี้ก็ปั่นไปอยู่แถว ๆ 24-25 km/h พร้อมกับคำนวณเวลากลับบ้าน น่าจะถึงบ้านในเวลาประมาณ 19:xx น.
ปั่นมาถึงที่พักรถของตำรวจทางหลวง ก็จัดของว่างที่เตรียมไว้ให้หมด และนั่งพัก มองเห็นว่าตำรวจบริการประชาชนจริง ๆ ครับ เก็บหลักฐานมา



หลังจากนั้นก็ปั่นต่อ ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม เริ่มรู้สึกว่าอาจจะโดนฝนได้ แต่มาถึงตอนนี้แล้วคิดไปก็เท่านั้นปั่นต่อครับ ในที่สุดฝนก็ลงมาจริง ๆ พอเจอฝนปรอย ๆ ก็รีบเลี้ยวหาร่มครับ ทำการเก็บกล้องและมือถือให้ไม่เปียกน้ำ กล้องโยนเข้ากระเป๋ากันน้ำ มือถือใส่ไว้ในถุงพลาสติกแล้วไว้กระเป๋าหลังเสื้อจักรยาน... แล้วไปต่อเพราะถ้ารอกลัวมืดก่อนถึงในเมืองครับ จะลำบากมาก....
และแล้วก็เจอฝนเม็ดใหญ่ขึ้นและสาดเข้ามาในแว่นทำให้มองทางแทบไม่เห็น ปั่น ๆ ไปเจอเต็นท์รถ taxi จอดพักกันอยู่ตรงเข้าไปขออาศัยเลยครับ นั่งคุยกันสักพัก จนฝนเริ่มซาก็ปั่นไปต่อ (เกือบ ครึ่งชม.) ตอนนี้เริ่มกังวลเรื่องเวลาเข้าไปใหญ่ แต่ยังดีที่ถนนสายนี้นับว่าเหมาะกับการปั่นมาก ไหล่ทางกว้างและเรียบ ทำให้ถึงแม้จะลุยฝนแต่ไม่มีความเสี่ยงมากนัก ปั่นไปด้วยความเร็วประมาณ 25km/h เร็วกว่าตอนแห้งๆ อีก คิดว่าที่ฝนตกลงมาข้อเสียคือ ทางลื่น และมองทางลำบาก แต่ข้อดีคืออุณหภูมิร่างกายไม่สูงปั่นได้เต็มที่ หลังจากนี้ก็ไม่ได้เก็บภาพอีกเลยครับ ปั่นแข่งกับเวลาอย่างเดียวพอถึงจุด ที่คิดว่าต้องพักก็หยุด ห้านาที แล้วก็ไปต่อ สุดท้ายท้องฟ้าเริ่มมืดจริง ๆ ตอนมาถึงบางบัวทางด้านก่อนบางใหญ่ ก็เปิดไฟท้ายและไฟหน้าปั่นไปต่อ แล้วก็พักทานข้าวเย็น แถว ๆ รัตนาธิเบศน์ และปั่นต่อมาข้ามถ.วิภาวดีด้วยสะพานข้ามแยก ตรงเข้าเกษตร-นวมินทร์ และถึงบ้านครับ ที่บ้านเป็นห่วงกันน่าดู สภาพค่อนข้างโทรมครับ(สภาพภายนอกนะครับ) เสื้อที่เปียกปอนด์แห้งครับ กางเกงหมาด ๆ รองเท้าเต็มไปด้วยน้ำครับ เลยรีบเข้าไปอาบน้ำสระผม แล้วค่อยเก็บสถิติสุดท้ายครับ

หลังจากอาบน้ำแล้วก็สบายๆ ครับ มีเจ็บก้นเนื่องจากเสียดสี(ทาเจลหล่อลื่นแล้วก็เอาไม่อยู่ครับ) กับชาที่ปลายนิ้วเท้า หายวันนี้ กล้ามเนื้อต้นขาวันนี้ออกอาการนิดหน่อยตอนเดินขึ้นบันไดครับ ที่เหลือไม่มีปัญหา

ว่าแล้วจะหาเวลาไปรับเสื้อทีมจักรยานทางไกล นะครับพี่หน่อย.....

[Dr A]

วะ ว้าว....
ซูดยอดครับ

[สุธรรม]

เยี่ยมมากเลยครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

หลังจากนั้นก็ปั่นต่อ ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม เริ่มรู้สึกว่าอาจจะโดนฝนได้ แต่มาถึงตอนนี้แล้วคิดไปก็เท่านั้นปั่นต่อครับ ในที่สุดฝนก็ลงมาจริง ๆ พอเจอฝนปรอย ๆ ก็รีบเลี้ยวหาร่มครับ ทำการเก็บกล้องและมือถือให้ไม่เปียกน้ำ กล้องโยนเข้ากระเป๋ากันน้ำ มือถือใส่ไว้ในถุงพลาสติกแล้วไว้กระเป๋าหลังเสื้อจักรยาน... แล้วไปต่อเพราะถ้ารอกลัวมืดก่อนถึงในเมืองครับ จะลำบากมาก....
และแล้วก็เจอฝนเม็ดใหญ่ขึ้นและสาดเข้ามาในแว่นทำให้มองทางแทบไม่เห็น ปั่น ๆ ไปเจอเต็นท์รถ taxi จอดพักกันอยู่ตรงเข้าไปขออาศัยเลยครับ นั่งคุยกันสักพัก จนฝนเริ่มซาก็ปั่นไปต่อ (เกือบ ครึ่งชม.) ตอนนี้เริ่มกังวลเรื่องเวลาเข้าไปใหญ่ แต่ยังดีที่ถนนสายนี้นับว่าเหมาะกับการปั่นมาก ไหล่ทางกว้างและเรียบ ทำให้ถึงแม้จะลุยฝนแต่ไม่มีความเสี่ยงมากนัก ปั่นไปด้วยความเร็วประมาณ 25km/h เร็วกว่าตอนแห้งๆ อีก คิดว่าที่ฝนตกลงมาข้อเสียคือ ทางลื่น และมองทางลำบาก แต่ข้อดีคืออุณหภูมิร่างกายไม่สูงปั่นได้เต็มที่ หลังจากนี้ก็ไม่ได้เก็บภาพอีกเลยครับ ปั่นแข่งกับเวลาอย่างเดียวพอถึงจุด ที่คิดว่าต้องพักก็หยุด ห้านาที แล้วก็ไปต่อ สุดท้ายท้องฟ้าเริ่มมืดจริง ๆ ตอนมาถึงบางบัวทางด้านก่อนบางใหญ่ ก็เปิดไฟท้ายและไฟหน้าปั่นไปต่อ แล้วก็พักทานข้าวเย็น แถว ๆ รัตนาธิเบศน์ และปั่นต่อมาข้ามถ.วิภาวดีด้วยสะพานข้ามแยก ตรงเข้าเกษตร-นวมินทร์ และถึงบ้านครับ ที่บ้านเป็นห่วงกันน่าดู สภาพค่อนข้างโทรมครับ(สภาพภายนอกนะครับ) เสื้อที่เปียกปอนด์แห้งครับ กางเกงหมาด ๆ รองเท้าเต็มไปด้วยน้ำครับ เลยรีบเข้าไปอาบน้ำสระผม แล้วค่อยเก็บสถิติสุดท้ายครับ

หลังจากอาบน้ำแล้วก็สบายๆ ครับ มีเจ็บก้นเนื่องจากเสียดสี(ทาเจลหล่อลื่นแล้วก็เอาไม่อยู่ครับ) กับชาที่ปลายนิ้วเท้า หายวันนี้ กล้ามเนื้อต้นขาวันนี้ออกอาการนิดหน่อยตอนเดินขึ้นบันไดครับ ที่เหลือไม่มีปัญหา

ว่าแล้วจะหาเวลาไปรับเสื้อทีมจักรยานทางไกล นะครับพี่หน่อย.....[/quote]


สุดยอดมากๆ ที่ปั่นได้สำเร็จเพราะใช้ร่างกายเหมาะกับสถานะการณ์ครับ ออกสตาร์ท 17-18นี่แหละแล้วไปได้สักพักก็หยุดพักนี่แหละ ถูกต้องเลยครับ

[palagorw]

วะ ว้าว....
ซูดยอดครับ

เยี่ยมมากเลยครับ

เอ่อ ก็แบบว่ายึดเอาแนวทางจากพี่ ๆ น้อง ๆ ชาว MJ นี่หล่ะครับ
แล้วก็พี่หน่อยเล่นจาระนัย วิธีการปั่น 200 km/วันให้ละเอียดทีเดียว
ผมแค่ซ้อมร่างกายให้พอไหว หาโอกาสลงสนามบ่อยหน่อย เพื่อให้มั่นใจว่าสามารถทำได้ แล้วค่อยออกไปทดสอบของจริงครับ

แอบตั้งเป้าเรื่อย ๆ ตั้งแต่เริ่มปั่นแล้วก็ค่อยๆ เพิ่มระยะไปทีละนิด ๆ หรือบางครั้งก็ทีละคืบ เพื่อลองใจตนเองและเพิ่มความมั่นใจครับ

เมื่อวานที่ทำได้ก็เพราะความมั่นใจว่าต้องทำได้นี่หล่ะครับ งานนี้วัดใจกับร่างกายว่าทนไหวหรือเปล่า แข่งกับตัวเองเท่านั้นครับ (อ่อ มีแข่งกับเวลานิดหน่อย) ไม่ได้แข่งกับใครเลยทำได้ไม่ยากมากครับ --> ไม่ชอบแข่งกับใครเป็นทุนเดิมครับ เพราะผมคิดว่าการเอาชนะคนอื่นไม่สนุก มีแต่เจ็บตัวครับ

[palagorw]

สุดยอดมากๆ ที่ปั่นได้สำเร็จเพราะใช้ร่างกายเหมาะกับสถานะการณ์ครับ ออกสตาร์ท 17-18นี่แหละแล้วไปได้สักพักก็หยุดพักนี่แหละ ถูกต้องเลยครับ

อันที่จริงตอนเริ่มปั่นต้องยกความดีให้กับฟ้าเลยครับ ส่งฝนลงมาทำให้ผมชะลอปั่นช้า ๆ จะได้ไม่เลอะตั้งแต่หัววัน หุหุ

แต่ว่าตอนเริ่มหยุดพักเร็วไว้ก่อนเนี่ย ตามที่พี่หน่อยแนะนำครับผม.... แล้วก็แนวทางการปั่น เรื่องการแบ่งเวลาปั่นกับเวลาพักเนี่ย แทบจะลอกที่พี่หน่อยพิมพ์ไว้เลยครับ
มีเอามาปรับนิดหน่อยให้เข้ากับกำลังขากับสถานะการณ์จริงที่พบเท่านั้นครับพี่....

[จำรัส ละหานทราย]

.........นายแน่มาก...........ขอปรบมือให้ดังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ