แจกของขวัญวันเด็กแห่งชาติลาว ณ โรงเรียนที่สูงที่สุดภูที่สูงที่สุด(ภูเบี่ย)ในลาวเขตพิเศษไซสมบูนโดยความอุปการะคุณของอ้ายคำไดหน้า55

[โลมาโด้]

[โลมาโด้]

[โลมาโด้]

ปากล่างอวบอิ่มยืนยาวแสดงถีงความไม่อดอยาก แต่เก็บบ้างก็ได้นะพี่ 555

[โลมาโด้]

วันนี้ตามแผนเราจะต้องไปจบที่เมืองสุขุมา แต่ระหว่างทางต้องผ่านดอนตาลาด อีก 39 หลัก เลยถ่ายหลัก กิโลไว้เป็นทีระลีกสักหน่อย

[โลมาโด้]

ไม่มีตัดต่อเอาไปทุกมุม

[โลมาโด้]

น้องอรอุมา11 กับผู้กุมบังเหียนบังเฮง

[โลมาโด้]

หลังจากปั่นชมวิวฝั่งซ่ายแม่น้ำโขง ฝั่งขวาภูมะโรง(ไม่แน่ใจว่าเรียกชื่อภู ถูกหรือไม่) ประกอบกับเป็นเนินซึมลงด้วยรถซุปเปอร์ฟูลโหลด ประมาณ 10 โมงเราก็มาถึงจำปาสัก ลักษะณะเด่นของเมืองจำปาสักคือการได้มาชมเฮือนโบราณ ศิลปะฝรั่งเศษ ซึ่งหลังที่ถ่ายคือเป็นวังเจ้าบุญอุ้ม แต่ต้อนนี้มีการเปลียนแปลงเล็กน้อยคือการเพิ่มคุ้มหน้าบ้าน

[โลมาโด้]

เผื่อบ้างท่านไม่ชอบแสงภาพข้างบน

[โลมาโด้]

อีกมุมฝีมือการถ่ายบังเฮง

[โลมาโด้]

[โลมาโด้]

[โลมาโด้]

[โลมาโด้]

ป้ายชื่อโรงแรมทำด้วยไม้สวยงามดี

[โลมาโด้]

หลังจากถ่ายรูปอยู่นานก็ได้เวลาที่กำหนดไว้คือ 11 น.ต้องรับประทานอาหาร ตรงตามหลักโภชนาการ เป็นร้านเฝอ รสชาติใช้ได้ แต่อาจจะเป็นวันแรกหลังจากนั้นเกินเฝ้อทุกมือจนเบื่อไปเลย อยู่ตรงวงเวียนจำปาสัก ได้ชมวิวแม่น้ำโขง
บังเฮงบอกท่านผู้นำทริปเพิ่งทานเมื่อตอนตี5 แล้วก็กินข้าวจี่ตอน 7 โมง แล้วนี้ก็ตอน 11 โมงกินอีกแล้วเหรอ (บังเฮงทำหน้าเซ็ง)
ท่านผู้นำทริป ผมเป็นคนรักษากฏเพิ่มได้แต่อย่าให้ขาด 555

[โลมาโด้]

ว่าแล้วบังเฮงก็กระดกเป็ปซี่ลาว กับบรรยากาศริมน้ำของหน้าจำปาสัก สองครั้งหมดกระป๋องพร้อมเรอเสียงดัง เนะๆทำนิสัยฝรั่งอีกแล้ว แบบที่ ท่าน สว่าง ทองดี เล่าว่าทำไมไม่ชอบร่วมทางกับฝร่ง กินแล้วเรอ ตดไม่บอกกล่าว แบบนี้นี้เอง(บังเฮงมิใช่นิสัยอย่างนี้นเพียงแต่ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง)