กาแฟ-เพลินเพลง-บรรเลงความหลัง ซีรี่ย์1

[Mr.บิวลุ่มน้ำยม]

ฝนจางนางหาย หมูพงษ์เทพ
http://www.naronk.net/uboard/play.php?&id=T632


ฟ้ายังต้องมีฝน แหวน
http://www.imeem.com/people/bFUhM14//mu ... _the_rain/

[คุณแม่ยังสาว]

สวัสดีวันจันทร์เจ้าน้องจายตี้ฮักและกึดเติงห๋า

อากาศเป๋นจะใดผ่องเจ้า

แม่ริมฝนตกกู้วันเลยเจ้า

**ยังฮักและคิดถึงสมาชิกบ้านกาแฟกู้คนเน่อเจ้า**

[Mr.บิวลุ่มน้ำยม]

ไม่ลืม : เบิร์ด & ฮาร์ท

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?i ... 5&gblog=14

ท้องฟ้าวันนี้เงียบเหงา
ถึงวันที่เขาจากไป
วันคืนแม้นานเท่าไหร่
ฉันยังไม่เคยลืมเลือน
** ท้องฟ้าวันนี้หม่นหมอง
ถึงคราวเราต้องจากกัน
แม้สักกี่ปีกี่วัน ฉันยัง.. ไม่ลืม

หยาดฝนโปรยปราย
ฉันไม่อยากหมายให้เธอกลับคืน
ฉันอยากลืมรักทุกวันทุกคืน
รักเคยหวานชื่นไม่อยากจำ

นับดาวบนฟ้าเงียบเหงา
ฉันจะไม่เศร้าต่อไป
ฉันจะไม่เผลอร้องไห้
แม้ในหัวใจฉันเจ็บเหลือทน
แม้สักกี่ปีกี่วัน ฉันยัง.. ไม่ลืม

[เสือรถฝืด]

สวัสดีค่ะ ทุกท่านคะ
เมื่อวานไปปั่นมา แต่ไม่ถึง 200 ค่ะ

เมื่อวานนี้ BNZ ลาก รถฝืด ไป จ.อยุธยาค่ะ
ไป พระราชวังบางประอิน อ.บางประอิน ค่ะ
ได้ระยะทางมา 170 กม.ค่ะ
ทริปนี้ เป็นทริป ที่รถฝืด สบักสบอม ค่ะ
เพราะ รถล้ม ตั้งแต่ขาไป บาดเจ็บพอสมควร ได้หมูแดงมาเพียบเลยค่ะ
ยังดีที่ปั่นต่อได้ จนจบทริป
BNZ เห็น รถฝืด ล้ม ยังถามว่าจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า
เพราะ พอล้มแล้ว รถฝืด นั่งมืนงงอยู่พักนึงค่ะ
แต่พอหายตกใจแล้ว ก็ขอไปต่อค่ะ ไหนๆแล้ว

มาอีกหน่อย รถฝืด ยางแบนอีก เปลี่ยนยางเสร็จ
พอมาอีก รถ BNZ ยางแบนอีกคน ดีที่ เตรียมยางมาสองเส้น
ถ้าแบนอีกต้องมีปะ

ไปถึง บางประอิน เกินเวลาที่คาดไว้เยอะพอสมควรค่ะ
เพราะตั้งเป้า ออก 6 โมงเช้า ถึง 9 โมงเช้า
แต่พอเอาจริง ออก 7 น. ถึง 11 น.กว่าๆ แน่ะค่ะ
แต่ก็ยังดี ได้เข้าไปชมพระราชวัง บางประเอิน
เมื่อวาน มีคนมาเที่ยวชม เยอะพอสมควรค่ะ เพราะเป็นวันอาทิตย์

ขากลับ เจอทั้งลม ทั้งฝน ต้องแวะหลบฝนที่ศาลารอรถ ข้างทาง
เจอฝนสองรอบแน่ะ พอรอบสองแวะหลบที่ร้านก๋วยเตี๋ยวค่ะ
เย็นแล้ว เลยทานก๋วยเตี๋ยว คนละชาม อิ่มท้องเลยค่ะ

ขากลับ รถฝืด กลิ้งอีกค่ะ เจอแนวถนนที่มันเหลื่อมกันมาก ๆ
ดีที่รถไม่มาเหยียบ เพราะรถกำลังติดๆ เคลื่อนตัวช้าๆค่ะ แสงเริ่มน้อยแล้วด้วย
แต่ล้มรอบสองไม่มีหมูแดงเพิ่ม เพราะ ยังไม่ได้ปั่นไวค่ะ

เฮ้อ....เป็นทริปสบักสบอมจริงๆ
กลับถึงบ้าน 19 น. รีบอาบน้ำสระผม เอาเสื้อผ้ามาแช่เตรียมไว้ซักตอนเช้า
ทานยาแก้แพ้ แก้ไข้เตรียมดักไว้เลยค่ะ คิคิ

รถสกปรกมากๆ วันนี้ ล้างรถ สองคัน สองคนกะBNZ
ซักผ้า ที่สกปรกมาก
กางเกงจักรยานขายาว เพิ่งปั่นจักรยานไปซื้อมาใหม่จาก SDL นครปฐม เมื่อวันก่อน ขาดตรงเข่าทั้งสองข้าง
ถุงมือ ขาด ตรงหลังมือขวา
เสื้อ มีรอยครูดๆ ขาดๆ ตรงไหล่ขวา และคอ (ขาดได้ไงไม่รู้ ตรงคอเสื้ออ่ะค่ะ)
ปลอกแขน ขาดนิดหน่อยตรงใต้ศอกขวา

[Mr.บิวลุ่มน้ำยม]

สวัสดีวันจันทร์เจ้าน้องจายตี้ฮักและกึดเติงห๋า

อากาศเป๋นจะใดผ่องเจ้า

แม่ริมฝนตกกู้วันเลยเจ้า

**ยังฮักและคิดถึงสมาชิกบ้านกาแฟกู้คนเน่อเจ้า**



พี่สาวจ๋า
งานแข่งเขื่อนมาป๊ะกันนาเจ้า....รวมพลกันแฮ๋มเน๊าะ

[someone]

จิ๊กเค้ามาให้อ่านเล่นๆนะเนี่ย..ทามมายกระทู้ห้องกาแฟจึงเหงาไปนิซแว้ว
เรื่องของคนส่วนใหญ่

คนดีๆ…
ล้วนมีเจ้าของไปหมดแล้ว

ส่วนคนที่ยังเหลืออยู่ …
มันก็ต้องมีเหตุผลหละนะ

อะไรที่คุณเอะใจว่า มันจะดีเกินจริง…
เป็นไปได้มาก ว่า มันไม่จริง

ความรัก ก็เหมือนการรอรถเมล์….
สายที่ไม่อยากขึ้น ก็มาจัง ส่วนสายที่ต้องการจะขึ้น ก็รอไปเถอะ, พอมา ก็ไม่จอด, พอจอด ก็คนแน่น ขึ้นไม่ได้, พอขึ้นได้ รถก็ไปตายกลางทางอีก

ความรักก็เหมือนกับเหรียญ แหวน หรือชิ้นส่วนเล็กๆ
เพราะเมื่อไหร่ที่มันหลุดมือตกลงพื้น มันจะต้องกลิ้งไปยังซอกที่มืดที่สุด และลึกที่สุด จนเรามองไม่เห็น และเอื้อมไม่ถึง

รถไฟอาจจะวิ่งบนราง แต่อย่าด่วนสรุปว่า มันวิ่งไปทางไหน โดยดูจากราง เพราะเมื่อเหลียวกลับมามองอีกที รถไฟขบวนนั้นอาจจะวิ่งผ่านคุณไปแล้วก็ได้

สวย หรือหล่อ
ไม่ได้อยู่ที่คำจำกัดความ แต่อยู่ที่จินตนาการ

ความรัก สวนทางกับกฎฟิสิกส์
นั่นคือ เมื่อเราให้ความรักกับใครมากเท่าไหร่ เราก็จะได้รับตอบแทนกลับมาเป็นส่วนผกผันกลับ
เมื่อไหร่ที่ฝ่ายหนึ่งบอกว่า ‘เป็นเพื่อนกัน’ แปลว่า ‘ต้องการจะเลิกคบกัน’
เมื่อไหร่ที่ฝ่ายหนึ่งบอกว่า ‘มีอะไรต้องคุยกัน’ แปลว่า ‘ไม่ต้องการคุยกันอีกแล้ว’


ความรักทำให้คนตาบอด การแต่งงานช่วยให้คนตาสว่าง

[เสือรถฝืด]

ความรัก สำหรับ แต่ละคน แตกต่างกัน
ตามแต่ สมการ จะแปลผลออกมาเป็นอย่างไร

ความรัก อาจทำให้คนตาบอด มองเห็นแต่ด้านดีของอีกฝ่าย
แต่จริงๆแล้ว คนไม่ได้ตาบอด เพียงแต่มองด้านดีของเขาไว้ ส่วนด้านร้ายก็แล้วแต่เปอร์เซนต์
ถ้าด้านดี มีมากกว่า ก็ไม่ได้แปลว่า ตาบอด

อุอุ...

เหงชื่อ พี่ บตส. มาแอบอ่านด้วย หะๆๆ

[someone]

It Must Be Love


.........ปมด้อย

วันนี้ลองอ่าน A Day เล่มไหน...ไม่รู้จำไม่ได้ละ ไปเจอบทความดีๆมาก็เลยอยากเอามาแบ่งปันให้บางคนที่ไมได้อ่านได้รู้อ่ะนะ พิมพ์เหนื่อยหน่อยแต่ก็คิดว่าคุ้มค่าถ้ามีใครได้อ่านละได้อะไรไปบ้าง ยังไงก็ลองอ่านดูละกัน


:: ปมด้อย ::

มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเชิญผมไปเป็นอาจารย์พิเศษ ผมสนใจอยากลองสอนหนังสืออยุ่แล้วจึงตกปากรับคำทันที วิชาที่เขาให้ผมสอนชื่อวิชา
"การเขี่ยนเพื่อสื่อมวลชน หรือ Writing for Mass Media"

นักเรียนในชั้นเรียนของผมมี 32 คน ทั้งหมดเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ในเช้าวันแรกของคลาส หลังจากทักทายพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้ว ผมบอกพวกเขาว่าชั่วโมงแรกเราอย่าเพิ่งเรียนอะไรที่วิชาการเลย ผมขอให้ทุกคนหยิบกระดาษขึ้นมาคนละแผ่น จากนั้นให้เขียนสิ่งที่คิดว่าเป็น "ปมด้อย" ของตัวเองลงไปคนละ 5 อย่าง โดยไม่ต้องบอกชื่อเจ้าของ แต่มีข้อแม้ว่าอย่าปิดบังความจริง

และต่อไปนี้คือส่วนหนึ่งในบรรดาสิ่งที่พวกเขาเขียนลงไป

ตัวดำ,ตัวเตี้ย,สะโพกใหญ่,อ้วน,ผอม,ผมแห้งเสีย,หน้าบาน,ตาตก,ผมบาง,เล็บเท้าสั้น,มือสั้น,มือหนา,แขนใหญ่,ขาใหญ่,สิวเยอะ,พูดติดอ่าง,แขนเล็ก,ไหล่เล็ก,รูขุมขนกว้าง,หัวเถิก,หัวโต,หัวฟู,มีตีนกา,เป็นฝ้า,ใต้ตาคล้ำ,ต้นขาใหญ่,พูดไม่ชัด,สายตาสั้น,ฟันดำ,มีแผลเป็น,หน้าอกเล้ก,หน้ากลม,เท้าใหญ่,มีพุง,หน้าตาไม่ดี,จู้จี้จุกจิก,หงุดหงิดง่าย,ชอบคิดมาก,ไม่ค่อยกระตือรือร้น,ขี้เกียจ,ขี้ลืม,ไม่ตรงเวลา,ขี้อาย,อารมณ์ร้าย,ขี้เหงา,ขี้ระแวง,อืดอาดเชื่องช้า,เรียนไม่เก่ง,ลายมือไม่สวย,ไม่มั่นใจในตัวเอง,เก็บตัว,ไม่กล้าแสดงออก,ไม่เก่งภาษาอังกฤษ,ขี้น้อยใจ,กลัวความมืด,ชอบประหม่าตื่นเต้น,ชอบฟุ้งซ่าน,ขี้กังวล,ขี้เบื่อ,ชอบคิดแง่ลบ,พูดมาก,ใจร้อน,โลเล,ปากไม่ดี,ซุ่มซ่าม,โง่,พูดไม่รู้เรื่อง,จน,แฟนไม่หล่อ,นอนน้ำลายไหล,ฯลฯ

ทีแรกผมบอกไปว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ แต่ผมหักหลังพวกเขาด้วยการอ่านด้วยการอ่านข้อความทั้งหมดให้ฟังที่หน้าชั้น สิ่งที่เกิดขึ้นคือทุกคนฟังแล้วหัวเราะเสียงดังลั่นห้อง จนอาจารย์ที่สอนอยู่ห้องข้างๆต้องโผล่หน้ามาดู

ผมบอกพวกเขาว่า บางอย่างที่พวกเขาเขียนมาเป็นปมด้อยแท้ๆที่ติดตัวมาแต่เกิด บางอย่างเป็นปมด้อยที่เกิดขึ้นภายหลัง แต่หลายอย่างในจำนวนนั้นไม่ใช่ปมด้อยหรอก หากเป็น นิสัยเสีย ที่ส่วนใหญ่แล้วสามารถลงมือปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไขให้ดีขึ้นได้ต่างหากและเห็นไหมว่าปมด้อยเป็นเรื่องตลกที่น่าหัวร่อ

ต่อไปผมถามพวกเขาว่าสังเกตุเห็นอะไรอย่างหนึ่งหรือเปล่า นั่นคือ ไม่มีใครสักคนในห้องนี้ที่ไม่มีปมด้อย พูดกลับกันก็คือ ทุกคนในห้องนี้ล้วนมีปมด้อย (บางคนเขียนมา 10 ข้อด้วยซ้ำ ) ดังนั้น ปมด้อยจึงไม่ใช่เรื่องของคนส่วนน้อยอย่างที่บางคนเคยเข้าใจ แต่เป็นเรื่องของคนส่วนใหญ่ เป็นเรื่องของคนส่วนมาก เราทุกคนล้วนรู้สึกว่าตัวเองขาด-ตก-บกพร่องอะไรสักอย่างสองอย่างสามอย่างเสมอ ไม่มีใครสักคนในโลกนี้หรอกที่คิดว่าตัวเองสมบูรณ์พร้อม

สิ่งสำคัญคือ การเปิดโอกาสให้ปมด้อยมาเกาะกิน รบกวน และรังความชีวิตนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดและยุติธรรมต่อตัวเองเท่าใดนัก เพราะมันรังแต่จะทำให้เราอับอาย เบื่อหน่าย ท้อแท้ ท้อถอย และเป็นทุกข์ สิ่งที่ควรทำทันทีคือ ละลายมันออกไปจากความรู้สึกเบื้องลึกเสีย ซึ่งข้อควรปฏิบัติอย่างแรกก็คือ ยืดอกยอมรับมันอย่างเต็มใจ

โอเคนะครับ ไปยิบกระดาษกับปากกามา สูดลมหายใจเข้าปอด แล้วเขียนปมด้อยทั้งหลายแหล่ที่สิงสู่อยู่ในชีวิตคุณลงไป เขียนให้เต็มแผ่นเลยนะครับ จากนั้นขยำมันให้เละ เขวี้ยงลงถังขยะ แล้วหัวเราะดัง ๆ!

. . .

credit>วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์

[someone]

หวัดดีคร่า...คุณพี่ฝืด หุหุ

[someone]

Song of Punch แพ้ใจ : Pae jai


อิอิ..มาป่วนห้องเสวนา..ซะงั้น
ดีนะโฉมใหม่ไฉไลมั่กๆ
แต่ว่า..ครั้งนี้ ต้องคุกเข่าคารวะท่านพี่nbt ขอบคุณอย่างงามเรย ค่ะ
แว้วเพ่บริวหายไปหนาย.... ว๊า

[someone]

นกหลงรัง
[youtube]wG_THkGPecM&feature=related[/youtube]

good night

[เสือรถฝืด]

อืม....อยากมี คลาสแบบนี้มั่งเนอะ คิคิ
อาจารย์ เข้าใจสอนดีอ่ะ

ฟังเพลงเพลินเลย
เพราะตอนนี้อยู่กุงเต๊บค่า...

ถ้ากลับโขทัย กดฟังไม่ได้หรอก net ฟรี ช้ามั่กๆค่า

พรุ่งนี้ วันแม่ แล้วจ๊า...
น้อง s ตั้งใจทำไรให้แม่เป็นพิเศษบ้างป่าวน๊า....
ส่วน พี่รถฝืด ก่อนมากุงเต้บ ทำให้แม่ไปแล้วจ๊า....(ล่วงหน้า)

[คุณแม่ยังสาว]

พี่สาวจ๋า
งานแข่งเขื่อนมาป๊ะกันนาเจ้า....รวมพลกันแฮ๋มเน๊าะ

บ่ได้ไปเจ้า..น้องเพ็ชร์ติดทดสอบสมรรถภาพของสปอร์ตฮ๊โร่เจ้า..เอาไว้จะโตยไปแอ่วสุโขทัยดีกว่า..เน๊อะเจ้าน้องจาย..คริๆๆๆ

[คุณแม่ยังสาว]

สวัสดีเสือรถฝืด..สบายดีก่อเจ้า..ได้หมูแดงสองแผ่น..อิอิ..

หายเร็วๆเน่อเจ้า

[คุณแม่ยังสาว]

สวัสดีจ้า..someone..อิอิ