เสืออาทิตย์อุดรไปเที่ยวหนองบัวลำภู

[prapon sukom]

ตอนที่ปั่นใหม่ๆจะกลัวเขามากครับเพราะมันเหนื่อยใจจะขาด....แต่ถ้าซ้อมบ่อยๆก็เลยสนุกไปเลยครับ

[prapon sukom]

ป๋าโค๊ก.....ขอเซ๊าเมือยจักนอยแนะ

[prapon sukom]

ยาวจัง.........
................

[prapon sukom]

พี่ปรีชากำลังซอย..ๆๆๆๆ

[prapon sukom]

ขึ้นไปเจอป๋าโค๊ก..ป๋าหยุดทำไมเดี๋ยวก็เลียนแบบหร๊อก

[prapon sukom]

ป๋าอี๊ดบอก...ถ้าย้อนไป20ปีที่แล้วป๋าจะขึ้นลงซัก10รอบให้ดู..อิอิ

[prapon sukom]

ถึงแล้วภูพานน้อย..แค่3โลเอง

[prapon sukom]

เริ่มทยอยขึ้นครับ...พี่ปรีชา

[prapon sukom]

ป๋าโค๊กครับ...

[prapon sukom]

ฮ่าเย็นสบายดีจังครับ...ขอถ่ายรูปหมู่กันหน่อย

[prapon sukom]

....

[prapon sukom]

รถพี่ใหญ่ครับ....เหล็กไหล...ลงเขาดีจริงๆ

[prapon sukom]

แล้วก็เดินทางต่อครับลงเขาไปทานก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่จ.หนองบัวลำภู

[prapon sukom]

.....

[prapon sukom]

เห็นรถบ้สแดงนึกถึงชายคนนึงเดินลงจากรถสะพายเป้ทหารใบใหญ่หน้าตาดีร่างกายกำยำล่ำสันเขาคือสรพงษ์ ชาตรี
พอลงจากรถก็จะปัดฝุ่นแดงๆออกจากเสื้อและกางเกง แล้วก็เดินไปร้านขายของข้างถนนซึ่งมีกลุ่มชายฉกรรณ์นั่งดื่ม
เหล้าอยู่ก่อนแล้วเขาสั่งนมมาดื่ม...กลุ่มชายฉกรรณ์แซวแล้วหัวเราะเยาะเสียงดังจากนั้นก็เกิดการชกต่อยกันขึ้นแล้ว
แล้วกลุ่มชายฉกรรณ์ก็พ่ายแก่พระเอกซึ่งตอนนั้นมีหญิงสาวแสนสวย(ลูกเจ้าของร้าน)แอบอยู่ด้านหลังชื่นชมในตัวพระ
เอกอยู่...แต่เธอหารู้ไม่ว่าชายคนนี้คือพันตำรวจโทปลอมตัวมา...จบอิอิ