tippy เขียน:lotus เขียน:ผมก็ไม่ได้นับครับ คือที่บ้านและที่ทำงานมี จย แม่เหล็กที่นับรอบขาได้ ผมปั่นมา 15 ปีแล้ว พอรู้ว่าระดับควงขาเร็วแบบนี้ประมาณเท่าไร ผมฝึกปั่น จย แม่เหล็กก่อนจะซื้อ จย จริงเสียอีก ก็เคยชินกับรอบขา 90-100 พยายามไม่ให้ต่ำกว่า 90 ครับ แต่เวลาปั่นขึ้นดอยสุเทพ ความรู้สึกเลยว่าทำ 90-100 ไม่ได้ ไ้ด้แค่ระดับ 80-90 ครับ ใช้เกียร์เบา
ยิ่งดอยอินท์ รอบขาแค่ 40-50 เองตอนแถวเจดีย์ ช่วงแรกถึงสำนักงาน แรงยังมี 80-90 รอบขาทำได้ครับ
แต่ไหนแต่ไรแล้ว ผมไม่ปั่นรอบขาช้าครับ เพราะชินจากการปั่นในห้องฟิตเนสที่ทำงาน และที่บ้านบน จย แม่เหล็ก ที่ผมซื้อมา 7 ปีแล้ว แบบในรูปนี้ ในราคา 8000 บาทครับ
เคล็บลับความแข็งแรงเป็นแบบนี่นี่เอง ทั้งจักรยานจริง จักรยานแม่เหล็ก
รอบขา 80-90 ที่ทำได้บนดอยสุเทพนี่ ถ้าดูไมล์ความเร็วจะอยู่ที่ประมาณเท่าไหร่กันบ้างค่ะ
ยอดๆอินทนนท์รอบขาลด 50% เลยเหรอค่ะ 
อ่านแล้วรีบพับความฝันเก็บเข้าลิ้นชักไว้ก่อนดีกว่า 
อ่ะ..ว่าแล้วก็ขอเติมอีกนิดด้วยครับ..
ดูอย่างนี้ก็ได้ครับ..
ไม่ต้องนับรอบขา เพราะเวลาเหนื่อยอาจไม่ีมีสมาธิมานับก็ได้...แล้วจะทำอย่างไรล่ะ???..
ก็สังเกตที่"การเต้นของหัวใจ"ของเราเอง ควบคุมให้หัวใจเต้นในระดับที่เรายังพูดหรือร้องเพลงได้ หรือ ที่เขาเรียกกันว่า
ระดับแอโรบิก นั่นแหละครับ ..
ถ้ารู้สึกว่า จะหายใจไม่ทันไม่ไหวแล้ว แสดงว่า..เลยระดับแอโรบิกไปแล้ว ให้ลดรอบขา หรือ เกียร์ให้ต่ำลง ครับ(อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือ ทั้งสองอย่างแล้วแต่กรณี)
อีกอย่างที่มันไม่แตกต่างกัน คือ
"ขาล้า"(อันเกิดจากเราหายใจเอาออกซิเจนเข้าไม่ทัน หรือ ขาอ่อนปั่นใหม่)
ก็ ลดรอบขา หรือ เกียร์ให้เบาลง เช่นกัน
จะทำให้เราปั่นขึ้นเขาไปได้ไกลขึ้น นานขึ้น แน่นอน..
เดี๋ยวพอปั่นได้เก่งขึ้นแข็งขึ้นค่อยไปเพิ่มรอบขา เพิ่มความหนักของเกียร์ตามแรงขาที่เก่งขึ้นแข็งขึ้นครับ..
ผมขึ้นไปครั้งเดียวเอง 
สงสัยไม่ต้องแนะนำแล้วมั๊งครับ
เผลอหมดแรงกระโดดลง พอจะขึ้นปั่นอีกทีหมดสิทธิ์ เหยียบบันไดหน้ายกตลอด จูงยาว 
