ผมขออนุญาต หนีเสือปะจรเข้! เฮ๊ย! ไม่ใช่ ...เอามะพร้าวห้าวมาขายสวน...ครับ ยังไงก็เป็นประสบการณ์ส่วนตัวนะครับ ไม่ได้ว่าถูกหรือผิด...รู้ไว้ใช่ว่า?
ทีแรกก็ได้ยินเค้าว่ากันว่า ทัวริ่งต้องโครโมรี ต้องมีตะแกรงหน้าหลัง แฮนด์ต้องแบบเสือหมอบ จานหน้า3ใบ เกียร์ต้องจานหลังใหญ่ ฯลฯ ทำนองนี้ ...สำหรับผมแล้ว ไม่ใช่ทั้งหมดครับ แต่บางส่วนใช่ ดังนี้.-
อาจเป็นเพราะเผอิญผมเตรียมจัดรถทัวริ่งไม่ทันทริป เลยต้องใช้เสือภูเขาเปลี่ยนตะเกียบแบบทัวริ่งแทน (ดีใจที่ได้ตะเกียบ SURLY อันนี้มา เป็นของTROLL มีรูยึดเพียบ สมใจ ราคา2,800 บ.พร้อมส่ง (ถ้าจำไม่ผิด) ก็ยึดขากระติกน้ำที่ตะเกียบไป 2 ข้างเลยบายใจไม่อดน้ำแน่(ดีมากเลย), เฟรมก็ ตัวกระโดดพิเศษ (specialize rock hopper) มือ2 ราคา 3,500., ชุดเกียร์XT 10SPEED(ดีมากๆเลยครับ ประทับใจ), ล้อก็มาวิคดิส ดุมโนวาเทค ยางพานาเรเซอร์แบบกันหนามRIBBO1.5 ประมาณนี้มั้ง., แฮนด์ตรง (ดีมากๆเลย เปลี่ยนเกียร์สะดวก ใช้เบรคได้เต็มที่ไม่เมื่อยมือเหมือนแฮนด์โค้ง), เบรคดิสชิมาโน่น้ำมันธรรมดาๆ ใช้ได้อยู่หมัดโดยเฉพาะลงเขาตลอดทริป ไม่ต้องกลัวล้อยางร้อน, ตะแกรงหลังก็ทอปพีค ตะแกรงหน้าวินสิต้า (โชคดีที่ได้รุ่นที่มีคานเพิ่มสำหรับหูแขวนกระเป๋า) , บาร์เอนก็ช่วยได้บ้าง แต่แค่แก้เมื่อยเท่านั้นเปลี่ยนท่าจับแฮนด์บางครั้ง
กะรเป๋า ยืมของลุงพัด (วินสิต้า ใช้ดีมาก มีถุงครอบกันน้ำด้วย(ได้ใช้2ครั้งที่ฝนตก) ผบ.ซักทำความสะอาดไว้ให้พร้อมส่งคืนเจ้าของแล้วครับ...)
สัมภาระ ต่างๆ วันแรก ก็งงๆ ว่าจะจัดอย่างไร อันไหนไว้หน้า อันไหนไว้หลัง....สุดท้ายเอาสะดวกก่อน ไม่งั้นเสียเวลา ก๊วนรอ คือยังงี้ครับ...ผมก็เอาเสื้อผ้าแยกชิ้นกัน ที่ต้องเป็นเครื่องนอนถุงนึง ชุดปั่นถุงนึง (ถุงก๊อปแก๊ปบ้านเรานี่แหละ ทางภาคเหนือเค้าเรียกถุงซู่ซ่า) แล้วใส่ไว้กระเป๋าใหญ่ใบหลัง1ใบ ส่วนของใช้เต้นท์ ถุงนอน (วันแรกๆไว้ข้างหน้า แต่เจอฝนมันจะเปียกครับ อุ้มน้ำด้วย)ก็ไว้อีกกระเป๋าหลัง1ใบ สำหรับข้างหน้า เป็นของใช้จำเป็นที่ใช้บ่อยเช่น ยาต่างๆ กาแฟ(ต้มระหว่างทาง ของกินเล่น เสื่อ รองเท้าแตะ ผ้าที่ซักเล็กน้อย) แค่นี้ก็สมดุลเรื่อง นน.หน้าหลังแล้วครับ
หรือใช้หลักง่ายๆที่ผมใช้เล่นๆ คือ ของกินนำหน้า เสื้อผ้าไว้ทีหลัง
นน.รวมไม่ได้ชั่งครับ แต่โอเวอร์โหลดแน่ครับ นน.มากไม่ใช่สาระครับ อยู่ที่เกียร์ อยู่ที่ใจ ครับ เทคนิคการปั่นสำคัญครับเกียร์ต่ำสุดท้ายช่วยเราไปรอดตลอดทุกดอยครับ ขอแค่ขาหมุนรอบกะโหลกก็พอ มันเบาสบายไม่ต้องกดไม่ต้องเร่งครับ ไปเนิบๆ มันขึ้นเองครับ ความเร็ว2-4 กม./ชม.ขึ้นดอยสูงชันสบายครับ ผมมาจับได้ก็วันที่4ของการปั่นครับ 2 วันแรกรู้สึกว่ามันโหดมากเลย ปั่นขึ้นดอยเนี่ย แต่พอเริ่มรู้เทคนิคจากประสบการณ์แล้ว ไม่กลัวดอยสูงแล้วครับ ขนมมากๆเลย ..แต่กลับมากลัวทางเรียบแทน เพราะไปได้เร็วแต่ต้องเติมแล้วใช้รอบขาต่ำๆ จานหน้าใหญ่ จานหลังเบิร์ดๆตามจังหวะเราที่คุ้นเคย ปั่นรอบขาช้าๆ แค่นี้ก็เก็บแรงได้อีกระยะยาวครับ....เชื่อผม!!!!
ดูจากภาพถ่ายคู่ 
หลักฐานชัดเจนขนาดนี้....จะมาบอกว่าเป็นเพียงแค่ตัวประกอบคงไม่ได้หรอกครับพี่เสธ พระลอพระเอกของแท้เลยนะนี้...ฮี้ ฮี้
