...ลุยเดี่ยว "ปั่นไป...สังขละ"

[เอ หมวกฟาง]

...พักชมวิวเขื่อนเขาแหลม จำได้ว่า มีทั้งเสียงนกและเสียงแมลงในเวลาใกล้ๆเที่ยง

[เอ หมวกฟาง]

...

...

[เอ หมวกฟาง]

...วิวอะไร?

[เอ หมวกฟาง]

...อ๋อ แม่น้ำรันตี

[เอ หมวกฟาง]

...แม่น้ำรันตี

[เอ หมวกฟาง]

...แล้วก็ถึง"เนินช้างร้อง" เท่าที่รีวิวทริปสังขละของพี่ๆหลายๆท่าน

ทุกๆท่านมีความเห็นตรงกันว่าที่นี่ "ชันที่สุด" ในเส้นทางสายนี้

และที่สำคัญ ไม่เคยมีใครอธิบายว่ามันหนักแค่ไหน

...สำหรับผม ที่ปั่นมาทั้งวัน50กว่าโล ยังไม่ได้ครึ่งของเนินนี่เลยครับ

...ดอกแรก โยนหมวกทิ้งเลยครับ

[เอ หมวกฟาง]

...ดอกที่สอง เพิ่มอีกเท่าครึ่งของดอกแรก(ผมมาถ่ายรูปที่จุดพัก)

...อ๊ะ! ยังขึ้นอีก

...ดอกที่สาม เท่ากับดอกที่สอง

ถึงตรงนี้บ่ายสองแก่ๆ แดดเปรี่ยง แต่มีเสียงฟ้าร้อง อากาศร้อนสุดๆ

พี่ๆรถกะบะหลายคันชะลอรถ "ยั่ว" เกือบทำให้ผมเปลี่ยนใจ

(มานั่งมองรถหรูตาปริบๆ)

[เอ หมวกฟาง]

...ดอกสุดท้าย ประมาณ3พับและชันที่สุด แต่ผ่านได้ไม่มีเข็นครับ

...ถึงขาลงแล้วครับ

[เอ หมวกฟาง]

...ต้องจอดพักกลางทาง กลัวยางในจะละลาย

[เอ หมวกฟาง]

...ถึงแล้ว สังขละบุรี

[เอ หมวกฟาง]

...วัดสมเด็จ

[เอ หมวกฟาง]

...สะพานมอญ

[เด็กราดรีขี่4300]

อิจฉา อิจฉา

[เอ หมวกฟาง]

...ทีแรกว่าจะมานอนที่พีเกรสต์เฮาส์แต่เต็ม เลยไปนอนที่พรไพลิน

...จะออกไปแว้นในตลาด แต่ฝนดันตก เลยคอตกกลับมาที่ห้อง

[เอ หมวกฟาง]

อิจฉา อิจฉา

...ผมชวนพี่แล้ว ไม่ยอมไป