เจ็ดเสือ ฒ เล่าเรื่องปั่นเลาะริมโขง

[ลุงแก้ว]

หอมุก ไปภูผาเทิบ

[ลุงแก้ว]

ภูผาเทิบ

[ลุงแก้ว]

ภูผาเทิบ

[ลุงแก้ว]

ภูผาเทิบ

[ลุงแก้ว]

ออกจากภูผาเทิบ มาทางอ.ชานุมาณ ดอนตาล ใช้ถนน 5035นั่นแหละถนนขึ้นลง ขึ้นลงขรุขระ ขี่เหนื่อยทีเดียว ผ่านบุ่งเขียว หลุดออกจาก ถนน 5035 ก็มาถนน 212 เป็นถนนหลักเรียบหน่อย มาอีก 6 กม.ก็เข้าเขมราฐลัดเลาะมาตามริมโขงสุดทางเป็นวัดโพธิ์ เป็นวัดใหญ่ ภายในวัดมีรูป พญานาคที่มีคนศัทราเขาสร้างไว้ พอดีได้คุยกับคนออกเงินสร้างเขาว่าหลวงปู่มาเข้าฝันให้สร้างพญานาค เขาก็ทำแต่มีอุปสรรคมากมายกว่าจะเป็นรูปได้ ที่วัดมีพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์คือพระเจ้าองค์แสน วันนี้นอนศาลาสวดศพตรงข้ามกับมณฑป พระเจ้าองค์แสน มี พระมาขอบัตรประชาชนไว้ตนหนึ่งกันพวกเราจะเป็นโจรภัยยามค่ำคืน วันนี้ปั่นไป 106 กม รวม 633กม.แล้ว

[ลุงแก้ว]

ดอนตาล

[ลุงแก้ว]

วัดโพธิ์ พระเจ้าองค์แสน อ.เขมราฐ

[ลุงแก้ว]

วัดโพธิ์

[ลุงแก้ว]

Day 7 วัดพระเจ้าองค์ตื้อ สามพันโบก ผาชนะได
ตีสี่ได้ยินเสียงฆ้อง พวกเราตื่นเก็บเต้น อาบน้ำ เพคของบรรจุตะแกรงจักรยาน ตีห้าครึ่งจักรยานทุกคันออกจากหอเอนกประสงค์เช่นเคย เราถวายค่าน้ำ ค่าไฟ หนี้สงฆ์ 250บาท ถ่ายรูปกับพญานาค คุยกับญาติโยมแถวนั้น เรียบร้อยแล้วออกจากวัดมาตลาด กินอาหารใต้แกง ต้มจืดมะระ อิ่มแล้วเริ่มปั่นออกจากเขมราฐ ไป ตามถนน212 ซัก5 กม.เขียนว่าไปผาแต้ม โขงเจียม ถนนสาย 2112 เป็นถนนเป็นเนิน ขึ้น ลง ปั่นลงยังไม่ทันเท่าไร ปั่นขึ้นอีกแล้ว ต้องใช้เทคนิคแรงส่งช่วยขณะลงเนิน แต่ก็เสียวจะล้ม มาได้สัก 20กม.จะมาพบวัดพระโต สถิต พระเจ้าองค์ตื้อ

[ลุงแก้ว]

พระเจ้าองค์ตื้อ พระพุทธรูปสักสิทธ์แห่งอิสาน เหมือนหลวงพ่อโสธร พระพุทธ รูปสักสิทธ์แห่งเมืองฉะ จะมีคนมาบนบานตลอด วันนี้มีคนมาจากจันทรบุรี บนไห้ได้เลือกตั้ง ได้แล้วมาแก้บน วัดใหญ่ ห้องน้ำราคา 15 ล้าน เจ้าอาวาสใจดี ช่วยเหลือสร้างโรงเรียน โรงพยาบาล วัดลาวมาขอก็ให้ มรรคทายกเป็น จ่า ตชด. มาคุยหาข่าวตามหน้าที่และความเคยชิน กินขนมจีนฟรีที่โรงทานแล้ว ออกจากวัดไปตามทางไปโขงเจียม

[ลุงแก้ว]

ปั่น ไปอีก44 กม.พบทางเข้าสามพันโบก ขี่ลงไป3โล จะเห็นแก่ง เรียกว่าสามพันโบก จุดเด่นที่น่าสนใจคือ โบก อันเกิดจากกระแสน้ำได้พัดพาก้อนกรวด หิน ทราย และเศษไม้ กัดเซาะขัดแผ่นหินทรายให้เกิดเป็นหลุมแอ่ง มีขนาดเล็กๆจนถึงขนาดใหญ่จำนวนมากมาย หินบางก้อนถูกกัดกร่อนคล้ายงานแกะสลักเป็นรูปสัตว์ รูปหัวใจ รูปมิกกี้เมาส์จากโบกจำนวนมากมาย จนสถานที่แห่งนี้ถูกขนานนามว่า สามพันโบก (ลอกมาจากเน็ต) เราสั่งอาหารมาทานกันอิ่มแล้วเดินทางต่อ

[ลุงแก้ว]

สามพันโบก

[ลุงแก้ว]

ผาชนะได ผาชะนะใจ หวาดกลัว เส้นทางโหด บ้าระห่ำ แต่คุ้มค่าสุดๆ
ถึงหลักกมที่ 25 จะถึงผาแต้ม มีป้ายเขียนว่าผาชนะได 31 กม. ตรงนี้เฮียฮงรถล้ม เบรกไม่ทันพี่หมูเบรก ลุงแก้วเบรก เฮียเบรกไม่ทันเลยล้มเข่าถลอกเจ็บอก แต่แกยังคึกคักอยากจะไปผาชนะไดทั้งที่ใกล้ค่ำแล้ว ผ่านร้านขายกับข้าวถุงสำเร็จรูป ถามเขาว่ามีร้านอาหารข้างหน้าไหม เขาว่าไม่มี ต้องตุนเข้าไป ถามชาวบ้านว่าระยะทางเป็นอย่างไร เป็นทางดี มีทางลูกรังนิดหน่อย บางคนว่าจะไปทำไมมีแต่ป่าแลเขาเท่านั้น เพราะว่าเป็น ผาชนะได เห็นพระอาทิตย์ขึ้นก่อนใคร พวกเราจึงหึกเหิม ปั่นเข้าไปเป็นทางลาดยางใช้หินหยาบ หนืดนิดหน่อย จนสุดทางระยะทางประมาณ 14 กม. จากนั้นทางออฟโรดล้วนๆ เขาเทปูนเฉพาะล้อรถเท่านั้น พอมืดมามองไม่เห็นทาง ขี่ตกทาง ขี่ตกทางเจอทราย ไฟฉายก็อย่างที่เคยบอก เป็นเหมือน แสงหิงห้อย ถอดใจทำไงดีหว่า เวรกรรมต้องมาตกระกำกลางป่า จูงรถเดินขลุกขลัก อ่อนล้าทั้งรถ ทั้งคน พยายามหาบริเวณที่มีหินเรียบหน่อย แล้วก็กว้าง ๆ ลงข้างทางกางเต้น น้ำท่าไม่มีจะอาบ นอนเหม็นสุดๆ เดินออกไปให้ห่างเต้นเอาอาหารที่ซื้อมา วางกินกันพอกันตาย สักพักสามทุ่มมีเสียงมอเตอร์ไซด์พวกหาปลา เราถามว่ามีบ้านแถวนี้ใหม ไม่มีเพราะมันคือ อุทยาน สัตว์ป่าละมีไหม ไม่มี มันสูญพันธ์ไปนานแล้ว เสธฯยูร นายทหารเก่า ว่าไม่น่าไปปรากฏตัวเดี๋ยวมันรวมพวกมาปล้นจะทำอย่างไร คิดไปต่างๆนานา นอนนับดาวเล่น ฟ้าโล่งเห็นดาวตกหลายดวง มีเสียงมอเตอร์ไซด์ตอนสี่ทุ่ม ก็หวาดผหวาอีก สักพักก็ม่อยไประยะทางวันนี้ทำได้ 110 กม. จูงจักรยานประมาณ 2 กม. รวมระยะทาง 745 กม.

[ลุงแก้ว]

ผาชะนะได

[ลุงแก้ว]

Day 8 ผาชนะได ผาแต้ม
เช้าถามกันว่าจะสู้หรือถอย ทุกคนตอบว่าสู้ สู้ เอาก็เอา เก็บเต้นเก็บของเอาอาหารที่เหลือออกมากินกัน น้ำเหลือครึ่งขวดต้องแบ่งกันกิน 6.30 น.เริ่มออกเดินทางทีนี้เห็นทางชัดค่อยขี่ได้ ขี่ไป บนทหิน บนทราย ทางขึ้นเนินเขาตลอด ผ่านน้ำตกกิ๊ด น้ำซับ ป่านาทาม ป้ายบอกอีก 9 กม ถึงผาชนะได มีชายหญิง คู่หนึ่งขี่มอเตอร์ไชด์มา เราถามทาง ถามที่นั่นมีอาหารหรือไม่ ไม่มีเขาตอบ เขาออก มา ซื้ออาหารเข้าไปกิน เขาเป็นหัวหน้าอุทยาน เราขอให้เขาทำอาหารตามสั่ง เขาบอกจะทำอาหารไว้รอ เพราะที่นั่นไม่มีร้านอาหาร ขี่ไปบนหินบ้างลูกรังบ้าง ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง เราแวะชมธรรมชาติถ่ายรูปดอกไม้ ถ่ายรูปหินกระต่ายชมจันทร์ ถ่ายรูป น้ำตกเล็กๆ จนถึงที่ทำการ วนอุทยาน ระยะทาง แทรค 14 กม. เงียบไม่มีคนมาเลย ที่นี่มีอาคารที่ทำการอุทยาน ภายในมีเต้นจำนวนหนึ่งไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยวเช้งอนุรักษ์ มีบ้านพักเจ้าหน้าที่ มีที่ผลิตกระแสไฟฟ้า ด้วยแผงแสงอาทิตย์ เราพักเดี๋ยวแล้วไปกินข้าว มีไข่เจียว ผัดผัก แกงเขียวหวานหมู เอร็ด อร่อย กินกันเกลี้ยงหม้อ ขอดน้ำแกงในชาม เพราะเราอดโซ กันมาค่าอาหารหัวหน้าบอกแล้วแต่จะให้ คิดราคายาก แฮ้ มันรวมราคาน้ำใจลงไปด้วย เราให้ไป 500 บาท ขออาบน้ำก่อนเมื่อคืนไม่ได้อาบ