เจ็ดเสือ ฒ เล่าเรื่องปั่นเลาะริมโขง

[ลุงแก้ว]

ออกจากท่าอุเทนก็ปั่นดิ่งไปนครพนม ปั่นไม่แวะนครพนม ลอดใต้สะพานมิตรภาพไทยลาวแห่งที่สอง ปั่นผ่านร้านจักรยานที่มีฟิกเกียร์ จอดอยู่ก็เลยไปไม่หาซื้อเบาะ ลุงแก้ว ทนขี่รถเบาะแข็งๆของเฮียฮงไม่ได้แล้ว มันเจ็บตูด ปวดร้าวไปทั้งขา เลยขอแลกคืน เสธฯยูรชักมีอารมณ์ที่ไม่แวะไหนเลยเอาแต่ขี่ ขี่ เคยว่าพี่พูน ขี่อย่างเดียวไม่เที่ยวดูอะไรบ้าง ทีนี้มาทำเสียเอง ก็จริงนครพนมเมืองใหญ่มากน่าดูกิจกรรมของเขาบ้าง ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้มาอีก เดือดร้อนหัวหน้าหมูต้องเข้ามาขอโทษ และขอครั้งนี้ครั้งเดียวเพราะท่านวีระพันธ์จะกลับพรุ่งนี้ แล้ว จะต้องนมัสการพระธาตุพนมคืนนี้ จนถึงเช้า ไห้ได้ (โธ่มหา สองทุ่มเขาก็ปิด ตีสี่มีคนเขาจึงเปิด) ไปถึงวัดพระธาตุพนมสองทุ่ม ไปหาที่นอน มันเป็นอาคารรับรองญาติโยม สามชั้น พระเณร ฆราวาสชายหญิงแยกกัน มีคนดูแล ไปบอกเขา เขาก็พาไปห้อง ทุกชั้นมีห้องน้ำสะดวกสบาย อาบน้ำแล้วก็นอนไม่มีกิจกรรมอื่นนอกจากนอน วันนี้ปั่นมา 160โล ทำระยะทางรวมได้ 436 กม.

[ลุงแก้ว]

Day 5 เรณูนคร มุกดาหาร
ได้ยินเสียงสวดมนต์แต่เช้า มีญาติโยมจากมหาสาราคามมาไหว้พระธาตุตั้งแต่ตีสี่ ลุงแก้วออกมาตีห้ากว่าแล้ว เห็นคนเต็มไปหมด พนมมือถือดอกไม้ พระร่ายมนต์ทุกบท ทุกคาถายาว ชินบัญชร ยันทุน มงคล38 อุณหิสวิชโย เสียงสวดสะกดคนให้นั่งฟังด้วยความสงบ สวดเสร็จก็เดินประทักษิณา รอบองค์พระธาตุสามรอบ อิ่มเอิบไปด้วยบุญ

[ลุงแก้ว]

เสร็จอาหารเช้า ท่านวีระพันธ์ ท่านสมชาติ ต้องกลับไปประชุมเรื่องการเลือกตั้ง ท่านเป็น กกต. นนทบุรี เหลือห้าเสือลุยต่อ พวกเราย้อนกลับไปเรณูนคร ไปไหว้พระธาตุเรณู ระยะทางตามถนนสาย 212 ยาว17 กม. นมัสการพระธาตุแล้วเราไม่อยากกลับทางเก่า ถามชาวบ้าน คนขายน้ำ เขาบอก จะมีถนนไปตามหมู่บ้าน ไปออกหลังโรงพยาบาลอำเภอพระธาตุพนม เขาเขียนแผนที่ให้ด้วย เรามาตามแผนที่แต่ก็ต้องถามริมทางมาตลอด
หมู่บ้านที่เราผ่านนี้เป็นหมู่บ้านชาวผู้ไทมีแบบแผนและวัฒนะธรรมเป็นของตัวเอง แต่ก็ถูกกลืนไปมากเพราะการย้ายถิ่นทำมาหากินคนส่วนใหญ่เคยไปทำมาหากินในกรุงเทพฯมาแล้ว ปั่นผ่านทุ่งนา เมกไม้ร่มรื่นดีออกมาถนนใหญ่จับไมล์ก็ได้ 17 กม.เหมือนกัน

[ลุงแก้ว]

พระธาตุเรณู

[ลุงแก้ว]

เข้าถนนสาย 212 วิ่งไปมุกดาหาร ถนนมีไหล่ทางแคบรถมากอันตราย หักลงไปแก่งกะเบา ระยะทางจากถนนใหญ่ถึงแก่ง 8 กม จากแก่งมีถนนเรียบโขงสาย มห 5015 แก่งกะเบาเงียบเหงาอาจไม่ใช่ฤดูร้อน แก่งยังไม่ขึ้นคนยังไม่ทาแต่ ดูเหมือนยังไม่ได้รับงบประมาณมาพัฒนา ดูรกๆไปหน่อย เรานอนงีบหนึ่งแล้วออกเดินทางมาตามถนนเรียบโขง มาถึงกม.ที่ 26 กม

[ลุงแก้ว]

อีก 26กม ถึงมุกดาหาร หรือออกจาก อ.พระธาตุพนมมา 20 กม. มีวัด คาธอลิค ชื่อวัดสองคอน ใหญ่ไม่แพ้วัดป่านานาชาติ ของวัดธรรมกาย ยิ่งใหญ่อลังการ มีกำแพงสูงเป็นปราการ ภายในเป็นโบสถ์คริสเตียน ผนังเป็นกระจกใส เสาใหญ่ติดรูปปั้นนักบุญชาวไทยที่สละชีพเพื่อพระคริตส์เมื่อปี2483 สมัยนั้นฝลั่งเศส เข้ามาลุกรานไทย เขาว่า ฝลั่งเศลเป็นคริสต์ใครถือคริตส์เป็นพวกฝลั่งเศส ถ้าไม่เลิกถือคริตส์ต้องตาย เออน้อ คนสมัยก่อนไม่แบ่งแยกดำขาวกันเลยนะคล้ายเดี๋ยวนี้หรือเปล่า หนอ ถามตนดูแลว่าโบสถ์ใหญ่โตขนาดนี้ วันอาทิตย์มีคนเข้าโบสถ์เท่าได เขาว่า 800-900คน ไม่รู้เรื่องถามสุ่มสี่สุ่มห้า วัดของเขา นานาชาติอย่างแท้จริง สาธุ

[ลุงแก้ว]

ถึงสะพานมิตรภาพไทยลาวแหง่ที่3 นั่งพักใต้สะพานไม่เห็นค่อยมีรถผ่านเหมือนที่คุยไว้เมื่อตอนจะสร้าง เลย เขาว่าจะสร้างความไพบูลย์ให้ไทย อินโดจีน จะขนสินค้าไปลงเรือที่เวียตนามแทนท่าเรือ กท. เราประเมินว่าจะไปภูผาเทิบดีไหม ถามทาง บางตนบอกว่าอีก 10 กม. บางคนบอกว่า 17 กม. ที่แน่คือมีหนุ่มสาวมาฮันนีมูนคู่หนึ่ง ถือไอแพดมาด้วย เขากดไอแพดแล้วบอกว่า 23 กม. ค่า เป็นคำตอบสุดท้าย ว่าไม่ไปต่อก็ต้องหาวัดนะชิ

[ลุงแก้ว]

ปั่นจากสะพานมา 6 กม.พบวัดริมโขง ตาม สเป็ก ชื่อวัด ศรีมงคลเหนือ เจ้าอาวาสชื่อหลวงปูล้วน จันทรโส เขาขึ้นคัดเอ้าจึงรู้หลอก อายุ 84 พรรษา60 ท่านยังแข็งแรงลงกวาดลานวัดเดินดูเขาทำเขื่อนอยู่ ท่านให้พักที่ โรงเอนกประสงค์ เป็นอาคารที่พระเณรอยู่ปีกหนึ่งตรงกลางโล่งเราไปพักกันตรงนั้นแหละ น้ำท่าสะดวกดี พบพระที่มาบวชชอบจักรยานเสือภูเขาท่านมาคุยด้วยอยู่นานทีเดียว อาบน้ำแล้วมากินข้าวร้านอาหารครัวอัญชัญหน้าวัด บรรยากาศร้านนะดี ยื่นลงไปในโขงอาหารอร่อย เราสั่ง ปลาบึก ต้มยำปลาโจก แต่วันนี้ขี้เมามาทำลายบรรยากาศอันสุนทรีของเราเสียแล้ว รีบกินรีบนอนเถอะ วันนี้ทำระยะทาง ได้ 91 กม. รวม 527 กม.

[Prapol]

เห้นแล้วอิจฉาพวกพี่ ๆ มากครับ อยากไปกับพวกพี่บ้าง แต่คงไม่ไหว
ปั่นทีวันละ ร้อยสองร้อยกิโล ไม่เหลือแน่(น้ำยา) ขอเข้ามาอ่าน
เหมือนได้ไปทัวร์ริ่งร่วมกับพวกพี่ด้วย ขอบคุณครับ

[ป่อง]

ทริปนี้เค้าจำกัดอายุสมาชิก เลยไม่ให้ผมไปด้วย

[Mr.Fony]

ใกล้ค่ำต้องหาวัดอีกแล้ว ปั่นเข้าตัวอำเภอ พบวัดสิงห์ทอง เห็นมีทัวร์ริ่งสองคันวิ่งแวบๆเข้ามา พอมาใกล้ อ้าว อาจารย์รังสิต กับพี่พูนนี่เอง
กราบพระเจ้าอาวาสท่านไม่ค่อยเต็มใจให้พักเท่าไร ให้พวกเราไปพักกระต๊อบซักล้างติดกับหอฉัน และ ให้พักที่หอกลอง ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมาเห็นก็เลยพาเราไปหาเจ้าอาวาส ขอนอนที่หอฉันก็จะสะดวกสบายขึ้น ส่วนลุงพูนกับอาจารย์รังสิตพักที่หอกลอง

อาบน้ำคุมีกองกำลังอาวุธครบมือเข้ามาหาเราบอกว่าเป็น อส. และผู้ใหญ่บ้านได้รับแจ้งว่ามีกระบวนคาราวานจักรยานเข้ามาในวัด ขอบัตรประจำตัว เราก็ให้ดู บัตรประชาชน บัตรพนักงานการบินไทย ข้าราชการบำนาญ เหตุการณ์จึงลดความตึงเครียดคุยสนทนาด้วยไมตรี เขาว่าหมู่บ้านนี้ติดชายแดนมีอาชญากรรมและยาเสพติดมากจึงต้องใช้กองกำลังลาดตระเวน กว่า 50 ตน คุยกันสักพักเขาก็ลากลับไป เราต่างแยกย้ายกันนอน วันนี้ทำระยะทางได้ 276 กม.

276 km./วัน ???? ไม่ธรรมดาจริงๆ
ผมทางเรียบ ไม่มีสัมภาระ เคยสูงสุดแค่ 205 km.ในวันเดียว แทบแย่

[ณัฐกนก]

ถึง.. เจ็ดเสือ ฒ อีฉันขอ "ยกนิ้วให้" นับถือ เห็นภาพ และ การเล่าเรื่องการปั่นเลาะริมโขง เหมือนได้ไปด้วย และยังได้สัมผัส กับ เสือ ฒ ทั้งหลาย อารมณ์ คงหลาก หลาย ไหนต้องถามทาง ไหนจะนอนที่ไหน มันเป็นความอดทนจริง ๆ ขอชมจากหัวใจ สถานการณ์คงแข็งมาก จบทริปได้ และ ก็เป็น กาลครั้งหนึ่ง สุดยอด

[ป่อง]

ใกล้ค่ำต้องหาวัดอีกแล้ว ปั่นเข้าตัวอำเภอ พบวัดสิงห์ทอง เห็นมีทัวร์ริ่งสองคันวิ่งแวบๆเข้ามา พอมาใกล้ อ้าว อาจารย์รังสิต กับพี่พูนนี่เอง
กราบพระเจ้าอาวาสท่านไม่ค่อยเต็มใจให้พักเท่าไร ให้พวกเราไปพักกระต๊อบซักล้างติดกับหอฉัน และ ให้พักที่หอกลอง ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมาเห็นก็เลยพาเราไปหาเจ้าอาวาส ขอนอนที่หอฉันก็จะสะดวกสบายขึ้น ส่วนลุงพูนกับอาจารย์รังสิตพักที่หอกลอง

อาบน้ำคุมีกองกำลังอาวุธครบมือเข้ามาหาเราบอกว่าเป็น อส. และผู้ใหญ่บ้านได้รับแจ้งว่ามีกระบวนคาราวานจักรยานเข้ามาในวัด ขอบัตรประจำตัว เราก็ให้ดู บัตรประชาชน บัตรพนักงานการบินไทย ข้าราชการบำนาญ เหตุการณ์จึงลดความตึงเครียดคุยสนทนาด้วยไมตรี เขาว่าหมู่บ้านนี้ติดชายแดนมีอาชญากรรมและยาเสพติดมากจึงต้องใช้กองกำลังลาดตระเวน กว่า 50 ตน คุยกันสักพักเขาก็ลากลับไป เราต่างแยกย้ายกันนอน วันนี้ทำระยะทางได้ 276 กม.

276 km./วัน ???? ไม่ธรรมดาจริงๆ
ผมทางเรียบ ไม่มีสัมภาระ เคยสูงสุดแค่ 205 km.ในวันเดียว แทบแย่

ผมเข้าใจว่าเป็นระยะรวมนับจากวันแรกมากกว่านะครับ คุณฝนปั่นกลับจาก หมูสี กับผมวันนั้นผมร่วม 210 กม. คุณฝนน่าจะต้องมากกว่าผมอีก

[ลุงแก้ว]

ขอบคุณครับเพื่อนที่เข้ามาให้กำลังใจ ลุงแก้วขอเล่าต่อนะครับ

Day 6 ภูผาเทิบ หอมุกแก้ว เขมราฐ
เช่นเคย ตีสี่ได้ยินเสียงฆ้อง พวกเราตื่นเก็บเต้น อาบน้ำ เพคของบรรจุตะแกรงจักรยาน ตีห้าครึ่งจักรยานทุกคันออกจากหอเอนกประสงค์ แล้ว เราถวายค่าน้ำ ค่าไฟ หนี้สงฆ์ 250บาท เรียบร้อยแล้วออกจากวัดมาตลาดอินโดจีนที่ยังเปิดไม่ทุกร้าน มีคนถามจะไปลาวใหม ประมาณ 200บาท ค่าใบผ่านแดน 100 ค่าเรือ 100 ไปเล่นไพ่นะชิ หาอาหารเช้ากินกัน ที่ร้านญวน ไข่กระทะที่ไม่เหมือนกันกับนครพนม อิ่มแล้ว ลงใต้ไปตามถนนปูนตามที่ตำรวจบอก ปั่นสุดถนนมีคนขอกว่าทางตัน ไม่เชือ ขี่ไปหน่อยตันจริงๆ ต้องขี่กลับมาเกือบครึ่งโล เลี้ยวซ้ายนิดก็เจอะหอมุกแก้ว พวกเราขึ้นไปชมกัน หมอกลงบางๆจึงไม่ค่อยเห็นอะไรเท่าได เสียค่าชม สว. 30 บาท หนุ่มสาว 50 บาท ไม่มีอะไรแปลกใหม่ขึ้นชมวิวเท่านั้นเอง ออกมาได้ก็ปั่นลงใต้ ไปซักหน่อย ก็ภูผาเทิบ ที่หินมาวางซ้อนกันนั่นแหละ พบนักท่องเที่ยวเป็นกลุ่มพูดคุยหยอกล้อกันสนุกดี

[ลุงแก้ว]

มุกดาหาร