!@#$%^&*()_+ City Ride ปั่ น กั น ก่ อ น วั น พุ ธ +_)(*&^%$#@!

ผมก็คิดเหมือนคุณ Fisherman41 ครับว่าคนญี่ปุ่นในรุ่นที่ผ่านมา ส่วนมากก็แค่รูปร่างสันทัด หาคนตัวสูงยาก ญี่ปุ่นที่เคยได้สัมผัส-ติดต่องานด้วย ส่วนมากไซส์ปรกติเท่าคนเอเซียทั่วไป สาวๆ ก็ไม่สูงมาก หน้าตาปรกติ ที่สำคัญเธอเล่นใส่ถุงเท้านักเรียนมาทำงาน

หมดอารมณ์สุนทรีย์ไปเยอะ

อาจจะเป็นเพราะเหตุนี้แหละครับ BS ที่ผลิตสำหรับคนญี่ปุ่นเลยไม่ค่อย Support ไซส์ใหญ่มาก

Fisherman41

สงสัยแต่ง Course Play เซเลอร์มูนมั่งครับพี่ (ถุงเท้าบอลหรือเปล่า)

แก "เอาจริง" นะครับ คุณ Fisjerman41

เป็นนักวิชาการ ที่ผมยอมรับเลยว่า เก่ง และทำงานได้เท่าเทียมผู้ชาย แต่ไม่มีอารมณ์สูนทรีย์เรื่องการแต่งตัวหรือพูดเล่นเลยครับ ทำงานด้วย "เกร็ง" ไปหมด

กลัวงานผิดพลาดให้แกหัวเราะทีหลังครับ

Fisherman41

เสือ Spectrum เขียน:แก "เอาจริง" นะครับ คุณ Fisjerman41

เป็นนักวิชาการ ที่ผมยอมรับเลยว่า เก่ง และทำงานได้เท่าเทียมผู้ชาย แต่ไม่มีอารมณ์สูนทรีย์เรื่องการแต่งตัวหรือพูดเล่นเลยครับ ทำงานด้วย "เกร็ง" ไปหมด

กลัวงานผิดพลาดให้แกหัวเราะทีหลังครับ

เจอแล้วละครับ ญี่ปุ่นแท้ๆที่ยังหลงเหลืออยู่... Work hard, play hard... (แต่ถุงเท้่ายาวนี่ออกแนว course play จริงๆนะครับ ปรกติคนญี่ปุ่นเนี้ยบเรื่องแต่งตัวในที่สาธารณะมาก สูทอย่างเดียว แต่บทจะหลุด ก็สุดๆ

)

Fisherman41 เขียน: ปรกติคนญี่ปุ่นเนี้ยบเรื่องแต่งตัวในที่สาธารณะมาก สูทอย่างเดียว แต่บทจะหลุด ก็สุดๆ )

เคยเจอครับ

พอรู้ว่าจะต้องถูกส่งตัวกลับญี่ปุ่นนี่แกร้องให้ไม่อายเลย ขนาดผู้ชายนะครับ

สงสัยเสียดายค่าสนามกอลฟ์ในไทยที่ ถูกมากกกกก กับอาหารทะเลอร่อยๆ ครับ

มายาทัศนา

แฮ่..นินทาคนญี่ปุ่นเหรอ.

ผมว่าที่แกไม่อยากกลับญี่ปุ่น มองในแง่ดีก็คงจะติดใจชีวิตไม่ซีเรียสของเมืองไทยมากกว่า หิวเมื่อไหร่มีให้กินได้ไม่อั้น ทำตัวตามสบายไม่ต้องเก็กไม่ต้องเกร็ง แถมสาวๆ ก็เอาอกเอาใจ
ถ้าอีกแง่หนึ่ง. ทำงานเมืองไทยมีที่พักอย่างดี มีรถรับส่ง ถ้าตำแหน่งสูงหน่อยมีคนขับรถส่วนตัวให้ยันลูกเมีย แต่พอกลับญี่ปุ่นสิทธิพิเศษพวกนี้หายไป ต้องไปพึ่งตัวเองเหมือนเดิม
อีกเรื่องหนึ่งที่ไปสอดรู้มา (แต่ไม่รู้เป็นทุกบริษัทไหม) มาเมืองไทยได้กินเงินเดือน 2 เด้ง
คือบริษัทต้นสังกัดยังคงสถาะนะจ่ายเงินเดือนให้อยู่ แล้วก็กินเงินเดือน+สวัสดิการของผลประกอบการบริษัทในไทยเป็นหลัก
บริษัทที่ผมเคยทำงาน(nipponsteel) มันหลายหุ้นน่ะครับ.คนญี่ปุ่นที่ถูกส่งมาทำงานเลยมาจากหลายหลายบริษัทที่ร่วมถือหุ้น ก็คงประมาณว่าส่งคนมาดูแลผลประโยชน์ตามโควต้ารัฐมนตรี

พูดถึงคนญี่ปุ่นแล้วติดลม. คนไทยเราหลายคนคิดประมาณว่าเค้าเก่งกว่าเราเลยเหมือนจะยอมๆ ให้เค้าตามนิสัยคนไทย. เวลาำทำงานในไทยคนญี่ปุ่นเลยทำงานสบาย.สั่งอย่างเดียว โขกสับได้ตามใจ (ก็คนไทยส่วนใหญ่เวลาทำงานมันน่าโขกน่าสับ

)

แต่ที่ผมมอง คนต่างชาติไม่ได้เก่งหรือฉลาดกว่าเราสักกะนิ๊ด สิ่งเดียวที่เค้าเหนือกว่าเราก็คือความรับผิดชอบเท่านั้นเอง.

เป็นอย่างเหตุผลของคุณมายาทัศนาและคุณ Fisherman41 เล่านั่นแหละครับ

ส่วนผมเคยคุยกับคนญี่ปุ่นที่เป็น Spacialist ที่ดู "เก่งมาก" ในสายตาคนไทย เขาเล่าให้ฟังว่าเวลาอยู่ที่ญี่ปุ่น คนแบบเขา "มีเป็นร้อย" ตัวเขาเองเลยเป็น Nobody ในญี่ปุ่น ไม่มีความสำคัญอะไรเลย ยกเว้นแต่จะขยับตัวเองไปอยู่ระดับ TopFive ได้

มาอยู่แมืองไทย เขากลายเป็น "หนึ่งในร้อย" ไป ใครๆ ก็ชื่นชม ใครๆ ก็ยอมยกนิ้วให้ เขาเลยอยากอยู่เมืองไทยมากกว่ากลับญี่ปุ่น

Fisherman41

แม่นแล้วทุกประการครับ

คนญี่ปุ่นมาบ้านเราจะกลายเป็นระดับสูงขึ้นจากอยู่ญี่ปุ่นทันที เพราะคนไทยยกย่องต่างชาติ (โดยนิสัย) และถ้าญี่ปุ่นมาทำงานเมืองไทย เงินเดือนก็มากจริงๆ อยู่เมืองไทยมีคนขับ มีแมนชั่น มีคนเสิร์ฟกาแฟ มีห้องส่วนตัวแบบเจ้านายเมืองไทย อยู่ญี่ปุ่นทำเองครับ ชงกาแฟ ขึ้นรถไฟไปทำงาน คนอื่นเขาก็ใส่สูทเช่นคุณ ขึ้นรถไฟไปทำงานเช่นกัน (ระดับไม่สูง เฉลี่ยๆ) ไม่ได้เลิศหรูมากมายครับ ห้องทำงานงี้อยู่กัน 10-20 คน หันหลังชนกันทีเดียวโดยเฉพาะหัวหน้าแผนก (ka-cho-san) พื้นๆมากๆครับ กลับบ้านอาจจะไม่เรียกว่าบ้านแต่เป็นอพาร์ตเม้นต์ห้องแค่ ไม่ถึง 5 คูณ 5 เมตร ไม่มีเล่นระดับ ไม่มีห้องรับแขก เข้าถึงก็นอนได้เลย ไม่ต้องเดินเล่นในห้อง

เป็นต้นครับ

เจ้านายญี่ปุ่นผมดูเลิศหรูสำหรับคนที่ไม่เคยสัมผัสญี่ปุ่นแบบจริงๆจังๆ (คนติดตามยังดูดีมีรถส่วนตัวขับเลยครับ อยู่ญี่ปุ่น ผมเชื่อว่าคุณก็ขึ้นรถไฟไม่มีสิทธิ์มีรถ ถ้าอาศัยในโตเกียว ยกเว้นตจว. รถไม่ได้แพงครับ แต่แพงที่จอดรถ ถ้าคุณแสดงให้เห็นว่าไม่มีที่จอดรถ คุณจะไม่ได้รับอนุญาติให้มีรถเลยครับ

)

สำหรับผมจะเฉยๆ แต่ก็ให้เกียรติเขาในฐานะเจ้านาย (และผู้อนุมัติเงินทำงาน แต่ผมรับเงินเดือนภาษีประชาชนไทย) ไม่ได้เชิดชูจนเกินเลยครับ ผมเคยด่าคนญี่ปุ่นผู้ชายเรื่องไม่รับผิดชอบจนร้องไห้น้ำตาร่วงมาแล้ว แต่ผมก็เสียใจที่ทำอย่างนั้นกับเขาเช่นกัน ขอโทษไปแล้วครับ

เรื่องความรับผิดชอบ ตรงเวลา และวินัย เคารพกติกานี่ผมยังยกให้ญี่ปุ่นเสมอครับ แม้จะมีหลุดๆบ้าง แต่เทียบกับคนไทยส่วนใหญ่ เขายังดีกว่ามากครับ ไม่ได้ดูถูกตนไทยนะครับ แต่เลือกที่จะปฏิบัติตามสิ่งดีๆก็น่าจะดีครับ ส่วนเรื่องอื่นๆก็ไม่ค่อยเท่าไร คนญี่ปุ่นเครียดมากมาย ดูเหมือนมีความสุข แต่ความจริงก็ไม่ เทียบกับเรา แม้จะทุกข์บ้าง ไม่ร่ำรวย แต่ก็มีความสุขแบบไทยๆครับ

มายาทัศนา

Fisherman41 เขียน:เทียบกับเรา แม้จะทุกข์บ้าง ไม่ร่ำรวย แต่ก็มีความสุขแบบไทยๆครับ

วันนี้คงหายอึดอัดกันไปหน่อยนะครับ ได้ผจญภัยพอหอมปากหอมคอ

กลับมาบ้าน แม่บ้านผมเล่าว่าพอสายๆ หน่อยฝนมาแบบ ฟ้าถล่มในเมือง มีทั้งฝนมีทั้งฟ้าคะนอง กะว่าได้โอกาสแทงบัญชีจำหน่ายคนสาปสูญไปแล้ว

มายาทัศนา

ท้องยังตึง หนังตายังหย่อนอยู่เลยอ่ะ..

ไม่หาที่แวะหลับตรงปลายถนนเกษตร-นวมินทร์ละครับ แถวนั้นลมเย็นดี

Nathan

วันนี้เจอคุณป้อม ที่เก่า เวลาเดิมครับ แยกก่อนถึงหัวถนน . . ยังอดสงสัยไม่ได้ว่า "ไหนว่าง่วง" ไงครับ . .

.
.

วันนี้ยัง งง เพราะจำไม่ได้ว่าร้านที่จะไปรับประทานนั้น ชื่อร้านอะไร เลยปั่นๆ ๆ ๆ ๆ ไปซะไกล

เสียว่าน้ำขังริมทางตลอดเส้นทางกลับ ถ้าได้ทางโล่งๆ ยาวๆ แบบเที่ยวไปก็คงดีล่ะครับ ทริปหน้า ปั่นยาวไปบางปะอินดีไหมครับพี่ . . แต่ต้องเอา ยูเรเซีย ออกนะครับ . . จะได้ปั่นคู่กันครับ

วันนี้สงสัย style race ไม่ได้แล้วล่ะครับ เพราะติดปั่นเขี่ยตลอด ลองปั่นอัด ยืน โยก ตอนที่แซงมอไซค์แล้ว ได้ไม่นาน (ติดพุง) หรือว่าเพราะอ่อนซ้อมก็ไม่รู้ครับ

ทริปหน้าก็ยังมีโอกาสเจอฝนอยู่อีกครับ ถ้าเอาตามเทศกาลเป็นหลัก ออกพรรษาก็ ปลายตุลาฯ (30 ตค.) นั่นแหละครับ

อยากจะเสนอว่าถ้าเป็นทริปหน้าหนาว-ทางไกล ขอเลื่อนนัดเป็น 0700 น. ที่จุดนัดดีกว่าครับ ซึ่งหากออกเดินทางด้วยจักรยานยากอาจจะต้องไปรวมพลที่จุดนัดกันด้วยรถยนต์ หรือวิธี Carpool คืออย่างทริปบางปะอินนี่คุณป้อมอาจจะต้องขับรถยนต์เอาจักรยานมาขึ้นรถยนต์ต่อที่บ้านคุณ Nat แล้วค่อยขับมา Start ร้านครูอ้ออีกทีแบบนี้ครับ

เข้ามืดหน้าหนาวไม่อยากให้ปั่นฯ มาครับ มันมีอันตรายหลายอย่างหลายเรื่องครับ ครั้นจะรอให้สว่างก็ช้าเกินไปสำหรับการออกเดินทางอีก

Nathan

เดี๋ยวเตียมอุปกรณ์ "ขน" รถเอาไว้อีก 2 คันครับ . . เผื่อเดินทางไกล
.
อันนี้ตามสัญญา 29er ของคุณป้อม เห็นได้ว่าเขามีมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรดี ตอนนี้ก็เลยได้โอกาสปั่นกระแสสักกะหน่อย ให้ดูตื่นเต้น ตกใจ เร้าใจ น่าสนใจ ที่ไหนได้ ของเดิมๆเมื่อ 10-20 ปีที่แล้วนี่เอง
.
ดูๆแล้วผมว่า groupset สวยดีครับ
.
เมื่อวานนี้ คุณน้องเพิ่มพูน มีปากมีเสียงตามแววข้ามร้านเลยนะครับ ไม่น่าแปลกใจว่าทำไม๊ สามีอายุ 55 (ไม่รู้ว่าคุณน้องเท่าไหร่) แถมจำกันได้ด้วยว่าแต่ละคนรับประทานอะไรครั้งที่แล้ว . . น่ากลัวตรงที่ความจำแม่นนี่แหละครับ
.