ทริปไม่ตั้งใจ

[Rush]

วันนี้งานประจำผมเสร็จเร็ว ตั้งแต่บ่ายโมง รอเวลาเลิกงาน 17:00 ผมจึงบึ่งไปถนนหลวง เพื่อซื้อโซ่กับเฟืองแปดชั้นใหม่ ที่ร้านสห ได้สองอย่างนี่มา โซ่ KMC เส้นละสองร้อย พร้อมข้อต่อปลดเร็ว กับเฟือง Sunrace 350 บาท

[arthome]

มันถูกใช่ไหมครับ..ผมงง

[Rush]

กำลังจะกลับที่พักที่สมุทรเจดีย์ พนักงานมาให้ซ่อมจักรยานให้ จึงเสียเวลาไปครึ่งชั่วโมง เหมือนเป็นลางที่ถ่วงเวลาไว้ ให้ผมมาถึงเชิงสะพานภูมิพลช้า
เพราะหลังจากลงจากสะพานแล้ว หันไปมองริมทาง เห็นคิวมอเตอร์ไซค์รับจ้างกับคนไทยอีกคน คุยกับฝรั่งชาย-หญิง ถักผมทรงบ๊อบ มาเลย์ทั้งคู่ ที่จอด Merida เสือภูเขา ไม่มีตะแกรง กำลังชี้แผนที่กันอยู่ ผมจึงเข้าไปถามว่าจะไปไหนครับ เขาบอกจะไปหาชายหาด แล้วชี้ไปที่จังหวัดชลบุรี

ผมกำลังหิวข้าว รถก็โซ่ยืด ปั่นกระตุกอีก แต่ถ้าไม่ใช่เรา แล้วใครล่ะจะพาเขาไป หกโมงกว่าแล้ว ฟ้าเริ่มมืด ผมจึงบอกเขาว่า สิบกิโลเมตรจากจุดนี้ ไปแยกบางนา ให้เขาตามผมมา

ด้วยสัมภาระเต็มหลังและผอมบางทั้งคู่ ในวัยไม่ถึง 25 ทั้งสองจึงปั่นขึ้นสะพานกันไม่ไหว ต้องจูงเอา ผมได้ถามว่า จะพักโรงแรมตึกสูงคืนละ 600 บาท ใกล้ไบเทคไหม เขาบอกว่า เขาจ่ายได้แค่ 300 บาท ผมจึงกะจะพาเขาไปถนนอุดมสุข ไปโรงแรมชื่อเดียวกับซอยนี้

เมื่อลงถนนปู่เจ้าแล้ว จึงพาเขาเลี้ยวเข้าถนนสรรพาวุธไปเลี้ยวซ้ายที่แยกบางนา แต่ทั้งสองกลับเลือกอพาร์ทเมนท์ที่ใกล้แยกบางนาแทน โดยคิวมอเตอร์ไซค์เข้าไปถามพนักงานต้อนรับให้ว่า เอาจักรยานเข้าห้องพักได้ไหม

ในซอยนั้นมีสถานบันเทิงอยู่ คืนนี้คงมีการแสดงของวงดนตรีดัง ถึงมีนักเที่ยวมานั่งรอกันเยอะเลย พวกวัยรุ่นทักทายสาวแหม่มรัสเซียคนนี้กันใหญ่ ผมก็รอทั้งสองเข้าไปในโรงแรมก่อน เพราะถ้าทั้งสองไม่เลือกที่นี่ ก็จะพาไปอุดมสุข ถึงมันจะเป็นโรงแรมที่ใช้ผ้าผืนยักษ์ปิดแทนประตู


ในฐานะที่ปั่นมาถึงยี่สิบปี ผมได้แนะนำทั้งสองว่า น่าจะมีไฟกระพริบ หมวก และกุญแจหรือโซ่ล๊อคด้วยก็ดีนะ

ก็พยายามส่งภาษาอังกฤษไปน่ะ เพราะทั้งสองพูดอังกฤษกันไม่ชัด บางครั้งเสียงรถดังเกิน ผมต้องใช้โทรศัพท์ พิมพ์ข้อความสั้นให้ทั้งสองอ่าน

ในที่สุดทั้งสองก็เลือกพักที่นี่ และจะเอาจักรยานเข้าห้องพักไป ทั้งสองขอจับมือและยกมือไหว้ ผมจึงรีบจากมา กะจะแวะ 7-11 หน่อย

นี่เป็นครั้งที่สามในชีวิตที่ได้ปั่นนำทางนักท่องเที่ยว ครั้งนี้เป็นครั้งที่ปั่นนำได้ไกลที่สุดเลย


ผมเลือกกลับทางสุขุมวิทเข้าพระรามสี่ พอมาถึงคลองเตยขาเริ่มสั่นแล้ว เพราะหิวข้าว จึงเกาะท้ายรถตู้คอนเทนเนอร์ให้พาขึ้นสะพานภูมิพลจนถึงกลางสะพาน จึงค่อยๆปั่นไปด้วยความเร็ว 20 ก.ม./.ชม.

แข็งใจปั่นมาจนถึงหน้าบิ๊กซีประชาอุทิศ เพื่อมาทานข้าวผัดร้านประจำจนได้แหละ

ส่วนโซ่กับเฟืองทั้งสองยี่ห้อ ผมจะมารายงานผลการใช้อีกทีนะ

[parajumper]

ดีครับช่วยกันๆ! เสียดายเล่าน้อยไปหน่อยกะลังมันเลย

[green_t]

ผมสงสัยเปลี่ยนโซ่เปลี่ยนเฟื่องแล้วใบจานหน้าเรา จำเป็น ต้องเปลี่ยนพร้อมกันไปด้วยไหม

[somkid7]

ดีครับ หากเป็นไปได้เล่าเรื่องครั้งแรกกับครั้งที่สองให้ฟังด้วยซิ ผมชอบฟังเรื่องราวแบบนี้ ฟังแล้วมันสบายใจดีครับ

[toop]

ผมสงสัยเปลี่ยนโซ่เปลี่ยนเฟื่องแล้วใบจานหน้าเรา จำเป็น ต้องเปลี่ยนพร้อมกันไปด้วยไหม

ใบจานคงไม่ต้องเปลี่ยนแล้วล่ะครับ ทำแบบนี้ ใจมันบานมากกว่าครับ ขอชื่นชมความมีน้ำใจของพี่ ไกด์จำเป็นครับ

เยี่ยมครับ

[NOKNICE]

ยอดเยี่ยมมากๆครับ ขอชื่นชมเลย

[nang01]

เยี่ยมครับ

[henbe]

สุดยอดครับท่านอย่างน้อยฝรั่งต่างชาติเขาก็คงจะชื่นชมชาติเราไม่มากก็น้อยครับ อ่านแล้วเพลินเลยช่วยเล่าเรื่องครั้งก่อนๆด้วยก็คงจะดีครับ

[Rush]

เมื่อวาน หลังจากพิมพ์กระทู้นี้เสร็จแล้ว ก็ได้หัดถอดเฟืองเองครั้งแรกในชีวิต ต้องออกแรงจนแขนล้าเลย ถึงจะเอาออกได้ แล้ววางเฟืองใหม่เข้าไป แล้วประกอบล้อคืนรถ

นึกถึงตอนไปเร่หาซื้อตัวถอดแบบนี้ ที่ถนนหลวง กว่าจะหาได้ มีที่เดียวที่ร้านเจริญวัฒนา ได้ข้อเตือนใจคือ หากจะแขวนไว้ให้มองเห็น อย่าเอาเชือกผ้าผูกไว้ สนิมจะกินโซ่ได้น่ะ ผมต้องรีบขัดออกใหญ่เลย

ผมใช้จานรถพับที่เป็นเหล็กใบเดียวน่ะ ขนาด 52 ฟัน เลยสึกช้ากว่า ทำให้ไม่ต้องเปลี่ยนจานหน้า คงต้องรอท่านที่ใช้จานเสือภูเขามาช่วยตอบดีกว่าครับ

ผลการใช้ ก็ไม่มีสะดุดอะไร ได้ความรู้สึกเหมือนใช้เฟืองกับโซ่ยี่ห้อจากญี่ปุ่นทุกอย่าง

นี่ผมกะจะหาตีนผีที่ไม่ใช่ยี่ห้อนี้มาใช้น่ะ ดุมที่ใช้เป็น Novatech แต่สับเกียร์ 8 สปีด ในไทยมีเจ้าอื่นขายไหมนะ ว่าจะหามาลองใช้ดูน่ะ

ท่านใด้ที่อยู่จังหวัดภาคตะวันออก หากพบสองท่านนี้ มีโอกาสก็ช่วยนำทางด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

[Rush]

ครั้งแรกที่ได้นำทางนักท่องเที่ยว ผมอายุ 19 ปี เป็นช่วงที่ทำงานเป็นลูกจ้างฟาร์มสุกร ที่บางเลน นครปฐม จักรยานที่ใช้เป็น รถเหล็ก ล้อ 26 X 1 3/8 ยี่ห้อจีน เกียร์เดียว ไม่มีเบรค
ผมมาเช่าห้องพักที่ซอยตรงข้ามโรงพยาบาลดอนตูม ห่างจากที่ทำงาน 5 กิโลเมตร

ตอนนั้นเป็นช่วงมีนาคม 2538 หลังจากเลิกงานตอนสี่โมงแล้ว ผมก็ปั่นมาถึงปากซอยที่พัก หันไปมองศาลารอรถประจำทางหน้าโรงพยาบาล เห็นฝรั่งกับคนไทยนั่งกับพื้นปูน คุยกัน ผมจึงคิดว่า เขาหลงมาย่านที่ไม่ใช่ย่านท่องเที่ยวแบบนี้ได้ไงนะ

จึงเอาของไปเก็บในห้อง แล้วปั่นมาที่ศาลา เข้าไปถามคนไทยว่า เขามาจากไหน เขาบอกว่า เขาเป้นพ่อค้าก๋วยเตี๋ยว เลิกงานแล้ว จะกลับมาดอนตูม เห็นนักท่องเที่ยวคนนี้เดินหลงอยู่แถววัดตาก้อง จึงให้ซ้อนมอเตอร์ไซค์มา แต่พ่อค้าเขาพูดภาษาอังกฤษแทบไม่ได้เลย ผมจึงสอบถามนักท่องเที่ยวว่า มาจากไหนครับ เขาบอกว่า เขาเป็นชาวฝรั่งเศษ ชื่อ มิเชลล์ ชอบเดินเที่ยวมากกว่านั่งรถ เขาไปเกาะเสม็ดมาเมื่อไม่กี่วันก่อน กำลังจะไปกาญจนบุรี ผมจึงพาเขาไปทานก๋วยเตี๋ยวปลาฝั่งตรงข้าม สมัยนั้นยังชามละ 10 บาทอยู่

สถานีตำรวจดอนดูมห่างไปกิโลเมตรเดียว แต่ผมจูงจักรยานพาเขาไปป้อมตรงสามแยกที่อยู่อีกด้านของตำบลสามง่าม ห่างไปสองกิโลเมตร เพราะไม่อยากให้ดูเอิกเริกน่ะ

เมื่อบอกเจ้าหน้าที่ทางหลวง ถึงความประสงค์ของมิเชลล์แล้ว จึงถามเจ้าหน้าที่ว่า พอพูดภาษาอังกฤษได้ใช่ไหมครับ เจ้าหน้าที่บอกว่า พอพูดได้ จึงฝากมิเชลล์ไว้กับเจ้าหน้าที่แล้วปั่นกลับมาที่พัก

เช้ามาก็ปั่นไปทำงาน แล้วแวะถามเจ้าหน้าที่อีกครั้ง เจ้าหน้าที่บอกว่า พาเขานั่งรถไปส่งเป็นทอดๆแล้ว จากดอนตูม ไป สภอ. กำแพงแสน ท่ามะกา ท่าม่วง และ สภอ. อำเภอเมืองกาญจน์ โดยให้มิเชลล์ลงต่อรถเจ้าหน้าที่ทีละสถานีโดยไม่ต้องรอรถออกเกินหนึ่งนาทีเลย (สมัยนั้นยังเรียก สภอ. อยู่)

ผมจึงโล่งใจ แล้วปั่นไปทำงาน

[Rush]

ครั้งที่สอง ปีที่แล้วนี่เอง

วันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผมจะไปช่วยงานที่สนามหลวงตามเคย หลังจากช่วยมาสองวันแล้ว

ปั่นจักรยานเหล็ก Merida เกียร์เดี่ยว ดุมถอยหลังเบรค ล้องอนิดหน่อย จึงไปดัดที่ชาญเจริญยนต์

แล้วปั่นมาทางวัดภูเขาทอง ผ่านวัดราชนัดดา เห็นคู่ชีวิตฝรั่งอายุคงเกิน 40 ยืนอ่านแผนที่ ปรึกษากันอยู่บนทางเท้าหน้าลานพลับพลา มีจักรยานเสือภูเขาที่ติดตั้งกระเป๋าสองข้างตะแกรงหลังจอดอยู่ จึงปั่นขึ้นไปถามเขา เขาบอกว่า จะไปโรงแรม นิวสยาม ถนนเจ้าฟ้า ผมจึงบอกให้เขาตามผมมา พาเขาเลี้ยวเข้าถนนตะนาว เข้าถนนรามบุตรี พอข้ามถนนจักรพงศ์ เข้ารามบุตรีด้านวัดชนะสงครามแล้ว ก็เกือบจะพลัดกับเขาน่ะ ผมจึงรอให้เขาตามมาทันก่อน

ผมไม่เคยไปโรงแรมนี้ จึงพาเขาไปจนถึงหน้าโรงแรมสวัสดีเวลคัม เลยต้องพาย้อนกลับไป 50 เมตร จึงพบ

ผมจึงรีบไปสนามหลวงเพื่อสมทบกับหน่วยเหยี่ยวเวหา เพราะไปสายมากแล้ว

ในรูป ไม่ใช่นักท่องเที่ยวที่ผมนำทางนะ แค่รูปตัวอย่าง ให้ดูว่าลักษณะการบรรทุกสัมภาระทัวริ่งของพวกเขาเป็นอย่างไร

[Rush]

สืบเนื่องจากกระทู้นี้ ที่ผมไปตอบโดยไม่คิดอะไร แค่อยากแนะนำที่พักให้เขาสองคน ไม่นึกว่าเขาจะโทรมาขอสัมภาษณ์น่ะ พอดีผมจะลางานไปเลือกตั้งท้องถิ่นที่จังหวัดนครปฐม พอดี จึงรับปากจะมานำทางเขาที่ร้านเจริญจักรยาน

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 3&t=491606

เป็นวันเสาร์ที่ผมจะเดินทางกลับพอดี เพื่อมาตลาดคลองถมก่อนกลับที่พัก

ก็พาเขาเลือกไปหลายโรงแรม สุดท้ายก็เป็นโรงแรมสวนสามพราน

ทริปนี้ ไม่นับน่ะ เพราะเป็นการนัดหมายล่วงหน้า

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&start=75

[ยังพอมีแรง]

คุณคือคนไทยแท้ๆมากน้ำใจ