สองเฒ่า ระยอง -เชียงราย - ปาย - เชียงใหม่

[The Stranger]

เพื่อนสาวของคุณครูสนุก
“ทางเรียบจริงๆเหรอ”เสือChee ไม่วายสงสัย
“ค่า...ทางเรียบจริง ๆ” เพื่อนสาวคุณครูสนุกที่มาด้วยกันตอบยืนยันหนักแน่น
คราวนี้เสือCheeหมดกังวล โล่งอกอย่างถึงที่สุด

[The Stranger]

จาวเหนีย ขี้จุ๊แต๊ๆ เน้อ
ทางเรียบของคุณครูสนุกและเพื่อนสาว
ที่ไหนได้ อ.วังเหนือคือชุมชนที่ตั้งอยู่กลางหุบเขา พ้นตัวอำเภอแค่สิบเมตรก็เจอทางที่จะไปเวียงป่าเป้า จ.เชียงรายพาดไปบนเขาสูงลูกหนึ่งที่ตระหง่านขวาง
“โอ้...ไหนว่าทางเรียบ ชาวเหนือทำไมอำคนใต้ได้สะเด็ดยาดปานฉะนี้”
เสือChee รำพึงอย่างชอกช้ำ ขณะเริ่มบทใหม่แห่งทารุณกรรม บนทางขึ้นเนินกลางเปลวแดดบนเขาสูง

บ่อน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์
เกือบสุดสันเขา เสือCheeมาถึงชุมนุมอันมีชื่อเสียง
น้ำแร่ศักด์สิทธ์ซึมไหลออกมาจากภูเขา รักษาโรคได้ครอบจักรวาล เป็นแรงดึงดูดให้ผู้คนแปลกหน้าทั่วสารทิศ แห่กันมาพร้อมภาชนะแปลกรูปทรงตั้งแต่ ถุง กระบวย ขัน แก้ว ขวด มาเข้าคิว รอง ตวง และพาน้ำไปด้วยวิธีต่างๆกัน ไม่ว่าจะขน หาบ แบก บรรทุก ด้วยยานพาหนะทุกประเภททั้ง เดิน ถีบ ขี่ ขับ
เสือChee ตัดสินใจปักหลักรอเสือแหวกอยู่ที่นี่ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของชุมนุม
และไม่นานก็โอภาปราศรัยกับคนทั้งกลุ่มอย่างครึกครื้น

[The Stranger]

หมอฝังเข็มข้างถนน กับความจริงอันแสนรันทด
เสือแหวกดูเสือChee โยกช้าๆ อย่างตั้งใจขึ้นทางเรียบของคุณครูสนุกกับเพื่อนสาว จนหายลับเนินชันบนโค้งเขาแรก
แดดเที่ยงแผดเผาทุกสิ่งบนผิวถนน ลมก็นิ่งจนอยากคลั่ง เสือแหวกปั่นตามขึ้นเขาได้ไม่ถึง สามสิบเมตร ง่วงนอนจนสุดฝืน แวะจอดใต้เงาไม้ข้างทาง ปูผ้าขาวม้า เอาถนนด้านสูงเป็นหมอน แล้วเข้าสู่นิทราอันแสนร้อนอ้าว

หมอหนุ่มก้มหน้ามาพูดกับเสือแหวกที่นอนอยู่บนเตียงพยาบาล
“การฝังเข็มเป็นการรักษาโรคที่วิจัยแล้วว่าได้ผล หมอจะรักษาอาการหัวงูกำเริบให้คุณด้วยวิธีฝังเข็มนะ”
ว่าแล้วหมอก็ปั่นเข็ม ให้ปักชอนเข้าหนังหัวของเสือแหวก เข็มแล้วเข็มเล่าจนเสือแหวกรู้สึกราวกับหัวของเขากลายเป็นขนเม่น แต่ที่มันแย่ก็คือเขารู้สึกคันยิบๆ ยังกับใครย้ายสังคังจากหำมาไว้บนหัว
“คันเหลือเกินหมอ” เขาคร่ำครวญ
“อย่าเกา”หมอตวาด

เสือแหวกตกใจตื่น พอรู้ว่าไม่ใช่ที่นอนบนเตียงพยาบาล แต่เป็นถนนกำลังระอุแดด และยังมีทางเรียบของครูสนุกรออยู่บนเนินลิบๆ ก็แทบสะอื้นไห้
ความฝันอะไรกัน ชัดเจนยังกับเกิดขึ้นจริง หัวของเขาก็คันจริงๆ เสียด้วย เสือแหวกเอาสองมือเกาหัว
มันเป็นอะไรกันถึงคันอย่างนี้ เกาเสร็จเอามือมาดู
โธ่เอ๋ย มดดำนอนบิดเต็มฝ่ามือ
ใช่เลย เจ็ดวันมานี้เขากินน้ำหวานเป็นตุ่ม มดมากินน้ำตาลที่ล้นซึมออกมาทางเหงื่อตามรูขุมขนบนหัวนี่เอง
แต่ใครเป็นผู้กำกับความฝันครั้งนี้นะ ถึงมาจบกับความจริงได้เหมาะเหม็งดีแท้

จุดกึ่งกลางระหว่างลงกับขึ้น
เสือแหวกปั่นมาได้สักคืบ ก็หมดลูกฮึดเปลี่ยนสภาพเป็นเสือภู เข็น
แดดเปรี้ยง เงยหน้ามองเนินสูง กลางทางระยะ 20 เมตร มีไมัใหญ่แผ่ร่มเงา เสือแหวกเร่งตีนเข็นรถ
พลันสุดเนินนั้นก็มีเงาร่างหนึ่ง เดินโยกเยกตุ้บตั้บอย่างไร้สง่าราศีสวนลงมา
ฝ่ายหนึ่งเข็นรถขึ้น ฝ่ายหนึ่งเดินลง
ภายใต้ตะวันระอุเดือด ทั้งสองมีเป้าหมายเดียวกันคือร่มไม้นั้น

[ming_khwunchai]

มันส์ซะจนต้องโกรธคอมที่ดันพยศซะหลายวัน สำนวนคำบรรยายบ่งบอกว่าพี่ท่านทั้งสอง เป็นคนรักการอ่านมานานนม
เป็นข้อเด่น จุดดึงดูดให้เด็กๆหรือใครหลายคน กลายเป็นคนรักการอ่านโดยไม่รู้ตัว สุดยอดทั้งการปั่นและคำบรรยาย อ่านเรื่องฝังเข็มทีแรกยังนึกในใจ
พี่เสือชีใจถึงจริง กล้าฝังเข็มข้างทาง ในใจยังนึกมันจะสะอาดพอหรือ เอ..แกก็ระดับมหาปัญาชนแล้ว ทำไมกล้าขนาดนี้ อ่านเลยไปอ้าวเป็นมุกบรรยาย
ความฝันอันแสนจะกลมกลืน อยากเห็นสโลแกนจังเลยครับเมื่อไรจะได้เห็นซะที คงมีสำนวนไม่แพ้แม่บักข้าวเหนียวเลยละ...อิอิ

[ประธาน]

ทางเรียบจิงๆครับ ถนนจากวังเหนือไปเวียงป่าเป้า เรียบไม่มีหลุมมีบ่อเลยครับ

[PtM]

ถะ ถะ ถูกต้องที่สูดดด แล้วครับท่านอย่าไปเถียงเขา ทางเรียบไม่ใช่ทางราบนะ ซิบอกให้ 555

[wutmtb]

เสือChee & เสือแหวก ครับ ครู ท่านพูดไม่ผิดหรอกครับ ว่าเป็นทางเรียบ แต่ท่านบอกไม่หมดว่า มันเป็นทางชันด้วยครับ

[KAMTORN]

มีสมาชิกคอยติดตามเรื่องของ 2 เสืออยู่มาก ผมทำงานอยู่ที่มาบตาพุด ระยอง
ขอเป็นกำลังใจช่วยนะครับ รีบลงต่อนะครับ อ่านแล้วสนุกมากครับทำงานไม่เครียด
สลับหน้าจอกันไป

[ong]

ทำให้อยากอีกแว้ว มาวันละนิดละหน่อย กระตุ้นต่อมอยากดีจริงๆ แต่ละช็อตสุดยอดครับ รอดูภาคต่อไปนะครับ

[kasem09]

ขอคาระว่ะท่านทั้งสองเลยครับพี่สองเสือเฒ่า
จากใจเด็ก RAMA2 เลยคราบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

[แม่บักข้าวเหนียว]

พ่อเสือ ทั้ง สอง เอ๊ย ทำไมพ่อ มาทำให้แฟนคลับ พ่ออยาก แล้วพ่อก็จาก ไป เอ้ย หยุด ไปเสียดื้อๆอย่างงี้ ล่ะจ๊ะ ต่อมอยากแควนๆเพลง เริ่มทำงานแล้วพ่อ มา มาโพสเสียดี หรือต้องใช้ แม่บักข้าวเหนียวออกมาล่อ คริ คริ

แม่ข้าวเหนียวติดตามอย่างใจจดจ่อ เพราะคิดถึงสำนวนพ่อ ทุกลมหายใจ เข้า ออก เด้อ (ล้อ เล่น)เพราะ เด๋ว หูพ่อยาน และ อวัยวะภายในพ่ออาจชำรุด จากผู้ใช้บริการข้างๆพ่อได้ หุ หุ

[The Stranger]

เสือประธาน
เสือPtm
เสือ wutmtb ครับ
คุณครูสนุกท่านตอบตามจริง แต่สองเสือนึกว่าอำเล่น พอให้ชื่นใจ 555

เสือKumthornครับ
สถานการณ์ที่คาดไม่ถึง ที่สองเสือต้องส่ายหัวบ้าง อมยิ้มบ้างเมื่อนึกถึง เอามาเล่าสู่กันฟัง

เสือOng ครับ
สองเสือยังงุ่มง่ามเรื่องคอม กว่าจะได้แต่ละภาพ กดแล้วกดเล่า เป็นการกดที่ผิดทั้งนั้นซะด้วย

เสือKasem 09 ครับ
แลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน ความสุขของสองเสือตอนว่างก็อ่านสรุปทริปของเพื่อนเสือด้วยความสุขใจแต่ละทริปมีจุดเด่นไม่ซ้ำกัน

เสือMing_Kwunchai ครับ
ขอบคุณในคำชม ก็อย่างที่บอก สองเสือสุมหัวเค้นมุกจนหมดน้ำยาเร่งมุกหลายลังแล้ว
ส่วนคำคม รอให้ว่าง แม่บักข้าวเหนียวเจอดีแน่

เสือประธานครับ
ก้ากกกก...สองเสือขำต้วเอง ที่ความสามารถในการแยกความแตกต่างระหว่างตรูดฮิปโปกับตรูดหมู อยู่ในระดับศูนย์

แม่บักข้าวเหนียวครับ
ชื่อทีมของแม่ ช่างน่ากลัว (แน่ะ! อยากเป็นพ่อ) ทีมร้ายสังกัด น่ากลัวมีแม่บักข้าวเหนียวเป็นสมาชิกคนเดียว
ขอสารภาพอย่างชายใจซื่อ ว่ารูปที่โพสต์มา เป็นรูปแม่บักข้าวเหนียวกำลังวิ่งออกกำลังกายในท่าชูจั๊กกะแร้นั้น สองเสือกดทุกส่วนของรูปเพื่อเซฟ ก็ไร้ผล ใช้แว่นขยายแรงดันสูงก็แล้ว ก็ไม่ชัด ครั้งหน้าช่วยโพสต์รูปใหญ่ๆ ส่งมาเอาบุญนะจ๊ะ
ถ้ารู้ว่าสถานีของแม่บักข้าวเหนียวอยู่ตรงไหน เสือcheeแวะไปหย่อนระเบิดแล้ว (เสือChee ชายผู้ชอบหย่อนระเบิดเรี่ยราด ปั๊มน้ำมัน วัด ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก พุ่มไม้ โดยเฉพาะพุ่มไม้ ว้ดระยะการจอดรถกับพุ่มไม้ละเอียดยิ่งกว่านักสนุ้กเกอร์ ถ้าใครคิดจะขโมยรถเขาตอนนั้น ไม่รอดมือไปได้
นับวันสองเสือจะผูกพันกับเพื่อนเสือที่เข้ามาอ่านมาคุย จนนึกว่าถ้าจบทริปแล้วจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร
ว้าววว...หวานจนหว้งว่า เพื่อนเสืออ่านแล้วจะไม่รีบร้องหา กระโถนอยู่ไหนๆ ซืคึ!(ขอยืมใช้ ไม่รู้แปลว่าไร รู้แต่ว่าพิมพ์คำนี้เครืองคอมยังสะอื้น ภาษาไรฟะ)

เสือChee & เสือแหวก

[The Stranger]

เสือบอย-mosso ครับ

อ่านมา 10 หน้า ทั้งฮา ทั้งซึ้ง สุดยอดเล ... ับ ๆ ยังไง

ขอบคุณในคำชม ติดแต่ตรงคำว่า "ทั้งซึ้ง" สองเสือหันมามองหน้ากันเพื่อพยายามเคล้นหาความซึ้ง หายังไงก็ไม่เจอ เจอแต่กลิ่นยาดองโชยมา
เสือChee & เสือแหวก

[The Stranger]

ชายเฒ่าแปลกหน้าคนนั้น
เสือแหวกจูงรถเข้าใต้ร่มไม้ พอจอดรถเสร็จ ร่างนั้นก็เดินโยกเยกมาถึง
เฒ่าหน้ายับย่น ไร้ความรู้สึก ร่างแกร็น ล่ำสัน มือไม้หยาบกร้าน
เสือแหวกยื่นไมตรี
“ร้อนนะลุง ไปไหนมาล่ะ”
“ฮื่อ” คำตอบ
แกร้องแค่นั้น ก้มหน้างุด วางห่อผ้า แล้วโดยไม่ใยดีกับเสือแหวกที่พยายามฉีกยิ้มผูกมิตร ยิ้มค้าง นานและเก้อ จนกลายเป็นแยกเขี้ยว
แกก้มลงเก็บเม็ดอะไรบางอย่างเล็กๆบนพื้น เหมือนเก็บก้อนกรวด แล้วก็โยนเข้าปากหมับ เก็บได้หนึ่งเม็ดก็โยนเข้าปากหนึ่งหมับ เก็บไปเดินไปจนสุดเงาไม้
เสือแหวกมองดูท่าโก้งโค้งเก็บแล้วกินของแกด้วยความเวทนา อดไม่ได้ร้องบอกแกทางด้านหลัง
“ลุง เก็บอย่างนั้นเมื่อไหร่จะอิ่ม มากินกล้วยกับผมเถอะ ผมมีหลายลูก”
เงียบ ไม่มีเสียงตอบ แกก้มเก็บกิน ๆ ต่อไป
เชอะ! ใครแคร์ เสือแหวกงอลลลล....หยิบกล้วยจากถุงมาปอกกิน เปลือกคล้ำดำจากความชอกช้ำ ถูกอบแดดในถุงพลาสติกเป็นเวลา 1 วัน 1 คืน อา...แต่เนื้อในกำลังบ่มหวานได้ที่ ขอบคุณอรัญผู้มีน้ำใจ
เสือแหวกกินไปพลาง มองดูไปพลาง ชายเฒ่าคนนั้นยังสาละวนเดินเก็บเม็ดเล็กๆ นั้นราวกับมันคือทองคำอันสูงค่า

[ลุงก้อง]

ผมอยากทราบว่า ชายแก่สติไม่สมประกอบ (หากสติดีคงจะตอบคำถามเสือแหวกที่มีไมตรีจิต)เก็บเม็ดผลไม้อะไรกิน ไม้รู้ว่าอร่อยไหม คงจะอร่อยไม่งั้นคงไม่เก็บกิน คงมากินทุกวัน
ที่มีผลสุก