เหตุผลสนับสนุนแนวคิดการใช้จักรยานไปทำงานในมุมมองของเจ้าของรางวัลโนเบล ฝากถึงผู้บริหารกรุงเทพและผู้บริหารประเทศครับ

[bzbiot4]

ผมได้บทความจากส่วนหนึ่งของเนื้อหา Introduction to Sustainability ครับ

Fran: How important is it that there is a match between a governing jurisdiction and the area of the resource to be managed?

Elinor: To manage common property you need to create boundaries for an area at a size similar to the problem the people are trying to cope with. But it doesn’t need to be a formal jurisdiction. Sometimes public officials don’t even know that the local people have come to some agreements. It may not be in the courts, or even written down. That is why sometimes public authorities wipe out what local people have spent years creating.

Fran: You’ve done your research on small- and medium-sized natural resource jurisdictions. How about the global commons? We have the problems of climate change and oceans that are dying. Are there lessons from your work that are relevant to these massive problems we’re now facing?

Elinor: I really despair over the oceans. There is a very interesting article in Science on the “roving bandit.” It is so tempting to go along the coast and scoop up all the fish you can and then move on. With very big boats, you can do that. I think we could move toward solving that problem, but right now there are not many instrumentalities for doing that.

Regarding global climate change, I’m more hopeful. There are local public benefits that people can receive at the same time they’re generating benefits for the global environment. Take health and transportation as an example. If more people would walk or bicycle to work and use their car only when they have to go some distance, then their health would be better, their personal pocketbooks would be better, and the atmosphere would be better.

Of course, if it’s just a few people, it won’t matter, but if more and more people feel “This is the kind of life I should be living,” that can substantially help the global problem. Similarly, if we invest in re-doing the insulation of a lot of buildings, we can save money as well as help the global environment. Yes, we want some global action but boy, if we just sit around and wait for that? Come on!

http://www.shareable.net/blog/no-panace ... nor-ostrom

[nuitsm]

เริ่มต้นประโยคแรกก็โดนใจแล้วครับ มันคือปัญหาข้อแรกเลยสำหรับทุกประเทศ โดยเฉพาะประเทศไทย

How important is it that there is a match between a governing jurisdiction and the area of the resource to be managed?

และคำตอบก็ใช่เลยครับ

To manage common property you need to create boundaries for an area at a size similar to the problem the people are trying to cope with. But it doesn’t need to be a formal jurisdiction.

เราไม่ต้องไปมองอะไรที่มันใหญ่โต หรือกินพื้นที่มากมาย เราเริ่มกันในพื้นที่เล็กๆกันก่อน ในคำตอบเค้ายังบอกเลยว่า
กำหนดอาณาเขตพื้นที่ที่สอดคล้องกับปัญหานั้นๆที่ประชาชนสามารถช่วยกันแก้ได้ก่อน และไม่จำเป็นต้องทำเป็นทางการเสมอไป

นี่คือสิ่งที่ตัวผม พยายามจะพูดอยู่ตลอดเวลาในการพัฒนาเส้นทางจักรยานในบ้านเรา รวมทั้งการรณรงค์ที่จะเริ่มสิ่งใหม่ๆ

[bzbiot4]

ครับ ในแนวทางที่ผมเรียนรู้มามันมีระดับของความรับผิดชอบหลักประมาณ 3 ระดับ คือ

1. Personal Action ซึ่งเป็นระดับที่สำคัญที่สุด เพราะถ้าทุกคนเริ่มจากตัวเอง ทุกอย่างก็ไปได้ ผมว่าหลายๆคนพร้อมแล้ว และหลายคนก็กำลังเริ่มเรียนรู้แนวทางที่เราพยายามทำอยู่คือ เรื่องจักรยาน

2. Internal Government ระดับนี้ต้องให้การสนับสนุน และช่วยกำหนดกฏเกณฑ์บางอย่าง แต่ผู้นำต้องเห็นความสำคัญอย่างจริงจังก่อน ผมเชื่อว่าเขามองว่าวัตถุประสงค์หลักของถนนคือ ใช้สำหรับรถส่วนตัวหรือสำหรับขนส่งสินค้า ซึ่งเราก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเราแค่ต้องการร่วมใช้แค่นั้น ถ้ามองในแง่ของการบริหารจัดการประสิทธิผล (effectiveness) ก็ไม่ได้เสียอะไร แถมยังได้ผลิตภาพ (Productivity) เรื่องอื่นๆเพิ่มมาด้วย เช่น สุขภาพ ประหยัด อากาศบริสุทธิ์ ทั้งที่ถนนก็มีเท่าเดิม และประชาชนได้ใช้ประโยชน์ทุกวัน ไม่ต้องไปลงทุนสร้างสวนสาธารณะให้เปลืองและใช้ประโยชน์ได้ช่วงวันหยุดและแค่บางกลุ่ม ถ้าผมเป็นผู้บริหารมองยังไงก็ได้ประโยชน์อย่างยั่งยืน

3. External Government ระดับนี้เป็นความร่วมมือเป็นเครือข่ายทั่วโลก (เรื่องนี้ขอสงวนไว้พูดแล้วยาว)

[หมู service]

ปัญหาคือจะทำยังไงให้ผู้บริหารประเทศได้รับรู้และเข้าใจเรื่องจักรยาน
แม้กระทั่งคนทั่วไปยังไม่รู้เลยว่าจะมีการรณรงค์คาร์ฟรีเดย์
ฉนั้นอย่าหวังว่าจะเข้าถึงผู้บริหารประเทศที่ไม่ได้ขี่จักรยาน

[Ton TWS]