*..อ๊ะ..เรื่องนี้สำคัญ ต้องทำทุกครั้ง..
..ก่อนล้อหมุน ยกขาขวาข้ามคร่อมตัวถัง ยืนตรง มือจับแฮนด์ทั้งสองข้าง หลับตาภาวนา.."ฆะเฏสิ ฆะเฏสิ กิงการะนา ฆะเฏสิ อะหัง ปิตัง ชานามิ ชานามิ" ๓ จบ นำมาจากหนังสือที่บอกว่า ภาวนาก่อนออกเดินทาง และภาวนาอยู่เนื่อง ๆ ระหว่างเดินทาง จะแคล้วคลาดปลอดภัยจากอุบัติเหตุ อุบัติภัย ใด ๆ
..แล้วยกขาขวา โหย่งก้นขึ้นนั่งบนอาน เท้าขวาเหยียบบันได ล้อหมุน รถเคลื่อนไปข้างหน้าช้า ๆ วอร์มอัพไปก่อน มุ่งออกจากซอยบ้าน ชื่อ "ชุมชนร่มประดู่" ด้วยความชำนาญที่ปั่นจักรยานมา ๓๐ ปี ไม่รู้สึกยากลำบากอะไรกับการทรงตัวบนจักรยานสองล้อหนักยกไม่ขึ้น ที่ถ้าไม่มีคนขี่และไม่มีขาตั้ง จักรยานต้องล้มลงกับพื้น
..ดังนั้น กับคนปั่นจักรยานวันละร้อยกิโลเมตรขึ้นไปนั้น แต่ละคนต่างทราบว่าตัวเองไม่ธรรมดา และในสายตาของคนที่ไม่ได้ปั่น เมื่อได้คุยกับชาวบ้านตามรายทาง เขาเหล่านั้นต่างคิด "ยิ่งไม่ธรรมดา" ต่างกล่าว "ลุงเก่งจัง" เราชาวจักรยานรวมถึงทุกคนที่ใช้จักรยานในชีวิตประจำวันจงภูมิใจกับการปั่นจักรยานของตัวเอง อันความภูมิใจนั้นหาซื้อที่ไหนไม่มีขาย นับเป็นประการหนึ่งที่ได้มาจากการปั่นจักรยาน
..จักรยาน เมื่อใช้ปั่นไปออกกำลังกาย แถมได้ท่องเที่ยว - เมื่อใช้เป็นพาหนะไปท่องเที่ยว แถมได้ออกกำลั้งกาย นี่นับเป็นประการที่สองและสาม ที่ได้มาจากการปั่นจักรยาน
..นอกจากนั้นแล้วยังมีประการอื่น ๆ อีกมากมาย ที่ได้จากการปั่นจักรยาน ถ้าสาธยายออกมาต้องใช้ตัวอักษรอีกมากมายและเวลาอีกไม่น้อยทีเดียวเชียวแหละ ซึ่งเรา ๆ ต่างก็ทราบ ๆ กันอยู่แล้ว แต่อาจผิดเพี้ยนกันไปบ้างตามความนึกคิดและประสบการณ์
โฮ้ว 
ที่แท้ลุงเนตรรอดอกไม้ให้บานก่อนค่อยออกเดินนี่เอง
) ขออนุญาตติดตามด้วยคนครับลุงเนตร