ตั้งแต่ยังไม่มีตลาดน้ำจนมาถึงปัจจุบัน ...ตลาดอัมพวาเปลี่ยนไปแล้ว
...สำหรับผม คนอายุ30กว่าๆ(ยังไม่แก่เท่าไหร่
วันที่เรือแล่นเบียดเสียดกันไปมา คนส่วนใหญ่ใช้เรือเป็นยานพาหนะ ห้องแถวริมน้ำมีผู้คน
อาศัยอยู่หนาตา แลกเปลี่ยน-ซื้อขายกันทั้งบนร้านและในเรือ
...จนถึงวันที่ถนน เข้าถึงหลังบ้านที่อยู่ปลายคลองแทบทุกๆหลัง ...อัมพวาก็เงียบลง
ร้านค้าทยอยปิดตัว ผู้คนออกไปหางานทำที่อื่น ห้องแถวที่เคยเป็นแหล่งค้าขาย ก็กลายเป็นเพียงที่อยู่อาศัย
...แต่คลองเงียบๆ กลับน่าอยู่น่าพักผ่อน และถูกใจขาโจ๋เมืองกรุงที่ชอบมาค้างบ้านเพื่อนอยู่กันแบบโฮมสเตย์
ตลาดอัมพวาถูกเปลี่ยนเป็น ตลาดน้ำยามเย็น ทุกๆวันศุกร์-เสาร์ และอาทิตย์ ผู้คนกลับมาช่วงเย็นถึงค่ำ
เพื่อมาร่องเรือชมหิ่งห้อย ...สัมผัสบรรยากาศแบบอัมพวา
...โฮมสเตย์ รีสอร์ท โรงแรม เกิดใหม่หลายร้อยแห่ง เพื่อรับรองนักเดินทาง
ผู้คนที่ต้องจากบ้านไป ก็กลับเข้ามา(เฉพาะวันมีตลาด) ...ชีวิตดีขึ้น
...เขียนมาตั้งเยอะ ก็เพื่อบอกว่า อัมพวาเปลี่ยนไป...เรื่อยๆ





























