ปั่นเดี่ยวเที่ยวหลายวัด บ้านโป่ง - โพธาราม (ทริปปัดฝุ่น)

[เอ้ บ้านโป่ง]

สวัสดีครับ

วันนี้ผมปิดร้าน (ปกติก็ปิดวันอาทิตย์อยู่แล้ว) ทุกทีติดคิวตลอด แต่วันนี้ว่างให้เวลากับตัวเอง
ก็เลยขอคว้าเสือเหลืองตัวเก๋า แต่เปลี่ยนยางนอกฉุกเฉิน ลายเลยไม่ค่อยแม็ทต์เท่าไหร่
ออกปั่นสะพายกล้องท่องเที่ยวกับเส้นทางเดิมๆ อากาศร่มรื่น เป็นทริปที่เย็นสบาย
ตระเวณวัดต่างๆ ตามเส้นทางเลียบแม่น้ำแม่กลองจากบ้านโป่งไปโพธารามครับ

แห่งแรกที่จอดแวะก็ค่ายหลวงบ้านไร่


kp

[เอ้ บ้านโป่ง]

แล้วก็เลยมาวัดโบสถ์ ผมตั้งใจจะมาอาบน้ำมนต์ แต่ต้องใช้เวลาถึงเที่ยง
กลัวไม่ได้ปั่นไปที่อื่นอีก เอาไว้ค่อยมาเฉพาะกิจอีกที



มีร้านค้าชาวบ้าน ขายผักสด น้ำผึ้ง น้ำพริก ฯลฯ
แต่ที่สำคัญคือมีข้าวโพดแปดแถว ซึ่งเป็ดของดังที่นี่ครับ
ข้าวโพดที่อื่นจะมีหลายแถว แต่ที่วัดโบสถ์นี้มีแปดแถวเท่านั้ัน

[เอ้ บ้านโป่ง]

ผมปั่นออกมาจะไปวัดคงคาราม ก็ผ่านจุดตัดคลองชล ซึ่งได้งบมาขุดลอกแนวบ่อน้ำหลายกิโลเมตร
จากบ้านโป่งมาโพธาราม ซึ่งผมก็ว่าดี แต่มาติดตรงนี้แหละ ....
ไม่รู้ใครสั่งให้ตัดต้นจามจุรีขนาดยักษ์ต้นนี้ เส้นผ่านศูนย์กลางโคนกว่า 2 เมตร
ผมคุยกับแม่ค้าแถวนั้น ต้นถัดไปที่จะตัดคือต้นที่เห็น ซึ่งมีแต่คนคัดค้าน คิดผิดเหลือเกิน
(ผลประโยชน์เหลือเกิน)

แล้วก็ปั่นมาวัดคงคาราม ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากค่ายหลวงบ้านไร่ มาดูพิพิธภัณฑ์ของเก่า

[เอ้ บ้านโป่ง]

เค้าห้ามบึนทึกภาพและวีดีโอเลย สายตาดูได้อย่างเดียว ผมก็ไปคุยกับทางวัดก็แจ้งว่า
ถ้าถ่ายรูปไปลงในสื่อต่างๆ แล้ว มีผู้ต้องการของเก่าชิ้นที่เห็น ก็จะว่าจ้างคนมาขโมย
ซึ่งก็เกิดขึ้นกับวัดแถวลุ่มน้ำนี้หลายแห่ง หลายครั้งแล้ว ถึงแม้จะได้งบจากกรมศิลปะ
มาติดตั้งกล้องวงจรปิด ก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก เพราะรู้มาว่าถ้าถูกโจรกรรมแล้ว
จะถูกส่งออกนอกประเทศอย่างเร็ว ตามยากมาก ผมก็ได้แต่ถ่ายรูปรอบนอกพิพิธภัณฑ์
แล้วก็เดินไปบอกพี่ที่เฝ้าว่าผมปิดกล้องลงกระเป๋าแล้วนะครับ
จะขอขึ้นไปชมภายในหน่อย ก็โอเค ....

[เอ้ บ้านโป่ง]

แล้วก็ปั่นหลังวัดเลียบแม่น้ำมาข้ามสะพานที่โพธาราม มาอีกฝั่งเพื่อปั่นกลับ
จะผ่านที่น่าสนใจอีกหลายแห่งครับ




อาคารเก่าโรงเรียนไวยวรวิทย์ ข้างๆ วัดเกาะ

[เอ้ บ้านโป่ง]

ตามเส้นทางค่อนข้างร่มรื่น มีเงาไม้ตลอดทาง เรียกว่าปั่นแบบเย็นสบาย



จนมาถึงวัดขนอน ด้านหน้าวัดอีกฝั่งถนนลิงเยอะมาก แต่เป็นลิงที่ไม่ยุ่งกับคน จะอยู่ในป่ายางซึ่งเป็นที่ของวัด

[เอ้ บ้านโป่ง]

แล้วก็มาดูภายในพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่

[เอ้ บ้านโป่ง]

แล้วก็มีพิพิธภัณฑ์ในส่วนของโบราณอื่นอีกด้วย

[เอ้ บ้านโป่ง]

มุมนี้เคยเป็นมุมหนึ่งที่มีการถ่ายรูปหมู่ชาวจักรยานมากกว่า 100 ท่านที่เคยจัดทริปมาที่นี่

[เอ้ บ้านโป่ง]

[เอ้ บ้านโป่ง]

แบบหนังใหญ่ที่กำลังตอกวางลายบนกระดาษแข็ง ก่อนนำไปลงลายบนแผ่นหนัง แล้วก็ตอกทะลุอีกที




ท่านพระครูศรัทธาสุนทร ซึ่งชาวบ้านเรียกหลวงปู่กล่อม เจ้าอาวาสวัดขนอน เกิดเมื่อปี ๒๓๙๑ มรณภาพเมื่อ ๒๔๘๕ เป็นผู้เริ่มคิดสร้างหนังใหญ่ขึ้น เมื่อร้อยปีเศษมาแล้ว เพราะมีความสนใจด้านการช่าง ที่วัดมีหนังเป็นตัวอยู่บ้างแล้ว คือหนังเดี่ยวตัวไม่ใหญ่ เรียกว่าหนังกลาง ประกอบกับมีนายอั๋งผู้เคยเป็นโขนคณะของพระแสนทองฟ้าเจ้าเมืองราชบุรีมาชวนให้ทำหนังใหญ่เป็นสมบัติของวัด ท่านพระครูจึงได้ชวนช่างจาด ช่างจ๊ะ ชาวราชบุรี และช่างพ่วงชาวบ้านโป่งมาร่วมกันทำตัวหนัง โดยครูอั๋งเป็นช่างสลัก และอีก ๓ คนเป็นช่างเขียน ท่านพระครูจะเป็นผู้บอกว่าใครควรจะเป็นผู้เขียนรูปตัวใด หนังชุดแรกที่สร้างคือชุดหนุมานถวายแหวน ต่อมามีการสร้างหนังใหญ่เพิ่มเติมชุดที่สองช่างจ๊ะเป็นผู้เขียนและสลักแต่ผู้เดียว ไม่มีผู้จำได้ว่าเป็นชุดอะไรและมีกี่ตัว หลังจากนั้นก็มีการสร้างต่อมาอีกหลายชุด ชุดสุดท้าย คือชุดทศกัณฑ์สั่งเมือง ช่างจ๊ะเป็นผู้เขียนและสลัก ส่วนชุดอื่นๆ นอกจากนี้ไม่ทราบว่าใครเป็นช่าง รวมตัวหนังทั้งหมดประมาณ ๓๓๐ ตัว

[เอ้ บ้านโป่ง]

กลับคืนสู้เส้นทางเย็นสบายเลียบแม่น้ำหลังวัดอีกครั้ง

[เอ้ บ้านโป่ง]

ตอตะเคียนที่วัดสร้อยฟ้า



แล้วก็ปั่นเลาะริมน้ำจนมาถึงวัดม่วง ที่ริมแม่น้ำจะมีศาลเก่าที่มีต้นไม้เข้ามายึดพื้นที่

[เอ้ บ้านโป่ง]

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง ... ตอนแรกผมเห็นปิดประตู ปิดไฟ ก็นึกว่าไม่เปิด
แต่พอผมจูงจักรยานออกปุ๊ป ก็มีเด็กวิ่งมาตามผมว่า "พี่ๆ เข้าดูข้างในได้ครับ"
ผมมองไปก็เห็นเด็กอีกคนวิ่งเข้าไปเปิดประตู เปิดไฟภายใน ก็เข้าไปชมเลยครับ

[เอ้ บ้านโป่ง]