ทัวร์วังเวียงรอบ 3 นำพาบรอมตันปั่นหาหมวกลืมไว้ใบนั้นกลับบ้านเรา 11-13 สิงหาคม 2555

[เสือเที่ยง]

ส่วนวัดนี้เป็นวัดที่สำคัญที่สุดของหลวงพระบาง เป็นวัดที่พระมหากษัตรย์(เจ้าชีวิต)ทรงสร้างขึ้น และเจดีย์ทั้งสองเป็นที่บรรจุอัฐิของเจ้าชีวิต ชื่อวัดทาดหลวงพระบางพอย้ายเมืองหลวงไปเวียงจันทร์ทรงสร้างใหม่เป็นวัดทาดหลวงเวียงจันทร์

[เสือเที่ยง]

และนี่ครับวัดทาดหลวงเวียงจันทร์เปรียบเทียบกับบ้านเราก็คือวัดพระแก้วอะครับ

[เสือเที่ยง]

ที่สำคัญที่สุดของการมาสปป.ลาวถ้ามาเวียงจันทร์แล้วต้องมาที่นี่ครับ"ประตูชัย"และคงจะปิดทริปที่นี่เลยนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ถึงวังเวียงก็ 4 ทุ่มกว่า ถึงหลวงพระบางก็ 3 ทุ่มกว่า อึดมากๆ ครับ เส้นทางมีหมอกฝนตลอดทาง น่าฝนก็ชุ่มฉ่ำ บรรยากาศที่หลวงพระบางช่วงนี้คนคงไม่เยอะมาก ทำให้เที่ยวได้อารมณ์ความรักของพี่เที่ยงกับน้องเอ๋ ได้ดีเลยนะครับ เห็นแล้วก็อิจฉา แล้วขากลับเร็วเหมือนกันนะครับ ไม่มืดก่อนถึงเวียงจันทร์ และกลับไปหนองคายได้ทันเวลา เรื่องที่จะไปพิชิตภูคูณอาจจะยกยอดไปปีหน้า ถนนก็คงยังไม่เสร็จดีนัก สำคัญคือแรงก็ยังไม่ค่อยมี แต่ก็ยังคิดว่าจะต้องไปให้ได้ครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

...เก็บของที่พักวังเวียง ออคิด ค่าห้องพัก ๔๐๐ บาทต่อคืน ราคาจริงๆ มากกว่านี้ เนื่องจากมาพักบ่อยเลยได้ลด ก่อนออกมาได้นำเสนอรถบรอมตันให้เจ้าของโรงแรมดูท่าทางสนใจ ติดต่อผ่านคุณโยได้เลย จังหวะพอดีจริงๆ คิดว่าเปิดตัวบรอมตันในลาวได้เลย... ปั่นออกมาจากที่พักไม่ไกล เราวางแผนว่าจะไปถ้ำจัง ชมสะพานแขวนก่อน ใครที่จะมาชมถ้ำจัง ปั่นลงใต้มาเรื่อยๆ จะพบต้นมะพร้าวยอดแฝดคู่ ดูแปลกตา แสดงว่าถึงทางเข้าแล้ว เลยไปอีกนิด

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ลักษณะต้นมะพร้าวลักษณะแปลกตา

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ฝนก็ตกลงมา ก่อนถึงทางเข้า ต้องหลบในร้านจักรยาน โยเห็นว่าเป็นยี่ห้อ LA คุยกันว่าคนไทยเรานิยมของนอกกัน แต่ของไทยไม่ค่อยได้ใช้ เลยต้องมาขายประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งมองว่าเป็นรถที่ดี่มากๆ ของที่นี่ ทนทุกสภาพถนน ค่านิยมบางทีก็แล้วแต่ละคนแล้วกัน ห้ามไม่ได้ และก็ไม่ได้ผิด

[เอส-เมอร์ริด้า]

...นำเสนอภาพแนวนามธรรมซักหน่อย แปลกๆ ไม่จำเจ กับภาพเดิมๆ เห็นสัญลักษณ์ต้นมะพร้าวแฝดสองยอดชัดเจน เส้นถนนนำสายตาได้ดี องค์ประกอบคิดว่าพอใช้นะครับ

[หมู Civilman]

ภาพสวยงามจริงๆ

[หมู Civilman]

เกินจะบรรยายเลยครับว่าสวยงามขนาดใหน

น่าอิจฉาจริงๆ ภายภาคหน้าอยากจะมีส่วนร่วมด้วยครับ"เสือเที่ยง"

[เอส-เมอร์ริด้า]

ขอบคุณครับ พี่หมู บางทีใช้กล้องเล็กก็ถ่ายได้ดีเหมือนกัน



...เราจอดหลบฝนที่ร้านจักรยาน พอหยุดได้ซักพัก ก็ปั่นเข้าไปในซอยเป็นถนนลูกรังหินลอย ก้อนใหญ่ๆ บางช่วง แต่แล้วฝนก็ดันตกมาตลอดเลย จำเป็นต้องหลบฝนกับรีสอร์ตข้างๆ อีกรอบ ทีนี้เตรียมชุดกันฝนกันแล้ว คลุมสัมภาระให้มิดชิดขึ้น แล้วลุยต่อ ... เรามาถึงประตูทางเข้า ก็เสียค่าปี้กันคนละ ๔๐๐๐ กีบ รวมจักรยานด้วย ถ้ามาเฉพาะคนก็ ๒๐๐๐ กีบ พอปั่นเข้ามาจะถึงสะพานแขวนฝนตกลงมาหนักเลย ต้องรีบหลบฝนกันอีกรอบ ตรงอาคารแทงโต๊ะสนุก ถ้าฝนไม่หยุดไปเล่นซักเกมก็ดีนะพี่เที่ยง ... ข้ามมาได้จะเจอร้านค้าขายผลไม้ เจ้าขายมันปิ้งไม่มาขาย ครั้งก่อนปิ่งอร่อยติดใจว่าจะซื้อ อดเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

...เข้ามาที่บริเวณถ้ำจัง จะมีบันไดขึ้นไปอีก เสียค่าปี้คนละ ๒๐๐๐๐ กีบ ถือว่าแพง อัตราเท่ากับวัดเชียงทองในหลวงพระบางเลย เราเลยไม่ขึ้นไป มาเดินเล่นไปตามสะพานไม้ ข้ามลำธารที่มีชาวลาวมาเล่นน้ำกัน เห็นลำน้ำสีมรกตเหมือนที่บลูลากูนเลย เล่นที่นี่ก็ได้ไม่ต้องปั่นไปไกล น้ำไหลแรงออกมาจากถ้ำ คนแถวนั้นบอกว่า น้ำออกมาจากข้างใน ถ้าน้ำลดจะมีถ้ำที่สามารถพายเรือเข้าไปได้ และลำน้ำก็เกิดจากน้ำหยดลงมามาก หรือเรียกว่าจัง คงแปลว่า เยอะ

[เอส-เมอร์ริด้า]

...เราเห็นว่าฝนกำลังหยุด จึงต้องรีบออกกัน ที่นี่มีสะพานเป็นเอกลักษณ์ ใครข้ามก็ต้องแวะถ่ายรูปกันก่อน ไม่ได้เน้นกันมากนัก เพราะคอยหนีฝนกันด้วย กระเป๋าก็จัดการให้มิดชิดไม่เปียกฝนได้ พร้อมที่จะเข้าไปยังบลูลากูนแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

...หามุมถ่ายเจ้าบรอมตันอีกซักชอร์ต กล้องจี11 จะเป็นเลนส์มุมกว้าง มากกว่าเทเล ทำให้การละลายฉากหลังไม่หายไปทั้งหมดได้

[baosamnoi]

ขออภัยที่ปาดครับ อดใจไม่ใหวจริงๆ สวยงามครับ
น่าจะลืมของไว้ทุกทริปนะ จะได้ขอไปด้วย
ขอบคุณครับ ขอบคุณ