ทัวร์วังเวียงรอบ 3 นำพาบรอมตันปั่นหาหมวกลืมไว้ใบนั้นกลับบ้านเรา 11-13 สิงหาคม 2555

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากปั่นกลับที่พัก ก็ใช้วิธีโทรหาพี่หางแฮ้มดีกว่า แต่เราไม่ได้ซื้อซิมไว้โทรที่นี่ เลยต้องขอใช้โทรศัพท์จากที่พักแทน เจอพี่หางแฮ้มยังไม่ได้ออกจากที่พัก เลยบอกพี่เค้าปั่นมาหาที่พักแทน ผมเองก็เริ่มหิวต้องออกไปทานแถวใกล้ๆ ดีกว่า จนสมาชิกลงมาพร้อมหน้าอย่างสดชื่นแล้วจากเมื่อวาน พี่หางแฮ้มชวนไปทานโจ๊กตรงสามแยกด้วยกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

เมื่อวานพี่หางแฮ้ม ปั่นมาถึงวังเวียงเกือบ ๕ โมงเย็น บอกว่าไม่ค่อยได้ซ้อม แต่ก็ถือว่าเยี่ยมแล้วครับ ยังอยากจะมาปั่นอีกแบบยาวๆ อีกรอบด้วย ตอนนี้ถนนก็ซ่อมไปได้เยอะ บางช่วงก็ยังเหมือนเดิม ช่วงบ้านท่าปลา หลายๆ ปีเห็นก็ยังไม่ซ่อมซักที เข้าใจว่าน้ำคงท่วมบ่อยเลยไม่ซ่อมดีกว่า

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่หางแฮ้มก็ปั่นพาออกมาที่ร้านอาหารหน้าถนนสายหลักหน้าเมือง มีร้านขายอยู่ ๓ ร้าน เราเลือกร้านนี้เพราะอยากกินโจ๊กกัน และมีเฝ่อ ขนมจีน ปาท๋องโก๋ มีคนไทยมากินกันหลายคน บรรยากาศมื้อเช้าดูสดชื่น จากการนอนได้เต็มอิ่ม

[เอส-เมอร์ริด้า]

ร้านค้าอีก ๒ ร้านอยู่ด้านหน้า มีคนมาทานกันเยอะกว่า เคยมาทานครั้งก่อนแล้ว ก็อร่อยทั้งสามร้านแหละครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ทีมพี่หางแฮ้ม ก็มาทานด้วยกันที่ร้านนี้พอดี มาซ้อมกัน ๑๐ กว่าคน มีทั้งเสือภูเขา และหมอบ แข่งสนามในเมืองไทย ได้แชมป์ก็หลายคน ทีมเยาวชนของลาวด้วย พี่หางแฮ้มออกจากวังเวียงสายๆ หน่อย เพราะเมื่อวานก็ล้าบ้าง ผมก็ชอบเป็นลูกทีมพี่หางแฮ้มได้ปั่นร่วมกันแล้วอบอุ่นทุกครั้ง การดูแลอย่างดี มีความพร้อมเสมอ มีหลายทริปที่พี่จะจัดปั่นในลาว อย่างเช่น สายภูเบี้ย ออกจากบ้านท่าปลา ที่เรานั่งรถผ่านกันมา ชาวบ้านชี้ว่าไปออกปากซันได้

[เหนียวครับ]

ร้านค้าอีก ๒ ร้านอยู่ด้านหน้า มีคนมาทานกันเยอะกว่า เคยมาทานครั้งก่อนแล้ว ก็อร่อยทั้งสามร้านแหละครับ

ที่เวียงจันท์ ผมหาร้านแบบนี้ไม่เจอเลยครับ มีแต่ร้านใหญ่ๆแบบห้องอาหาร หรือโรงแรม
เดินทาง 26 ชั่วโมง อึดมากครับ แค่คิดว่าจะขึ้นรถไฟผมก็เกิดอาการคลื่นไส้แล้วครับ
ขอบคุณพี่เอสและพี่เสือเที่ยง พี่โย พี่จ๊ะเอ๋ ที่รวมเดินทาง และช่วยดูแลกัน จนถึงเวียงจันท์ครับผม
มีทริ๊ปในประเทศไหมครับ แบบนั่งรถไฟ แต่ไม่นานมาก พักสัก 1 คืน แล้วเดินทางกลับรถไฟอีกรอบ..จะได้ร่วมแจมอีกครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

จากที่ทานมื้อเช้า ลาพี่หางแฮ้มเรียบร้อย ก็ออกกันมาว่าจะพาไปสวนพฤษศาสตร์ไอออนิค ปั่นออกนอกเมืองขึ้นไปทางเหนือเส้นที่จะไปหลวงพระบาง แต่พวกเราอยากแวะชมวัดกันก่อน มีความคล้ายกันกับวัดในหลวงพระบาง มีความเงียบสงบแยกออกมาจากความเจริญได้ มีชาวลาวออกมาทำบุญที่วัดนี้กันแต่เช้า

[เอส-เมอร์ริด้า]

ร้านค้าอีก ๒ ร้านอยู่ด้านหน้า มีคนมาทานกันเยอะกว่า เคยมาทานครั้งก่อนแล้ว ก็อร่อยทั้งสามร้านแหละครับ

ที่เวียงจันท์ ผมหาร้านแบบนี้ไม่เจอเลยครับ มีแต่ร้านใหญ่ๆแบบห้องอาหาร หรือโรงแรม
เดินทาง 26 ชั่วโมง อึดมากครับ แค่คิดว่าจะขึ้นรถไฟผมก็เกิดอาการคลื่นไส้แล้วครับ
ขอบคุณพี่เอสและพี่เสือเที่ยง พี่โย พี่จ๊ะเอ๋ ที่รวมเดินทาง และช่วยดูแลกัน จนถึงเวียงจันท์ครับผม
มีทริ๊ปในประเทศไหมครับ แบบนั่งรถไฟ แต่ไม่นานมาก พักสัก 1 คืน แล้วเดินทางกลับรถไฟอีกรอบ..จะได้ร่วมแจมอีกครับ

สวัสดีครับน้องเหนียว.... เสียดายที่ไม่ได้ปั่น แต่ดูแลแฟนดีกว่าครับ จะได้รักกันนานๆ เรื่องร้านอาหารในเมืองเวียงจันทร์ ต้องออกมาด้านนอกหน่อยครับ อย่างพี่ปั่นออกมาด้านเหนือเมืองตลาดสีไค ก็จะเจอร้านพวกนี้ริมถนน หรือก่อนถึงเมืองเวียงจันทร์ก็สามารถเจอได้ ในเมืองยิ่งริมแม่น้ำโขง แทบอยากจะเททิ้งเหมือนกัน เพราะพี่ก็ไปทานมาแล้ว แต่ถ้าต้องการความโรแมนติก พาแฟนไปแบบนี้ พี่ว่าร้านหมากเผ็ด นี่แหละอันดับหนึ่งของเวียงจันทร์ แต่ต้องจองเท่านั้น เต็มร้านตลอดครับ

การเดินทางครั้งนี้ ก็ต้องขอโทษที่พามาลำบากกับรถไฟซะขนาดนี้ พี่เองก็เป็นคนชอบนั่งรถไฟตั้งแต่เด็ก เรื่องนี้เลยไม่เป็นปัญหา การนั่งรถไฟต้องคนรักจริงๆ มีหลายทริปที่พี่นั่งรถไฟไปปั่นอย่างเมืองกาญฯ นี่ก็บ่อยนะไปถึงน้ำตกไทรโยคน้อย หรือนั่งรถไฟไปหัวหินก็ได้ ไปปราจีนก็ดี ขึ้นเขาใหญ่ นครนายก สามารถไปเสาร์อาทิตย์ได้หมด ไว้พี่มีเวลาจัดสรรลงตัว ค่อยเปิดทริปชวนได้ครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

+ มุมสงบของศาลาภายในวัด ชาวเมืองวังเวียงก็จะมาทำบุญกันภายในศาลานี้ มีเวลาเยอะๆ อยากมาอยู่เป็นเดือนได้เลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

+++ สามเณรใช้จักรยานเป็นพาหนะในการเดินทาง ดูเป็นเอกลักษณ์อยู่ให้เห็นเสมอในประเทศลาว กลายเป็นเสน่ห์ในการเป็นอยู่ตามวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ซึ่งลาวก็เจริญค่อนข้างมากด้วยเช่นกัน มีรถยนต์ใหม่ๆ ให้วิ่งกันเที่ยบเท่ากับเมืองไทย บางครอบครัวปลูกบ้านหลังใหญ่ มีการเติบโตของเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

+++ จอดแวะถ่ายภาพที่วัดนี้พอสมควร มีสิ่งปลูกสร้างผสมกันหลายอย่าง มีนางขวักที่ประตูทางเข้าด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

*** คู่หวานของทริปนี้ พี่เสือเที่ยง กับน้องจ๊ะเอ๋ เห็นว่าจะเปลี่ยนแผนจะไปเที่ยวเมืองหลวงพระบางต่อ ไหนๆ ก็มาแล้ว ติดต่อซื้อตั๋วจากทางที่พัก มีบริการรถบัสมารับในวันพรุ่งนี้รอบ ๑๑ โมงเช้า ถึงหลวงพระบาง ๕ โมงเย็น ราคา ๑ แสนกีบ ก็ ๔๐๐ บาทไทย

[เอส-เมอร์ริด้า]

*** การมาลาวครั้งนี้ ผมก็เตรียมชุดมาสบายๆ ดูคล่องตัวมากกว่า สะพายเป้บนหลัง ก็ได้เพราะระยะปั่นก็ไม่มาก วางแผนแตกต่างจากทริปที่เคยทำมา ที่จะฟลูโหลดเต็มที่ ระยะทางไกลๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

...จากตัวเมืองวังเวียง ปั่นขึ้นมาทางเหนือไม่ไกลนัก ก็มาถึงตลาดเช้าของวังเวียง เป็นตลาดที่ใหญ่ มีร้านค้ามากมาย ด้านในเป็นตลาดสด มีถนนเลี้ยวเข้ามาจากถนนใหญ่เข้าไป มีร้านค้าขายของทุกอย่างเหมือนตลาดชายแดนเลย โดยเฉพาะของที่มาจากเมืองไทย หาได้ง่าย ราคาไม่แพงมากถ้าต่อรองได้ก็ลองต่อดู

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ปั่นเข้ามาเจอร้านค้าขายของที่เป็นที่สนใจของผู้หญิง เห็นหมวกกันแดดสวยๆ น้องจ๊ะเอ๋เลยต้องขอซื้อมาใส่กันแดด โดยพี่เสือเที่ยงเป็นสปอนเซนต์ให้เต็มที่ ผมเองก็ไม่ค่อยชอบซื้อของเท่าไร เลือกก็ไม่ค่อยเป็น บางทีไม่เลือก ไม่ต่อ ซื้อได้ก็ซื้อเลย ไม่ค่อยถนัดในการเลือกซื้อมากนัก ปวดหัวจริงๆ