จากที่เคยเล่าให้คุณมุกฟังว่าผมมี GPS ที่น้าเป็ดให้ผมหัดใช้ช่วงเตรียมตัวไปปักกิ่งยุคกระแสโอลิมปิคมาแรง
จนมันซาลงถึงวันนี้ผมก็ยังไม่ได้ไปหรอกครับปักกิ่ง (ได้แต่อ่านทริปของคุณมุก)
ส่วน GPS ที่น้าเป็ดแห่ง TCC ให้หยิบยืมใช้ ผมก็ยังไม่ได้คืนน้าเป็ดเพราะถือว่ายังไม่บรรลุภาระกิจ (จะเรียกว่าอุ๊บอิ๊บก็ใช่ที่นะครับ
)ก่อนนี้ผมได้ GPS ของน้าเป็ด(นอนแอ้งแม้ง)อยู่ในมือก็เกือบปีแล้ว
ทำได้อย่างเดียวเปิดปิด ปุ่มด้านข้างเพื่อดูดาวเที่ยมมันหมุนติ้ว ฮ่า...ฮ่า (หัวเราะตัวเองครับ)
โทรฯไปบ่นเรื่องนี้กับน้าเป็ดซึ่งเป็นเจ้าของเครื่อง เพื่อให้รับผิดชอบเรื่องที่ผมใช้ของๆน้าเป็ดไม่เป็นซักที แบบหาเรื่องโทษเจ้าของ
น้าเป็ดก็ได้แต่ปลอบใจ แถมแนะเคล็ดว่าให้ผมลองถือติดมือไปปั่นต่างแดนซักทริปเถอะแล้วจะรู้ประโยชน์ของ GPS
น้าเป็ดพูดอะไร...ผมก็เชื่อแกทุกสิ่งละครับ รวมทั้งที่แนะให้ผมพก GPS ไปทุกครั้งที่ปั่น (พกไปทั้งๆที่กดปุ่มเปิดกะปิดดูดาวเทียมหมุนติ้วเป็นอย่างเดียวละครับ อย่างที่เล่า
)อยู่ในเมืองไทย...ก็ไม่ได้เดือดร้อน จนถึงขนาดจะควักเจ้าGPS มากดอะไรส่งเดชหรอกครับ
ครั้งที่ได้การ ก็เมื่อเดือนที่แล้วช่วงสงกานต์ ผมติดตามน้าเป็ดทริปปั่นกรุงเทพถึงหลังสวน (บ้านผม)
ผมบอกพรรคพวก ๒ คนให้เตรียมพาสปอร์ตติดตัวไป เผื่อเกิดอยากปั่นต่อ จะได้ปั่นไปเที่ยวมะละกากัน ส่วนผมเตรียมแผนที่ของมาเลเซียเตรียมเพิ่มติดตัวไปด้วยแล้ว
ก็ติดลมกะการปั่นครับ ได้ไปจนถึงมะละกา
กะการปั่นครั้งนี้ละครับ ถึงได้หัดกดปุ่มอื่นๆใน GPS แบบส่งๆ (ดีกว่ากดแบบส่งเดชหน่อยครับ คือพยายามควานหาว่า GPS มันจะช่วยอะไรผมได้บ้าง)
(กดปุ่ม)คลำจนเจอครับว่าเจ้า GPS ของน้าเป็ดที่ให้ผมใช้มันเป็นรุ่น eTrexLegend นั้น มันโหลดแผนที่ของ South East Asia พอควร ทั้งมีเส้นทางที่ผมปั่นในมาเลย์ด้วย
ผมใช้ GPS ด้วยแผนที่ๆโหลดในเครื่อง ตอนปั่นแถวเมือง Alor setar ปั่นไปกาลันตัน ด้วยความสนุก เพราะการมี GPS ที่เล็งกำหนดจุดพักปลายทางแต่ละวันไว้ในเครื่อง ทำให้ตอนเลือกเส้นทางย่อยๆ (เพราะปั่นหลบทางหลวงหลักเพื่อหนีรถยนต์) ได้มั่นใจขึ้น(ว่าไม่หลงหลุดออกจากจุดที่กำหนดพักแน่) ได้ปั่นเส้นทางชนบทสบายใจเป็นที่สุด
ก็เป็นประโยชน์ขั้นเริ่มต้นของการหัดใช้ GPS
ก็กระหยิ่มใจครับว่า ฮ่า...ฮ่า...คราวนี้ตรูปั่นเข้าเที่ยวกัวลาลัมเปอร์ได้อย่างสมาร์ทแน่ ลงมี GPS (อันวิเศษของน้าเป็ด)อยู่ในมือแล้ว
เพิ่งรู้ว่าเสียท่าครับ
เสียท่าตอนยกรถขึ้นรถไฟจากรัฐกะลันตันลงไปทางใต้ไปเมืองมะลักกา
ตอนประกอบจักรยานเสร็จแล้วแถวสถานีห่าง ๓๐ กิโลจากมะลัคกา
เสียบ GPS เข้าที่ เปิดเครื่องเพื่อเซ็ทตำแหน่งให้มัน ตามขั้นตอนเพื่อจะได้กำหนดเป้าหมายต่อ
อ้วๆๆๆ...GPS ของน้าเป็ดมันใบ้กินเสียแล้วครับ ผมตรวจทานกับแผนที่ๆเผอิญมันเป็นแผนที่ๆดีพอ คือระบุพิกัดมาให้ด้วย
ปรากฎส่วนแผนที่ๆโหลดลงในเครื่อง พิกัดมันไม่ครอบคลุมถึงเมืองมะละกากับกัวลาลัมเปอร์ครับ (พี่น้อง)
เวรละซี่...ตรู
ก็เช่นเคยครับ การเข้าเมืองใหญ่แบบกัวลาลัมเปอร์แบบไม่มี GPS นี่ไม่ถึงใบ้กินหรอกครับ เพราะต้องอาศัยปากถามชาวบ้านเขาลูกเดียว แล้วก็หลงซักสามสี่ลูก ทรมาณทรกรรมตามปรกติของการเข้าเมืองใหญ่ไปตามปรกติที่ควรจะเป็นละครับ(ท่าน)
ครับ...เล่าทั้งหมด ก็เพียงแต่อยากจะบอกคุณมุกว่าตอนนี้ผมเป็นทาสของ GPS มันเสียแล้วละครับ
หากเตรียมจะไปไหนแล้วไม่มีแผนที่ของที่จะไปโหลดเอาไว้ใน GPS ก่อนนี่ น่าจะปั่นแบบขาดความสะดวกไปเสียแล้วละครับ
เขียนเสียยาว เล่าเสียยืด ก็เพียงแต่จะกวนคุณมุกหน่อย ว่าผมพอจะโหลดแผนที่การเดินทางของเวียดนามได้ครบประเทศได้อย่างไร
และที่สำคัญอยากโหลดแผนที่ถนนหนทางซอกซอยของเมืองฮานอย พอจะทำได้อย่างไรครับ
เจ้า GPS เครื่องที่ว่านี่แหละ ทวนอีกทีนะครับมันเป็นรุ่น eTrexLegend อายุอานามการซื้อ(ที่น้าเป็ดซื้อมา)ประมาณ ๒ ปีแล้วครับ
คำแนะนำใดๆหากเกี่ยวข้องกับความรู้ด้านคอมพิวเตอร์ ช่วยแนะนำให้ผมผู้ห่างไกลในศาสตร์ด้านนี้ พอแกะรอยได้ด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
หุหุหุ ไม่รู้ว่าใครเป็นใครฟังบรรยายสรรคุณทางยาแล้วต้อง 1 ใน 3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขาเหลียงซานนี้แน่นอน ... ข้อที่ 1
ก็ตอนว่างๆ ผมจะไปดูที่หน้าซื้อขายรวม ซึ่งอยู่ติดกับชุมชนนักปั่น ก็กดดูไปเรื่อยเปื่อยๆ ก็ไปสะดุดตา 
เขียนถูกครับ, นิคเมมก็ใช้ blackcoffee ...
ลิขสิทธิ์เหรอ... เปิดกระดาน จี-พี-เอส ขึ้นมาใหม่ซิ ถกกันให้ตกผลึก ... แล้วผมจะใช้"ของมีลิขสิทธิ์" ... ถ้ายังใช้ภาพถ่ายดาวเที่ยมมาผ่านโปรแกรมช่วยทำเส้นถนน อย่างที่ผมเคยเจอทางเสาไปฟ้าแรงสูง ตีเป็นถนน ทช. สข. 2020 ไม่เชื่อลองเอาพิกัดนี้ N6 54 27.7 E100 27 17.5 ไปเปิดดูในกูเกิลเอิร์ทดูซิ ... เรื่องมันยาว... ก็ขอปฏิเสธเรื่อง"เซียน"แล้วกัน แต่สิ่งที่ถามพอช่วยได้ขอเป็นทาง PM ดีกว่า สบายใจทุกผ่าย... อ้อ ... พวกมือถือ พวกสมาร์ทโฟน พวกพ๊อกเก็ตฯ ก็ใช้ จี-พี-เอส ได้นะขอให้ทีบลูทูธ ...