@@@ ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน โดยคุณมหิงสา เวียงจันทร์ กับหลายเรื่องราวที่น่าสนใจครับ ###

[Mahingsa]

คืนนี้เรานอนกันที่นี่ครับ เป็นพื้นที่กางเต๊นท์ของทางเขื่อนอยู่ตรงข้ามฝั่งแม่น้ำกับสโมสร โดยถีบจักรยานข้ามสะพานข้างๆสันเขื่อนไปฝั่งตรงข้ามครับ ห้องน้ำแยกผู้ชายกับผู้หญิงและก็แยกห้องอาบน้ำกับห้องส้วมด้วยครับ ค่าบริการปรกติ 50 บาท/เต็นท์ครับ




คืนนั้น อาจารย์ขวัญใจเป็นพ่อครัวหุงข้าว ทำอาหาร เนื่องจากมีสมาชิกมาเพิ่มคือผมอีกหนึ่งคน อาจารย์ภมรเลยหุงข้าวเพิ่มอีกหนึ่งหม้อครับ งานนี้มี..ข่ม..กันครับต่างคนต่างบอกว่าข้าวของตัวเองดีกว่าให้ใช้ของตนเองก่อนอะครับ (ผมดูแล้ว มันเหมือนกัน..จริงๆคงจะให้สัมภาระมันเบาขึ้นมั้งครับ )

ผมพอจะทราบว่าพี่แดงสารภี ท่านทานมังสวิรัติตอนที่รักรถรักธรรมมาสปป.ลาว ยังดีใจว่า โอ...วันนี้จะได้โอกาสทานมังสวิรัติกับเค้าด้วย นานๆทีดีครับ
อาหารคืนนั้น อร่อยมากครับ อิ่มทั้งกาย อิ่มทั้งใจ ไม่ได้เฉลียวใจกับเมนูของอาจารย์ขวัญใจที่ท่านเรียกว่า "หมูเจ" สักนิดเลย...(เดี๋ยวพรุ่งนี้เฉลย)

กิจกรรมอีกอันหนึ่งของรักรถรักธรรมที่ผมชอบมากๆ...ก่อนนอนคืนนั้น หลังจากทุกๆคนอาบน้ำอาบท่าเสร็จเรียบร้อย ก็มานั่งล้อมวงสวดมนต์ทำวัตรเย็นโดยมีพี่แดงสารภีเป็นคนนำ...โห...ชอบครับ มีคนขี่จักยานไปด้วยกันแล้วมาสวดมนต์ทำวัตรเป็นเพื่อนกันนี่ โอกาสแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆเลยครับ

ผมเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ ร่างกายยังเป็นปรกติเช่นเดิม..ครับ...

[neung teerapong]

สนุกดีครับ ขอตามอ่านต่อครับ

[Mahingsa]

....

[ขวัญใจ]

ท่านแดง สารภี นั่นมังของแท้ท่านทานมานานเกือบ 25 ปี ส่วนผมเองประเภทเสือใบ (ได้ทั้งมังจริง มังเล่น ๆ ) ถ้าอาหารมังของผมที่เตรียมไปหมด มื้อต่อ ๆไป ก็เป็นมังจริง ๆ ผมถึงชอบออกปั่นทัวริ่งค์กับทีมรักรถรักธรรม เพราะมีโอกาสได้ปฏิบัติอะไรดี ๆ ที่อยู่บ้านไม่ค่อยได้กระทำ อาทิเช่น ได้สวดมนต์ ได้ฝึกรับประทานอาหารมังสวิรัต (เป็นบางมื้อ) ได้ลด ละ อะไรหลาย ๆ อย่างที่ไม่ดี เขาเรียกว่าสุขกาย สุขใจ ที่ได้ออกจากบ้าน 555

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

เบื่อกันหรือยังครับ...
จากจุดนี้เราปั่นเลยไปอีก 7.6 กม.ก็จะเจอสามแยกสักใหญ่ครับ เลี้ยวซ้ายไปเขื่อนสิริกิตได้เลยครับ ระยะทางโดยรวมของผมประมาณ 101 กม.แล้วครับ ทั้งรถทั้งคนยังปรกติทุกอย่างมีตึงต้นขาบ้างนิดหน่อยตอนขึ้นเนินครับ



ถ้าดูใน Profile จะเห็นว่าจากทางแยก จะขึ้นเขาชันประมาณ 2 กม.(ที่ยอดแหลมๆอะครับ)แล้วก็จะลงเขาชันประมาณ 4 กม. ต่อด้วยทางราบประมาณ 2 กม.แล้วถึงจะขึ้นเนินอีกทีครับ ผมขับตามอาจารย์ภมรมาครับ ตอนขึ้นเขา แต่พอช่วงลงเขาผมขออนุญาตแซงท่าน รถผมมันไหลมากกว่ารถแกครับ (และไม่อยากเลี้ยงเบรค) ไอ้ความสนุกเร้าใจแบบเมื่อเช้า(ตอนลงเขา)มาเยือนอีกแล้วครับ ช่วงนี้ทางโค้งมากมายเลยทำความเร็วมากไม่ได้...ผมไหล (ไหลนะครับไม่ได้ส่ง) ลงมากับพี่แดงและอาจารย์ภมร (คิดอยู่ในใจตอนนั้นว่า พรุ่งนี้ขาขึ้น...เสร็จแน่ตู ) มาทันกันตอนขึ้นเนินอีกทีครับ ถามแกว่าพรุ่งนี้กลับทางอื่นได้บ่...อ้าย

ทั้งสองท่านบอกว่า...รถผมไหลลื่นดีจริงๆ พร้อมกับแซวว่า คุณเมธาลำเอียงทำรถให้ไหลลื่นไม่เท่ากัน ผมกับพี่แดงมาเช็คความเร็วกันอีกทีที่ที่พัก ปรากฏว่าความเร็วสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 65 กม.ชม.ครับ

ไอ้การใช้ความเร็วอย่างนี้เป็นสิ่งที่อันตรายมากครับ ผมโดนตักเตือนในเรื่องนี้ว่าเป็นสิ่งที่ไม่สมควร จริงๆแล้วลงเนินยาวๆ 40-50 ก็พอ เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้น มันจะไม่คุ้มกัน แต่ถ้าลงเนินแบบหลายๆลูกติดกัน อาจจะใช้ความเร็วให้มี momentum ไหลข้ามอีกเนินก็ได้ ทั้งนี้ทั้งนั้นจะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยด้วยเช่นกัน...เรามาเที่ยวไม่ได้มาแข่งกับใคร

ในทีมผมเมื่อหลายปีก่อนลงเขา4กมความเร็ว90กว่าก็มี80กว่ามีหลายคน มีอยู่วันแข่งกันลงมาที่เขาเจ็กโตะราชบุรีคนที่ลง90จะทำสถิติผลยางแตกครับ

[Mahingsa]

ชมปั่นให้โลกเปลี่ยนแล้วมาเดินทางกันต่อดีกว่าครับ เดี๋ยววันนี้ไปให้ถึงภูสอยดาวเลย

วันที่สอง มุ่งสู่ภูสอยดาว
ปรกติผมเป็นคนตื่นเช้า(ถ้าไม่ขี้เกียจนะ) ผมลุกออกจากเต็นท์ตอนประมาณตีห้าครึ่ง...เจออาจารย์ภมรแกลุกขึ้นมาเก็บเต็นท์เรีบยร้อยแล้ว กำลังเตรียมตัวจะทำอาหารเช้า...(เช้าจริงๆ)



ในรูปตรงที่พื้นหญ้าเรียบๆ ด้านซ้ายของจักรยานเป็นจุดที่ผมกางเต็นท์นอนเมื่อคืนครับ หลับสบายดีจริงๆ ส่วนแม่น้ำที่เราเห็นข้างหลัง จะเป็นน้ำที่ปล่อยมาจากโรงไฟฟ้าครับ วันที่เราไปโรงไฟฟ้าจะปั่นไฟเพิ่มขึ้นตอนช่วงหัวค่ำ ซึ่งก็จะทำให้ระดับน้ำเพิ่มขึ้นอะครับ

[Mahingsa]

หลังจากเก็บของเสร็จเราก็ออกเดินทางต่อครับ...รูปนี้จะเห็นโรงไฟฟ้าพลังน้ำ อยู่ด้านหลังเแล้วที่เห็นเป็นกำแพงด้านหลังอีกที ก็คือสันเขื่อนสิริกิติ์ครับ



เขื่อนสิริกิติ์ เป็นเขื่อนดินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ก่อสร้างขึ้น ปิดกั้นแม่น้ำน่าน ณ บริเวณเขาผาซ่อม ตำบลผาเลือด อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ โรงไฟฟ้าเขื่อนสิริกิติ์ได้ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า รวม 3 ชุด กำลังผลิตชุดละ 125,000 กิโลวัตต์ รวมกำลังผลิต 375,000 กิโลวัตต์ ปัจจุบันทั้งตัวเขื่อนและโรงไฟฟ้าอยู่ภายใต้การดูแลรับผิดชอบของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยครับ



ได้ข้อมูลมาจากพี่ (เจ้าถิ่น) คนนี้แหละครับ แกบอกว่าปีนี้ระดับน้ำในเขื่อนยังต่ำกว่าเกณท์ที่กำหนดอยู่มากครับ

[Mahingsa]

เราแวะไปชำระค่าใช้จ่ายที่สโมสรของทางเขื่อน ปรากฏว่าเค้าไม่คิดเงินครับ คงเป็นเพราะว่าคืนนั้นมีคณะใหญ่มาพักที่เขื่อนแล้วก็มี Party ที่ร้านอาหารฝั่งที่เรานอนกัน เค้าคงเกรงใจที่เสียงมันดังมาก อีกอย่างเค้าคงเห็นว่าผมไปกับๆ กลุ่ม สว. (สูงวัย) ด้วยมั้งครับ (อันหลังนี่เดาเอาเองครับ)



เลยอุดหนุนกาแฟกับไข่ลวกซะคนละ 2 ฟอง(เท่าทุน)

[Mahingsa]

ทริปนี้เส้นทางในวันที่สอง ขึ้นเขาสูงตลอดครับ ผมสอบตกตอนช่วงแรกๆของการเดินทางวันที่สอง (ลงเข็น) ไม่ใช่ร่างกายบอบช้ำจากการขี่วันแรกนะครับ แต่เพราะขาดประสพการณ์การขี่ขึ้นเขา (พูดง่ายๆว่าขี่ไม่เป็น ก็แถวบ้านไม่มีให้ฝึกอะครับ ) การบริหารจัดการ การเปลี่ยนเกียร์และการใช้แรงกดลูกบันได สำคัญมากๆครับ

จำกันได้ไหมครับ กม.ที่ 9 จากตัวเขื่อน (จุดที่ 1) ทีผมลงเนินมาเมื่อวานนี้อะครับ เส้นทางจะเริ่มไต่ระดับขึ้นหลังจาก กม.ที่ 8 ครับแล้วก็จะชันขึ้นเรื่อยๆจนถึงประมาณกม.ที่ 12 รวมระยะทางก็ประมาณ 4 กม.ครับ ผมก็ปั่นตามแบบที่เคยปั่นมาอะครับ ปรากฏว่า 50 เมตรสุดท้ายก่อนถึงยอดเขา ผมรู้สึกว่าร่างกายผมเหนื่อยมาก เหนื่อยแบบว่าหายใจจะไม่ทันแล้ว จำเป็นต้องลงจากรถครับ ไม่ต้องพูดถึง Heart Rate Monitor ละครับ มันร้องมาตั้งแต่ กม.แรกของการขึ้นเขานี้แล้วครับ จอดครับ จอดสนิทเลย....พักพอหายเหนื่อยแล้วก็จูงขึ้นเนินครับ..เจอพี่ๆคอยอยู่แล้วบนยอดเนิน...ทีนี้ละก็ ชุดใหญ่เลยครับ

สรุปคือว่า เปลี่ยนเกียร์แล้วแต่ว่าใช้รอบขาไม่เป็น (ยังคงควงรอบขาอยู่อะครับ) ปั่นช้าๆพอให้มีน้ำหนักเหมือนตอนนปั่นนบนพื้นราบ 25 กม./ชม.ก็พอ คิดในใจ หนทางยังยาวไกล เดี๋ยวลองใหม่

[Mahingsa]

เราออกพ้นปากทางแล้วก็ปั่นตามๆกันไปครับมุ่งสู่น้ำตกภูสอยดาวกัน ฝนตกปรอยๆมาตั้งแต่ก่อนขึ้นเนินแล้วครับ หลังจากถ่ายรูปกับป้ายนี้แล้ว ฝนก็เริ่มตกหนักขึ้นครับ เราปั่นกันมาถึงบ้านน้ำปาดครับแล้วเลี้ยวขวาอีกทีหนึ่ง จากจุดนี้ไป..รูปผมจะมีน้อยมากครับ เพราะว่าจะขึ้นเขาตลอด (ไม่มีอารมณ์ ถ่ายรูปแล้วครับ) แบบว่าขอเอาตัวให้รอดก่อนอะครับ

[Mahingsa]

กลับมาที่รูป Profile อีกที จะเห็นว่าที่หมายเลขหนึ่งคือช่วงออกปากทางเขื่อนสิริกิติ์ ผมลงเข็นเพราะว่าเหนื่อยมาก ใช้รอบขาไม่เป็นนะครับ จุดที่สองต้องเข็นขึ้นประมาณ 70 เมตรอีกเช่นกันครับ แต่หนนี้แตกต่างครับเพราะว่าหมดกำลังใจ 5 5 5

สภาพเส้นทางเป็นทางที่กำลังซ่อมแซมครับ (ลื้อถนน) แล้วก็ขึ้นเนินชัน แบบแหงนหน้าดูอะครับ ผมขึ้นมาหลายเนินแล้วเห็นว่าขึ้นอีกเนินมันน่าจะมีที่ราบให้พัก ปรากฎว่าพอขึ้นถึงยอดมันมีอีกสองเนินหักซ้าย แล้วก็หักขวาขึ้นเนินไปอีกประมาณ 100 เมตรเลยครับ ก็เลยจอดครับ หมดกำลังใจ พักพอหายเหนื่อยจะไปต่อก็ไปไม่ได้แล้วครับ ขึ้นถีบรถบนเนินไม่เป็น (ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร จริงๆ) ล้อหน้ามันจะยกอย่างเดียวเลยครับ อย่ากระนั้นเลย....เข็นครับ เข็น

เข็นจนถึงยอดเขา อยากจะบอกว่าเข็นรถขึ้นเขาเหนื่อยกว่าถีบรถขึ้นเขานะครับ (ถ้าถีบเป็น) แล้วกระเป๋าข้างมันจะติดขาเราให้รำคาญมากๆ มาพบกับพี่แดงและอาจารย์ภมรบนยอดแกแนะนำให้อีกว่า อย่าไปมองไกลนักถ้ายังไม่แข็งแรงพอให้มองใกล้ๆก็พอ จะได้มีกำลังใจ..(จริงๆครับ) แล้วก็วิธีการขึ้นถีบจักรยานกลางเนินครับ (ใครอยากรู้ต้องออกทริปกับรักรถรักธรรมครับ)

หลังจากเข็นขึ้นเนินมาเกียร์รถผมมันมีอาการแปลกๆแล้วครับ (องค์กำลังจะลง) จานหลังจะเปลี่ยนไม่ค่อยลงต้องดัน Shifter เพิ่มอีกครึ่งหนึ่ง (สงสัย สายเกียร์จะหย่อน)

[Mahingsa]

เราลงเนินที่สองนี้สักพักก็มาเจอร้านนี้ครับ สอบถามได้ความว่าเป็นเงาะที่ปลูกในพื้นที่ครับ รสชาต อร่อยใช้ได้เลยครับ เลยอุดหนุนมาคนละกิโล ที่สำคัญแม่ค้าอัธยาสัย ดีมากๆครับ คุยเก่ง คุยซะจนสมาชิกในกลุ่มเราบางคน อยากจะกางเต็นท์นอนซะที่นี่เลย..

[Mahingsa]

หลังจากนั้นเราก็ขึ้นเขากันอีกทีครับ (ลูกที่ 3) เกียร์รถผมตอนนี้องค์ลงเรียบร้อยแล้วครับ จานหน้า ถ้าเข้าอยู่จานใหญ่ จะลงจานกลางได้แต่จะไม่ลงจานเล็กครับ ถ้าเข้าจานเล็ก ก็จะไปจานกลางได้ แต่เข้าจานใหญ่ไม่ได้ (งงมั้ย) แต่ไม่เป็นไรครับ...ช่วงนี้ใช้จานเล็กกับจานกลางครับ (จานใหญ่กลัวกินไม่หมด) เพราะว่าขึ้นเขาอย่างเดียวครับ

[Mahingsa]

ที่เขาลูกนี้ผมก็จอดพักอีกครับ...จอดดื่มน้ำอะครับ เพราะว่ายังไม่ชินกับการปั่นช้าๆขึ้นเขาเลยเอาชัวร์เข้าไว้ก่อน ครับ จอดเลย สักพักอาจารย์ขวัญใจปั่นรถตามมาทันแล้วก็แซงผมขึ้นไปอย่างช้าๆ แกหันมายักคิ้วให้ผมแล้วทักผมว่า ไง รถ MJ Bike ขึ้นดอยไม่ค่อยลื่นเลยนะ

[Mahingsa]

รูปนี้เป็น Bonus ของคนที่มาปั่นเส้นทางนี้เลยครับ (ลงเนิน)