มีเสียงโครมสนั่นด้านหลัง มอเตอร์ไซด์โดนรถเก๋ง Toyota สีขาวทะเบียน ษอ 2918 กทม ชนกระเด็นมาอัดท้ายผมอีกที มอเตอร์ไซด์ขาหักในที่เกิดเหตุทันที ฟุบคาถนน 2 คน ผมบาดเจ็บที่ขาพอประมาณ (นี่ขนาดทิ้งรถแล้วนะ) รถพยาบาลวิ่งกันว่อนแทบปิดสะพานในคืนนั้น ระทึกดี เกิดมาไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้กับตัวเอง จักรยานผมพังหมด ไม่ได้เสียดายอะไร กัดฟันนั่ง taxi กลับบ้านมาก่อนกับน้องในกลุ่มอีกคน แล้วค่อยขับรถไปโรงพยาบาลเองรถเก๋งหนีอะ (นายไม่แมนเลยวะ แล้วชีวิตนายจะเจริญ ร่ำรวยแบบพวกเราได้งัยอะ ) สองสามวันผ่านไป ลองหาเบอร์โรงพักโทรไปสอบถามว่ามีใครมีแจ้งความไว้หรือยัง ผลปรากฏว่าฝ่ายมอเตอร์ไซด์ซึ่งบาดเจ็บสาหัส ญาติได้ไปแจ้งความแล้ว แต่เงียบสนิท สิ้นเดือนเคยลองโทรไปสอบถามอีกครั้งตามไปถึงไหนแล้ว ผลปรากฏว่ายังตามไม่ได้
ฝากเพื่อนสมาชิกที่เป็นตำรวจ แล้วไม่เห็นด้วยกับเรื่องที่เิกิดขึ้น ต้องการทำในสิ่งที่ถูกต้อง ติดต่อไปที่ สน.บวรมงคล คดียังค้างอยู่มานั่งนึกทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การขี่จักรยานขึ้นสะพานยาวๆ ซึ่งเป็นทางหลักของรถยนต์ แล้วขี่ในตอนกลางคืน ซึ่งรถไม่ติด มันอันตรายสิ้นดี มันไม่มี bike lane เหมือนต่างประเทศ ไม่ว่าเราจะระวังอย่างไร แต่คนอื่นเค้าไม่ได้คิดแบบเรากัน แล้วส่วนมากการขับรถขึ้นสะพาน รถยนต์ค่อนข้างใช้ความเร็วสูง
แนะนำให้เลือกเส้นทางในการขับขี่น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า จริงๆ แล้ว รถยนต์บนถนนท้องทุกคัน ก็ไม่ได้เลวร้าย ส่วนใหญผมว่าเป็นคนดีด้วยซ้ำไป บ้านเราไม่มี bike lane ยังไงเสียก็คงต้องใช้ทางร่วมกัน แต่ให้ระวังซึ่งกันและกัน มีวินัยและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ผมว่าอะไร ๆ น่าจะดีขึ้น แล้วเมื่อเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น ก็ควรแสดงความรับผิดชอบ ทั้งฝ่ายจักรยานและรถยนต์ ฝ่ายจักรยานเองก็เหมือนกัน ซอกแซกไปขูดรถยนต์ แล้วขี่หนี เค้าก็มองเราไม่ดีเหมือนกัน
จบแล้ว
แต่อย่างไรก็ยังขอปั่นต่อไป ระมัดระวังตัวด้วยนะครับทุกๆคน
