เสือคันเก่า เข้ากัมพูชา ลาว เวียต...

หลงทาง

ที่ร้านอาหารเจ้าของร้านโชว์....มีงูจงอางตัวเขื่องเข้าไปนอนเล่นน้ำอยู่ในโหลกำลังแผ่แม่เบี้ยสวยงามและยังมีสัตว์เลื้อยคลานอีกหลายชนิดถูกดองไว้เช่นเดียวกัน.....เสร็จธุระแล้วเราออกนอกเมือง ทุ่งนาราบเรียบรอบชานเมืองผู้คนกำลังทำนาข้าวกล้ากำลังสวยงามเขียวขจี..

หลงทาง

ผ่านโรงงานซีเมนต์ เราเข้าเขตภูเขาเส้นทางคดโค้งวนซ้ายขวาหลายรอบสูงชันเอาการกับเส้นทางคับแคบ ผิวถนนไม่ดีมีหลุมบ่อมากมายพบตัวทำลายหลายคันบรรทุกหินเต็มจากแหล่งย่อยเข้าสู่โรงงาน.......

หลงทาง

ปีนป่ายตะเกียกตะกายขึ้นเขาได้สี่โลยังไม่มีวี่แววว่าจะมุดหัวลง หามุมเล็กๆ หยุดเพิ่มพลังขาพอดีกลุ่มเสือป๋าต๋องจากอุบลไหลลงมาพบเห็นจึงได้จอดพูดคุยกันพอรู้เรื่อง ถ้าฟังไม่ผิดก็มี ป๋าต๋อง, คุณสมคิด, คุณนิสิต เสือจากอุบลราชธานี,พี่ประสิทธิ์ (อาวุโสสุด 70 ขวบ), คุณยงยศ เสือจาก กทม.สุดท้ายเสือนิภัทร หรือพิพัฒน์ จากเชียงราย (ถ้าผิดต้องขออภัยคุยกันตอนนั้นหน้ามืดตาลายหูอื้อ...) ถ่ายรูปร่วมกันเล็กน้อยแล้วเราก็แยกทาง(กลุ่มเสืออุบล เข้าเวียตนาม กลุ่มผมออกจากเวียตนาม) หวังว่าป๋าต๋องกับเพื่อนได้พบกับความสุขล้นเหลือบรรทุกเสือกลับมาบ้านมากมายนะครับ แบ่งปันกันบ้างเพราะทางนั้นผมก็ยังไม่เคย...

หลงทาง

รู้ข้อมูลจากป๋าต๋องที่ด่านไม่มีที่ให้พัก..เปลี่ยนแผนทันที(ความคิดเดิมถ้าออกไม่ทันนอนกันที่ด่าน) บ่ายสองแล้วยังเหลือทางบนเขาสูงอีก 15 โลกว่ากับเส้นทางขรุขระจากรอยเท้าของรถบรรทุกหินไม่มีเวลาถ่ายรูปแล้ว........

หลงทาง

สี่ห้าโลสุดท้ายมันสูงเอาเรื่อง ถึงด่านไตจานมีเฉพาะเจ้าหน้าที่สี่ห้าคนเขาเห็นจักรยานเข้าจอดเดินออกมาแนะนำ ยื่นพาสปอร์ตรูดปรื๊ดแป๊บเดียวเสร็จ ขอบคุณแทงกิ้ว..จับเสือได้ควบลิ่วขึ้นเขาอีกลูกหนึ่งก่อนถึงด่านลาว....

หลงทาง

สนง.ห่างกันระหว่าง ตม.วน.กับ ตม.ลาว ประมาณ 5-6 กม. ถึง ตม.ลาวผู้คนมากมายมีร้านค้าแต่ไม่มีข้าวให้กิน ได้ขนมรองท้องกับน้ำส้ม ยื่นเอกสารเสร็จตะวันตกต่ำไกล้เคียงไม่มีที่ให้พัก ถามถึงเมืองใหม่ไกลแค่ไหน...35-40 หลัก ขอบใจ เราไหลยาวลงตามเขาสร้างใหม่โค้งไป-มากำลังเพลิน คันหลังร้องเรียกจอดๆๆๆ...ยางรั่วครับ. เสียเวลานิดหน่อยแต่ตะวันไม่คอยเราเลยค่ำลงๆ ........แต่ทิวทัศน์รอบตัวยังสวยงามแต่มองไกลไม่เห็นอะไรแล้ว.....

หลงทาง

ฉากสุดท้ายของวันนี้.....เพราะความมืดเข้าครอบงำ จากนั้นเปิดไฟส่องทางกันจนถึงเมืองใหม่เวลาประมาณ 2 ทุ่ม ไฟฟ้าเกิดดับต้องจุดเทียนไขกินข้าวริมธาร......
เดียนเบียนฟู-เมืองใหม่ ระยะทาง 76 กม.เส้นทางฝั่งเวียตนามยังไม่ดีขับขี่ลำบาก รถยนต์น้อยมากนานๆ จะพบเห็นรถยนต์โดยสารสักคัน ปิกอีพพอมีให้เห็น...

หลงทาง

เก็บภาพตอนเช้า...นอนที่เกสเฮ้าท์แสงมะนี ริมน้ำงา...คืนละ 250 บาทไทย กินสองมื้อกลางคืนกับรุ่งเช้า สามแสนกีบ...เจ้าของบ้านเป็นกันเองทราบว่าพ่อเป็นคนแขวงบ่อแก้วย้ายมาอยู่กับภรรยที่ ม.ใหม่ ....

หลงทาง

ลำน้ำงา สวยใสไหลรินตลอดปี..........

ซาเล้งสีแดง

-อากาศที่โน่น คงเย็นๆ หนาวนิดแน่เลย เห็นใสเสื้อแขนยาวทับหลายตัวครับ

รูปภาพ

didE1234

อ่านรวดเดียวจากหน้า 1 ถึงตรงนี้ รอหมดเวลากับทางราชการแล้ว คงได้ออกเดินทางแบบนี้บ้าง

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวครับ

หลงทาง

ซาเล้งสีแดง เขียน:-อากาศที่โน่น คงเย็นๆ หนาวนิดแน่เลย เห็นใสเสื้อแขนยาวทับหลายตัวครับ

ไม่รู้จะตอบว่าไงดีครับ...แม้แดดจะแรงถ้าอยู่นิ่งๆ ก็เย็นสบายๆ ปั่นขึ้นเขาก็ร้อนบ้าง แต่ที่ อ.สันติ ใส่หลายตัวเพื่อปิดบังความหล่อมั้ง.....

หลงทาง

didE1234 เขียน:อ่านรวดเดียวจากหน้า 1 ถึงตรงนี้ รอหมดเวลากับทางราชการแล้ว คงได้ออกเดินทางแบบนี้บ้าง

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวครับ

ครับผม...ขอให้โชคดี เมื่อถึงวันนั้นแล้วคงจะสนุกกว่าวันนี้แน่...แต่ธรรมชาติอาจจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง...

หลงทาง

วันที่ 14 มิ.ย.55 วันนี้ออกช้าหน่อยเพราะระยะทางแค่ 38 กม.ช่วงที่รอแม่บ้านทำอาหารเสร็จเราต่างก็ล้างรถกันและพึ่งรู้ว่าค่ำคืนที่ผ่านมาฝ่าดงยางมะตอยค่อนเส้นทาง มีทั้งหินเม็ดเล็กๆ และยางมะตอยเหนียวข้นเข้าไปอุดในร่องข้อต่อโซ่ ร่องสับหน้า ร่องจานหลัง เต็มไปหมดถึงว่า..เวลาเปลี่ยนเกียร์ทีไรจึงติดๆ ขัดๆ ไม่อยากจะเข้า...น้ำมันไม่มีใช้ผงซักผ้าขัดได้กลับคืนมาซัก 90% ก็ยังดี......ข้ามลำน้ำงาไม่ถึง 50 เมตร เจอกับถนนแบบเมื่อคืนอีกครั้ง แต่คราวนี้ดีหน่อยเป็นกลางวันเราพอหลบได้ แล้วก็ขึ้นเขาอีกตามเคย เส้นทางสายนี้ตั้งแต่ ตม.ลาวที่ผ่านมาถึง ม.ขวา กำลังถูกพัฒนาจากทางเกวียนให้เป็นถนนที่สวยงามสะดวกสบายสายหนึ่ง อนาคตน่าปั่นมากครับเพราะวิวสวย...เขาสูง.....