เสือคันเก่า เข้ากัมพูชา ลาว เวียต...

หลงทาง

ขอบคุณครับ..คุณหนุ่มน้อยบ้านนา...ยินดีครับตามไปเรื่อยๆ นะครับอย่าห่างล่ะเดี๋ยวหลงทาง, สวัสดีครับคุณ raiarj แหม..อารมย์ดีจงเอาแต่ยิ้มนะ...คุณ olek ครับทุกคนมีโอกาสแต่จะหยิบฉวยเมื่อไรเท่านั้นเองครับ...ขอบคุณครับขอให้หยิบฉวยมาเร็วๆ ไปตอนที่ขายังพอมีแรงเถอะครับ....

หลงทาง

เช้าวันที่ 2 มิ.ย.55 ตีห้าเศษเราพร้อมจะเดินทาง เธอ..เดินออกมาทักทายเราจึงได้แลกเงินด่องไว้ใช้กลางทางคนละเล็กละน้อย..คิดว่าจะหาแลกเอาข้างหน้าเกรงว่าเธอจะกดราคาค้ากำไร จากนั้นเราก็จากไปโดยยึดเส้นทางหมายเลข 12 เป็นหลัก จนกระทั่งไปบรรจบกันเส้นทางหมายเลข 15 (โอจิมินห์โร๊ด) เราเลี้ยวซ้ายมุ่งทางเหนือเที่ยวชมป่าและไต่เขาตามตะเข็บชายแดนเวียต-ลาวต่อไป.....โฮจิมินห์โร๊ด..เป็นเส้นทางหลักสายหนึ่งจากเวียตนามเหนือ-เวียตนามใต้ เป็นถนนที่ห่างไกลความเจริญเพราะส่วนมากจะเลาะตามแนวชายแดนขึ้นเข้าป่าเป็นส่วนใหญ่ (ถ้าผมสื่อมาผิดต้องขออภัย เป็นความเข้าใจของผมเอง)

หลงทาง

อากาศยามเช้าเย็นสบาย สายหมอกยังหนาแน่น.....

หลงทาง

ทุกคนยังตื่นเต้นกับภาพที่เห็นหลังหมอกม่าน....

หลงทาง

เราปั่นช้าๆ ดูให้นานๆ ซึมซับให้มากๆ บันทึกภาพเยอะๆ ....เพราะไม่มีโอกาสจะมาได้บ่อยนัก..

หลงทาง

ไม่ช้าไม่นานเราก็ผ่านมาถึงทางบรรจบหมายเลข 15 ซ้ายขึ้นเหนือฮานอย...ขวาลงใต้โฮจิมินห์ซิตี้..

หลงทาง

ลังเลอยู่นาน พอดีมีคนผ่านมาจึงได้ถามไถ่ เขาชี้ไปซ้ายขึ้นเนินสูงๆ ....

หลงทาง

พอพ้นเนินไหลลงเล็กน้อยก็พบกับแท่งปูนปริศนา....หรือว่าฝรั่งเศสทิ้งไว้ไม่ยอมเก็บ... ชาวเวียตนามใช้ควายลากซุงแทนช้างแล้วหรือนี่...

หลงทาง

ไม่รู้ว่าชาวเวียตนามเขามีประเพณีแรกนาขวัญเหมือนบ้านเรารึเปล่า?....พระโค..กินอะไร? น้ำท่าบ้านเขาทำไมมีมากจัง ทำนากันปีละกี่รอบล่ะเนี่ย...

หลงทาง

เพลิดเพลินจนสุขใจแล้วเราก็ไปต่อ...

หลงทาง

ผ่านมาหลายหมู่บ้าน ความสวยงามและอาชีพย่อมแตกต่างกันไป โบสถ์สูงมองเห็นแต่ไกลสวยงามอีกแบบ...

หลงทาง

ตะวันรอนอ่อนแสง เรี่ยวแรงก็ถดถอย คงต้องพักนอนที่นี่แหละ ม.เฮืองเค....

หลงทาง

ค้นหาอยู่นาน ได้ที่พักใกล้ปอดเมืองบึงใหญ่น้ำใสตกแต่งสวยงาม ค่าที่พัก 9 เหรียญยูเอส./ห้อง/คืน เตียงเดี่ยว 1 ห้อง, คู่ 1 ห้อง มีแอร์พัดลม ทีวี. ตู้เย็นไม่มีข้าวหากินเอง...เนื่องจากเป็นวันหยุด เงินด่องที่แลกมาหมดลงพอดี อ.สันติ บอกยังมีอีกที่เราเดินหาร้านขายทอง...เยื้องโรงแรมฝั่งตรงข้ามมีร้านทองอยู่แห่ง เข้าไปขอแลกเงินด่อง 100 เหรียญ เขาให้มา 2 ล้าน 6 พันกับ 5 ร้อยด่อง ต่างคนต่างแลก ทุกคนอบอุ่นเพราะมีทุนแล้วคนละสองล้านกว่าๆ...(ใครอยากรวยเชิญที่เวียตนามครับ) ...การเดินทางวันที่สอง..จากที่พักของวันวานถึง ม.เฮืองเค ได้ระยะทาง 68 กม.ทางกว้าง ทางเรียบ เนินสูง-ต่ำประปรายแต่เป็นระยะยาวๆ วันนั้นอากาศร้อนมากครับ แล้วทุกคนก็หลับสบายจนถึงรุ่งเช้า...