เสือคันเก่า เข้ากัมพูชา ลาว เวียต...

[หลงทาง]

ตื่นตอนเช้าปั่นไปตามเส้นทางที่หมายตา ทางหลวงหมายเลข 6 ถนนสายนี้บ้านเรือนค่อนข้างห่างท้องเริ่มหิวมองหาร้านขายข้าวยังไม่มีวี่แววใดๆ..ท้องเบาไว้จะได้ปั่นไวขึ้น..

[หลงทาง]

ถึงทางแยกเลี้ยวซ้ายป้ายบอกจอม 137 ปั่นไปหิวไปเมื่อไรจะถึงร้านค้า...เจอไรขอกินก่อนนะครับ ไม่ว่ากันก็มันหิวนี่...

[หลงทาง]

ถึงทางแยกเลี้ยวซ้ายป้ายบอกจอม 137 ปั่นไปหิวไปเมื่อไรจะถึงร้านค้า...เจอไรขอกินก่อนนะครับ ไม่ว่ากันก็มันหิวนี่...(ขอโทษครับลงภาพผิดอีกแล้ว)

[หลงทาง]

พอดีมีรถบัสจอดที่บ้านไม่มีชื่อ อยู่เดียวโดดๆ ริมทางหม้อข้าววางเรียงรายกับอีกหลายๆ ถังน้ำแข็ง สิบโมงฝ่าๆ ขาเริ่มจะอ่อนร่องลงไปสั่งอาหารทันทีอิ่มแล้วค่อยคุย จึ่งรู้ว่าเจ้าของร้านผู้ชายเป็นคนในพื้นที่แต่พูดได้หลายภาษาทั้งไทย ลาว เวียต เคยทำงานแถวๆ ปทุมหลายปีคุยดีสนุกสนาน ก่อนจากจ่ายเงินค่าข้าวพะโล้ 1 ชิ้นหมู กับ 1 ฟองไข่ไก่ 50 บาทไทยไม่แพงนะ...อื่ม..ถ้าเอาออกมาคืนได้ก็จะเอาออกคืนซะ จุดนี้คือที่พักรถให้ผู้โดยสารกินข้าวและทำธุระส่วนตัวริมทาง...

[หลงทาง]

บ่ายแก่ๆ เห็นเมฆกลุ่มใหญ่อยู่ไกลๆ ด้านฝั่งไทยหนึ่งใจสองคิด..โดนฝนบ้างก็ดีจะได้คลายร้อน..หรือโดนฝนแล้วจะหนาว มองอะไรไม่เห็นเพราะมืดค่ำ..

[หลงทาง]

จากท้องทุ่งเริ่มเห็นมีป่าชายเขา อากาศเริ่มเย็น ลมเริ่มแรง แดดเริ่มอ่อน อลเวงไม่ถึงซักที ผิดทางหรือเปล่าหนอ..มองป้ายข้างทางก็ถูกนี่นา..สงสัยอยู่นิดนึง เราจะออกช่องสะงำ..ทำไมกัมพูชาเขาเขียนว่าช่องจอม...

[ซาเล้งสีแดง]

-เห็นภาพที่ พี่อุทัย สื่อออกมา เห็นถึงมิตรภาพจากใจบริสุทธิ์ไร้พรมแดน อยากให้ทุกที่ในโลกมีแต่สันติภาพจริงๆเลยครับ

[หลงทาง]

สาวน้อยก่อนออกชายแดนเธอขายน้ำหวานริมทาง คุยเก่งมากเสียดายที่เราไม่รู้เรื่อง ถามโน่น ถามนี่ เราบอกไม่รู้เธอก็พยายามอธิบายแล้วเราก็ไม่รู้เหมือนเดิม เธอหัวเราะสนุกสนานเมื่อเห็นคนแก่ทำหน้างงๆ .....ถึงทางแยกเข้าอันลองเวง เราตรงข้ามด่านก่อนมืด พอถึงตีนเขาอีก 5 โลจะถึงด่าน ตม.ฝนนั้นก็ตกจริงๆ ตกหนักรุนแรงฟ้าร้องฟ้าแลบน่ากลัวมาก โทรศัพท์ กล้องถูกปิดตายเก็บซ่อนกลัวโดนน้ำฝนปั่นขึ้นถึงด่านฝนก็ยังไม่หยุดยื่นเอกสารข้ามทั้งสองด่านสะดวกเพราะ จนท.เห็นใจมั้ง ประทับตราจึ้กๆ ส่งคืน...แล้วจึงได้ถามถึงชื่อช่องข้าม ทราบว่าฝั่งไทยเรียกช่องสะงำ..ฝั่งกัมพูชาเรียกช่องจอม ณ จุดที่เรายืนอยู่ตรงนี้..แล้วไทยเรียกช่องจอม (พื้นที่บุรีรัมย์) ฝั่งกัมพูชาเรียกว่า....จำไม่ได้.จากนั้นเราก็ไหลลงมาพร้อมกับสายฝนที่พรมพรำฝ่าความมืดมิดต้องติดไฟส่องทาง ถึง บ.แซร์ไปร์ พบรีสอร์ทสั่งกินมาก่อนแล้วนอนตามหลัง อิ่มแล้วก็นอนแก้หนาวซะ รุ่งเช้าค่อยว่ากันใหม่...

[หลงทาง]

ขอบคุณครับ อ้ายซา...ผมก็อยากให้โลกนี้มีแต่ความรัก ความผูกพันธ์ด้วยจิตที่เอื้ออาทร........ภาพอีกหนึ่งมุมครับ...

[หลงทาง]

หลังจากข้ามฝั่งไทยแล้วก็ไม่ค่อยได้ถ่ายภาพเลย ปั่นไปนอนตากแดดอยู่ธาตุพนม 1 วัน และ 31 พ.ค.55 เดินทางต่อข้ามลาว-เวียต ครับ มีภาพสวยๆ มาอวดมากมายเลยครับกับเส้นทางที่ไม่ค่อยจะมีใครๆ ไปกันหรือเปล่าไม่แน่ใจ....

[หลงทาง]

คติธรรม..สอนโลก..........

[พลาย]

กำลังเพลินๆ หนังขาดตอนซะแล้ว มาต่อไวๆนะครับ

[หลงทาง]

ขอโทษครับเครื่องผมหยุดทำงานเอาดื้อๆ .......วันที่ 31 พ.ค.55 เหลือเพียง 4 คน มีผม..อ.สันติ อ.แอ็ด และ อ.นุ ออกเดินทางกันตอนตีห้า เป้าหมายอยู่ที่ ม.ยมลาด แขวงคำม่วน สปป.ลาว ข้ามด่าน ตม.นครพนม ระยะทาง 54 กม.วันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มอย่างไงต้องโดนฝนแน่และจริงดังที่คิด เหลือระยะทางอีก 20 กม.ก่อนถึง ฝนเทลงมาดั่งฟ้ารั่ว ลืมเกียร์ถอยเสือทุกตัวทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่สะทกสะท้านต่อฟ้าดิน ถึง ตม.ยื่นเอกสารข้ามด่านทันทีไปกับเรือโดยสารเที่ยวแรก 08.30 ถึงตอนข้ามฝั่งหนักกว่าเหนื่อย แบกรถพร้อมสัมภาระขึ้นลงฝั่งทั้งไทย-ลาว ประทับตราเรียบร้อยฝนยังพรมพรำ อ๊ะ..หาข้าวกินก่อน ร้านอาหารใกล้ด่านข้าวราดแกงคนละจานๆ ละ 80 บาท ต้องรีบดื่มน้ำตามทันที(ข้าวติดคอ) จากนั้นมุ่งหน้าไปตามถนนหมายเลข 12 ปั่นรถฝ่าสายฝนก็ดีนะครับเย็นชุ่มฉ่ำตลอดทาง ถึงกระนั้นเราต้องหยุดถ่ายรูปกันไปเป็นระยะๆ เพราะวิวทิวทัศน์ยามนั้นสวยงามเกินพรรณากับสายตาที่มองเห็น กล้องน้อยทำหน้าที่เต็มสูบซ้าย ขวา หน้า หลัง หลุดมือบ้างไม่เป็นไรถ้าไม่พัง...

[หลงทาง]

บ้างหยุดมอง บ้างจ้องหามุมเพราะหลบสายฝน.....

[หลงทาง]

การเดินทางช้ามากๆ แต่ก็มีความสุข สุขจนแทบจะสุก...