Centralบางนา ชวนฝึกปั่นทางไกล 100 กม. กรุงเทพฯ-อมตะนคร ครั้งที่1 วันอาทิตย์ที่ 15/07/2555 ล้อหมุน 07.30น.

[เฮียฮ้อ36]

เฮียฮ้อครับ ผมอ่านแล้วเรื่องการเดินทางมาจุด start ผมสรุปให้แบบนี้นะครับ (เนื่องจากบ้านผมอยู่ใกล้เซ็นทรัล บางนา)

๑. ใครที่อยู่ไกลจุดสตาร์ท แล้วอยู่แนว BTS ให้ขึ้น BTS แล้วลงสถานีอุดมสุข หรือ บางนาก็ได้ จากนั้นขี่มุ่งหน้าสู่ถนนบางนา-ตราด ประมาณ 5 กม.(มั๊ง) เซ็นทรัล บางนา อยู่ซ้ายมือ

๒. เรื่องที่จอดรถ มีให้เลือกแบบนี้ครับ ขับมาถึงเซ็นทรัล บางนา เลี้ยวซ้ายเข้าไปเลย ตรงไปตลอดไม่ต้องเข้าตึก อยู่เลนซ้าย ตรงไปจนถึงวงเวียน ให้จอดรถรอบวงเวียน หรือบริเวณใกล้เคียงได้เลย พื้นที่เยอะมาก ไม่ต้องรับบัตรอะไรทั้งนั้น ผมจอดประจำ ล็อครถให้เรียบร้อย อย่าวางกระเป๋า หรือทรัพย์สินล่อตา อาจโดนทุบกระจก ไม่ใช่แค่ที่นี่ ที่ไหนก็โดนทุบกระจกได้ ถ้าวางทรัพย์สินล่อตาโจร ส่วน Big C ไม่น่าจะได้ เพราะห้างยังไม่เปิด แล้วถ้าจอดประทับตราไ้ด้แค่ 3 ชั่วโมงเท่านั้น กลับมาถึงค่าจอดรถบาน

๓. ถ้าเซ็นทรัล บางนาเต็ม ให้ ขับเลยขึ้นไปนิดเดียว ซ้ายมือเหมือนกัน สำนักเขตบางนา ข้างตึก index living mall ด้านหน้าจอดได้เหมือนกัน

๔. ตรงนี้ผมแนะนำว่าดีที่สุด มีสมาชิกเขียนไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ภายในสนามกีฬาภูติอนันต์ ถ้ามาจากสี่แยกบางนามุ่งหน้าสมุทรปราการ ผ่านสถานี BTS บางนา (หน้ากรมอุตุฯ) ชลอช้าไว้จนเจอปั๊มบางจาก ทางเข้าสนามกีฬาติดกับปั๊มเลย อย่าขับเร็วมันจะเลย เพราะทางเข้าติดปั๊มเลย เข้ามาตรงมาตามทางเรื่อยๆ จะเจอสวนสุขภาพ อยู่็ขวามือ ที่จอดรถเพียบในบริเวณนั้น จอดแล้วขี่ออก ซ.ลาซาล ตัดออกที่ถนนบางนา-ตราดซอย 4 แล้ว u turn ที่แยกบางนา มุ่งหน้าเซ็นทรัล จากจุดนี้ห่างเซ็นทรัลประมาณ 5 กิโลเมตร

๕. มาจอดบริเวณหมู่บ้านผม ซอยลาซาล 24 หมู่บ้านลาซาลเพลส ไม่ไกลจากสนามกีฬาภูติอนันต์ บ้านผมอยู่ติดสวนหย่อมของหมู่บ้าน พอมีที่ว่างๆ แต่ถ้าพร้อมใจกันมา คิดว่าไม่น่าจะพอ เพราะว่าวันอาทิตย์ คนในหมู่บ้านส่วนมากอยู่บ้าน รถจึงค่อนข้างเยอะ แต่คิดว่า 4-5 คันมีแน่

ูุ๖. หลังตลาดดวงพลอยในซอยลาซาล อันนี้ก็เพียบ จอดได้ทั้งวัน เลี้ยวออกมาก็เป็นเซ็นทรัลแล้ว ส่วนโรงเรียนลาซาลไม่น่าจะได้ เค้าปิดโรงเรียนวันอาทิตย์

เอาเป็นว่าใครเอารถมา หาที่จอดไม่ได้ โทรหาผมละกัน 081-929-4176 สำคัญที่สุด ไม่ว่าจอดที่ไหนก็ตาม อย่าวางกระเป๋าหรือของล่อตาอะไรทั้งนั้น อย่าคิดว่าเป็นกระเป๋าเปล่าๆ ไม่มีทรัพย์สิน เพราะโจรมันไม่รู้ มันทุบไว้ก่อน ให้มันมองเข้าไปแล้วเห็นแค่เบาะรถ เป็นจบ

ในส่วนของเรื่องที่จอดรถ ให้โทรหาผมละกัน อย่ามาเขียนถามในกระทู้นะ ผมไม่ได้เปิดคอมฯ ตลอด แต่ไม่รู้ผมจะไปได้เปล่า เพราะส่วนมากวันอาทิตย์ผมต้องไปบ้านแม่ผมที่สาธร

ขอบคุณคุณทะเลมากๆครับ
ผมเช็คแล้ว
เซ็นทรัลบางนาจอดรถได้ตั้งแต่เช้า ที่จอดรถเพียบ
สัญญาณไฟสีเขียว จอดฟรีครับ
บริเวณสํญญาณไฟสีฟ้าคิดเป็นชม. จอดให้ถูกนะครับ
บิ๊กซีรับบัตรจอดรถ 08.00น. คิดค่าจอดเป็นชม.ครับ

[e21smn]

จอดรถ ในโรงเรียน ลาซาน ภายรั้วโรงเรียน ปลอดภัย แต่ตากแดด หน่อย จอดแล้ว ขี่จักรยานทะลุซอย ออกมา เซ็นทรัลพอดิบพอดี... ขอแนะนำ ว่า ควรไปอ่างศิลา มากกว่า..ไปอมตะ ไม่ค่อยเหมาะ..แต่ ก็เอาเหอะ ครั้งนี้ เบาะๆไปก่อน..ครั้งต่อไป "อ่างศิลา" จะมี ผอ.รร ที่อ่างศิลามาขอเข้าร่วมปั่นในกุ่มด้วย ท่านบอกผมไว้นานแล้ว อยากปั่น อยากเป็นเจ้าภาพ จัดเลี้ยงที่โรงเรียนที่ท่า่นเป็น ผู้อำนวยการ ด้วยเลย

เรื่องเพิ่งระยะทางเกินกว่า 100 โล ตามที่ผมได้ออกความเห็นไว้แล้วไม่น่าทำครับ

น้องใหม่เพิ่งเริ่มปั่น 100 โลนี่มันไกลโครตนะครับ ไกลกว่านี้จะหลบไปหาทริปที่เหมาะุสมอื่นๆ

แนวคิดเฮียฮ้อ ตามซื่อกระทู้
"ชวนฝึกปั่นทางไกล 100 กม. กรุงเทพฯ-อมตะนคร ครั้งที่1"
คือฝึกปั่นทางไกลให้น้องใหม่ผ่านร้อยโล century challenge
ขาแข็งมาร่วมงานนี้ควรแยกเป็นครูฝึก (น่าจะมีสัญลักษณ์ชัดเจน)
โดยมีหน้าที่...
หัวลาก Max 25 km/h (20-25km/h)
คุมแถวเพื่อความปลอดภัย
บล็อคทางแยก
ประกบขาอ่อน - ผ่าน 10-15 โลก็แยกออกแล้วครับ
ปฐมพยาบาลขั้นต้นเมื่อมีอุบัติเหตุ
และให้กำลังใจคนหน้าใหม่ในวงการ

+1

[e21smn]

ขออนุญาติออกความเห็นเล่าอดีตอันไม่นานต่อครับ
วันแรกที่ปั่นจักรยานประมาณเดือน พย ที่ผ่านมาสาเหตุจากน้ำท่วมเลยจะปั่นจักรยานไปดูน้ำตามที่ต่างๆเพื่อประเมินสถานการ์ณว่าจะมาถึงบ้านตรูมั้ยฟะ
หลังจากนั้นเริ่มสนุกเพราะไปง่ายเข้าถึงทุกพื้นที่รวมถึงมาอ่านเว็บนี้เลยได้แรงจูงใจในการปั่น วันแรกๆปั่นจากบ้านไปมีนบุรีได้ 9 กม. ดีใจมากและคิดว่าไกลมากๆเพราะเหนื่อยมาก(ปั่นแบบไม่มีหลักการ จะเรียกว่าถีบจักรยานก็ได้) เลยถ่ายรูปไมล์ไว้ เป็นที่ระลึกเมล์ไปอวดเพื่อนอีกตะหาก

หลังจากนั้นก็ปั่นเป็นบ้าเป็นหลังขยับเป็น 20 กม 30 กม จนถึง 100 กม ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมงปั่นคนเดียวไปเรื่อยๆมีความรู้สึกว่าปั่นยากมาก ลมแรงและเหนื่อยๆสุดๆ

[Dhandranunda]

ถนนเส้นบางนา-ตราดจะบล็อคไหวเหรอ ยังไงระมัดระวังอันตรายอย่าประมาทนะครับ ทางที่ดี ไฟเขียวก็ไป ไฟแดงก็หยุดรอกันเป็นแถวเป็นขบวนดีที่สุด สำคัญเรื่องทางเบี่ยง ทางแยก ทางร่วม

[e21smn]

ต่อนะ
คราวนี้ปีกกล้าขาแข็งอยากไปทางไกลกับเขาบ้าง พอดีทาง TCHA ปั่นจากเซ็นทรัลบางนาไประยอง โดยวันแรกพักที่พัทยาระยะทางวันแรกประมาณ 120 กม เลยไปร่วมกับเขา ยอมรับว่ากังวลและประหม่าไม่มั่นใจตัวเองมากๆกลัวไปไม่ถึง มาเจออีตาไบชุนมาแบบมั่นใจเต็มร้อยยิ่งกลัวไปใหญ่
พอเริ่มปั่นอีตาไบชุน Single Speed ควบยังกะม้าออกนำไปเรื่อยๆตามไม่ค่อยทันเลยคิดในใจว่าถึงแค่บางพลีตรูคงต้องหันหลังกลับแท็กซี่แหงๆเลย แต่จริงๆแล้วพอปั่นเข้ากลุ่มแบบตามกันไปเรื่อยๆในระดับที่ไกล้เคียงกันพบว่า มันไม่เหนื่อยเหมือนปั่นคนเดียวเลยฟะสนุกที่ได้คุยโม้และเหมือนมันไหลไปเรื่อยๆ นั้นก็คือหัวลากเขาลากเราไปและถ้าเราตามแถวอยู่ตลอดมันจะมีแรงดูดไปเรื่อยๆนั่นเอง ดังนั้นคำว่ากลัวไปไม่ถึงเริ่มหายไปเปลี่ยนเป็นคำว่าถึงกี่โมงแทน
อันนี้คือ การปั่นตามกันไปเรื่อยๆตามหัวลากเราจะไม่เปลืองแรงมากนักเพื่อนๆที่กังวลใจไม่ต้องห่วง ถ้าหัวลากเราเป็นลมตายไปเราก็หาหัวลากใหม่แทน

หลังจากนั้นอุปสรรคต่อมาเริ่มมาเกาะกินทำให้ผมปั่นแบบอาจจะไปไม่ถึง.....นั้นคืออยู่ดีๆแรงขามัยหมดไปดื้อๆ เพราะไม่ได้กินข้าวเช้ามาเพราะเขาออกตั้งแต่เช้าและเราอยู่ไกลกว่าจะมาถึงเขาก็จะออกแล้ว เอาไงดีฟะ พอดีถึงจุดพักก็เลยเติมพลังพร้อมซ่อนหนมปังไว้แอบบกินคนเดียวอีกตะหาก เดี๋ยวอีตาไบชุนมาแย่ง
อันนี่คือ กองทัพเดินด้วยท้องกินให้อิ่มนะครับ แต่อย่ากินจนจุกเดี๋ยวปั่นไม่ออก 20 กม. เดี๋ยวก็พักแค่แป้บเดียวเองครับ 20 กม ประมาณ 45 นาทีถึง 1 ชม เท่านั้นเองก็ได้พักแล้ว

เมื่อท้องอิ่มอุปสรรคต่อมาคือ ร้อน แดดบ้านเราร้อนมากถ้าเราซื้อเนื้อสดแล้วถือมาพอถึงบ้านอาจจะได้เนื้อแดดเดียวแทน ดังนั้นเพื่อป้องกันตัวเรากลายเป็นเนื้อแดดเดียวอะไรที่กันแดดได้ดีควรจะมีนะครับ พวกผ้าปิดหน้าอะไรประมาณนี้ ผมเองก็ไม่ค่อยได้ใช้ปั่นทีไรกลายเป็นหมีแพนด้าทุกที

สุดท้ายก็ไปถึงพัทยาได้โดยไม่รู้ตัวแต่หนุกมากๆครับ หลังจากนั้นก็ไปร่วมปั่นมากมายเหมือนกันเพราะมันท้าทาย ได้ 9 กม วันแรกจะเอา 20 กม ได้ 20 กม จะเอา 100 กม ผมตั้งใจ จะสะสมให้ได้ 5000 กมใน 1 ปี นี่8 เดือนได้ครบแล้วแต่ไม่รู้จะไปขึ้นรางวัลกับใคร

ดังนั้นเพื่อนๆที่จะร่วมปั่นในทริปนี้ไม่ต้องกังวลนะครับ ถึงทุกคนอยู่แล้ว
1 ร่างกายพร้อม นอนให้พอ นอนไม่พอจะมีตระคริวถามหา
2 รถพร้อมเติมลมให้เหมาะสม มียางในอะหลั่ยอย่างน้อย 1 เส้นเช็คเบรคให้ดีเดี๋ยวได้ยืมคันหน้าเป็นเบรคแทน
3 กินให้อิ่ม มีอะไรติดๆไว้อมๆเคี้ยวๆก็ได้ถ้าตัวเองเป็นคนหิวง่าย
4 อากาศร้อน น้ำในกระติกต้องพอกับการกินของเรา
5 พกบัตรประชาชน บัตรประกันภัย(ถ้ามี) กรุ้ปเลือดเบอร์โทรฉุกเฉินติดไว้ก็ไม่เสียหลาย เบอร์กิ้ก (ถ้ามี) เอามาฝากผมไว้เพราะเป็นของต้องห้าม
6 ตั้งใจว่าปั่นให้ถึงด้วยกันไม่ใช่ปั่นแบบอยากถึงก่อนแบบนี้พบมาหลายคนแล้วไปไม่กี่ กม แรงหมด หันหลังกลับ
ขอให้มีความสุขทุกคนครับ คิดอะไรออกจะเขียนมาอีก

[e21smn]

ถนนเส้นบางนา-ตราดจะบล็อคไหวเหรอ ยังไงระมัดระวังอันตรายอย่าประมาทนะครับ ทางที่ดี ไฟเขียวก็ไป ไฟแดงก็หยุดรอกันเป็นแถวเป็นขบวนดีที่สุด สำคัญเรื่องทางเบี่ยง ทางแยก ทางร่วม

เห็นด้วย ไปแบบไม่รีบดีกว่าครับ

[bichun@sanook.com]

ว่าแต่ เฮียฮ้อ ขณะนี้ ผู้ร่วมปั่น เกือบ40คน แล้ว
เหลือเวลาอีก 11 วัน จะรับเพิ่มอีกไหม แล้วแต่เฮีย

(บูรพาไม่ท้อ เฮียฮ้อจัดให้) อันนี้ เอาเป็นสโลแกนก็แล้วกัน
ชื่อทริปอะไรก็ได้ แล้วแต่เฮียฮ้อ

[KeawZila]

ต่อนะ
คราวนี้ปีกกล้าขาแข็งอยากไปทางไกลกับเขาบ้าง พอดีทาง TCHA ปั่นจากเซ็นทรัลบางนาไประยอง โดยวันแรกพักที่พัทยาระยะทางวันแรกประมาณ 120 กม เลยไปร่วมกับเขา ยอมรับว่ากังวลและประหม่าไม่มั่นใจตัวเองมากๆกลัวไปไม่ถึง มาเจออีตาไบชุนมาแบบมั่นใจเต็มร้อยยิ่งกลัวไปใหญ่
พอเริ่มปั่นอีตาไบชุน Single Speed ควบยังกะม้าออกนำไปเรื่อยๆตามไม่ค่อยทันเลยคิดในใจว่าถึงแค่บางพลีตรูคงต้องหันหลังกลับแท็กซี่แหงๆเลย แต่จริงๆแล้วพอปั่นเข้ากลุ่มแบบตามกันไปเรื่อยๆในระดับที่ไกล้เคียงกันพบว่า มันไม่เหนื่อยเหมือนปั่นคนเดียวเลยฟะสนุกที่ได้คุยโม้และเหมือนมันไหลไปเรื่อยๆ นั้นก็คือหัวลากเขาลากเราไปและถ้าเราตามแถวอยู่ตลอดมันจะมีแรงดูดไปเรื่อยๆนั่นเอง ดังนั้นคำว่ากลัวไปไม่ถึงเริ่มหายไปเปลี่ยนเป็นคำว่าถึงกี่โมงแทน
อันนี้คือ การปั่นตามกันไปเรื่อยๆตามหัวลากเราจะไม่เปลืองแรงมากนักเพื่อนๆที่กังวลใจไม่ต้องห่วง ถ้าหัวลากเราเป็นลมตายไปเราก็หาหัวลากใหม่แทน

หลังจากนั้นอุปสรรคต่อมาเริ่มมาเกาะกินทำให้ผมปั่นแบบอาจจะไปไม่ถึง.....นั้นคืออยู่ดีๆแรงขามัยหมดไปดื้อๆ เพราะไม่ได้กินข้าวเช้ามาเพราะเขาออกตั้งแต่เช้าและเราอยู่ไกลกว่าจะมาถึงเขาก็จะออกแล้ว เอาไงดีฟะ พอดีถึงจุดพักก็เลยเติมพลังพร้อมซ่อนหนมปังไว้แอบบกินคนเดียวอีกตะหาก เดี๋ยวอีตาไบชุนมาแย่ง
อันนี่คือ กองทัพเดินด้วยท้องกินให้อิ่มนะครับ แต่อย่ากินจนจุกเดี๋ยวปั่นไม่ออก 20 กม. เดี๋ยวก็พักแค่แป้บเดียวเองครับ 20 กม ประมาณ 45 นาทีถึง 1 ชม เท่านั้นเองก็ได้พักแล้ว

เมื่อท้องอิ่มอุปสรรคต่อมาคือ ร้อน แดดบ้านเราร้อนมากถ้าเราซื้อเนื้อสดแล้วถือมาพอถึงบ้านอาจจะได้เนื้อแดดเดียวแทน ดังนั้นเพื่อป้องกันตัวเรากลายเป็นเนื้อแดดเดียวอะไรที่กันแดดได้ดีควรจะมีนะครับ พวกผ้าปิดหน้าอะไรประมาณนี้ ผมเองก็ไม่ค่อยได้ใช้ปั่นทีไรกลายเป็นหมีแพนด้าทุกที

สุดท้ายก็ไปถึงพัทยาได้โดยไม่รู้ตัวแต่หนุกมากๆครับ หลังจากนั้นก็ไปร่วมปั่นมากมายเหมือนกันเพราะมันท้าทาย ได้ 9 กม วันแรกจะเอา 20 กม ได้ 20 กม จะเอา 100 กม ผมตั้งใจ จะสะสมให้ได้ 5000 กมใน 1 ปี นี่8 เดือนได้ครบแล้วแต่ไม่รู้จะไปขึ้นรางวัลกับใคร

ดังนั้นเพื่อนๆที่จะร่วมปั่นในทริปนี้ไม่ต้องกังวลนะครับ ถึงทุกคนอยู่แล้ว
1 ร่างกายพร้อม นอนให้พอ นอนไม่พอจะมีตระคริวถามหา
2 รถพร้อมเติมลมให้เหมาะสม มียางในอะหลั่ยอย่างน้อย 1 เส้นเช็คเบรคให้ดีเดี๋ยวได้ยืมคันหน้าเป็นเบรคแทน
3 กินให้อิ่ม มีอะไรติดๆไว้อมๆเคี้ยวๆก็ได้ถ้าตัวเองเป็นคนหิวง่าย
4 อากาศร้อน น้ำในกระติกต้องพอกับการกินของเรา
5 พกบัตรประชาชน บัตรประกันภัย(ถ้ามี) กรุ้ปเลือดเบอร์โทรฉุกเฉินติดไว้ก็ไม่เสียหลาย เบอร์กิ้ก (ถ้ามี) เอามาฝากผมไว้เพราะเป็นของต้องห้าม
6 ตั้งใจว่าปั่นให้ถึงด้วยกันไม่ใช่ปั่นแบบอยากถึงก่อนแบบนี้พบมาหลายคนแล้วไปไม่กี่ กม แรงหมด หันหลังกลับ
ขอให้มีความสุขทุกคนครับ คิดอะไรออกจะเขียนมาอีก

ครบเครืองจริง ๆ

[ซามูไร 2 ล้อ]

ต่อนะ
คราวนี้ปีกกล้าขาแข็งอยากไปทางไกลกับเขาบ้าง พอดีทาง TCHA ปั่นจากเซ็นทรัลบางนาไประยอง โดยวันแรกพักที่พัทยาระยะทางวันแรกประมาณ 120 กม เลยไปร่วมกับเขา ยอมรับว่ากังวลและประหม่าไม่มั่นใจตัวเองมากๆกลัวไปไม่ถึง มาเจออีตาไบชุนมาแบบมั่นใจเต็มร้อยยิ่งกลัวไปใหญ่
พอเริ่มปั่นอีตาไบชุน Single Speed ควบยังกะม้าออกนำไปเรื่อยๆตามไม่ค่อยทันเลยคิดในใจว่าถึงแค่บางพลีตรูคงต้องหันหลังกลับแท็กซี่แหงๆเลย แต่จริงๆแล้วพอปั่นเข้ากลุ่มแบบตามกันไปเรื่อยๆในระดับที่ไกล้เคียงกันพบว่า มันไม่เหนื่อยเหมือนปั่นคนเดียวเลยฟะสนุกที่ได้คุยโม้และเหมือนมันไหลไปเรื่อยๆ นั้นก็คือหัวลากเขาลากเราไปและถ้าเราตามแถวอยู่ตลอดมันจะมีแรงดูดไปเรื่อยๆนั่นเอง ดังนั้นคำว่ากลัวไปไม่ถึงเริ่มหายไปเปลี่ยนเป็นคำว่าถึงกี่โมงแทน
อันนี้คือ การปั่นตามกันไปเรื่อยๆตามหัวลากเราจะไม่เปลืองแรงมากนักเพื่อนๆที่กังวลใจไม่ต้องห่วง ถ้าหัวลากเราเป็นลมตายไปเราก็หาหัวลากใหม่แทน

หลังจากนั้นอุปสรรคต่อมาเริ่มมาเกาะกินทำให้ผมปั่นแบบอาจจะไปไม่ถึง.....นั้นคืออยู่ดีๆแรงขามัยหมดไปดื้อๆ เพราะไม่ได้กินข้าวเช้ามาเพราะเขาออกตั้งแต่เช้าและเราอยู่ไกลกว่าจะมาถึงเขาก็จะออกแล้ว เอาไงดีฟะ พอดีถึงจุดพักก็เลยเติมพลังพร้อมซ่อนหนมปังไว้แอบบกินคนเดียวอีกตะหาก เดี๋ยวอีตาไบชุนมาแย่ง
อันนี่คือ กองทัพเดินด้วยท้องกินให้อิ่มนะครับ แต่อย่ากินจนจุกเดี๋ยวปั่นไม่ออก 20 กม. เดี๋ยวก็พักแค่แป้บเดียวเองครับ 20 กม ประมาณ 45 นาทีถึง 1 ชม เท่านั้นเองก็ได้พักแล้ว

เมื่อท้องอิ่มอุปสรรคต่อมาคือ ร้อน แดดบ้านเราร้อนมากถ้าเราซื้อเนื้อสดแล้วถือมาพอถึงบ้านอาจจะได้เนื้อแดดเดียวแทน ดังนั้นเพื่อป้องกันตัวเรากลายเป็นเนื้อแดดเดียวอะไรที่กันแดดได้ดีควรจะมีนะครับ พวกผ้าปิดหน้าอะไรประมาณนี้ ผมเองก็ไม่ค่อยได้ใช้ปั่นทีไรกลายเป็นหมีแพนด้าทุกที

สุดท้ายก็ไปถึงพัทยาได้โดยไม่รู้ตัวแต่หนุกมากๆครับ หลังจากนั้นก็ไปร่วมปั่นมากมายเหมือนกันเพราะมันท้าทาย ได้ 9 กม วันแรกจะเอา 20 กม ได้ 20 กม จะเอา 100 กม ผมตั้งใจ จะสะสมให้ได้ 5000 กมใน 1 ปี นี่8 เดือนได้ครบแล้วแต่ไม่รู้จะไปขึ้นรางวัลกับใคร

ดังนั้นเพื่อนๆที่จะร่วมปั่นในทริปนี้ไม่ต้องกังวลนะครับ ถึงทุกคนอยู่แล้ว
1 ร่างกายพร้อม นอนให้พอ นอนไม่พอจะมีตระคริวถามหา
2 รถพร้อมเติมลมให้เหมาะสม มียางในอะหลั่ยอย่างน้อย 1 เส้นเช็คเบรคให้ดีเดี๋ยวได้ยืมคันหน้าเป็นเบรคแทน
3 กินให้อิ่ม มีอะไรติดๆไว้อมๆเคี้ยวๆก็ได้ถ้าตัวเองเป็นคนหิวง่าย
4 อากาศร้อน น้ำในกระติกต้องพอกับการกินของเรา
5 พกบัตรประชาชน บัตรประกันภัย(ถ้ามี) กรุ้ปเลือดเบอร์โทรฉุกเฉินติดไว้ก็ไม่เสียหลาย เบอร์กิ้ก (ถ้ามี) เอามาฝากผมไว้เพราะเป็นของต้องห้าม
6 ตั้งใจว่าปั่นให้ถึงด้วยกันไม่ใช่ปั่นแบบอยากถึงก่อนแบบนี้พบมาหลายคนแล้วไปไม่กี่ กม แรงหมด หันหลังกลับ
ขอให้มีความสุขทุกคนครับ คิดอะไรออกจะเขียนมาอีก

...แสดงว่ามีภาคต่ออีก เห็นลงท้ายซะอย่างดี...

[KeawZila]

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=216553 กระทู้ดีมีประโยชน์สำหรับมือใหม่อยากลองเคดริตพี่ เมธา เปรมแสง

[เฮียฮ้อ36]

การออกกำลังกายแบบแอโรบิค
หลายท่านคงทราบดีอยู่แล้วถึงประโยชน์ แต่ก็อยากที่จะนำมาให้อ่านกันอีก ก็เลยไปคัดลอกมาจากThaiclinic.com
การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ

ปัจจุบันนี้ เป็นที่ยอมรับกันแล้วว่า การออกกำลังกายนั้น สามารถช่วยลดอัตราการ เกิดโรคหลายๆอย่างได้ เช่น โรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดสมอง เป็นต้น
นอกจากนั้น การออกกำลังกายยังสามารถนำมาใช้ประกอบการรักษาโรคต่างๆเหล่านี้ นอกจากการรับประทานยาได้อีกด้วย การออกกำลังกายมีหลายอย่างแต่ที่ถือว่ามีประโยชน์ ต่อสุขภาพร่างกายอย่างมาก ก็คือการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มความทนทานของหัวใจและปอด ซึ่งเรามักจะใช้การออกกำลังกายแบบแอโรบิก

การออกกำลังกายแบบแอโรบิกนั้น ไม่ได้หมายความถึงการเต้นแอโรบิก หรือการปั่นจักรยาน แต่เป็นการออกกำลังกายอะไรก็ได้
ที่เราสามารถทำซ้ำๆกันต่อเนื่องได้นานพอ หนักพอและบ่อยพอ นานพอ ในทางการแพทย์เราพบว่าการออกกำลังกายอย่าง ต่อเนื่องติดต่อกัน อย่างน้อย15-20นาที จะได้ประโยชน์ต่อระบบหัวใจและปอดมากที่สุด หนักพอ การวัดความหนักนั้น ไม่ได้วัดจากแรงต้านทานที่กระทำต่อเราขณะออกกำลังกาย แต่จะวัดจากปริมาณออกซิเจน ที่ร่างกายใช้ในขณะออกกำลังกาย


ซึ่งจริงๆแล้ว จะต้องใช้เครื่องมือที่ทันสมัย และยุ่งยากในการวัด แต่เราพบว่า อัตราการเต้นของหัวใจนั้น จะมีความสัมพันธ์กับอัตราการใช้ออกซิเจนนี้ ดังนั้น เราจึงใช้อัตราการเต้นของหัวใจหรือการจับชีพจร มาเป็นต้วช่วยวัดความหนักของการออกกำลังกายแทน โดย


อัตราชีพจรที่เหมาะสมที่สุดของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกนั้น
จะอยู่ในช่วง 60-80% ของอัตราชีพจรสูงสุด
โดยที่ เราอาจจะคำนวณหาอัตราชีพจรสูงสุดของแต่ละคนได้จากสูตร

อัตราชีพจรสูงสุด = 220-อายุ(ปี) หน่วย เป็นครั้ง/นาที


ยกตัวอย่าง เช่น อายุ 30ปี อัตราชีพจรสูงสุดก็จะเท่ากับ 220-30 =190ครั้ง/นาที
ดังนั้น จึงควรออกกำลังกายให้เหนื่อยโดยให้ชีพจรเต้น ประมาณ120-150ครั้ง/นาที
(60-80% ของ อัตราสูงสุด) บ่อยพอ

พบว่าการออกกำลังกายแบบนี้ทำเพียง 3 ครั้งต่อสัปดาห์ ก็ให้ประโยชน์ต่อระบบหัวใจและปอด ดังนั้น เราอาจไม่จำเป็นต้องทำทุกวันก็ได้ จะทำบ่อยกว่านี้ก็ได้ แต่ควรจะมีวันพักอย่างน้อยสัปดาห์ละ 1-2วัน
เพื่อให้ร่างกายได้มีโอกาสพักฟื้นบ้าง และเพื่อช่วยป้องกันการบาดเจ็บอีกด้วย

ดังนั้น จะเห็นว่าการออกกำลังกายแบบแอโรบิกนั้นทำได้ไม่ยากเลยและยังให้ประโยชน์ ต่อสุขภาพร่างกายได้อย่างมากด้วยการออกกำลังกายแบบนี้ที่นิยมกันอย่างเช่น การเดิน การวิ่งเหยาะๆ ว่ายน้ำ ขี่จักรยานเป็นต้น

ท่านอาจจะประยุกต์กิจกรรมอย่างอื่น ให้เข้ากับการออกกำลังกายแบบนี้ได้ โดยขอให้ยึดหลักสำคัญ 3 ข้อดังที่ได้กล่าวมาแล้ว คือ นานพอ หนักพอ และบ่อยพอ
ขอให้ทุกคนโชคดี มีสุขภาพแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจและสนุกสนานกับการออกกำลังกาย เพื่อสุขภาพนะครับ

โดย นพ.ยุทธสิทธิ์ ธนพงศ์พิพัฒน์

[โบ้ ใบตองแห้ง]

ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก หนักลดเกียร์ เพลียก็นอน

คิดถึงครับ

[e21smn]

ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก หนักลดเกียร์ เพลียก็นอน

คิดถึงครับ

อันนี้จริงผมผลัดกันลากกับพี่โบ้ 20-25 ไปเรื่อยๆจากปอยเปตแป้บเดียวถึงเสียมเรียบ แต่จอดพักกันนับครั้งไม่ถ้วน ผลลัพธ์ก็คือถึงเช่นกัน
หนาวนี้พบกันครับเวียงจันทร์-หลวงพระบาง เตรียมแรงไว้เด้อ

[Forest Home Bike]

วันอาทิตย์ที่ 15 ไม่ว่าง เสียดายมากๆๆๆๆ

[เสือเที่ยง]

ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก หนักลดเกียร์ เพลียก็นอน

คิดถึงครับ

อันนี้จริงผมผลัดกันลากกับพี่โบ้ 20-25 ไปเรื่อยๆจากปอยเปตแป้บเดียวถึงเสียมเรียบ แต่จอดพักกันนับครั้งไม่ถ้วน ผลลัพธ์ก็คือถึงเช่นกัน
หนาวนี้พบกันครับเวียงจันทร์-หลวงพระบาง เตรียมแรงไว้เด้อ

เตรียมแรงอย่างเดียวเหรอแล้วเงินต้องเตรียมด้วยป่าว
สำหรับทริปนี้เราสตาร์ทกันที่ใหนครับ