....ใครมีข้อคิด,คำขวัญ,บทกวี,บทเพลง,ฯลฯ ดีดี..เกี่ยวกับการขี่จักรยาน..และอื่นๆ..มาแบ่งปันกันบ้าง..ซิ

[เสือเฮฮา]

เรียน ท่านเสือเฮฮาทราบ

ท่านจะสังเกตเห็นว่า บทร้อยกรองที่ข้าพเจ้า นำมาลงในเว็บนี้
จะมีการเว้นวรรคในส่วนที่ไม่ต้องเว้นวรรค ก็เพื่อความสะดวก
ของผู้อ่านที่ไม่สันทัดการอ่านบทร้อยกรอง เพราะไม่ใช่มีแค่
กลอนแปด แต่มีทั้งกลอนหก กลอนเจ็ด กลอนเก้า กาพย์ยานี

และอาจมีร้อยกรองชนิดอื่นอีก แล้วแต่โอกาสค่ะ จึงเรียนมาเพื่อ
ท่านเสือเฮฮา และผู้อ่านท่านอื่นทราบค่ะ

ขอบคุณค่ะ
ใบกาสะลอง

ขอบคุณจริงๆครับ

[เสือเฮฮา]

คว้ามาจาก ชมรมจักรยานเกาะสมุย เขียนโดย boontan

คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ร่ำรวย
คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จ
แต่คนที่มีความสุขที่สุดในโลกคือ คนที่มีความสบายใจเท่านั้นเอง

ความหมายของความสบายใจ คือ

ชีวิตของคนเรานั้นไม่ยืนยาวนัก
คุณสามารถหาความสุขให้ตัวเองได้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้
ไม่ต้องมุ่งหวังยามแก่เฒ่า ค่อยอยู่อย่างสงบสุขอย่างที่หลายคนเชื่อกัน
เชื่อเถอะ เราจะสามารถมีความสุขที่สุดในโลกได้ ในตอนนี้

ถ้าเราเริ่มจากตัวเราเอง !!!

[ใบกาสะลอง]

คว้ามาจาก ชมรมเกาะสมุย เขียนโดย boontan

คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ร่ำรวย
คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จ
แต่คนที่มีความสุขที่สุดในโลกคือ คนที่มีความสบายใจเท่านั้นเอง

ความหมายของความสบายใจ คือ

ชีวิตของคนเรานั้นไม่ยืนยาวนัก
คุณสามารถหาความสุขให้ตัวเองได้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้
ไม่ต้องมุ่งหวังยามแก่เฒ่า ค่อยอยู่อย่างสงบสุขอย่างที่หลายคนเชื่อกัน
เชื่อเถอะ เราจะสามารถมีความสุขที่สุดในโลกได้ ในตอนนี้

ถ้าเราเริ่มจากตัวเราเอง !!!

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ

[เสือเฮฮา]

พูดถึงเรื่องความสุข(ความเห็นส่วนตัว)
...ความสุขของคนเรา..มันอยู่ที่ความพึงพอใจของแต่ละคน..
ฉะนั้น..ความสุขของแต่ละคนอาจ..ไม่เหมือนกัน...
คนทั่วๆไป..มีความสุขกับการได้ กิน เที่ยว ....เล่น...
คนไม่ธรรมดา..ความสุขอาจจะอยู่ที่การได้ทำงาน..อะไรสักอย่างที่เขาชอบ...
..ดังนั้น...
..เราจะมาสรุปว่า..เขาคนนั้น...ทำงานมากมาย..หามรุ่งหามค่ำ..ทำไมไม่หาความสุขใส่ตัวบ้าง..ก็ไม่ใช่
..ทำไม..เขาคนนั้น..ชอบเลี้ยงนกเขา/..ชอบ..เลี้ยงแมว..เลี้ยงหมา..ฯลฯ..ชอบปั่นจักรยาน เป็นต้น
........................................................................................................
สรุป...แต่..ความสุขของคนทั้งหลายทั้งปวงนั้น..น่าเป็นไปในลักษณะทางด้านบวก(ความดี)..มากกว่าทางลบ(อบาย)
เมื่อเป็นเช่นนี้..ทำไมเราจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม..ของตัวเองบ้าง
..ดังบทกลอน(ไม่ทราบผู้แต่ง) แต่งไว้กินใจ..เหลือเกิน..(อาจจำผิดพลาดบ้าง..ขออภัยครับ)
"เปลวเทียนมลายแท่ง เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ
ชีวิตคนมลายไป เหลือสิ่งใดทิ้งไว้แทน
ชีวิตไร้สาระขณะนี้ ยังไม่สายเกินที่จะแก้ไข
แม้ชีวิตเหลือน้อยลงเพียงใด ยังภูมิใจที่ได้ทำดีทัน
มีคนเห็นหรือไม่เป็นไรเล่า ควรเลือกเอาความดีทีสร้างสรรค์
มีคนเห็นหรือไม่ ไม่สำคัญ ใจเรานั้นรู้ว่าดีเท่านี้พอ"

[ใบกาสะลอง]

ต้องเข้ม และข้น คนขี่ปั่น
ต้องมุ่ง และมั่น หัวใจแกร่ง
ต้องเพียร และพร้อม ยอมลงแรง
รู้ปรับ รู้แปลง กำลังงาน

ให้ครบ ให้คง ธำรงขี่
ให้ได้ ให้ดี เป็นพื้นฐาน
ให้แน่ว ให้เนียน และเนิ่นนาน
ควรค่า จักรยาน ที่ค่าควร

สูรส่องแสง

[เสือเฮฮา]

ขอบคุณ..ใบกาสะลอง มากครับ ที่ทำให้กระทู้นี้มีการเคลื่อนไหวอยู่บ้าง..ขอเชฺิญเสือทุกๆท่านแสดงความคิดเห็นได้นะครับ

[เสือเฮฮา]

ศัตรู 4
"มีบิดา ผู้ซึ่งสะสมหนี้สินไว้ คือ ศัตรู,
มีมารดา ผู้ซึ่งมิได้ประพฤติในความบริสุทธิ์ คือศัตรู,
มีภริยารูปงาม คือศัตรู,
มีบุตรที่ปราศจากความรู้ คือศัตรู"
...หิโตปเทศ..

[เสือเฮฮา]

"ความรู้เป็นเหมือนยาพิษ ในเพราะการที่ไม่ได้ใช้"
"อาหารก็เปรียบเหมือนยาพิษ ในเพราะการไม่ย่อย"
"พระราชสถานก็เปรียบเหมือนยาพิษ แก่คนเข็ญใจ"
"ภริยาสาวก็เปรียบเหมือนยาพิษ แก่สามีชรา"
....หิโตปเทศ....

[เสือเฮฮา]

สวัสดีเช้าวันพฤหัส วันนี้วันพระ..ขออนุญาต นำบทความเล็กๆน้อยๆมาแบ่งกันอ่าน
ตึกยังรู้พัง
สตางค์ยังรู้หมด
แต่ไมตรีอันสวยสด
ไม่มีหมดเหมือนสตางค์

ผู้ชนะไม่เคยท้อถอย
ผู้ท้อถอยไม่เคยชนะ

ความดีเป็นการลงทุนเพียงอย่างเดียว
ที่ไม่เคยทำให้ใครล้มละลาย

ไม่มีคำว่าแพ้หากว่าเราได้เริ่ม
ไม่มีคำว่าอยู่ที่เดิมหากเราได้ค้นหา
ไม่มีคำว่าเป็นที่หนึ่งหากยังต้องพึ่งพา
ไม่มีคำว่าดีกว่าหากว่าเราไม่ตั้งใจ

ไปcopเขามาจ้ะ ไม่ต้องแปลกใจ

[สนั่น อันทเกตุ]

พูดถึงเรื่องความสุข(ความเห็นส่วนตัว)
...ความสุขของคนเรา..มันอยู่ที่ความพึงพอใจของแต่ละคน..
ฉะนั้น..ความสุขของแต่ละคนอาจ..ไม่เหมือนกัน...
คนทั่วๆไป..มีความสุขกับการได้ กิน เที่ยว ....เล่น...
คนไม่ธรรมดา..ความสุขอาจจะอยู่ที่การได้ทำงาน..อะไรสักอย่างที่เขาชอบ...
..ดังนั้น...
..เราจะมาสรุปว่า..เขาคนนั้น...ทำงานมากมาย..หามรุ่งหามค่ำ..ทำไมไม่หาความสุขใส่ตัวบ้าง..ก็ไม่ใช่
..ทำไม..เขาคนนั้น..ชอบเลี้ยงนกเขา/..ชอบ..เลี้ยงแมว..เลี้ยงหมา..ฯลฯ..ชอบปั่นจักรยาน เป็นต้น
........................................................................................................
สรุป...แต่..ความสุขของคนทั้งหลายทั้งปวงนั้น..น่าเป็นไปในลักษณะทางด้านบวก(ความดี)..มากกว่าทางลบ(อบาย)
เมื่อเป็นเช่นนี้..ทำไมเราจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม..ของตัวเองบ้าง
..ดังบทกลอน(ไม่ทราบผู้แต่ง) แต่งไว้กินใจ..เหลือเกิน..(อาจจำผิดพลาดบ้าง..ขออภัยครับ)
"เปลวเทียนมลายแท่ง เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ
ชีวิตคนมลายไป เหลือสิ่งใดทิ้งไว้แทน
ชีวิตไร้สาระขณะนี้ ยังไม่สายเกินที่จะแก้ไข
แม้ชีวิตเหลือน้อยลงเพียงใด ยังภูมิใจที่ได้ทำดีทัน
มีคนเห็นหรือไม่เป็นไรเล่า ควรเลือกเอาความดีทีสร้างสรรค์
มีคนเห็นหรือไม่ ไม่สำคัญ ใจเรานั้นรู้ว่าดีเท่านี้พอ"

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ครับ

[เสือเฮฮา]

โคลงโลกนิติ ...ยังทรงคุณค่าตลอดกาล

ห้ามเพลิงไว้อย่าให้ มีควัน
ห้ามสุริยะแสงจันทร์ ส่องไซร้
ห้ามอายุให้หัน คืนเล่า
ห้ามดั่งนี้ไว้ได้ จึ่งห้ามนินทา


พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา
สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้
เขาสูงอาจวัดวา กำหนด
จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง

รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว
เสมออยู่หอแห่งเดียว ร่วมห้อง
ชังกัน บ่ แลเหลียว ตาต่อ กันนา
เหมือนขอบฟ้ามาป้อง ป่าไม้มาบัง

พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง
โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี
นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา

[เสือเฮฮา]

เคยอ่าน..หนังสือ.."หิโตปเทศ"ไหม.."หิโตปเทศ นั้น..เป็นฉันใด ????
1
หิโตปเทศ
โดย ดร.บุญเสริม บุญเจริญผล


หิโตปเทศเป็นหนังสือที่กล่าวถึงเรื่องของสันดานคนโดยวิธีเล่านิทานซ้อนนิทาน เช่น นิทานเรื่องของคน คนเล่าถึงกา กาเล่าถึงสิงโต สิงโตเล่าถึงนก นกเล่าถึงหงส์ แล้วก็ถอยหลังกลับมาหาคนอีก ก็ดูวกวนดีและสนุกเพลินไปจนลืมไปว่าเรื่องไปถึงไหนแล้ว แต่ความดีของเรื่องอยู่ที่คำสอนและคำที่กล่าวถึงสันดานมนุษย์ด้วยคำที่แสบสะใจ

ดูจากเนื้อความและจากการกล่าวอ้างของผู้เกี่ยวข้อง เชื่อได้ว่าหิโตปเทศเขียนขึ้นครั้งแรกในอินเดีย เมื่อประมาณ พ.ศ. 1200 อาศัยความเชื่อในศาสนาฮินดูผสมพุทธ และ ความเชื่อของชาวบ้านอินเดียในสมัยนั้น โดยไม่ทราบผู้เขียน จากนั้นมีการแปลเป็นภาษาต่างๆหลายภาษา เช่น ภาษาสันสกฤต เยอรมัน ลาติน อาหรับ ยิว อังกฤษ ไทย เป็นต้น เมื่อมีการแปลครั้งหนึ่ง ก็ดัดแปลงกันครั้งหนึ่ง จนไม่รู้ว่าฉบับแท้จริงเดิมเป็นอย่างไร

สำหรับฉบับนี้ ผมคั้นมาจากฉบับภาษาไทยของท่าน เสถียรโกเศศ และ นาคประทีป โดยไม่เล่านิทาน คัดเฉพาะคำกล่าวที่เป็นคติดี เตือนใจได้ ส่วนคำสอนที่ไม่ดี ซึ่งไม่ทราบว่าเลวมาแต่ต้นหรือคนหลังๆมาเติมข้อความที่เลวเข้าไปก็ไม่แน่ใจ เช่น การดูหมิ่นผู้หญิงตามความเชื่อของคนพวกหนึ่งในอินเดียที่นับถือศาสนาที่ไม่ดี (โดยส่วนตัว ผมไม่เชื่อว่าทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดี) อย่างนี้ผมตัดทิ้งไป เพราะคำสอนเหล่านั้นทำให้คำสอนอื่นที่ดีเกิดด้อยค่าขึ้นมาในทันทีที่พบเห็น ยิ่งกว่านั้นผมยังได้ดัดแปลงถ้อยคำที่เข้าใจยากหรือไม่เข้ายุคสมัยให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น การคั้นเรื่องของผมถือหลักคั้นเอาข้อความดีๆที่เป็นประโยชน์มาให้อ่านกัน

ไหนๆใครๆเขาก็ดัดแปลงกันจนไม่เหมือนของเดิมอยู่แล้ว ถ้าผมจะดัดแปลงต่อไปอีกสักครั้ง คงไม่เสียหายมากมาย ซ้ำยังทำให้คำสอนมีค่ามากขึ้นกว่าเก่าอีก ทำให้เกิดความรู้สึกว่าหิโตปเทศมีคุณภาพดี ไม่ใช่ดีๆเลวๆอย่างสมัยดั้งเดิม

ขอเชิญท่านอ่านหาสาระแห่งคำสอนและความคิดที่ดีๆจากหิโตปเทศได้

[เสือเฮฮา]

ณ นาทีต่อไปนี้..ผมขออาสา..คัดลอกหนังสือ หิโตปเทศ มาให้ท่านผู้สนใจ..
อ่าน..ตั้งแต่..เริ่มต้น..บทนำ เลยละครับ
บทนำ
๑.ขอให้ความปรารถนาของสาธุชน จงบรรลุผลสำเร็จด้วยการประสิทธิประสาทของพระธูรชฏี(พระศิวะ)เป็นเจ้าผู้มีรัศมีส่วน ๑ ใน ๑๖ ของพระจันทร์ อยู่ที่พระนลาฎ(อันฉายวาววับ) ดุจหนึ่งประกายฟองสมุทรในแม่ชาห์นวี(แม่น้ำคงคา)
๒.ผู้ตั้งใจสดับหิโตปเทศนี้ ย่อมได้รับความรู้ความชำนาญในการพูดภาษาสันสกฤต,กับการใช้พากย์คำพูดต่างๆทั่วไปและมีความรู้ในนิติศาสตร์
๓.ปราญ์พึงมนสิการถึงวิทยาและทรัพย์ เปรียบประดุจว่ามิรู้จักแก่มิรู้จักตาย,แต่ควรประพฤติอยู่ในสุจริตธรรม เหมือนหนึ่ง(ชีวิตอันร่อแร่ด้วย) ถูกมฤตยูฉวยผมไว้(ใกล้จะตาย)
๔.ระหว่างสรรพทรัพย์ทั้งหลาย ท่านย่อมว่าวิทยาเป็นทรัพย์ประเสริฐแท้,เพราะตลอดกาล ใครจะแย่งเอาไปมิได้ ซื้อขายมิได้ และเป็นสมบัติอันมิทำลาย
๕.อันว่าแม่น้ำไหลมาจากที่สูง ย่อมมาระคนปนกับน้ำในมหาสมุทร ฉันใด, วิทยาอาจทำให้บุคคลร่วมสมาคมกับพระนฤบดี ซึ่งเข้าถึงยากได้โดยแท้,และได้รับผลดียิ่งขึ้นได้ ฉันนั้น

[เสือเฮฮา]

ต่อครับ
๖.วิทยาส่งให้เป็นผู้ประพฤติรอบคอบ,ความประพฤติรอบคอบนำมาให้ถึงความพอดี(กับการงาน),ความพอดีทำให้เกิดทรัพย์, ทรัพย์หนุนให้ประพฤติธรรมสะดวก,และถึงที่สุดก็บังเกิดความสุข
๗.อันว่าศัสตรวิทยา(วิชาเพลงอาวุธ) และศาสตรวิทยา(วิชาหนังสือ) เป็นความรู้ทั้ง ๒ อย่าง ย่อมนำมาซึ่งกีรติศัพท์อุทโฆษ..
๘.เมื่อลวดลายซึ่งขีดเขียนไว้ที่ภาชนะอันได้ทำขึ้นใหม่จะไม่ลบเลือนไป ฉันใด, การแนะนำจรรยาให้แก่ผู้เยาว์วัย โดยใช้ชักนิยายภาษิตเปรียบเทียบ ก็ฉันนั้นซึ่งจะสอนในที่นี้
๙.การผูกมิตร การแตกมิตร การแก่งแย่ง การไมตรีติดต่อ ซึ่งได้คัดเก็บนำข้อความมาจาก คัมภีร์ปัญจตันตระ และจากหนังสืออื่นอีกนั้น ก็ได้นำมาเขียนไว้(ในที่นี่)แล้ว
.........ยังมีพระนครหนึ่งชื่อปาฏลิบุตร ตั้งอยู่เหนือแม่น้ำภาคิรถี(แม่น้ำคงคา) พระนรบดีผู้ปกครองนครนี้มีพระนามว่าท้าวสุทรรศน์ พระองค์เป็นผู้ประกอบด้วยราชจรรยา อันสมควรแก่ผู้เป็นเจ้าเป็นใหญ่ทุกอย่าง มาวันหนึ่งพระราชาพระองค์นี้ได้สดับใครคนหนึ่ง ร่ายโศสก ๒ บท มีความต่อไปนี้
๑๐.ศาสตรวิทยาอันเผยสิ่งลี้ลับ เป็นเครื่องส่องความรู้ทั้งสิ้น ตัดข้อสงสัยเป็นเอนกให้ศูนย์หมด,ผู้ใดไม่มีผู้นั้นก็เป็นบอดโดยแท้
๑๑.ความหนุ่มคะนอง๑ ทรัพย์สมบัติ๑ ความเป็นใหญ่๑ ความไม่ยับยั้งใจ๑ แต่ละอย่างยังสำหรับให้เสียประโยชน์, ถ้า(มีรวมในผู้เดียวบริบูรณ์) ทั้ง ๔ อย่างแล้ว ก็ไม่ต้องกล่าวถึงผลละ..
........เมื่อพระราชาได้สดับดังนี้ ก็รู้สึกอัดอั้นพระหฤทัย ที่พระโอรสของพระองค์เอง ไม่ฝักใฝ่ในการศึกษาศาสตร์ มีแต่จะสาละวนประพฤติอยู่ในทางอันไม่สมควร ทรงพระดำริในพระทัยว่า..

[เสือเฮฮา]

๑๒.มีบุตรที่ไม่มีความเฉลียวฉลาด หรือไม่ประพฤติในทางธรรมจรรยา จะได้รับผลเป็นคุณประโยชน์อะไรเล่า?(เปรียบเหมือนมี) จักษุมืด จะมีประโยชน์อย่างไร? แท้จริงมีไว้ให้รำคาญเท่านั้น
๑๓.ใน(จำพวกบุตรซึ่ง) ยังไม่เกิด๑ (หรือเกิดแต่) ตายไปเสียแล้ว๑ (หรือยังมีชีวิตอยู่ แต่เป็น) บุตรโง่ๆ ทื่อ ๆ๑ สามชนิดนี้ ควรเลือกเอาชนิดตั้นทั้ง๒ แต่ไม่ควรเลือกชนิดที่สุด เพราะจะต้องโทมนัสเดือดร้อนเนื่องด้วยชนิดต้นครั้งเดียว แต่ชนิดสุดจะให้ความโทมนัสเป็นนิรันดร์
๑๔.สงสารวัฏยังหมุนเรื่อยอยู่ ใครเลยเมื่อตายลงแล้วจะไม่ผุดไม่เกิดอีก? แต่จะเกิดก็เกิดเถิด เกิดแล้วทำให้สกุลเจริญขึ้น(นับว่าเกิดมาไม่เสียทีเกิด)
๑๕.ถ้ามารดามีบุตร อันเป็นลูกที่ไม่ควรจดจารึกชื่อลงในบัญชีของเหล่าผู้มีคุณวุฒิได้แล้ว จะเรียกหญิงที่เป็นมาดาบุตรนั้น ว่าเป็นหมันไม่ได้หรือ?
๑๖.ผู้ที่ไม่มีใจตั้งอยู่ในความโอบอ้อมอารี๑ ในสุจริตธรรม๑ ในความกล้าหาญ๑ ในทางที่ได้ประโยชน์วิทยา๑ ก็เป็นแต่มูลคูถของมารดาแท้ๆ
๑๗.มีบุตรที่ฉลาดคนเดียว ย่อมดีกว่าแม้มีบุตรที่โง่เง่าตั้งร้อยคน ดวงจันทร์ดวงเดียวย่อมกำจัดความมืดให้ปราศหายไปได้, แต่ดวงดาวนับร้อย ย่อมไม่ได้เลย