สรุปทริป หาเพื่อน ลุยฝน นอนเกาะ ชมหมอก ณ วังเวียง 23-26 มิถุนายน 2555 (จบแบบ Happy Ending)

[เอส-เมอร์ริด้า]

กลุ่มหน้าคอยอยู่แล้ว คงมีคนเสียค่าปี้ข้ามสะพานกันหลายคน พอข้ามปุ๊ปเสียปี้ปั๊ปเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่ชัยลังเลว่าจะข้ามไปดี หรือเสียค่าปี้ดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

ดูอาการของคนข้ามไปแล้วก็ได้ ว่ามีความสุขแีค่ไหน ผมเลยต้องข้ามตามไปด้วย น้ำเย็นมาก น่าอาบน้ำเลยครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ปั่นมาถึงลำธารแล้ว ถ้าเลี้ยวซ้ายเสียตังค์

[เอส-เมอร์ริด้า]

ปั่นกันมาถึงจุดครึ่งทางแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

มุมไหนๆ ก็สวย

[เอส-เมอร์ริด้า]

อยากมุ่งไปสู่ดินแดนในหุบเขา แต่ทางเข้าลำบากและต้องไปอีก 10 โล คิดว่าคงไม่ทันเวลา ข้างในจะอยู่ในหุบเขาที่สูงตระง่าน 1600 ม. ข้างในคงสวยมากตามจินตนาการ ถ้ามีเวลาคงได้ลุยเข้าไปแน่นอน


ปล. พรุ่งนี้ค่อยมาต่อนะครับ.....ขอให้มีความสุขกับการชมภาพวังเวียงไปด้วยกัน ใครมีรูปก็ลงได้เลยครับ

[หมาน้อยน่ารัก]

มาชมภาพสวยๆ
น่าเสียดายมาเห็นชวนปั่นเมื่อจะไปกันแล้ว ไม่งั้นคงขอติดไปปั่นด้วยสักคน

ภาพนี้น้ำใสดีจังครับ น้ำใสๆ เย็นๆ นี่แหละธรรมชาติ

[bichun@sanook.com]

หัวหน้าทริป คุณเอส เล่าเรื่องและภาพ เอฟเฟ็กขาวดำ ชวนติดตามมากๆ
ขนาดผมกลับมาถึง แผ่นดินไทยแล้ว บรรยากาศ และ เสน่ห์มนต์เขาแห่งขุนเขา ยังติดตาตรึงใจอย่างไม่รู้ลืม
เสือทั้ง 11 ชีวิต ปั่นลุยโคลน ลุยน้ำ ทางลูกรัง แบกจักรยานข้ามแม่น้ำ ไปกินข้าวกลางวันที่ บลูลากูน และ
ภาพที่ลูกทีมและ หัวหน้าทริปคุณเอส พายเรือคายัค ลุยตามกระแสแม่น้ำซอง ที่วังเวียง เป็นภาพที่น่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง

และ 3 เสือ ลุยขึ้นเหนือ ไป หลวงพระบาง เมืองเก่า สถาปัตยกรรมตึกรามบ้านช่อง มีมนต์ขลังมากมาย
ชมสะพานข้ามแม่น้ำคาน ที่ให้เฉพาะ รถถีบ และ มอไซด์ เท่านั้นครับ วิวสวยมาก
กระผมเห็นแม่น้ำคานอ้อมเมืองไปบรรจบกับแม่น้ำโขง ที่หลวงพระบาง ช่างเป็นสิ่งที่มากมาย

คืนแรก ในหลวงพระบาง เที่ยวชมเมืองมรดกโลกครึกครื้น แต่พอสี่ทุ่ม ทุกอย่างเงียบสนิท ร้านอาหารไม่มีเลยอ่ะ

คืน2 ในหลวงพระบาง คุณไก่ ได้พบ ประธานและทีมหลวงพระบางไบค์
และได้ตามพี่ประกอบ และ กระผม เข้าไปสมทบและพูดคุยอย่างเป็นกันเองที่ร้านของทีมงาน

เช้าวันออกจาก หลวงพระบาง 3 เสือ พี่ประกอบ คุณไก่ ผมบุญชัย ล่องเรือแม่น้ำโขง ตั้งแต่เช้าถึงเย็น
เพื่อไปปากแบง แต่เหตุการ์ณกลับ พลิกผัน ตัดสินใจขึ้นเรือ ที่ ท่าซ่วง เพื่อนั่งรถไป เมืองหงสา แขวงไชยะบุรี
และที่นี่ความประทับใจต่างๆ มีไม่สิ้นสุด

อยู่ที่เมืองหงสา 1 คืน ชักจะไม่อยากกลับบ้านซะแล้ว แตกต่างจาก หลวงพระบาง อย่างสิ้นเชิงครับ
เช้าวันรุ่งขึ้น ไปที่ด่านเมืองเงิน (ลาว) 3 เสือ โดยเฉพาะกระผมรู้สึกว่า อาลัยอาวรณ์บางอย่างซะงั้น

[met]

อยู่ที่เมืองหงสา 1 คืน ชักจะไม่อยากกลับบ้านซะแล้ว แตกต่างจาก หลวงพระบาง อย่างสิ้นเชิงครับ
เช้าวันรุ่งขึ้น ไปที่ด่านเมืองเงิน (ลาว) 3 เสือ โดยเฉพาะกระผมรู้สึกว่า อาลัยอาวรณ์บางอย่างซะงั้น

อาลัยอาวรณ์แบบนี้มีไปอีกรอบแน่ครับ ที่หงสาพักทีไหนครับ
เคยไปพักจัมโบ้เกสต์เฮ้าส์ของแหม่มฝรั่งใจดี ตอนนั้นจักรยานล้มแขนห้อยแหม่มใจดีอุตส่าห์เอาผ้าพันคอมามัดคล้องแขนให้
ประทับใจครับ

[bichun@sanook.com]

อยู่ที่เมืองหงสา 1 คืน ชักจะไม่อยากกลับบ้านซะแล้ว แตกต่างจาก หลวงพระบาง อย่างสิ้นเชิงครับ
เช้าวันรุ่งขึ้น ไปที่ด่านเมืองเงิน (ลาว) 3 เสือ โดยเฉพาะกระผมรู้สึกว่า อาลัยอาวรณ์บางอย่างซะงั้น

อาลัยอาวรณ์แบบนี้มีไปอีกรอบแน่ครับ ที่หงสาพักทีไหนครับ
เคยไปพักจัมโบ้เกสต์เฮ้าส์ของแหม่มฝรั่งใจดี ตอนนั้นจักรยานล้มแขนห้อยแหม่มใจดีอุตส่าห์เอาผ้าพันคอมามัดคล้องแขนให้
ประทับใจครับ

ผมพักที่ สุภาพร เกสเฮ้าส์(ชื่อประมาณนี้) มีกาแฟเลี้ยงตอนเช้าด้วยครับ
ตอนกลางคืน เสือไก่ พา พี่เสือประกอบ กับผมไบชุนบุญชัย ปั่นขึ้นผับ ซึ่งอยู่สูงกว่าพื้นดิน 45 องศา
สุดยอดจริงๆครับ ว่าแต่ทำไมถึงจักรยานล้มครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่บุญชัย พี่ไก่ และพี่ประกอบ ได้เที่ยวจนคุ้มจริงๆ การเปลี่ยนเส้นทางได้พบสิ่งใหม่ๆ ที่ไม่เคยพบเจอ เส้นทางนี้สร้างทางเสร็จหมดหรือยังครับ น่าสนใจไปหลวงพระบางเส้นทางนี้เหมือนกัน

เราปั่นเข้ามายังหมู่บ้านที่อยู่ด้านในสุด สภาพบ้านเรือนอยู่อย่างเงียบสงบอย่างมาก ห่างไกลจากเมืองวังเวียง ไม่ค่อยมีใครจะเข้ามาถึงเท่าไรนัก แม้แต่ควายทั้งสามตัวดูแล้วคงมีความสุขเหลือเกิน

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่ชัยก็คงได้ชื่นชมความงดงามของที่นี่ได้อย่างเต็มที่ ก่อนข้ามลำน้ำมาก็พบกลุ่มใหญ่คอยอยู่ก่อนแล้ว จากนั้นก็ปั่นเข้ามาพร้อมๆ กัน ผมเห็นขุนเขาอยู่ตรงหน้าที่ยิ่งใหญ่ในสายตา ความสูงประมาณ 1000 กว่าเมตร

[เอส-เมอร์ริด้า]

พวกเราปั่นเข้ามายังหมู่บ้านด้านใน มีเด็กๆ มาทักทายอยู่เรื่อยๆ บ้านเรือนไม่ค่อยมีผู้คนเท่าไรนัก เงียบสงบภายในหุบเขาแห่งนี้ เมื่อปั่นผ่านมาเรื่อยๆ ก็มาถึงทางแยกเลี้ยวซ้ายไปยังหมู่บ้านที่ผมเล็งไว้แล้วก่อนมาว่าอยากเข้าไปชม แต่เนื่องจากเวลาเหลือไม่มากนัก จึงต้องเก็บไว้ก่อน และปั่นตรงมาเรื่อยๆ ก็ผ่านช่องเขาลาดลงไปยังด้านล่างมีร่อยรอยการทำถนนที่ยังค้างคาอยู่ และมีดินโคลนเต็มไปหมดจากการที่มีฝนเมื่อเช้านี้ แต่เราก็ลุยกันมา ผมก็ต้องเอาเท้าเยียบพื้นทรงตัวไม่อยู่เลยต้องยอมเท้าเลอะโคลนจนได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่เทพ และพี่ไก่ ก็ปั่นลงมาแล้ว ทุกคนดูสบายๆ กับเส้นทางแบบนี้ และสนุกกันมันที่ได้ลุย