ตามๆ กันมาเรื่อยๆ มองชมวิวไปเรื่อยๆ ไม่เร่งรีบอะไร เร็วไปเราก็ไม่เห็นอะไรดีๆ ที่ซ่อนอยู่ เส้นทางที่เข้ามาด้านในจะเป็นถนนลูกรังทั้งหมด ดิบๆ ไม่ปรุงแต่งเหมือนในเมืองวังเวียงมากนัก ชาวบ้านก็อยู่ักันแบบเรียบง่ายที่สัมผัสได้ ไม่ค่อยมีใครเข้ามาชมด้านใน มักจะเลี้ยวขวาแค่บลูลากูนเท่านั้น