สรุปทริป หาเพื่อน ลุยฝน นอนเกาะ ชมหมอก ณ วังเวียง 23-26 มิถุนายน 2555 (จบแบบ Happy Ending)

[ซาเล้งสีแดง]

17.00 น.เข้าเวรแน่เลย ใช่ไหม หน.เอสฯ

[เอส-เมอร์ริด้า]

มาเจอพี่สมศักดิ์ก่อนขึ้นเขาชันอีกลูกก่อนถึงบ้านท่าปลา จึงขึ้นเขาไปด้วยกัน ผมมองไม่เห็นร้านขายส้มเลย กะจะพักทานให้ชื่นใจไม่เห็น จนมาถึงบ้านท่าปลาประมาณ 4 โมงเย็น กับระยะทางเหลืออีกแค่ 26 กม.เท่านั้น สบายใจแล้วว่าไม่มืดแน่นอน จากแผนการปั่น 12 กม./ชม. จนมาจอดพักบริเวณสะพานข้ามไปยังบ้านท่าปลา เติมน้ำตาล โดยใช้อินทผาลัมได้ผลมาก พกง่าย ทานง่าย ผมจะใช้สูตรนี้ และแครกเกอร์สำหรับพลังงานประเภทคาร์โบไฮเดรต พร้อมกับลูกอมคาปิโก้เวลาฉุกเฉินแบบรีบด่วน ไม่อยากพกมากนัก

[เอส-เมอร์ริด้า]

17.00 น.เข้าเวรแน่เลย ใช่ไหม หน.เอสฯ

ไม่ได้อยู่เวรครับพี่ซาเล้งฯ แต่อยากจะสรุปกระทู้ให้มากที่สุด เผื่อจะได้อ่านกัน เสียดายพี่ไม่ได้ไปด้วยจัง ถือเป็นทริปที่สนุกและประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดีครับ มีเพื่อนปั่นใหม่ๆ ก็สนุกดีครับ ครั้งนี้วางแผนการปั่น และเที่ยวได้อย่างลงตัว ทั้งฝน ทั้งแดด ไม่เจอเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่สมศักดิ์ดักมาคอยตรงริมสะพานอยู่ก่อนแล้ว ผมเมื่อทำเวลาได้ตามกำหนดก็ไม่เร่งรีบอะไรมากนัก ทานและถ่ายรูปจนพอ แล้วก็เดินทางไปต่อยังบ้านท่าปลาที่มีชื่อเสียงที่นี่ อยากจะซื้อปลา แต่ก็ไม่ได้แวะขากลับ คงต้องมาล้างตาซื้่อปลาด้วยคราหน้า 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

อีกด้านของสะพานข้ามน้ำ ถ้าน้ำขึ้นก็จะท่วมบริเวณนี้เกือบหมด

[เอส-เมอร์ริด้า]

ตอนนี้ทำเวลาได้ดีมากๆ ประมาณ 5 โมงเย็นจากตรงนี้ กับระยะทางที่เหลืออีก 12 กม. สามารถทำความเร็วได้ 30 กว่าๆ กม./ชม เพราะลงเนินยาวๆ ตลอดเลย จากที่อัดกันมากับพี่สมศักดิ์ช่วงเลยบ้านท่าปลามาแล้ว ก็หยุดพักซักหน่อยและเห็นวิวสวยๆ ด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

มุมสวย ใช้มือถ่ายแบบพานอรามา มาเข้า ps ไม่ค่อยเนียนสนิทมากนักแต่ก็ได้บรรยากาศเก่าๆ ดีนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

มองเห็นเขาเบื้องหน้านั่งคือวังเวียงที่เป็นสัญลักษณ์ของที่นี่ และเส้นทางจะลงเนินทำให้ทำความเร็วได้ 30-35 กม./ชม. ผมอัดเต็มที่มีพี่สมศักดิ์ตามมาห่างๆ กะว่าถึงที่พัก 5.30 น. ได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ผมอัดลงเต็มที่ทำเวลาให้ได้ เส้นทางมุ่งตรงไปยังเขาเบื้องหน้าดูสวยงาม ก็จอดถ่ายภาพอีกครั้ง

[เอส-เมอร์ริด้า]

ภาพเปิดซึ่งใกล้จะถึงวังเวียงอีกเพียง 5 กม.เท่านั้น ก็มีเหตุการณ์ที่พี่สมศักดิ์ไม่ได้ตามมาด้วย คอยอยู่หายไปนานมากๆ กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือป่าว สอบถามรถที่ผ่านมาก็บอกว่าไม่เห็นอะไร ผมเลยต้องขี่ย้อนขึ้นไปอีก 1 กม. ก็ไม่เห็นวี่แวว 6 โมงเย็นกว่าๆ แล้ว เลยกลับไปตั้งหลักที่พักก่อน

[เอส-เมอร์ริด้า]

รอพี่สมศักดิ์ซักพักใหญ่ก็มุ่งหน้าเข้าเมืองวังเวียง แนวเขาด้านหลังเข้ากับสนามบินเก่าได้อย่างลงตัว ภาพนี้เผยแพร่กันมากมายตามหนังสือท่องเที่ยวต่างๆ ถือเป็นไฮไลท์ของที่นี่ และแม่น้ำซองทางด้านหลังของเมือง ผมพยายามเก็บภาพ เพราะความขี้เกียจเอาขาตั้งกล้องมาถ่าย ก็เลยไม่เนียนเท่าไร

[เอส-เมอร์ริด้า]

เมื่อมาถึงที่พัก ก็ไม่พบพี่สมศักดิ์ ใจไม่ดีเลยกลัวว่าจะเป็นอะไรหรือป่าว พี่ๆ เค้าก็บอกให้คอยก่อนเดี๋ยวก็คงมา และไม่นานพี่สมศักดิ์ก็ปั่นเข้ามา ดีใจที่ไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่คิดไว้ จึงพากันเอาของขึ้นที่พักที่จองไว้แล้ว เป็นห้อง 208 พักกับพี่ชัย เย็นวันนี้ไม่เห็นพระอาทิตย์ตกแน่นอนฝนเริ่มตกลงมาบ้าง จึุงนัดจะไปทานมื้อเย็นพร้อมๆ กัน อาบน้ำเสร็จก็ลงมาตามนัดไปที่ร้านอาหารจุดที่เป็นท้ายเกาะ แต่เห็นว่าแพงเกินก็เลยย้ายไปที่ใหม่ แต่ที่นี้ราคาแทบไม่ต่างกันไม่ว่าร้านค้าเล็กหรือใหญ่ และรสชาติก็ไม่ต่างกันจริงๆ ถ้าไม่หมดแรงคงปั่นออกไปทานกันนอกเมืองจะดีกว่า

[เอส-เมอร์ริด้า]

การมาเที่ยวหน้าฝนก็ได้บรรยากาศสดชื่นอีกแบบหนึ่ง แต่เราปั่นกันมาโชคดีมากๆ ที่ไม่เจอฝน กลุ่มหน้าก็ไม่เจอฝน เพราะตกไปก่อนหน้าแล้ว ทำให้อากาศเย็นสบายๆ เมื่อปั่นไปถึง พยายามจะไปทานที่ร้านใกล้สะพานข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำซอง แต่ก็ไกลเกิน ไม่ได้ปั่นจักรยานกันมาทำให้ต้องจอดบริเวณร้านค้าแถวนี้ก่อน พี่ๆ เตรียมเบียร์ลาวมาอย่างเต็มที่ ช่วงที่รอข้าวที่สั่งไป ก็ทานขนมไปก่อน ทั้งโรตีครงเครื่องต่างๆ อร่อยดี เบียร์ไปด้วย พูดคุยกันสนุกสนานกันเพลินๆ ผมได้จองพายเรือคายัคเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเตรียมพร้อม

[เอส-เมอร์ริด้า]

บรรยากาศร่วมวงสนทนา เป็นกันเอง พูดคุยอย่างสนุก โปรแกรมต่างๆ พรุ่งนี้ก็ไม่หนักมากนัก แค่ปั่นวนเล่นรอบหมู่บ้านวังเวียงประมาณ 30 โลเท่านั้น แล้วค่อยมานั่งเรือพายัคเล่นระยะทาง 10 กม. ทุกคนเริ่มมีโปรแกรมนวดตัวกันบ้างแล้ว ข้างๆ ที่พักนั่นเอง

[เอส-เมอร์ริด้า]

เมนูอาหารรวมกัน ก็มีไข่เจียว ตัมจืด 2 ชาม อาจจะแพงเกินไปหน่อย ขนาดบอกว่าลดได้อีกไหม ก็ไม่ยอม เลยตอนเช้าไปทานโจ๊กแทนดีกว่า ทุกคนสั่งข้าวผัด และกระเพรากัน ไว้ค่อยมาหาอะไรที่เป็นพื้นบ้านนอกเมืองทานจะดีกว่าในคราวต่อไป