สรุปทริป หาเพื่อน ลุยฝน นอนเกาะ ชมหมอก ณ วังเวียง 23-26 มิถุนายน 2555 (จบแบบ Happy Ending)

[เอส-เมอร์ริด้า]

ครอบครัวอาจารย์สันติภาพ ร่วมวงกับพี่หางแฮ้ม วันนี้พี่เค้าไปส่งถึงแค่โพนโฮ่งเท่านั้นนะครับ ใครที่ขอตัวช่วยคงไม่ได้แล้ว เห็นว่ามีสามคนนัดแนะกันเมื่อคืนนะ เลยให้ปั่นไปก่อน ระยะทางไม่ไกลหรอกครับ จริงๆผมก็จำเส้นทางผิดนึกว่าจะต้องไปขึ้นเรือต้องผ่านตรงนี้ ไม่งั้นผมก็คงจอดแน่ๆ แค่เนินเตี้ยก็ไม่ไหวเลยนะ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เหมือนทุกคนเตรียมพร้อมที่จะลุยกันแล้ว รอถ่ายภาพร่วมกันก่อนนะครับ กำลังอิ่มค่อยๆ ไปก็ได้ ผมกลัวว่าจะไม่ถึงวังเวียงจังเลย แรงยังฟื้นหรือยังไม่รู้ซิ คุณไก่อาศัยรถพี่หางแฮ้มนั่งไปก่อน เดี๋ยวค่อยลงมาปั่น ให้รองประธานของพี่หางแฮ้มปั่นแทน จากนี้ไปจะเป็นเส้นทางเลียบแม่น้ำงึมขึ้นไปจนถึงท่าเรือข้ามฟากเป็นแพขนานยนต์

[เอส-เมอร์ริด้า]

เราปั่นมาอีก 7-8 กม. ก็มาถึงท่าเรือข้ามฟาก เส้นทางปั่นที่ผ่านมาก็ปั่นมาเป็นกลุ่มๆ เรื่อยๆ ไม่ได้เร่งรีบอะไร แต่กลุ่มหน้าเร็วเหลือเกิน ผมคุมความเร็ว 21-25 พอก่อน เพราะระยะทางอีกยาว ไม่มีแดดเลยดีจริงๆ ทริปนี้ กะจะมาลุยฝนก็ไม่โดน 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

เตรียมลงไปยังแพขนานยนต์กัน รอมาจังหวะเรือกำลังจะออกพอดี ตอนนี้ก็พอจะทำเวลาได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

ขึ้นแพ ก็คอยไปยังอีกฝั่ง ทุกคนดูสนุกกับการปั่นที่ก็ไม่ได้หนักมากนัก การปั่นก็มีหลายแบบแล้วแต่เราว่าอยากจะปั่นสไตร์ไหน อย่างผมก็ชอบทุกๆ แบบนะ ยังไม่ถึงกับแบบทัวร์ริ่งแท้ๆ ค่ำไหนนอนนั่น ทำอาหารทานกันเอง เนี่ยซิถึงจะเรียกว่าทัวร์ริ่งแบบแท้ ซักครั้งคงต้องลองหาโอกาสแบบนี้ดูบ้าง ที่เห็นชัดๆ และดิบๆ ก็จะเป็นเฮียปิงนั่นแหละเหมือนที่สุด สำหรับผมก็ซักครึ่งก็พอแล้วครับ เส้นทางที่เล็งไว้ก็น่าจะป่าสนวัดจันทร์ไปออกปายนั่นเอง โดยไปวนรอบห้วยน้ำดัง ไปออกเชียงดาว ขึ้นแม่ตะมาน รอวันพร้อมเมื่อไรก็ไปทันที

[เอส-เมอร์ริด้า]

พอลงจากแพขนานยนต์ เส้นทางก็มีขึ้นเินินให้เห็นกันบ้างแล้ว ผมก็หลุดกลุ่มใหญ่ตั้งแต่โค้งแรกๆ ห้อยท้ายมาตลอด จนเหลือพี่สมศักดิ์ เกาะท้ายมาด้วยกันตลอด ระยะทางจากจุดลงแพ ถึงโพนโฮ่งประมาณ 20 กม. ใช้เวลา 1 ชม.พอดี ปั่นดูธรรมชาติรอบๆ ตัว ดูแล้วสบายตา สดชื่นนะ ไม่อยากรีบเท่าไร บางทีผ่านทุ่งนาที่ดำนาแล้วอย่างเป็นระเบียบ ได้แต่มองผ่านๆ กำหนดความเร็วไม่เกิน 25 ไปเรื่อยๆ จนมาถึงแยกโพนโฮ่ง ก็ได้เวลาแยกกับพี่หางแฮ้มที่มาส่งถึงจุดนี้แล้ว ต่อจากนี้เริ่มเจอของจริง ที่จะต้องไปให้ถึงวังเวียง พวกเราถ่ายรูปพร้อมๆ กันก่อนลุยต่อ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เมื่อออกกันมาจากแยกโพนโฮ่ง ลาพี่หางแฮ้มเรียบร้อย ก็มุ่งหน้าสู่วังเวียงทันที กลัวมืด มีสามคนที่นั่งรถสองแถวเวียงจันทร์ - วังเวียงไปคอยก่อนแล้ว เราได้แต่มอง อยากไปด้วยอ่ะ เหมือนจะยังไม่มั่นใจว่าจะไปรอดไหม จนคนอื่นๆ ตามมาสมทบ จึงปั่นเกาะไปกันก่อนในช่วงแรกๆ จนมาถึงเขาลูกแรกที่ต้องอัดขึ้นระยะทาง 2.3 กม. ก็ไม่ถึงกับชันมากนัก ประมาณ 7-10 เปอร์เซนต์ แต่ถนนมีการซ่อมยังไม่เสร็จบางช่วงเป็นกรวดลูกรังรออัดบดอีกที ผมกับพี่สมศักดิ์ก็อยู่ท้ายๆ ไปด้วยกันจนพ้นเนินผ่านศาลเจ้า ไหว้ในใจเพราะถ้าจอดก็ต้องเข็นขึ้นเมื่อนั้น พอสุดเนินก็ได้พักก่อนจะลงเขาไปต่อยังจุดพักทานข้าวที่เมืองหินเหิบด้านล่าง ช่วงนี้เจอทางซ่อมตลอดเป็นระยะๆ สั้นบ้างยาวบ้าง ทำความเร็วไม่ได้หรอก ถึงปล่อยให้ไหลก็ต้องค่อยเบรคเมื่อเจอทางขรุขระไปตลอด ผมก็กำหนดความเร็วเฉลี่ยไว้ที่ 15 กม./ชม. จนเจอร้านค้าแวะทานมื้อกลางวัน ซึ่งมีกลุ่มนำนั่งคอยอยู่แล้ว ดีจังไม่ทิ้งห่างกันมากนัก

[เอส-เมอร์ริด้า]

จุดนี้คงเป็นตลาดนัดของหมู่บ้านหินเหิบ แต่คงวายไปก่อนแล้ว เหลือร้านค้าไม่กี่ร้าน เราสั่งข้าวเหนียว ไก่ย่าง ส้มตำรสแซ่บหลายๆ และเผ็ดมากๆ ไข่เจียว เหมือนขาดไม่ได้เลย ให้พลังงานได้ดี ทานอย่างอร่อย และหิวกันมาก เร่งแม่ค้าให้ทำให้ไว โดยเฉพาะไก่ย่าง

[เอส-เมอร์ริด้า]

สั่งมาครบแล้ว ทานไปเยอะ กะว่าอิ่มไว้ก่อน ใช้พลังงานเยอะเดี๋ยวก็หมด เวลาหิวๆ นี่กินอะไรก็ได้รสชาตินะ ผมก็ทานไม่ได้วางแผนว่าน้ำตาลขึ้นแค่ไหน เพียงแต่ต้องเบิร์นให้หมด แล้วไปวัดตอนใกล้ที่หมายก่อนซัก 10 โล ถ้าเหลือก็ไม่ต้องเติมต่อ ปั่นรวดเดียวถึงก็หมดพอดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผมก็ออกมาก่อน จะเจอทางแยกไม่รู้ไปไหน แต่เรามาทางตรงเพื่อจะไปวังเวียง ถนนทำไว้อย่างดีมากๆ น่าจะทำแบบนี้ตลอดทั้งเส้นนะ จนมาถึงสะพานข้ามแม่น้ำซองเพื่อไปบรรจบกับแม่น้ำงึมตรงเขื่อนอีกที

[เอส-เมอร์ริด้า]

ภาพสายน้ำที่ไหลเบื้องล่างมุ่งไปบรรจบกับน้ำงึม สายน้ำนี้ผ่านวังเวียงมาก่อน ซึ่งเราคงได้สัมผัสสายน้ำแห่งนี้ที่วังเวียงในการพายเรือคายัคด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

อีกด้านของสะพานจะมีสะพานเก่าๆ ที่รถยังวิ่งได้อยู่ ขนานไปกับสะพานที่สร้างใหม่ คู่กัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่น้อยออกมาก่อนใคร ผมรอจังหวะถ่ายรูปพอดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

ภาพสายน้ำ เลือกแนวตั้งเพราะมีเส้นสายของสายน้ำพุ่งตรงไปข้างหน้าชัดเจน สร้างฉากหน้าเป็นเส้นนำสายตามุ่งตรงไปยังภูเขาเบื้องหลัง

[เอส-เมอร์ริด้า]

เวลาบ่ายสองโมงแล้ว ช่วงนี้ก็เจอเนินขึ้นลงไปตลอด ผมกำหนดความเร็วในการปั่นได้แค่ 12 กม./ชม. กับระยะทางที่เหลือจะึถึงวังเวียง 6 โมงเย็นพอดี ตอนนี้ขอให้เป็นไปตามแผนเท่านั้น แวะร้านน้ำครั้งหนึ่งก่อน เติมนมแลตตาซอยเพิ่มกำลังงานให้ตัวเอง จุดนี้เป็นแนวโค้งของถนนไหลลงไปยังข้างล่าง มองเห็นยอดเขาสามลูกมาตั้งไกลแล้ว เพียงหาจุดที่จะถ่ายรูปให้ได้เท่าันั้น พี่สมศักดิ์ทิ้งห่างไปพอสมควร แต่ผมก็ปั่นตามกำหนดไว้ก่อน