***คุยกันให้มัน ปั่นกันให้สนุกกับ NOOK*N@@N ตลอดเดือนมิถุนายน 5 5***

[P-41]

ที่มาของชื่อดงพญาเย็น ตอนผมเป็นเด็กผู้ใหญ่เล่าเรื่องผืนป่านี้น่ากลัวมาก
แหล่งมรดกโลกผืนนี้ตั้งอยู่บนเทือกเขาพนมดงรัก ซึ่งแต่ก่อนเป็นป่าดงดิบที่ทึบหนา มีสัตว์มากมาย ทั้ง เสือ กระทิง และช้าง ชุกชุมไปด้วยไข้มาเลเรีย ไม่มีถนนหนทางตัดฝ่าผืนป่า ดั่งเช่นในปัจจุบัน การเดินทางจากกรุงเทพ ไปภาคอีสานนั้น จึงยากลำบากอย่างยิ่ง หลายคนต้องเสียชีวิตด้วยไข้ป่า หรือสัตว์ป่า จนไม่ค่อยจะมีใครกล้าเข้ามาในดินแดนแถบนี้ ผู้คนจึงตั้งชื่อให้ผืนป่าแห่งนี้ว่า ป่าดงพญาไฟ


ช่องหินลับ ในเขตป่าดงพญาเย็น ปัจจุบันมีโรงงานปูนซีเมนต์ไปตั้งอยู่ภายใน
[แก้]ป่าดงพญาเย็น
คำว่า ป่าดงพญาเย็นนั้น ได้ถูกกล่าวขึ้นเป็นครั้งแรก ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว จากหลักฐานจากบทพระนิพนธ์ของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เรื่อง เที่ยวตามทางรถไฟ ได้ทรงเล่าถึงป่าดงพญาไฟไว้ว่า
"ดงพญาไฟนี้ เป็นช่องสำหรับข้ามไปมา ระหว่างเมืองสระบุรีกับมณฑลนครราชสีมาแต่โบราณ ไปได้แต่โดยเดินเท้า จะใช้ล้อเกวียนหาได้ไม่ ด้วยทางต้องเดินตามสันเขาบ้าง ตามไหล่เขาบ้าง คนเดินตามปกตินั้นตั้งแต่ตำบลแก่งคอย ต้องค้างคืนในป่านี้ถึง 2 คืน ถึงจะพ้น"
"สมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเคยพระราชดำริไว้ว่า ไม่ควรเรียกดงพญาไฟเพราะให้คนครั่นคร้าม จึงทรงกราบทูลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขอให้เปลี่ยนชื่อจาก ดงพญาไฟ เป็นดงพญาเย็น แต่คนหลายๆคนก็ยังคงเรียกว่า ป่าดงพญาไฟอยู่ดั่งเดิม"
หลังจากมีการสร้างทางรถไฟ และถนนมิตรภาพ จากภาคกลางไปสู่ภาคอีสาน ดงพญาไฟก็ถูกผ่าออกทันที ผู้คนเริ่มที่จะอพยพเข้าไป แล้วถากถางป่าทำไร่ทำนา โดยเฉพาะบริเวณ ฟาร์มโชคชัย อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา นับตั้งแต่นั้นมา ป่าที่เคยดุร้ายดงพญาไฟ ก็ได้กลายมาเป็นป่าที่ต้องอยู่เงียบๆ ป่าดงพญาเย็นอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่นั้นมา

[P-41]

เสาร์ที่23ทริปเสือภูเขา ก้องพาไปกินส้มตำทอดคลอง13 ออกจากหัวถนน2โมงเช้าคร๊าบ

[jack71]

เสาร์ที่23ทริปเสือภูเขา ก้องพาไปกินส้มตำทอดคลอง13 ออกจากหัวถนน2โมงเช้าคร๊าบ

เสือภูเขาเหมือนกันครับที่เขาสำโรงตอนี้มี3คนแล้วมีบอย,ลุงโอ่ง,แล้วก็ผมอิๆ

[น้าชวน]

ตามหาพ่อครับ + 1

เสาร์นี้เอาเขาออกไปกินสมตำ จะไปด้วยไหมลูกๆๆ

[N'TONG]

ตามหาพ่อครับ + 1

เสาร์นี้เอาเขาออกไปกินสมตำ จะไปด้วยไหมลูกๆๆ

อ้าว เจอพ่อแย้ว

[ยศ1885]

[sammork]

สวัสดีตอนเช้าครับ

[chatdy]

เอาคลิปวีดีโอ จากกล้องตัวจิ๋วที่ติดหน้า Hand เจ้า Nirone Antonio มากฝาก ชาว หนุกหนาน ครับ

[P-41]

เอาคลิปวีดีโอ จากกล้องตัวจิ๋วที่ติดหน้า Hand เจ้า Nirone Antonio มากฝาก ชาว หนุกหนาน ครับ

ขอบคุณมากครับ ขอข้อมูลจากน้าชายอยู่ จะจัดซักตัว มีพี่ใหญ่ใจดีรับปากเป็นนายทุนให้แล้ว

[P-41]

เชิญพี่น้องชาวNN ช่วยกันโหวตให้เพื่อนนักปั่นของเราด้วยครับ

วันนี้มีเรื่องน่ายินดีมาเล่าสู่เพื่อนๆ พี่ๆ ทุกๆ ท่านได้ร่วมยินดีกันครับ

เช้านี้ผมตื่นมาพบกับความตื่นเต้น จากข้อความใน social media ขนาด มโหฬารอย่าง facebook ที่ blogger ชื่อดัง
อย่าง Steve Huff แห่ง http://www.stevehuffphoto.com โพสข้อความแจ้งเกี่ยวกับ "ภาพขาวดำ" 10 ภาพ ที่ได้รับ
เลือกเพื่อ vote หาสุดยอดภาพขาวดำ ในงาน Wotancraft City Explorer bag contest และสิ่ง
ที่ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต็นที่สุดก็คือ หนึ่งใน 10 ภาพ ที่คัดเลือกมาจากภาพนับพันภาพเหล่านั้น มีภาพที่มาจากประเทศไทยโดยคนไทย กล่าวให้
เจาะจงลงไปอีก คือเป็นภาพที่มาจากพวกชาว 347 "พี่โกว" ของพวกเรานี่เองครับ


หลายๆ ท่านอาจเห็นกันแล้วกับภาพ "น้าน้อย" ของพี่โกวภาพนั้น ว่าสุดยอดอย่างไร และเมื่อได้ไปอยู่รวมกับสุดยอดภาพอื่นๆ ยิ่งทำให้รับ
รู้ได้ว่า ภาพน้าน้อย ของพี่ สุดยอดแค่ไหน สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยังไม่ได้ร่วมชมภาพ สามารถเข้าไปดูได้ที่ link นี้ครับ


http://www.stevehuffphoto.com/2012/06/2 ... orite-now/



อ๋อๆ และยังสามารถร่วม vote ภาพที่ถูกใจกันได้อีกด้วยครับ

ผมเชื่อว่า สิ่งพิเศษ ควรอยู่อย่างพิเศษครับ
ขอบคุณคร้าบบบบบบบบบบ


ขออนุญาติพี่โกว แสดงภาพครับ

[/quote]

[TNN]

ขอบคุณครับพี่ P-41 ลองอ่านที่มาและแรงบันดาลใจของการถ่ายภาพนี้ดูครับ..
นี่ครับเสือโกว..347..คนถ่ายภาพนี้..

มีเวลาว่างก็เลยลองเขียนอะไรเล่นๆดู
อ่านกันสนุกๆแก้เซ็งน้ำท่วม





น้าน้อย

สิ่งแรกที่สะดุดตาจนทำให้เกิดความสนใจในตัวน้าน้อย คือบุหรี่มวนโตที่แกคาบอยู่แทบจะตลอดเวลา คล้ายเป็นอวัยวะที่งอกใหม่จากร่างกาย จุดบ้างไม่จุดบ้างแต่ต้องคาบไว้ ผมเจอแกเป็นระยะๆ ตามประสาคนขับรถเก่า(ไม่มีปัญญาซื้อรถป้ายแดง)ย่อมต้องแวะเวียนไปอู่เสมอ น้าน้อยแกเป็นช่างซ่อมรถ

ถ้าชื่อเสียงเรียงนามจะบ่งบอกลักษณะบางอย่าง ผมคิดว่าชื่อน้อย น่าจะมาจากพูดน้อย แต่คิดอีกที ชื่อน่าจะถูกตั้งก่อนแกจะพูดได้ ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าแกไม่ช่างพูดแล้วกัน เราไม่เคยคุยกันเลย ได้แต่ยิ้มทักทายแต่ก็เป็นยิ้มเล็กๆที่มุมปาก จนไม่แน่ใจว่าทักกันจริง

ผมชอบถ่ายรูปคน โจทย์ของผมง่ายมาก คือ เลือกถ่ายเฉพาะคนที่คิดว่าน่าสนใจ แสดงตัวตนเค้าออกมา จบ... น้าน้อยเป็นคนที่มีความโดดเด่น นอกจากบุหรี่ของแกแล้ว หน้าตาที่ดูออกจะเป็นคนไทยโบราณนิดๆแต่กลับมีผิวที่ค่อนข้างขาว เหมือนมีเชื้อจีนหน่อยๆแต่ก็มีดวงตากลมโตทีเดียว ผมสั้นเกรียน รูปร่างสันทัด ไหล่ทั้งสองลู่ลงแต่ท่อนแขนกำยำกล้ามเนื้อปูดโปน สักอักขระที่ต้นแขน ทุกอย่างรวมกันทำให้แกมีบุคลิกเข้าตาอย่างมาก

ตัดสินใจว่าต้องจับน้าน้อยมาเป็นแบบให้ได้ แต่เนื่องจากไม่คุ้นเคยกันผมจึงต้องดำเนินการผ่านเพื่อนซึ่งสนิทสนมกับทางอู่มากกว่า ติดต่อนัดหมายวันเวลาเรียบร้อย ผมต้องถ่ายตอนพักเที่ยง จะได้ไม่รบกวนเวลาทำงาน(แต่รบกวนเวลากินข้าว) แสงแดดเที่ยงวันไม่มีผลเพราะถ่ายในอู่ เป็นที่ร่มซึ่งหลังคาสูง ความสว่างเพียงพอ มีแสงแดดทะลุกระเบื้องแผ่นใสลงมาบางส่วนช่วยด้วย แถมได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับรอยสักของน้าน้อยจากเพื่อน ยิ่งกระตุ้นความสนใจของผมขึ้นไปอีก

ผมชอบภาพขาวดำและเลือกที่จะถ่ายด้วยฟิล์ม ใช้กล้อง ROLLEIFLEX เป็น medium format ขนาด 6x6 ด้วยขนาดฟิล์มค่อนข้างใหญ่และคุณภาพของเลนส์ ทำให้ภาพที่ได้มีรายละเอียดสูง ไล่น้ำหนักจากขาวไปดำอย่างนุ่มนวลต่อเนื่อง และคมชัดสูง มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัวที่หาไม่ได้จากกล้องอื่นๆ(อธิบายค่อนข้างยาก บางทีอาจเป็นแค่มายาคติ...)

วันถ่าย เพื่อนแสนดีของผมคนนั้นมาทำหน้าที่ผู้ช่วย แถมติดกล้องดิจิตอลมาให้ใช้ด้วย ประเสริฐจริงๆ ผมเริ่มต้นการถ่ายด้วยฟิล์มเนกาทีฟสี ซึ่งกำลังเห่ออยู่ในช่วงนั้น เป็นภาพน้าน้อยเต็มตัวในชุดทำงานปกติ ยืนอยู่บริเวณที่แกทำงานเป็นประจำนั่นแหละ หมดฟิล์มไปสองม้วนได้ภาพตามที่คิดไว้ แต่รู้สึกยังไม่โดนใจ มันต้องมีอะไรมากกว่านี้ น้าน้อยเริ่มคุ้นเคยกับการบรรยากาศการถ่ายภาพ ผ่อนคลายขึ้น แม้จะดูตื่นเต้นเกร็งๆอยู่บ้างในตอนต้นแต่แกก็จัดวางท่าทางตำแหน่งแขนขาได้ดีอยู่ แกเก๋าหนะ

ผมมองหาฉากหลังใหม่สำหรับถ่ายค่อน(เลยครึ่ง)ตัว ได้ผนังมุมห้องมีลวดลายพื้นผิวของปูนและสีน่าสนใจ ก่อนหน้านี้ผมมีโอกาสเห็นรอยสักของน้าน้อยเท่าที่อยู่นอกร่มผ้า(บริเวณต้นแขนที่เลยปลายแขนเสื้อลงมาเกือบถึงข้อศอก)เหมือนคนทั่วๆไป แม้จะได้รับคำบอกเล่าจากเพื่อนว่า แกสักเต็มตัว ภาพในหัวก็ยังไม่ชัดเจน

แต่พอน้าน้อยถอดเสื้อพับขากางเกงขึ้นเปิดเผยผิวเนื้อออกมา แม่จ้าว... ยิ่งใหญ่อลังการสุริโยทัยบางระจันนเรศวร12345(มีกี่ภาคไม่รู้) อักขระลวดลายเรียงแน่นคล้ายลำตัวถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อ ลายเส้นคมชัดเจนตัดกับสีผิว การจัดวางตำแหน่งลวดลายทำได้ดีมาก สมดุลทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง แสดงถึงการวางแผนเตรียมงานอย่างดีเพราะรอยสักมากมายขนาดนี้ต้องใช้ระยะเวลาข้ามปีทีเดียว ที่สวยงามแปลกตาคือหัวช้างที่เข่าและหน้าแข้งทั้งสองข้าง อยู่ถูกที่ถูกทางมากๆ

เมื่อผมเห็นภาพน้าน้อยพร้อมรอยสักยืนหน้าฉากหลังที่ต้องการบน focusing screen (ไม่อยากใช้คำว่า 'มองผ่านวิวไฟน์เดอร์' มันฟังดูช่างภาพเกินไป) ใช่แล้ว นี่คือภาพที่ต้องการในวันนี้ สิ่งที่เหลือ คือ ให้น้าน้อยเป็นตัวของตัวเอง แสดงสิ่งที่เขาอยากบอก อยากสื่อสาร อยากให้คนเห็นว่าเขาเป็น ออกมาอย่างตรงไปตรงมา ผมแค่กดชัตเตอร์ไปเรื่อยๆจนหมดฟิล์ม งานจบลงอย่างราบรื่น ทุกคนมีความสุขและหลับฝันดี

[ทัชชกร วรนิวัฒน์]

คู่แข่งของ เอ้ ครับ ฮ่าๆๆๆ

[Lungong]

เสาร์ที่23ทริปเสือภูเขา ก้องพาไปกินส้มตำทอดคลอง13 ออกจากหัวถนน2โมงเช้าคร๊าบ

เสือภูเขาเหมือนกันครับที่เขาสำโรงตอนี้มี3คนแล้วมีบอย,ลุงโอ่ง,แล้วก็ผมอิๆ

คงไม่มีเรื่อง คอขาดบาดตายนะ

[jack71]

เสาร์ที่23ทริปเสือภูเขา ก้องพาไปกินส้มตำทอดคลอง13 ออกจากหัวถนน2โมงเช้าคร๊าบ

เสือภูเขาเหมือนกันครับที่เขาสำโรงตอนี้มี3คนแล้วมีบอย,ลุงโอ่ง,แล้วก็ผมอิๆ

คงไม่มีเรื่อง คอขาดบาดตายนะ

ตอนนี้ยังครับรอดูพรุ่งนี้

[โส๋ยตี๋]

เสือภูเขาเหมือนกันครับที่เขาสำโรงตอนี้มี3คนแล้วมีบอย,ลุงโอ่ง,แล้วก็ผมอิๆ[/quote]
คงไม่มีเรื่อง คอขาดบาดตายนะ[/quote]
ตอนนี้ยังครับรอดูพรุ่งนี้ [/quote]

5555 เอาอยู่