เสือมือใหม่ เขียน:
หลังจากกลับถึงบ้าน ผมก็เริ่มคิดถึงอนาคตว่าจะยังคงแข่งต่อหรือไม่ ถ้าหวังจะเอาชัยชนะก็ต้องลืมเรื่องสปริต แต่ถ้าขาดเรื่องสปริตความมันส์ก็หมดไป ไม่เป็นที่น่าสนใจอีกต่อไป แต่กองเชียร์ที่บ้านบอกว่าให้แข่งต่อครับ ไม่ได้สนใจคนเจ็บเลยครับ

เหมือนผมเลยไม่สนใจคนเจ็บเลยก็อยากออกไปขี่เองนี่ไม่ได้บังคับเสียหน่อย ผบ. ว่าอย่างนั้น ขอให้หายไวไวนะครับพี่เล็ก
ผมว่าถ้าไม่คิดอะไรนะครับเอาปั่นได้แรงๆไม่ต้องไปแข่งกับใครแข่งกับตัวเองก็พอว่าเราทำได้หรือเปล่า
เพราะว่าพอเจ็บแล้วต้องพักอดไปปั่นกับเพื่อนๆนี่มันทรมานมากกว่าครับ[/quote]
คงยังไม่เลิกลงแข่งครับคุณทูล เพราะผบ.บัญชามาห้ามท้อ ห้ามถอย
จริงๆแล้วการลงแข่งของผมนั้น มันเหมือนเป็นกุศโลบายให้ตัวเอง ให้มีวินัยในการออกกำลังกาย(การซ้อม)เท่านั้นเองครับ เพราะถ้าไม่มีการแข่ง ผมก็จะละเลยขี้เกียจบ้างไปตามเรื่อง พอมีการแข่งเข้ามา มันเหมือนกับการบังคับตัวเองไปในตัว เรื่องแพ้ชนะไม่ใช่ประเด็นใหญ่สำหรับผม แต่การลงแข่งต้องมันส์ตามสไตลของผม มีกระชากขึ้นบ้างลงบ้าง ลากเขาบ้าง ตามเข้าบ้าง สารอะดีนาลีนมันหลั่งสุดๆ
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจครับ