การเดินทางของสาริน...หาดใหญ่-ALOR SETAR-BALING-เบตง

[เสือปรีชา]

[coloสาริน.เจี๊ยบ.ว่าหายไปใหนแอบมาเที่ยวที่นี่เอง.ไม่บอกก่อนจะมากัน.เที่ยวก่อนมาแค่alorsetarแยกขวาไปpenang.ช้ายมาเบตง.ยังไม่เคยปั่น.เสียด้าย.เสียดาย r=#0000FF][/color]

[สาริน]

รอดู...รอดู

Baling ก็คล้ายจังหวัดของไทยละครับ
ตัดมาเช้าอีกวันเลยนะ วันนี้ program ของเราคือ "กลับบ้านเรา" โดยเข้าไทยที่ด่านเบตง ซึ่งต้องปั่นไปอีกประมาณ 20 km...แต่ แต่ แต่ ท่านตำรวจเสือหมอบที่หาที่พักให้เราเมือวานบอกว่า 15 km แรกจะเป็นทางขึ้นเขา! เดี๋ยวได้เห็นกัน

ภาพนี้เป็นตอนเช้า หนุ่มใหญ่ Malay เดินมาคุยด้วยความสนใจ แล้วขอถ่ายรูปกับเรา แต่ไม่ยักขอลายเซ็นต์แฮะ

หลังจาก say good bye เราก็ออกเดินทางกะว่าไปกินข้าวเช้าข้างหน้าที่เมือง Peng Kalan Hulu ซึ่งเป็นเมืองชายแดนห่างจากเบตง 7 km แต่คิดผิดครับเพราะใช้เวลาปั่นมากกว่าที่คิด
บรรยากาศยามเช้า เป็นเมืองที่โอบล้อมด้วยขุนเขา


เราต้องเลี้ยวซ้ายเข้าสาย 76
ดูเอาเถอะว่าชื่อเมืองยาวแค่ไหน ขนาดป้ายทางหลวงยังต้องย่อเลย...Pgkl. Hulu

[สาริน]

พี่ปรีชาไม่ต้องเสียดายครับ ผมมา survey ให้ก่อน จะได้เป็นข้อมูลการเดินทาง

เห็นเมฆหมอกอ้อยอิ่ง นับว่าเป็นเมืองที่สวยงามใช้ได้


กลับบ้านเรา...20 กิโลรึ สบายมาก ชั้นปั่นมาตั้ง 200 กว่าโลแล้ว


อ้าว! ไหงเป็นงั้น นี่เพิ่งมาได้แค่ 5 กิโลเองนะ


ไม่ว่าภูเขาเมืองไทยรึเมืองนอกก็เหมือนกันหมด เฮ้อ! เหนื่อย


ชื่อภาพ "รอเธอ" อ้อ! มาโน่นแล้ว

[เสือปรีชา]

หลังเมื้อเที่ยง ติดตามชมอยู่

[E29IAN]

หลังเมื้อเที่ยง ติดตามชมอยู่

รอด้วยคน...

[หมาหอบแดด]

หลังเมื้อเที่ยง ติดตามชมอยู่

รอด้วยคน...

เพิ่งเข็นขึ้นเนิน
ขอเวลาให้ท่านสารินกับน้องเจี๊ยบ
ได้มีเวลาหายใจบ้าง

[สาริน]

อ่อนซ้อมก็ยังงี้แหละครับพี่น้อง ต้องรอหน่อย
...เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก หลังจากขึ้นเขามาได้สักพัก เราก็ได้ไหลลงเนินสัก 3-4 km ก็มาถึงเมือง Peng Kalan Hulu ไชโย! เห็นป้ายมั้ยครับพี่น้อง "Betong Thailand" ไม่รู้เป็นไงรู้สึกว่าตอนนี้รัก "เมืองไทย" มากขึ้น นี่ขนาดจากไปแค่ 2 วันนะเนี่ย


งานนี้ผมขอสักรูปแล้วกันเดี๋ยวผู้ชมจะลืมหน้าช่างภาพ
ระหว่างนั้นมีรถเครื่องตำรวจตรงเข้ามาหาเรา ไอ้เราก็นึกว่าทำผิดอะไร รึว่าหน้าตาเราเหมือนต่างด้าวหนีเข้าเมือง ที่ไหนได้แกมาเข้ามาคุยด้วยความสนใจครับ ประมาณว่าปั่นจักรยานมาจากหาดใหญ่เนี่ยนะ บ้าม้าย...อันนี้ผมพูดเอง คือแกทำงานเป็น ตม. ที่ด่านที่เรากำลังจะไปนี่แหละ (ไม่มีภาพนะ)


หลังจากคุยกันพอหอมปากหอมคอ เจ้าความ"หิว" ก็เข้ามาทวงยิกๆ ก็เหลือบเห็นร้านอาหารอยู่ฝั่งข้าม ก็ไม่ต้องรออะไรแล้วครับ ลุย!


จานนี้ 5 RM แม่ค้าให้ตักเองเลย ระหว่างนั้ก็มี fan club เข้ามาคุยด้วยเนืองๆ นี่แหละครับมิตรภาพรายทางสำหรับนักปั่น touring เช่นเรา

[สาริน]

หลังจากเติมพลังกันแล้วก็ออกเดินทาง อีกแค่ 6 km เอง ใกล้ๆกันนั้มีร้าน 7-11 ผมเองก็อยากรู้ว่าจะเหมือนเมืองเรามั้ยน้า ก็เลยเข้าไปซื้อน้ำดื่มสักขวด ภายในร้านเงียบมากครับ ไม่มีคนเลย ไม่คึกคักเหมือน 7 บ้านเรา แล้วผมก็รู้สาเหตุเมื่อเห็นราคาน้ำดื่ม 2.8 RM, 1.5 Litre ขณะที่ผมออกมาซื้อที่ร้านค้าข้างนอกแค่ 1 RM! สรุปว่า 7 ที่นี่ของแพงกว่าข้างนอกครับ แถมไม่มีคนมาพูด "รับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มมั้ยคะ"

ไม่ซื้อของร้านเขา ยังจะมาถ่ายรูปร้านเขาอีก

เดินทางต่อ...บรรยากาศในเมือง


ทางช่วงนี้สบายครับ ก็มีขึ้นๆลงๆบ้างแต่ไม่สูงเท่าไหร่
อีก 3 km ...หลักกิโล Malay style

[END]

ใกล้เบตงแล้วครับ

[สาริน]

ก็ใกล้อยู่หรอกครับ แต่ต้องปั่นเข้าตัวอำเภออีก 7 km แต่ดีที่ว่าเป็นทางลงเนิน หวัดดีครับคุณ END เบตง

แล้วเราก็มาถึงด่านตม. Malay เป็นด่านที่ค่อนข้างเงียบ ไม่คีกคักเหมือนด่านตรงข้ามสะเดา เรายื่น passport ที่ตู้ทางเข้ารถยนต์นั่นแหละ ที่นี่ใช้วิธี scan ลายนิ้วมือ


ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีก็เสร็จ เราปั่นสู่ชายแดนไทย จากด่านตรงนี้ถึงตม.ไทยก็เกือบๆ 1 กิโล ในรูปจะเห็นรถ Malay ข้ามมาฝั่งไทย


แล้วเราก็มาถึงด่านเบตง เห็นป้ายด้านหลังมั้ยครับ "Kingdom of Thailand"


ชาว Malay รอข้ามไปเบตง หมายถึงด้านหลังนะ ส่วนด้านหน้า"ชาวไทยรอข้ามไปเบตง" แต่ขอถ่ายรูปก่อน


หลังจากเอ้อระเหยลอยลมกันพอควร ก็ไปยื่น passport เสร็จก็ลงไปจูงรถถีบผ่านด่าน ตรงนี้ก็มี fan club เข้ามาคุยด้วย เป็นพี่เจ้าหน้าที่ตม. ด้วยความทึ่งใน"น้องมะยม" คันแค่นี้นะปั่นมาเป็นร้อยๆโล

ด่าน"ของเรา"ดูอลังการเหลือเกิน

[สาริน]

หลังจากเสร็จการตรวจคนเข้าเมือง เราก็ปั่นเข้าตัวอำเภอเบตง ซึ่งห่างจากด่านประมาณ 7 km ทางช่วงนี้เป็นทางค่อนข้างสบายเพราะ "ลงเนิน"
เรามาถึงแล้วครับ ...เบตง ซึ่งในความคิดของผมก่อนมาที่นี่คือ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ นี่ผมมาถึงแล้วหรือ..
ที่เห็นเป็นวงเวียนหอนาฬิกา (ไม่น่าบอก ก็เห็นอยู่ ) แต่ช้าก่อน! ที่มุมขวาจะเห็นตู้ไปรษณีย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ อันเเป็นสัญลักษณ์ของเมืองนี้


ผมมาที่นี่มีเป้าหมายแรกคือ ร้านเบตง Mountain Bike ซึ่งได้ไปแอบดูมาแล้วที่กระทู้ของเบตง ผมคิดว่า คนจักรยานเหมือนกันน่าจะคุยกันได้เข้าใจ หาไม่ยากครับร้านนี้เพราะติดถนนใหญ่ เจ้าของคือ เฮียมิ่ง ซึ่งมีน้ำใจกับคนรอนแรมด้วยจักรยานอย่างพวกเรา
ในภาพจะเห็นเฮียมิ่งกลางซ้าย ส่วนคุณเล็กซึ่งเป็นเจ้าของห้อง "เบตงวันนี้" อยู่กลางขวา ซึ่งก่อนมา trip นี้ผมก็ใช้ข้อมูลส่วนหนึ่งจากแกนี่แหละครับ ส่วนขวาสุดก็พี่ยิ้มซึ่งมาล่วงหน้าผม 1 วัน


หลังจากคุยกันตามประสาคนจักรยาน เราก็ออกปั่นเที่ยวในเมือง โดยคุณมิ่งอาสาพาไปเที่ยวนอกเมืองในตอนเย็น

ศาลาประชาคม อ.เบตง ซึ่งมีตู้ไปรษณีย์ ใหญ่ที่สุดในโลก...อีกแล้ว ตู้นี้สร้างขึ้นมาใหม่ครับ แต่ผมว่าตู้เก่าที่วงเวียนหอนาฬิกาดูมีคุณค่าทาง "ความรูสึก" มากกว่านะ อันนี้เป็นความเห็นของคนผ่านทางเช่นผม

[สาริน]

เราปั่นต่อไปวัดเบตง หรือในชื่อใหม่"วัดพุทธาธิวาส" ตั้งอยู่บนถนนรัตนกิจ
พระพุทธธรรมกายมงคลปยุรเกศานนท์สุพพิธาน ซึ่งอยู่ด้านหน้าของวัด


เราปั่นขึ้นเนินที่ชันมากๆ เข้าด้านในวัด ตรงนี้แสงสวยมากจนต้องเก็บสักรูป


กระทั่งมาถึงพระมหาธาตุเจดีย์พระพุทธธรรมประกาศ ...ชมภาพเอานะ


ตรงนี้ด้านหน้าเจดีย์ บันใดทางขึ้น จะเห็นภูมิประเทศของเมืองได้ชัดเจน เป็นเมืองที่ร่ำรวยด้วยขุนเขาจริงๆ ถึงว่าเสือเบตง"แข็ง"ทุกคน...หมายถึง"ขา"นะครับ


ขอสักรูปละกัน

[kobfujar]

โอเค..เบตง

[สาริน]

ขอบคุณคุณ kobfujar ได้ดู clip แล้ว ทำให้นึกถึงเบตงขึ้นมาเลย สงสัยต้องไปหาฉบับเต็มมาดู ไม่รู้จะหาได้มั้ย
หวังว่าคงได้รับประสบการณ์และน้ำใจดีๆ จากชาวเบตงเหมือนผมนะครับ

[สาริน]

เราเดินทางต่อไป ...อุโมงค์เบตงมงคลฤทธิ์ อยู่เลยหอนาฬิกาไปหน่อย
ยาวเกือบ 300 m และเป็นอุโมง"โค้ง" สำหรับให้รถวิ่ง สังเกตรถยนต์ที่วิ่งสวนมาทะเบียน Malay ส่วนรถด้านซ้ายไม่มีทะเบียน


บรรยากาศข้างใน ขอบอกว่าเสียงดังมาก เพราะเป็นเสียงก้องจากรถที่วิ่งผ่าน หากเป็นอุโมงสำหรันเดินและจักรยานเท่านั้นคงจะเงียบน่าดู


พ้นจากปากอุโมงค์ฯ จะเจอรูปปั้นไก่เบตง ไม่บอกก็รู้นะครับว่า ข้าวมันไก่ "เบตง" ดังแค่ไหน ก็เหมือนกับไก่ย่าง "วิเชียรบุรี" นั่นแหละ ที่ตอนนี้ทั้งสองอย่างที่ว่ามีกันไปทั่วทุกมุมของประเทศแล้ว