โพสต์
โดย oui142 »
"สิ่งที่เป็นทุกข์ก็ต้องเป็นทุกข์ คือต้องเกิดต้องดับ
ต้องแปรปรวนเปลี่ยนแปลง ต้องเป็นสิ่งที่ไม่ใช่เราไม่ใช่ของเรา
เพราะฉะนั้นเมื่อหัวเราะแล้วก็ต้องร้องไห้
ต้องเป็นทุกข์ในที่สุดเหมือนกันหมด
ผู้ที่เป็นวิญญูคือเป็นผู้รู้นั้นย่อมมองเห็นว่า
ทั้งสิ่งที่น่าหัวเราะ ทั้งสิ่งที่น่าร้องไห้นั้น เป็นทุกข์ทั้งนั้น
เพราะทุกๆ อย่างนั้นต้องเกิดต้องดับ
ต้องแปรปรวนเปลี่ยนแปลง ต้องไม่ใช่เราไม่ใช่ของเรา
เพราะฉะนั้นจึงไม่ยึดถือ
โดยที่เมื่อกำหนดได้ในความจริง เป็นวิญญูขึ้นมา
ด้วยการปฏิบัติในมรรคมีองค์ ๘
ย่อเข้าในศีลในสมาธิในปัญญา
ย่อมมองเห็นสัจจะที่เป็นตัวความจริง
ที่เรียกว่าวิญญูคือรู้จักทุกข์ว่าเป็นทุกข์
รู้จักตัณหาคือสมุทัยว่าเหตุเกิดทุกข์ ไม่ใช่เหตุเกิดสุข
รู้จักความดับตัณหาว่าเป็นความดับทุกข์
เพราะฉะนั้น จึงเป็นผู้ที่วางเฉยได้ ไม่ยึดถือในสิ่งที่เป็นทุกข์ ปล่อยวางได้"
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
“คนเราควรจะให้ แต่ไม่ควรขออะไรจากคนอื่น
ควรจะกินพอประมาณ ไม่ควรจะมากเกินไป ถึงกับท้องกาง
ควรช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ใช่เหยียบย่ำ
ควรจะรับใช้ ไม่ควรคิดเป็นนายคน” รพี พัฒนศักดิ์
"พรุ่งนี้...ก็ สายเสียแล้ว" ศ.ศิลป์ พีระศรี
