สำหรับทริปนี้ก่อนปล่อยตัวซัก 20 นาทีมีคนมาเกี่ยวรถที่พิงอยู่ล้ม ฐานไมล์หักกระจาย ต้องไปปั่นหาร้านค้าซื้อกาวตราช้างมายึดให้มันติด เอาถุงก๊อบแก๊บหุ้มกันหล่น...เท่ห์ซะไม่มี

ออกตัวอยู่กลางๆกลุ่ม หลังจากเลี้ยวซ้ายตั้งลำได้ก็เริ่มกระดื๊บๆแซงขึ้นไปทีละคันสองคัน พอแพทริคตามมาทันก็เกาะไป รูดทีเดียวถึงกลุ่มหน้าเลยแต่ปล่อยลุงเขาไปเปรี้ยวอยู่ข้างหน้า ส่วนเราก็แอบหมกอยู่ตรงกลางๆกลุ่ม ช่วงแรกลมพัดด้านข้างจากซ้ายไปขวา ทำให้เดี๋ยวๆเปโลตองมักจะโย้ไปทางขวาปั่นกันเต็มสองเลนเลย
เสือต้อมกับเจ้านัทปั่นอยู่ข้างหน้าอยู่ก่อนแลส่วนเสืออิฐปั่นตามขึ้นมาข้างหลัง ทำเปรี้ยวไปป่วนข้างหน้าเขาด้วย วันนี้ลมค่อนข้างแรงหลุดกลุ่มเมื่อไร เป็นเรื่องยากที่กลับมาดังนั้นต้องพยายามรักษาตำแหน่งกันสุดชีวิต แต่ด้วยกลุ่มหน้าไม่มีการโรเตชั่นอย่างต่อเนื่อง จะเป็นการยิงหนีของนักปั่นบางคนและการสปริ๊นซ์ตามของคนที่เหลือทำให้ความเร็วของเปโลตองกระชากขึ้นๆลงๆเป็นพักๆ (อินเทอวัล) ไปได้ซัก 50 กม.ทำเอาจะไปไม่เป็นซะแล้ว ซัดเพาเวอร์เจลไปครึ่งซอง ตะคริวก็รีบมาซะแต่หัววันเลย ประคับประคองให้อยู่ในเปโลตองได้มาจนถึงกม.ที่ 75 เริ่มออกอาการทุกครั้งที่ขึ้นสะพานโดนกลุ่มทิ้งระยะต้องออกแรงไล่กลับมาเข้ากลุ่มซะเกือบทุกที จนถึงสะพานสุดท้ายก่อนเลี้ยวซ้ายไปวิเศษชัยชาญ ก็ยอมมอบตัวสารภาพทุกข้อกล่าวหา...เกาะกลุ่มไปไม่ไหวแล้วเพราะถ้าเร่งไปกว่านี้ก็ตะคริวกิน ก่อนหน้าที่จะหลุดกลุ่มเป็นตะคริว 5-6 ครั้ง พอเลี้ยวซ้ายมาก็เลยแวะกินน้ำอ้อยซะ 1 ขวด
20 กม.สุดท้ายปั่นแบบไม่มีกลุ่มคอยบังลม ตะคริวมาก็ผ่อน ตุปั๊ดตุเป๋มาจนถึงเส้นชัย....ร้อนโครตๆ
ชีวิต......
ยังมีความสุขในแบบที่เราไม่เคยรู้จักอีกเยอะแยะ